Ένας επιστήμονας της πληροφορικής έσπασε το ρεκόρ υπολογισμού των ψηφίων μιας διάσημης μαθηματικής σταθεράς, του αριθμού «π», υπολογίζοντας σχεδόν 2,7 τρισεκατομμύρια ψηφία που ακολουθούν μετά το 3,14, κάπου 123 δισεκατομμύρια περισσότερα ψηφία σε σχέση με το προηγούμενο ρεκόρ.

Ο Φαμπρίς Μπελάρντ, σύμφωνα με το BBC, χρησιμοποίησε έναν απλό επιτραπέζιο υπολογιστή για να κάνει το νέο υπολογισμό, που του πήρε 131 μέρες συνολικά. Ο νέος αριθμός-ρεκόρ του «π» χρειάζεται πάνω από ένα terabyte για να αποθηκευτεί σε σκληρό δίσκο.

Τα προηγούμενα ψηφία-ρεκόρ του «π» είχαν βρεθεί με τη βοήθεια τεράστιων υπερ-υπολογιστών, όμως ο Μπελάρντ υποστηρίζει ότι η δική του μέθοδος υπολογισμού είναι 20 φορές πιο αποτελεσματική. Το προηγούμενο ρεκόρ με περίπου 2,6 τρισ. ψηφία κατείχε, από τον Αύγουστο του 2009, ο Νταϊσούκε Τακαχάσι του πανεπιστημίου Τσουκούμπα της Ιαπωνίας και του είχε πάρει 29 ώρες, αλλά με την υποστήριξη ενός σούπερ-κομπιούτερ 2.000 φορές πιο γρήγορου και χιλιάδες φορές πιο ακριβού από τον κοινό υπολογιστή που χρησιμοποίησε ο Μπελάρντ.

Εκτιμάται ότι αν χρειάζεται περίπου ένα δευτερόλεπτο για να εκφωνηθεί ένας αριθμός, η πλήρης απαρίθμηση φωναχτά όλων των ψηφίων του «π» θα απαιτούσε πάνω από 49.000 χρόνια! Ο Μπελάρντ δήλωσε ότι διάβασε το πρώτο του βιβλίο του για τον αριθμό «π» όταν ήταν 14 ετών και έκτοτε παρακολουθούσε ανελλιπώς τις προσπάθειες υπολογισμού όλο και περισσότερων ψηφίων του. Όπως είπε, τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η πρακτική πλευρά του ζητήματος, καθώς ορισμένοι από τους αλγόριθμους που απαιτούνται για τον υπολογισμό του «π», είναι χρήσιμοι για άλλα πράγματα στους υπολογιστές. Όπως ανέφερε, σχεδιάζει να δημοσιοποιήσει μια έκδοση του προγράμματος που χρησιμοποίησε για τον υπολογισμό του «π», ενώ δεν απέκλεισε να επιμείνει για την ανακάλυψη και άλλων ψηφίων στο μέλλον.

Όπως δήλωσε ο Άιβαρς Πίτερσον, διευθυντής της Μαθηματικής Ένωσης της Αμερικής, το νέο αποτέλεσμα αποτελεί τον τελευταίο κρίκο σε μια μακρά αλυσίδα προσπαθειών να διευρυνθεί το μήκος των γνωστών ψηφίων του «π» . Μεταξύ άλλων, ο Νεύτων είχε περάσει αρκετό χρόνο προσπαθώντας να βρει και άλλα ψηφία. Στην εποχή μας, πέρα από το γόητρο, τη διασκέδαση και την καθαρή περιέργεια, η αναζήτηση του «π» έχει χρησιμοποιηθεί ως «όχημα» για τον έλεγχο αλγορίθμων και υπολογιστών. “K”

Ένας πρωτότυπος διαγωνισμός που στοχεύει στην ευαισθητοποίηση των νέων πάνω στο κρίσιμο ζήτημα της προστασίας προσωπικών δεδομένων βρίσκεται ήδη στον αέρα. Μαθητές από χώρες της Ευρώπης, ηλικίας από 15 έως 19 ετών, καλούνται να δημιουργήσουν βίντεο με θέμα «Η προστασία των προσωπικών δεδομένων αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα – Ας το σεβαστούμε» (Privacy is a Human Right – treat it with care). Για την προώθηση του διαγωνισμού έχει επιστρατευτεί μια πρωτότυπη προωθητική καμπάνια την οποία μπορείτε δείτε.

Ο διαγωνισμός πραγματοποιείται από το ευρωπαϊκό σχολικό δίκτυο European Schoolnet (EUN) με την υποστήριξη της Microsoft, εν όψει του εορτασμού της 4ης Πανευρωπαϊκής Ημέρας Προστασίας Δεδομένων στις 28 Ιανουαρίου 2010. Οι διαγωνιζόμενοι μπορούν να καταθέσουν τις προτάσεις τους μέχρι τις 5 Ιανουαρίου. Περισσότερες πληροφορίες, καθώς και οι μέχρι τώρα συμμετοχές είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα www.dataprotectionday.eu.

«Το πρώτο κράτος που αναγνώρισε την ελληνική επανάσταση επίσημα ήταν η Αϊτή, ο Boyer έστειλε στις 15.01.1822 έγγραφο στην ελληνική επιτροπή του Παρισιού απαντώντας στην αίτηση των Κοραή, Πίκκολου και Βογορίδη, στο οποίο ανάγγελλε την αναγνώριση της ελληνικής προσωρινής διοίκησης και ευχόταν την νίκη της επανάστασης». (Τάσος Βουρνάς, Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, Αθήνα, εκδ. Τολίδης, σελ. 94.)

Μάλιστα, μόλις που τελείωσε τον δικό της απελευθερωτικό πόλεμο εναντίον των Γάλλων αποικιοκρατών, κατεστραμμένη οικονομικά, και έστειλε στο Παρίσι, στον ΑΔΑΜΑΝΤΙΟ KΟΡΑΗ, 25 τόνους καφέ να εκποιηθούν, για να αγορασθούν όπλα για τον δικό μας αγώνα. Επίσης, έστειλε 100 εθελοντές, μαύρους στρατιώτες, να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων, αν και δεν έφτασαν ποτέ, αφού πιθανόν σφαγιάστηκαν από Γάλλους. Πόσοι από εμάς γνωρίζουν αυτό το γεγονός; Έχουμε μήπως έναν λόγο παραπάνω να σταθούμε δίπλα στον ανθρώπινο πόνο των Αϊτινών;

Προξενείο Αϊτής:
οδός Βασ. Σοφίας 26-28, Μαρούσι
Τηλ. 210 6123014

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ-Μ.Κ.Ο. ΓΕΦΥΡΑ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ-ΑΝΑΠΗΡΙΑ.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ:
Το Ινστιτούτο Ειδικής Αγωγής δια του Internet café « Ο Άγγελός μου » σας καλεί να συμμετέχετε στο πρόγραμμα κοινωνικής ένταξης και δημιουργικής απασχόλησης αξιοποιώντας τον ελεύθερο χρόνο των ατόμων με ειδικές ανάγκες-αναπηρία από 10 ετών και άνω.

ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ

Επιλογή Δραστηριοτήτων

1. Χορήγηση αναψυκτικού-παγωτού-ροφήματος-σάντουιτς-σοκολατόπιττας.
2. Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα: www.meagapi.gr. Εκπομπή «με αγάπη» ΑΝΤ1,(Τρίτη 24 Μαρτίου 2009).
Προβολή ταινιών – ντοκιμαντέρ.
3. KARAOKE
4. Επιτραπέζια παιχνίδια.
5. Διεξαγωγή θεατρικού παιχνιδιού.
6. Play Station 3
7. Σερφάρισμα στο Internet και παιχνίδια στο PC.
8. Συμμετοχή σε ομάδες φιλικής συζήτησης.
9. Δωρεάν εκπαιδευτική εκτίμηση.
10. Πληροφορίες για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες.

Οι δραστηριότητες γίνονται με την υποδοχή και καθοδήγηση εθελοντών, κάθε μέρα και σαββατοκύριακα από 5 μ.μ. – 9 μ.μ.

Το Internet café βρίσκεται επί της Πλατείας Καμινίων Πειραιά στο ύψος της Δωδεκανήσου 54, πάροδος Χίου 3

Τηλ. Επικοινωνίας: 210 4208568 (5 – 9 μ.μ). Μέγιστος αριθμός ατόμων με αναπηρία, για κάθε ημέρα της εβδομάδος: 30 άτομα. Με τη δική σας βοήθεια, συνεχίζουμε για 3η χρονιά!

«Πάρκινγκ μόνο για γυναίκες». Αυτό αναγράφεται στις πινακίδες, που δείχνουν στις πελάτισσες εμπορικού κέντρου, στη βόρεια Κίνα, την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσουν, ώστε να σταθμεύσουν άνετα και χωρίς προβλήματα. Το πρώτο αυτό πάρκινγκ του είδους του στην Κίνα διαθέτει ανετότερους χώρους στάθμευσης, φαρδύτερους κατά ένα μέτρο από το σύνηθες, ώστε να ανταποκρίνεται στις «ειδικές ανάγκες» των γυναικών οι οποίες έχουν διαφορετική αίσθηση του χώρου!!! Tί θέλει να πεί ο …ποιητής;;;;;

Ένα υπερσύγχρονο πυροσβεστικό όχημα μεταφοράς προσωπικού, προσφορά της συνταξιούχου δασκάλας, Παναγιώτας Σταμπουλή, θα παραδοθεί στο κλιμάκιο της πυροσβεστικής υπηρεσίας Κασσάνδρας Χαλκιδικής. Όπως είπε ο πρόεδρος της Ένωσης Εθελοντών – Πυροσβεστών Χαλκιδικής του Πυροσβεστικού Σώματος, Θεόδωρος Νικολαϊδης, η δωρεά αποτελεί προσφορά της 68χρονης στη γενέτειρά της, την Κασσάνδρα Χαλκιδικής, μια περιοχή η οποία, όπως είπε, υπέστη μεγάλες καταστροφές από την πυρκαγιά του 2006 και οι ανάγκες σε πυροσβεστικά μέσα είναι πολύ μεγάλες. Ο κ. Νικολαϊδης χαρακτήρισε την προσφορά «δωρεά ουσίας» και «κατάθεση ψυχής» και έκανε γνωστό ότι η κ. Σταμπουλή, εκτός από το πυροσβεστικό όχημα, δώρισε πρόσφατα εξοπλισμό για τους πυροσβέστες, καθώς επίσης και ένα πλήρως εξοπλισμένο ασθενοφόρο για τις ανάγκες στην περιοχή Κασσάνδρας. “K”

Πολύ ωραία όλα αυτά! Και εύγε στην κ.Σταμπουλή! Φοβούμαι όμως, μήπως το πυροσβεστικό αυτό όχημα, έχει την τύχη των ασθενοφόρων που πολλοί συμπατριώτες μας έχουν δωρίσει στο κράτος, αλλά είναι “ανενεργά”. Γιατί; Γιατί είναι πετρελαιοκίνητα και απαγορεύεται η πετρελαιοκίνηση !!!! Και το ελληνικό κράτος δεν…

Το διάβασα στην δαιμόνια TerraComputerata! Το “κλέβω” και το αναδημοσιεύω γιατί είναι πολύ σημαντικό:

Ξεκίνησαν μετά από εμάς -κάπου το 2004- αλλά διδάχθηκαν από τα λάθη μας. Ρίξτε μια ματιά στο αντίστοιχο πρόγραμμα Α΄επιπέδου , στο αντίστοιχο e-yliko και θα διαπιστώσετε πόσο καλύτερα οργανωμένοι είναι.

Διαβάζω λοιπόν σε σχετική εγκύκλιο: Το Πρόγραμμα εκπαιδευτικών – επιμορφωτών (πυρήνων) για την αξιοποίηση των ΤΠΕ στη μαθησιακή διαδικασία εντός της σχολικής μονάδας συνεχίζεται. Υπενθυμίζουμε ότι το πρόγραμμα είναι τριετές (2008-2011) και στοχεύει στην αξιοποίηση εκπαιδευτικών-επιμορφωτών για προώθηση της ενσωμάτωσης των ΤΠΕ στη σχολική τους μονάδα σε διάφορα μαθήματα, με απώτερο στόχο την ενδυνάμωση των διαδικασιών μάθησης.

Για τη σχολική χρονιά 2009-2010 θα διοργανώσουν 8 συνολικά δράσεις επιμόρφωσης (δειγματικά μαθήματα, συνδιδασκαλίες, σεμινάρια, στήριξη συναδέλφων εκπαιδευτικών κλπ) στη σχολική τους μονάδα. Οι συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί θα έχουν στήριξη από συμβούλους του Π.Ι. καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Πιστεύουμε πως η συνεργασία και στήριξη του Διευθυντή του σχολείου στο έργο αυτό είναι πολύ σημαντική.
Το Π.Ι. έχει παραχωρήσει στους εκπαιδευτικούς που συμμετέχουν ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή και ένα φορητό βιντεοπροβολέα για υλοποίηση των δράσεων που θα προγραμματίσουν.

Η σχέση του Έλληνα με την παρανομία έχει πολλαπλές διαστάσεις. Μία από αυτές έχει να κάνει με το ίδιο το άτομο, και πώς επενεργούν επάνω σ’ αυτό οι διάφορες παραστάσεις από το στενό αλλά και ευρύτερο περιβάλλον του: το σπίτι (δηλαδή, οικογένεια), το σχολείο, οι φίλοι, η εργασία, οι συνάδελφοι κ.ο.κ.

Υπάρχει και ένα «ζιζάνιο», το οποίο πολλοί συμπατριώτες μας (από έπαρση και ωραιοπάθεια πάσχοντες) θεωρούν ότι είναι εμφυτευμένο στα γονίδιά τους (αυτά, τα ένδοξα!) και τους καθιστά πραγματικά ξεχωριστούς.

Ακόμα κι όταν παραδέχονται το όποιο ελάττωμά τους (και εν προκειμένω, μιλάμε πάλι για την ευκολία με την οποία παρανομούν), καταφεύγουν πάλι στον εθνικό τους αυνανισμό, προτάσσοντάς μας μια ύπουλη και εντελώς βλακώδη «αλήθεια» που λέει «εντάξει, αλλά εμείς δεν μπορούμε να είμαστε αλλιώς».

Το ακούω πολλές φορές τον τελευταίο καιρό, με αφορμή αυτό τον καλό μεν, αλλά γεμάτο με «τρύπες» νόμο για την απαγόρευση του καπνίσματος· νόμο που αίφνης έχει ενεργοποιήσει τα περί «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» αντανακλαστικά ανθρώπων που, και μόνο λόγω της συνήθειάς τους να καπνίζουν, αδιαφορώντας αν ο διπλανός τους ενοχλείται ή έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας και υποφέρει, είναι οι ίδιοι στυγνοί παραβάτες ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Λένε, λοιπόν, όσοι επιλέγουν να μη συμμορφωθούν με τον νόμο, ότι εμείς «δεν είμαστε Δυτικοευρωπαίοι», ότι είμαστε «Ανατολίτες» (όποτε μας συμφέρει το ένα, όποτε όχι, το άλλο!)

Και ως εκ τούτου «δεν μπορούμε να πιούμε καφέ χωρίς τσιγάρο», «δεν μπορούμε να μερακλώσουμε στα σκυλάδικα χωρίς να πιούμε και να φουμάρουμε» κι άλλες τέτοιες σαχλαμάρες.

Όποιος αισθάνεται αυτή την «ιδιαιτερότητα», ας τη διατηρήσει. Ας καπνίζει, αν θέλει, ακόμα κι όταν κάνει ψαροντούφεκο. Ας μη φοράει ποτέ κράνος. Ας οδηγεί χωρίς ζώνη. Ας παρκάρει όπου θέλει. Αλλά…

Πρώτον: Ας μη μας παραμυθιάζει ότι τα κάνει όλα αυτά επειδή δεν είναι «ξενέρωτος Γερμανός» ή «κρυόκωλος Εγγλέζος», αλλά «ελεύθερος και ατίθασος ανατολίτης» – μα τον θεό, το άκουσα κι αυτό. Ως και οι Τούρκοι, τρομάρα μας, πειθαρχούν απολύτως στην ολική απαγόρευση του καπνίσματος, καταρρίπτοντας έτσι τον… ανατολίτικό μας μύθο.

Δεύτερον: Να μην πληρώνω εγώ για την παρανομία του κάθε «ελεύθερου κι ωραίου». Δηλαδή, να μην είμαι στην αντίθετη λωρίδα όταν εκείνος, ντίρλα στο μεθύσι, θα σχολάσει από το σκυλάδικο ή το μπαρ για να γυρίσει σπίτι του. Να μην κάθεται δίπλα του στο εστιατόριο το παιδί μου που έχει αλλεργικό άσθμα και που, για να γλιτώσει πλέον από τις πολλές αναπνευστικές κρίσεις που έχει πάθει, αναγκάζεται να μην πηγαίνει με τα φιλαράκια του για φαγητό, και να μένει σπίτι. Ακόμα, να μην πληρώνω εγώ, ως φορολογούμενος, τις τεράστιες ιατρικές και άλλες δαπάνες που προκύπτουν εξαιτίας πολλών παρανομιών.

Και τρίτον: Αφού είμαστε τόσο μάγκες και γράφουμε τους νόμους στα παλιά μας τα παπούτσια, ας το κάνουμε (αν μπορούμε) και όταν πηγαίνουμε στο εξωτερικό, και ιδίως σε χώρες που κατοικούνται από ανθρώπους που δεν θεωρούν τον εαυτό τους «δώρο της φύσης».

Έζησα χρόνια στην Αγγλία, και είδα εκεί άπειρους συμπατριώτες μας να μετατρέπονται από μάγκες σε κότες. Επειδή ήξεραν ότι εκεί απλά δεν τους παίρνει. Είδα ως και φίλους του αναρχικού χώρου, που πήγαν στην Αγγλία για μεταπτυχιακά, ακόμα και μπίρες να πίνουν με σεκιουριτάδες που είχε προσλάβει το πανεπιστήμιο για τη φύλαξη του χώρου.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Πρωινό της περασμένης Παρασκευής σε ξενοδοχείο των Σερρών. Ο κουστουμαρισμένος κύριος έχει ανάψει το πούρο του (8 η ώρα το πρωί, επαναλαμβάνω!), καπνίζει αρειμανίως και φλυαρεί ασύστολα. Τον παρακαλώ να το σβήσει, αφού ήδη έχει φτάσει στο δικό μου τραπέζι ένα βαρύ σύννεφο καπνού. Ειρωνικά με αντιμετώπισε λέγοντας «δεν βλέπω πουθενά εδώ ταμπέλα που να απαγορεύει το κάπνισμα, νεαρέ». Δεν συνέχισα. Πήρα τον καφέ και γύρισα στο δωμάτιό μου. Το απόγευμα, όλως τυχαίως, βρεθήκαμε πάλι στο σαλόνι, όπου ήταν και ένας κοινός φίλος. Μας σύστησε. Από εδώ ο κ. Μιχαηλίδης, «χαίρω πολύ», από εκεί ο κ. Τάδε, Αρεοπαγίτης συνταξιούχος, δεν χάρηκε καθόλου. Κατέβασε το βλέμμα, και μου άπλωσε μουδιασμένα το χέρι. Το έσφιξα δίχως σεβασμό!

Στο μεγαλύτερο τμήμα του περασμένου αιώνα, εκπαιδευτικοί και πολλοί επιστήμονες πίστευαν ότι τα παιδιά δεν μπορούν να μάθουν μαθηματικά, πριν από την ηλικία των πέντε χρόνων, ότι ο εγκέφαλος τους απλώς δεν ήταν έτοιμος.

Ωστόσο, πρόσφατες μελέτες έχουν ανατρέψει εκ βάθρων αυτή την άποψη – αυτή και μια σειρά άλλων απόψεων για τη γεωμετρία, την ανάγνωση, τη γλώσσα και τον αυτοέλεγχο στη σχολική αίθουσα. Τα ευρήματα, κυρίως από τον τομέα της γνωστικής νευροψυχολογίας, βοηθούν να αποσαφηνιστεί, πότε ο νεαρός εγκέφαλος είναι σε θέση να συλλάβει βασικές έννοιες.

Σε μια πρόσφατη μελέτη, για παράδειγμα, οι ερευνητές βρήκαν ότι τα περισσότερα παιδιά προσχολικής ηλικίας μπορούσαν να πραγματοποιήσουν υποτυπώδεις διαιρέσεις, μοιράζοντας γλυκά σε δύο ή τρία ζωάκια-παιχνίδια. Σε μια άλλη, οι επιστήμονες βρήκαν ότι η ικανότητα του εγκεφάλου να συνδέει γραμματικούς συνδυασμούς με ήχους μπορεί να μην έχει αναπτυχθεί εντελώς μέχρι την ηλικία των 11 χρόνων – πολύ αργότερα από ό,τι υποθέτουν πολλοί.

Η παραδοσιακή διδασκαλία βασικών ακαδημαϊκών ικανοτήτων δίνει τη θέση της σε προσεγγίσεις που βασίζονται στη γνωστική ψυχολογία. Σε πολλές πόλεις, μεταξύ των οποίων η Βοστώνη, η Ουάσιγκτον και η Νασβίλ, τα σχολεία πειραματίζονται με νέα προγράμματα, για να βελτιώσουν τις μαθηματικές ικανότητες στην προσχολική ηλικία. Σε άλλα, οι δάσκαλοι χρησιμοποιούν νέες τεχνικές, για να βοηθήσουν τα παιδιά να ξεπεράσουν τη δυσλεξία τους.

«Η διδασκαλία είναι μια πολύ παλιά τέχνη, παρ’ όλα αυτά δεν είχαμε ιδέα, πώς επηρέαζε τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο», λέει ο Κουρτ Φίσερ, επικεφαλής του προγράμματος Εγκέφαλος και Παιδεία, στο Χάρβαρντ. «Αυτό έχει αρχίσει να αλλάζει και για πρώτη φορά βλέπουμε να συνεργάζονται οι τομείς της ψυχολογίας και της εκπαίδευσης».

Μαθηματικό πρόγραμμα

Αυτή η σχέση είναι ακόμη καινούργια και αδέξια, λένε οι ειδικοί, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη διαδρομή. Οπως ένα πρώιμο μαθηματικό πρόγραμμα, που διδάσκεται σε σχολεία του Μπάφαλο, (τη δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της πολιτείας της Νέας Υόρκης). Αν τέτοιου είδους προσπάθειες βρουν απήχηση στα σχολεία, λένε οι ειδικοί, θα μπορούσαν να μετασχηματίσουν εκ βάθρων την τέχνη της διδασκαλίας.

Σε μια τυπική προσχολική τάξη, τα παιδιά μαθαίνουν συνήθως ελάχιστα μαθηματικά, ασκούνται στην αρίθμηση και ορισμένες φορές βλέπουν βιβλία με αριθμούς, και αυτό είναι όλο. Σε κάποιες τάξεις αφιερώνεται ελάχιστος ή και καθόλου χρόνος στα μαθηματικά, όπως έδειξαν πρόσφατες έρευνες -πολύ λιγότερο απ’ τις δυνατότητες των παιδιών και διόλου αρκετός για να προετοιμαστούν, όσα δεν έχουν επαφή με τα μαθηματικά απ’ το σπίτι και γρήγορα μένουν πίσω στο σχολείο.

«Απ’ τη στιγμή που θα συμβεί κάτι τέτοιο, είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει», λέει η Julie Sarama, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο, η οποία μαζί με τον καθηγητή και σύζυγό της Doug Clements έχουν δημιουργήσει το εκπαιδευτικό πρόγραμμα Building Blocks, για να εμπλουτίσουν τη μαθηματική εκπαίδευση.

«Αποφασίζουν ότι δεν είναι καλοί στα μαθηματικά -»δεν είμαι μαθηματικό μυαλό» λένε- και γρήγορα συμφωνούν το σχολείο και οι γονείς», λέει ο δρ Clements.

Σε μια αίθουσα, όπου εφαρμόζεται το πρόγραμμα Building Blocks, οι αριθμοί βρίσκονται σε ζωγραφιές, σε ηλεκτρονικά παιχνίδια και μοιράζονται ισότιμα τον χρόνο με τα γράμματα. Τα παιδιά ασχολούνται με δημιουργικά παιχνίδια αρίθμησης και παράλληλα ασκούνται σε άλλες μαθηματικές έννοιες, όπως οι πληθάριθμοι (πόσα μέρη αποτελούν ένα σύνολο) και η αντιστοίχιση ομάδων αντικειμένων.

Στην προσχολική ηλικία, ο εγκέφαλος μπορεί να επεξεργαστεί μεγαλύτερους αριθμούς από το ένα ή το δύο και αγωνίζεται να συνδέσει τρεις κρίσιμες έννοιες: την πραγματική ποσότητα με το αφηρημένο σύμβολο της («7») και την αντίστοιχη λέξη του αριθμού («επτά»).

Τα παιδιά αρχίζουν να αναγνωρίζουν γεωμετρικά σχήματα από την ηλικία των 18 μηνών και σύμφωνα με τα αποτελέσματα των σχετικών ερευνών, στην προσχολική ηλικία ο εγκέφαλος μπορεί ν’ αρχίσει να αντιλαμβάνεται άτυπους γεωμετρικούς ορισμούς. Οπως έχουν δείξει πρόσφατες έρευνες υπάρχει ένα ακατέργαστο «αριθμητικό ένστικτο» στην ανατομία του εγκεφάλου και οι άνθρωποι, ακόμη και όσοι δεν έχουν την παραμικρή μαθηματική μόρφωση, έχουν μια γενική αντίληψη των ποσοτήτων.

Αναγνώριση ποσοτήτων

Η δασκάλα ενός δημόσιου σχολείου, σε υποβαθμισμένη περιοχή του Μπάφαλο, ζητεί από τους μικρούς μαθητές της να «φωτογραφίσουν» το περιεχόμενο μιας σελίδας, στην οποία είχε σχηματίσει τρεις κουκκίδες. Στη συνέχεια, ρωτά πόσες κουκκίδες είδαν κι άλλοι απαντούν «τρεις», άλλοι «τέσσερις». Αυτό το μάθημα έχει στόχο να διδάξει στα παιδιά την ικανότητα της άθροισης, πώς να αναγνωρίζουν την ποσότητα, όχι μετρώντας, αλλά με μια ματιά.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, το πρόγραμμα Building Blocks δοκιμάστηκε σε πάνω από 400 σχολικές αίθουσες, συγκρίνοντας τις επιδόσεις των παιδιών με εκείνες άλλων τάξεων με άλλο πρόγραμμα μαθηματικών ή και κανένα. Στα τεστ πρόσθεσης, αφαίρεσης και αναγνώρισης των αριθμών έπειτα από ένα σχολικό χρόνο, τα παιδιά που είχαν παρακολουθήσει το πρόγραμμα ανταποκρίνονταν σε ποσοστό 76% και όσα δεν το είχαν παρακολουθήσει σε 50%. Τα προγράμματα αυτά εξακολουθούν να έχουν πολλές δυσκολίες, αλλά για την ώρα τουλάχιστον, η εκπαίδευση με βάση τη γνωστική ψυχολογία βοήθησε εκατοντάδες παιδιά του Μπάφαλο να βελτιώσουν τις εγγενείς ικανότητές τους στα μαθηματικά.
The New York Times

«Η αφύπνιση της πανεπιστημιακής κοινότητας από τον λήθαργό της απαιτεί τομές». Αυτό δηλώνουν 103 πανεπιστημιακοί του Νομικού Τμήματος Αθηνών, οι οποίοι υπογράφουν και κείμενο στήριξης στο διοικητικό συμβούλιο της Νομικής Σχολής για την πρόσφατη απόφασή του να ληφθούν μέτρα περιφρούρησης της σχολής και απομάκρυνσης των εξωπανεπιστημιακών από τους χώρους του κτιρίου της οδού Σόλωνος.

Το κείμενο έχει ιδιαίτερη αξία καθώς καταδεικνύει την απαξίωση του δημόσιου πανεπιστημίου. «Φόβος», «ψυχολογική βία», «καταστροφή της δημόσιας περιουσίας», «καπηλεία των φοιτητικών αγώνων», «χρήση θεσμών για ιδιοτελείς σκοπούς» υποστηρίζουν οι πανεπιστημιακοί ότι είναι γνώριμες -ίσως και μόνιμες- καταστάσεις στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Δυστυχώς εδώ και χρόνια αυτά λέγονται, και ουδείς έπραξε κάτι. «Είμαστε βραδείας καύσεως» μου ανέφερε χθες πανεπιστημιακός για να δικαιολογήσει τα καθυστερημένα αντανακλαστικά της πανεπιστημιακής κοινότητας. Η αξία της δήλωσης των 103 της Νομικής ενισχύεται από το γεγονός ότι, μέσω της δήλωσής τους, δείχνουν πως θέλουν να περάσουν στην αντεπίθεση για να προστατεύσουν το δημόσιο πανεπιστήμιο που συνεχώς απαξιώνεται.

Οι πανεπιστημιακοί είναι δάσκαλοι και σίγουρα δεν είναι το φόρτε τους να συνδιαλέγονται με αναρχικούς, εξωπανεπιστημιακούς, «γνωστούς αγνώστους». Είναι δε κατανοητό ότι πολλές φορές η κοινή γνώμη δεν γνωρίζει τις ευαίσθητες ισορροπίες που απαιτούνται να τηρηθούν εντός του ΑΕΙ, με αποτέλεσμα οι αποφάσεις των οργάνων να μοιάζουν πολλές φορές άτολμες. Ομως, άλλο είναι αυτό και διαφορετικό αυτό που εκπέμπουν στην κοινή γνώμη εδώ και χρόνια οι πανεπιστημιακοί.

Δυστυχώς, οι περισσότεροι είναι άνθρωποι φοβισμένοι, χωρίς εκτόπισμα. Ξέρουν το πρόβλημα αλλά φοβούνται να το πουν. Στις συζητήσεις τους συμφωνούν ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο, αλλά διυλίζουν τη διατύπωση της όποιας δημόσιας δήλωσής τους. «Τα λέτε επώνυμα όλα αυτά;» «Θα προτιμούσα να με προστατέψετε» απαντούν…Tου Αποστολου Λακασα

Να μην δέχονται λοιπόν, τον τίτλο του πρυτάνεως, άνθρωποι φοβισμένοι και χωρίς εκτόπισμα.