«Η αγάπη δεν μετράει χρωμοσώματα»

Με αφορμή την ιστορία του μικρού Αργύρη, ενός παιδιού ξεχωριστού αλλά εξίσου χαρούμενου και αγαπητού, ξεκινήσαμε ένα όμορφο ταξίδι γνωριμίας με το σύνδρομο Down. Μέσα από τη συζήτησή μας, γνωρίσαμε τις συνήθειές του, την παιδική του καρδιά και τη μεγάλη του θέληση να συμμετέχει σε δραστηριότητες όπως ο χορός, η φωτογραφία και το παιχνίδι.

Αρχικά, μιλήσαμε για τα κύτταρα και τα χρωμοσώματα με απλά λόγια. Εξηγήσαμε ότι τα παιδιά με σύνδρομο Down έχουν ένα επιπλέον χρωμόσωμα, τονίζοντας όμως πως αυτό τα κάνει μοναδικά και ξεχωριστά. Συζητήσαμε πως αυτά τα παιδιά έχουν μια ιδιαίτερη ικανότητα να βλέπουν τον κόσμο με χαμόγελο, να προσφέρουν αγκαλιές και να γεμίζουν τους γύρω τους χαρά.

Στη συνέχεια, παρακολουθήσαμε ένα συγκινητικό βίντεο, όπου είδαμε δύο αδέρφια, το ένα με σύνδρομο Down, και διαπιστώσαμε πόσο δυνατή είναι η αγάπη μεταξύ τους και πως δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν.

Έπειτα, παρατηρήσαμε τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, όπως τα μάτια και τη μύτη, και μιλήσαμε για τις μικρές διαφορές που μας κάνουν μοναδικούς. Με αφορμή το βίντεο «Ένα αστέρι για την ευτυχία», δώσαμε ιδιαίτερη έμφαση στην αξία της διαφορετικότητας και, κυρίως, στην αποδοχή της. Με χαρά διαπιστώσαμε πως όλα τα παιδιά δήλωσαν ότι θα έκαναν παρέα με ένα παιδί με σύνδρομο Down και δεν θα το κορόιδευαν.

Κλείνοντας, κοιτάξαμε τις διαφορετικές κάλτσες μας και θυμηθήκαμε πως, όπως αυτές, έτσι κι εμείς μπορεί να είμαστε διαφορετικοί, αλλά παραμένουμε όμορφοι και ταιριάζουμε μαζί. Στη συνέχεια, κάθε παιδί ζωγράφισε δύο διαφορετικές κάλτσες, γεμάτες χρώματα, αποδεικνύοντας πως η ομορφιά βρίσκεται στη διαφορετικότητα.

Μέσα από αυτή τη δράση, κατανοήσαμε πως η αγάπη, η φιλία και η αποδοχή δεν έχουν όρια και δεν μετριούνται… γιατί η αγάπη δεν μετράει χρωμοσώματα.

Στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης για την ειδική αγωγή, συνεχίσαμε με την ακουστική αναπηρία.

Με αφορμή το βιβλίο “Φίλοι ; ..φως φανάρι ” ή μέσω σχετικού βίντεο, συζητήσαμε για την ακουστική αναπηρία, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν .

Ήρθαμε σε πρώτη επαφή με τη Ελληνική Νοηματική γλώσσα. Μάθαμε να χαιρετάμε , να ρωτάμε πώς είσαι , τις μέρες της εβδομάδας κ.ά.

Παίξαμε κινητικό παιχνίδι (για να μάθουμε καλύτερα τις μέρες της εβδομάδας) και Τρίλιζα.

Παρακολουθήσαμε το παραμύθι, ‘Θα σ’ αγαπώ ό,τι και αν γίνει”(του Ντέμπι Λιόρι) στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα και φτιάξαμε κατασκευή “Η λέξη αγάπη στη Νοηματική Γλώσσα”.

Στο πλαίσιο των ημερών συνδέσαμε την Κυρά Σαρακοστή με τη Νοηματική γλώσσα και τα παιδιά έκαναν την αντιστοίχηση των γραμμάτων.

Το σχολείο μας στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης για την Ειδική Αγωγή, εξοπλίστηκε με σχετικά παιχνίδια που αναδεικνύουν την αναπηρία, όπως οπτική, κινητική αναπηρία.

Τα παιχνίδια θα εναλλάσσονται στα 4 τμήματα. Ευελπιστούμε χρόνο με το χρόνο, τέτοια παιχνίδια, να εμπλουτίζονται όλο και περισσότερα και να υπάρχουν μόνιμα σε κάθε τάξη, ώστε τα παιδιά να έρχονται σε επαφή και να εξοικειώνονται-ευαισθητοποιούνται με αναπηρίες και στο παιχνίδι τους.