2 Νηπιαγωγείο Καλαμάτας

Σας παρουσιάζουμε ενδεικτικές φωτογραφίες από τις ατομικές κι ομαδικές δράσεις μας, για να καλωσορίσουμε το καλοκαίρι και να ευχηθούμε στους μπαμπάδες μας που γιορτάζουν στις 21 Ιουνίου:

Στην αρχαιότητα, ο Νάρκισσος ήταν μυθικό πρόσωπο, γιος του ποταμού Κηφισού και της νύμφης Λειριώπης. Ήταν ονομαστός για τη σπάνια ομορφιά του και υπάρχουν διάφορες παραδόσεις γι’ αυτόν.
Σύμφωνα με μία από αυτές, ο νέος ήταν τόσο όμορφος που τον είχαν ερωτευτεί όλες οι νύμφες του δάσους. Εκείνος όμως τις αγνοούσε κι αυτοθαυμαζόταν. Έτσι, οι Θεοί αποφάσισαν να τον τιμωρήσουν και κάποια μέρα έπεσε αυτοθαυμαζόμενος στο νερό της λίμνης, που το χρησιμοποιούσε ως καθρέφτη και πνίγηκε. Απόμεινε μόνο ένα λευκό λουλούδι με χρυσό στεφάνι στο κέντρο του της λίμνης, για να τον θυμίζει.
Τα παιδιά επεξεργάστηκαν τον παραπάνω μύθο :
1)Με δραματοποίηση
2)Εικαστικά: Ατομική και ομαδική εργασία.
Σε αυτό το σημείο, αξίζει να σημειωθεί ότι η ομαδική αυτή εργασία των παιδιών και μια ομάδα από ομαδικές εργασίες, φτιαγμένες από ανακυκλώσιμα υλικά κατά τη διάρκεια όλης της σχολικής χρονιάς από τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας, εκτίθενται μαζί με έργα κι άλλων νηπιαγωγείων του Νομού μας σε ειδικό χώρο που διαμόρφωσε το Γραφείο Σχολικών Δραστηριοτήτων της Α/θμιας Εκπ/σης του Νομού μας.
Και 3)Με παιχνίδι, προκειμένου να κατανοήσουν τη λέξη: «Ηχώ»(Αντίλαλος),καθώς στο μύθο αναφερόταν η νύμφη Ηχώ.

Στα πλαίσια του πολιτιστικού προγράμματός μας για τα παραδοσιακά παιχνίδια, επισκεφθήκαμε το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο της πόλης μας, όπου ήρθαμε σε μια πρώτη επαφή με αντικείμενα μιας άλλης εποχής, ξεχασμένα.
Πριν την επίσκεψη ,κάναμε ιδιαίτερη αναφορά στους κανόνες που θα πρέπει να τηρήσουμε μέσα στο χώρο του μουσείου, φτιάξαμε τη σχετική αφίσα και καταγράψαμε τις απόψεις μας για το πώς φανταζόμαστε τον άγνωστο για μας αυτό χώρο. Παρακολουθήσαμε στον υπολογιστή και το επεισόδιο για το μουσείο της εκπαιδευτικής σειράς : «Ο μικρός Νικόλας».
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, ήμασταν πολύ συνεργάσιμοι και παρακολουθούσαμε με ενδιαφέρον την κυρία που μας ξεναγούσε στο μουσείο και μας έδινε τις πληροφορίες που θέλαμε να πάρουμε για τα εκθέματα. Γίναμε και μικροί δημοσιογράφοι κάνοντας ερωτήσεις στην ξεναγό μας.
Μετά την επίσκεψη, καταγράψαμε τη διαδρομή που ακολουθήσαμε για να μεταβούμε στο μουσείο, καθώς και τα εκθέματα που μας έκαναν εντύπωση σε ατομικά φύλλα εργασίας.
Παραθέτουμε μερικές φωτογραφίες από τις δραστηριότητές μας:

Ολοκληρώνοντας την επίσκεψή μας, παίξαμε και στην παιδικά χαρά που βρίσκεται δίπλα από το Μουσείο:

Στη συνέχεια, κάναμε διαχωρισμό των παιχνιδιών σε παλιά και σημερινά. Βρήκαμε στο διαδίκτυο εικόνες από παιχνίδια στην Αρχαία Ελλάδα. Παρατηρήσαμε ότι κάποια από αυτά μοιάζουν με τα σημερινά παιχνίδια. Προσπαθήσαμε να μάθουμε τις ονομασίες τους κι αντιστοιχίσαμε κάθε εικόνα αρχαίου παιχνιδιού με τη σωστή λέξη, προσπαθώντας ταυτόχρονα να βρούμε τις ομοιότητές τους με τα σημερινά παιχνίδια.
Μερικά παραδείγματα:
Πλαταγή ή σείστρο = κουδουνίστρα
Σφαίρα = μπάλα
Στρόβιλος ή στρόμβος = σβούρα
Πλαγγόνα = κούκλα
Κύβοι = ζάρια
Πεσσοί = σκάκι
Αιώρα = κούνια
Ψηλαφίνδα ή χαλκή μυία= τυφλόμυγα
Κρικηλασία ή τσέρκι = τροχός
Αστραγαλίζειν = κότσια
Ασκωλιασμός = κουτσό
Διελκυστίνδα
Γιο-γιο
Ίυγξ
Άθυρμα: πήλινο αλογάκι με ρόδες
Κολλαβίζειν: Μπιζ
Αποδιδρασκίνδα: Κρυφτό
Καταγράψαμε σε ατομικό φύλλο εργασίας ποιο παιχνίδι θα μας άρεσε να παίζουμε αν ζούσαμε στην Αρχαία Ελλάδα, αλλά το αναπαραστήσαμε και με μια ατομική κατασκευούλα από κομμάτια πηλού.
Στη συνέχεια, προβληματιστήκαμε για τα σημερινά παιχνίδια, που παίζονται σε κλειστούς χώρους, είναι παθητικά και δεν απαιτούν σωματική προσπάθεια, σε αντίθεση με τα παλαιότερα παιχνίδια που ήταν πιο ευρηματικά, απαιτούσαν περισσότερη σωματική προσπάθεια και παίζονταν σε υπαίθριους χώρους. Καταλάβαμε πως δεν πρέπει να παραμελούμε την άθληση και το παιχνίδι έξω στην ύπαιθρο, ιδιαίτερα μετά την ενασχόλησή μας με τα ομαδικά παιχνίδια που ξέραμε κι αυτά που γνωρίσαμε για πρώτη φορά στην τάξη μας αλλά και στον προαύλειο χώρο του σχολείου μας.
Είδαμε εικόνες από πίνακες ζωγραφικής που έχουν θέμα τους το παιχνίδι, τις παρατηρήσαμε και καταγράψαμε τις προτιμήσεις μας.
Μάθαμε το ποίημα της Ρένας Καρθαίου: «Το παιχνίδι» και καταγράψαμε τις εικόνες και τα συναισθήματα που μας δημιουργεί η ανάγνωση του ποιήματος αυτού σε ατομικά φύλλα εργασίας.
Παίξαμε κι ένα μαθηματικό παιχνίδι αρίθμησης παιχνιδιών.
Διαβάσαμε παραμυθάκια με ήρωες τα παραδοσιακά παιχνίδια, που αναζητούσαν από τα παιδιά, ως την καλύτερη τροφή για να ζήσουν και να είναι χαρούμενα, το μαγικό συναίσθημα της αγάπης.
Μάθαμε και το τραγουδάκι: «Παιδικά παιχνίδια» των Σταμάτη Κραουνάκη και Λίνας Νικολακοπούλου.

Παραθέτουμε μερικές φωτογραφίες από τις δραστηριότητές μας:

Κατά τη φετινή σχολική χρονιά, υλοποιήθηκε στο νηπιαγωγείο μας το Πολιτιστικό Πρόγραμμα: “«Μ’ ένα μύθο παίζω, μαθαίνω και ταξιδεύω. Τα παραδοσιακά παιχνίδια του τόπου μας».
Αφορμή για την επιλογή του θέματος ήταν η αναφορά των νηπίων σε παιχνίδια που έπαιζαν στον υπολογιστή του σπιτιού τους. Ξεκίνησε συζήτηση για το τι θα μπορούσαν να παίξουν αν δεν υπήρχαν τα παιχνίδια στους υπολογιστές κι έγινε εισαγωγή στον προβληματισμό με τι παιχνίδια έπαιζαν οι γονείς τους και οι παππούδες τους άραγε. Αποφασίσαμε να γνωρίσουμε ξεχασμένα παιχνίδια της αρχαιότητας, αλλά και του πιο κοντινού παρελθόντος.
Αρχικά, κάναμε διαχωρισμό των παιχνιδιών σε ατομικά και ομαδικά. Ψάξαμε και βρήκαμε στο διαδίκτυο παραδοσιακά ελληνικά παιχνίδια. Βρήκαμε παιχνίδια που ήδη ξέραμε όπως: «Το κρυφτό», «Η τυφλόμυγα», «Περνά-περνά η μέλισσα», «Τα μήλα», «Αλάτι ψιλό», «Η μικρή Ελένη», «Γύρω γύρω όλοι», «Το κρυφτό», «Το κουτσό», «Το χαλασμένο τηλέφωνο», «Το δαχτυλίδι», «Η τυφλόμυγα», «Δεν περνάς κυρα Μαρία», «Το φιδάκι» και κάποια που τα ακούγαμε για πρώτη φορά όπως: «Μπιζ», «Μέλισσα, μέλισσα τι μαγειρεύεις ;», «Το μαντήλι», «Η σαρανταποδαρούσα», «Βασιλιά, βασιλιά», «Τα αγαλματάκια», «Τα στρατιωτάκια», «Το γαϊτανάκι», «Πετάει πετάει», «Ο Ρολογάς» και «Βόλοι ή γκαζάκια»
Μάθαμε πως ένα ομαδικό παιχνίδι αρχίζει με ένα λάχνισμα ή κλήρωση, για να βρούνε ποιος θα τα φυλάει ή ποιος θα είναι η «μάνα»,δηλαδή ο αρχηγός του παιχνιδιού. Τα λαχνίσματα είναι στιχάκια με ομοιοκαταληξία, τα οποία λέει ένα από τα παιδιά, δείχνοντας έναν έναν τους υπόλοιπους με το δάχτυλό του. Όποιος μείνει τελευταίος, τα φυλάει ή είναι η «μάνα».
Η κλήρωση γίνεται με: π.χ. «κορώνα –γράμματα», με βηματισμό, με «χλώρα ή ξέρα», μονά-ζυγά, με το ξυλάκι.
Μάθαμε μερικά λαχνίσματα :
• Ανέβηκα στην πιπεριά να κόψω ένα πιπέρι
κι η πιπεριά τσακίστηκε και μου ‘κοψε το χέρι.
Δώσ’ μου το μαντιλάκι σου το χρυσοκεντημένο
να δέσω το χεράκι μου, που είναι ματωμένο.

• Ο Καρακατσάνης μπήκε στο τηγάνι
κι έφαγε τ’ αυγά.
Γιατί, Καρακατσάνη μπήκες στο τηγάνι
κι έφαγες τ’ αυγά;
Φάε τώρα μία καρπαζιά.

• Ανεβαίνω στη συκιά και πατώ στην καρυδιά,
πίνω το γλυκό κρασί, απ’ την κούπα τη χρυσή
και φωνάζω κούι κούι, μα κανένας δε μ’ ακούει.

• Ένα, δύο, τρία, πήγα στην κυρία,
μου ‘δωσ’ ένα μήλο, μήλο δαγκωμένο,
το ‘δωσα στην κόρη, έκανε αγόρι,
το ‘βγάλε Θανάση, σκούπα και φαράσι.

• Ανέβηκα σ’ ένα βουνό
και είδα ένα γουρούνι
το κοίταζα καλάκαλά
και σου ‘μοιάζε στη μούρη
‘γω, ‘γω, ‘γω,
συ, συ, συ
βγαίνεις και τα φυλάς εσύ!

•Άκατα μάκατα σούκου τουμπέ
άμπερ φάμπερ ντομινέ
άκατα μάκατα σούκου τουμπέ
άμπερ φάμπερ, βγε!

• Α μπε μπα μπλομ
του κίθε μπλομ
α μπε μπα μπλομ
του κίθε μπλομ
μπλιμ μπλομ.
Σα θα πάμε κει
στη Νότια Αμερική
θα δούμε τον Ερμή
να παίζει μουσική.
Παίξαμε όλα τα ομαδικά παιχνίδια που προαναφέραμε και καταγράψαμε σε ατομικό φύλλο εργασίας το αγαπημένο μας. Επίσης, ψηφίσαμε το αγαπημένο μας ομαδικό παιχνίδι : ήταν «Ο Ρολογάς».
Ιδαίτερα πρέπει να γίνει αναφορά στην κατασκευή επιδαπέδιων παραδοσιακών παιχνιδιών (κουτσό με αριθμούς αλλά και με γράμματα) στον προαύλειο χώρο του σχολείου μας, που έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση στα παιδιά.

Παραθέτουμε ενδεικτικές φωτογραφίες από τα ομαδικά παιχνίδια μας:

Μάιος! Η φύση φόρεσε τα γιορτινά της χρώματα και τα έντομα γεύονται τους χυμούς των λουλουδιών και μεταφέρουν σπόρους από τη μια περιοχή στην άλλη.Στον προαύλειο χώρο του σχολείου μας μαζεύονται διάφορα ζουζουνάκια .Η διάθεση των δικών μας «ζουζουνιών» για παρατήρηση, παιχνίδι και πειραματισμό ήταν μεγάλη.
Μερικές από τις δράσεις μας για τη γνωριμία με τα έντομα (ασχοληθήκαμε κυρίως με την πεταλούδα και τη μέλισσα) ήταν οι εξής:
•Συζητήσαμε για τα έντομα, για τις εμπειρίες που έχουμε βιώσει με ορισμένα απο αυτά.
•Σε πίνακα γράψαμε όσα έντομα ξέρουμε και τα χωρίσαμε σε δυο κατηγορίες: σε ωφέλιμα και σε βλαβερά.
•Παρατηρήσαμε και μάθαμε τα ονόματα των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους,(π.χ. κεραίες, φτερά, δαγκάνες,κεντρί,θώρακας,κοιλιά) και βρήκαμε ομοιότητες και διαφορές μεταξύ τους .
•Μάθαμε για τον κύκλο ζωής της πεταλούδας και τα στάδια από τα οποία περνάει μέχρι να ολοκληρωθεί η μεταμόρφωσή της.
•Διαβάσαμε τη θαυμάσια ιστορία του Eric Carle : «Μια κάμπια πολύ πεινασμένη»,ασχοληθήκαμε με δραστηριότητες κατανόησης της διαδοχής στην ιστορία της μεταμόρφωσης της πεταλούδας.Παρακολουθήσαμε την ιστορία αυτή και στον υπολογιστή.
•Διαβάσαμε κι άλλα παραμυθάκια,όπου παρουσιάζεται ο κύκλος ζωής της πεταλούδας με παραστατικό τρόπο.
•Ασχοληθήκαμε με σχετικά φύλλα εργασίας,μαθηματικά παιχνίδια και κατασκευές.
•Μάθαμε για τη μέλισσα και τη χρησιμότητά της στον άνθρωπο και στο περιβάλλον.
•Μάθαμε το εξάγωνο,ως το σχήμα που κυριαρχεί στην κυψέλη.
•Βρήκαμε σε εγκυκλοπαίδειες πληροφορίες για τις μέλισσες.
•Είδαμε τα στάδια παρασκευής του μελιού μέσα από σχετική εκπαιδευτική σειρά στο διαδίκτυο.
•Ασχοληθήκαμε με μαθηματικά παιχνίδια και κατασκευές.
•Παίξαμε και τα παραδοσιακά παιχνίδια: «Περνά περνά η μέλισσα» και «Μέλισσα,μέλισσα τι μαγειρεύεις;»,στα πλαίσια του Πολιτιστικού Προγράμματος: «Με έναν μύθο παίζω, μαθαίνω και ταξιδεύω. Τα παραδοσιακά παιχνίδια του τόπου μας».

Στα πλαίσια της υλοποίησης του Πολιτιστικού Προγράμματος: “Με έναν μύθο παίζω, μαθαίνω και ταξιδεύω. Τα παραδοσιακά παιχνίδια του τόπου μας” στο Νηπιαγωγείο μας κατά το τρέχον σχολικό έτος, οι εκπαιδευτικοί μας ομόρφυναν τον προαύλειο χώρο του σχολείου μας, σχεδιάζοντας παραδοσιακά παιχνίδια με τα οποία θα ασχοληθούν και θα διασκεδάσουν τα παιδάκια μας, γνωρίζοντας τα παιχνίδια των παιδιών παλαιότερων εποχών.

Με την ευκαιρία του εορτασμού της ημέρας της μητέρας, του πιο αγαπημένου άγγελου στη ζωή μας, στις 10 Μαΐου ασχοληθήκαμε με τις παρακάτω δραστηριότητες:
-Θυμηθήκαμε λογάκια που ακούμε συχνά από τη μαμά μας και τα καταγράψαμε.
-Μιλήσαμε για τη μαμά μας και τη ζωγραφίσαμε.
-Τραγουδήσαμε το νανούρισμα: “Νάνι νάνι το μωρό μου” με τη συνοδεία ακορντεόν και το δραματοποιήσαμε. Ευχαριστούμε το μουσικό του Νηπιαγωγείου μας κύριο Τρύφωνα Θωμόπουλο, που μας βοήθησε σε αυτή τη δραστηριότητα.
-Διαβάσαμε τον κυπριακό παραδοσιακό μύθο: “Η κουκουβάγια και η πέρδικα”, για να θυμόμαστε ότι στα μάτια κάθε μανούλας το παιδί της είναι το ομορφότερο. Στα πλαίσια της δραστηριότητας αυτής, βρήκαμε την ευκαιρία να παίξουμε κι ένα παιχνίδι, για να γνωρίσουμε τη “μαμά πρόταση” και τα “παιδιά της, τις λέξεις”.
-Διαβάσαμε το εξαιρετικό παραμύθι της Αγγελικής Βαρελλά: “Πώς γράφεται η λέξη μητέρα;” και φτιάξαμε την ακροστιχίδα της λέξης ¨ΜΗΤΕΡΑ”.
-Και φυσικά φτιάξαμε δωράκια, για να χαρίσουμε στις μανούλες: δαχτυλιδάκια, βραχιολάκια, καρτούλες κι ένα λεύκωμα με αναμνηστικές ζωγραφιές.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΟΥΛΕΣ!!!ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΣΑΣ!!!

ΣΑΣ ΑΦΙΕΡΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΥΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙΑ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ:

“ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ”-ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΣΠΥΡΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ

“ΜΑΝΟΥΛΑ”-ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΣΠΥΡΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ

Η 25η Απριλίου ορίστηκε ως Διεθνής Ημέρα της Γης από τα Ηνωμένα Έθνη. Τη σημερινή ημέρα διαλέξαμε για να ξεκινήσουμε το θέμα: “Κυκλώνω-Ανακυκλώνω” ως το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για να σεβαστούμε τις ανάγκες του πλανήτη μας, που είναι στην ουσία και δικές μας ανάγκες.
Οι δραστηριότητές μας αναλυτικά:
1.Διαβάσαμε το παραμύθι: “Η γη αρρώστησε βαριά” κι αναρωτηθήκαμε ποια φάρμακα χρειάζεται να της δώσουν τα παιδάκια για να τη γιατρέψουν, αφού οι μεγάλοι δεν το κάνουν.
2.Διαβάσαμε το παραμύθι: “Ο Κύριος Μπεν και τα σκουπίδια” και βοηθήσαμε την κυρία Μου να ξεχωρίσει ποια από αυτά μπορούν να ανακυκλωθούν.
3.Διαβάσαμε το παραμύθι: “Ήταν ένα μικρό χαρτάκι”. Το μικρό χαρτάκι από εφημερίδα έγινε στα χέρια των παιδιών παλάτι, καραβάκι, σπίτι, δέντρο.
4.Φτιάξαμε την αφίσα της ανακύκλωσης.
5.”Γεμίσαμε” με την τεχνική του κολλάζ το σύμβολο της ανακύκλωσης.
6.Ζωγραφίσαμε το ταξίδι μιας εφημερίδας.
7.”Φυτέψαμε” στον κήπο του σχολείου μας μερικά σκουπίδια φτιαγμένα από διαφορετικά υλικά, για να παρατηρήσουμε μετά από καιρό ποια θα αλλοιωθούν και ποια όχι.
8.Παίξαμε παλιά παραδοσιακά παιχνίδια με ανακυκλώσιμα υλικά.
9.Ασχοληθήκαμε με σχετικά φύλλα εργασίας.

Η ανακύκλωση όμως δεν είναι μόνο σχέδιο εργασίας, αλλά αξιοποιεί ιδιαίτερα και τη φαντασία μας. Έτσι:
1.Μπορεί να είναι ένα κουτί από παπούτσια που γίνεται ένα ωραίο καδράκι για το δωμάτιό μας, αλλά και
2.Μπορεί να είναι ένα γυάλινο μπουκάλι που γίνεται ένα ωραίο καλοκαιρινό φαναράκι, για να στολίσουμε τη βεράντα μας.

Ενδεικτικές φωτογραφίες από τις δραστηριότητές μας:

Ο Άγιος Γεώργιος (280μ.Χ. – 23 Απριλίου 303μ.Χ.) ήταν στρατιώτης της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και αργότερα αγιοποιήθηκε ως χριστιανός μάρτυρας. Αποκαλούμενος από την Ορθόδοξη Εκκλησία Μεγαλομάρτυς και Τροπαιοφόρος, είναι από τους δημοφιλέστερους αγίους σε ολόκληρο το χριστιανικό κόσμο. Η μνήμη του τιμάται στις 23 Απριλίου. Σε περίπτωση που η ημερομηνία αυτή τυγχάνει πριν την Ανάσταση, μετατίθεται τη Δευτέρα της Δικαινησίμου.

Ο Άγιος Γεώργιος, ο καταραμένος δράκος, και η βασιλοπούλα!!!
Το όνομα του Αγίου Γεωργίου είναι στενά συνδεδεμένο με την εξόντωση του δράκου. Ο δράκος τρομοκρατούσε πολλά χρόνια την πόλη και την καταδυνάστευε παίρνοντας τρόφιμα αλλά και ανθρώπους. Πολλοί άνδρες της πόλης προσπάθησαν να τον σκοτώσουν αλλά δεν τα κατάφερνε κανείς. Η σπηλιά του ήταν πέρα από μια λίμνη και ο δράκος ζούσε μέσα σε ένα χώρο που έμοιαζε με έλος. Οι δύσοσμες αναθυμιάσεις απλωνόταν έντονες στις γύρω περιοχές. Ενώ η ανάσα του καυτή και βρωμερή δηλητηρίαζε όποιον ερχόταν πολύ κοντά του. Η λύση που ο βασιλιάς της περιοχής πρότεινε στο λαό του ήταν να προσφέρει κάθε μία οικογένεια με τη σειρά ένα παιδί στο δράκο , έτσι ώστε αυτός να είναι πάντα χορτάτος και να μην κινδυνεύει η πόλη από τις ανεξέλεγκτες επιθέσεις του. Άρχισαν λοιπόν κάθε μέρα να θυσιάζουν από ένα παιδί στον δράκο με βαριά καρδιά, αφού όλες οι άλλες προσπάθειες τους είχαν αποτύχει.
Κάποια μέρα ήρθε η σειρά της κόρης του βασιλιά να πάει για να θυσιαστεί. Στολισμένη όπως άρμοζε σε μία βασιλοπούλα διέσχισε τη λίμνη και πήγε να συναντήσει το δράκο. Ενώ βρισκόταν έξω από τη σπηλιά , είδε ξαφνικά ένα νεαρό αξιωματικό να έρχεται καβάλα πάνω στο άλογο να πλησιάζει. Τη ρώτησε τι έκανε εκεί μόνη. Του εξήγησε ότι περίμενε το δράκο να την καταβροχθίσει σαν αντάλλαγμα για την ηρεμία των υπολοίπων της πόλης. Ο Άγιος Γεώργιος τότε, αφού ζήτησε τη βοήθεια του Θεού, ρίχτηκε στη μάχη με το θεριό και κατάφερε αδύναμο να το σύρει έξω από τη σπηλιά του και να το μεταφέρει αιχμάλωτο μέχρι την πλατεία της πόλης. Εκεί διακηρύττει ότι κατάφερε να αιχμαλωτίσει το δράκο με τη βοήθεια του Θεού και ζητά από όλους τους πολίτες να ασπαστούν την πίστη του. Μετά σκοτώνει το δράκο και λυτρώνει μια για πάντα τους πολίτες από την απειλή του αφανισμού. Σαν αντάλλαγμα, ο βασιλιάς του δίνει την κόρη του για γυναίκα του.

Στο Νηπιαγωγείο μας αφηγηθήκαμε την ιστορία αυτή από τη λαϊκή μας παράδοση και στη συνέχεια αποδώσαμε εικαστικά ό,τι μας έκανε εντύπωση σε ατομικά φύλλα εργασίας και φτιάχνοντας μια ομαδική κατασκευή του Αγίου Γεωργίου, που σκοτώνει το δράκο.

Χρόνια Πολλά στους μαθητές του Νηπιαγωγείου μας Γιώργο Χ. και Γιώργο Π. και σε όσους γιορτάζουν σήμερα!!!!!