Την Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026, το σχολείο μας, τιμώντας τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος, αφιέρωσε δύο διδακτικές ώρες σε δράσεις ευαισθητοποίησης. Κύριος στόχος ήταν η ενημέρωση των μαθητών/τριών μας για τα ιστορικά γεγονότα και την τύχη των θυμάτων, αλλά και η ενθάρρυνση του προβληματισμού γύρω από σύγχρονα και επίκαιρα ζητήματα, όπως ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία, οι διακρίσεις, τα στερεότυπα και η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες συμμετείχαν σε βιωματική δράση με τίτλο: «Σαν καρφιά καρφώνονται οι λέξεις: Οι ιστορίες της Εσθήρ και της Βάσως από το Άουσβιτς», υπό την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού κ. Πολυτάρχου Σοφίας. Αρχικά, παρακολούθησαν αποσπάσματα από τις μαρτυρίες της Σάρας Κοέν και της Βάσως Σταματίου – δύο Ελληνίδων που επέζησαν από το στρατόπεδο συγκέντρωσης – και στη συνέχεια εργάστηκαν σε ομάδες. Στο πλαίσιο αυτό, συνέταξαν επιστολές προς τη Σάρα, ενώ αναλαμβάνοντας τον ρόλο του/της δημοσιογράφου, διαμόρφωσαν ερωτήσεις για μια υποθετική συνέντευξη με τη Βάσω και τις παρουσίασαν στην ολομέλεια.
«Εμείς που επιβιώσαμε από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν είμαστε πραγματικοί μάρτυρες. Είμαστε εκείνοι που είτε από επιτηδειότητα είτε από τύχη, δεν φτάσαμε ποτέ στο έσχατο σημείο. Αυτοί που έφτασαν εκεί και έχουν δει το πρόσωπο της Γοργούς, δεν επέστρεψαν, ή επέστρεψαν βουβοί.»
Πρίμο Λέβι, ιταλοεβραίος συγγραφέας