spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

Αναπόσπαστο μέρος της ψυχοδυναμικής θεώρησης της προσωπικότητας αποτελεί η έννοια των μηχανισμών άμυνας. Πρόκειται για τους “ασυνείδητους μηχανισμούς που τίθενται σε λειτουργία όταν αποτυχαίνουν οι διάφορες συνειδητές προσπάθειες”. Είναι τα “γνωστά” προστατευτικά (αμυντικά) τεχνάσματα του Εγώ, που σκοπό έχουν τη μείωση της ψυχικής έντασης και τη διατήρηση της ψυχικής ισορροπίας”. Με κριτήριο τον τρόπο αντίδρασης του ατόμου οι ψυχολόγοι ταξινομούν τους μηχανισμούς σε τρεις ομάδες: υπεράσπισης, απομόνωσης ή διαφυγής και απώθησης. Στους μηχανισμούς υπεράσπισης περιλαμβάνονται: η αποζημίωση, προβολή (projection), εκλογίκευση (Rationalization ), ταύτιση (indetification), μετατόπιση κ.α. Ορισμένοι μηχανισμοί απομόνωσης ή διαφυγής είναι : η ονειροπόληση, καθήλωση, απομόνωση, παλινδρόμηση κ.α. Στους μηχανισμούς απώθησης ανήκουν όλοι οι τρόποι με τους οποίους το άτομο κλείνει τα ματιά του μπροστά σε μια πραγματικότητα για να διώξει απ’ τη σκέψη του κάτι δυσάρεστο ή για να καλύψει το κοινωνικά απαράδεκτο.
Έχουν αναφερθεί και άλλοι μηχανισμοί άμυνας όπως η εξιδανίκευση (idealization), η καταπίεση (Repression), μετουσίωση, ματαίωση (undoing), υπεραναπλήρωση (overcompensation), ταύτιση με τον επιτιθέμενο, μετατροπή (conversion), διόρθωση, στροφή εναντίον του εαυτού, πρόκληση (provocation), συστολή _ περιορισμός του Εγώ και μια μορφή αλτρουισμού. Ο Hartmann αναγνωρίζει την ομαλή αλλά και την παθολογική λειτουργία των αμυντικών μηχανισμών, αλλά επίσης εξαίρει την ιδιαίτερη σημασία της απώθησης και της ταύτισης για τη μεταβολή της προσωπικότητας.
Περισσότερα στο http://www.eduportal.gr/index.php.