Από το ημερολόγιο του σχολικού μας κήπου…

Επιτέλους έφτασε η ώρα για τη συλλογή της πατάτας, η χαρά μας ήταν απερίγραπτη!
Με τα χέρια μας σκάβαμε το χώμα και βγάζαμε τους αγαπημένους μας καρπούς, αποτέλεσμα φροντίδας, υπομονής και συνεργασίας. Τα γέλια και οι φωνές μας ακούγονταν παντού, καθώς ο ένας μετά τον άλλο έβρισκε τη δική του «μεγάλη» πατάτα.
Οι στιγμές εκείνες μας έκαναν να νιώσουμε πραγματικοί μικροί αγρότες.
Ήταν μια εμπειρία μάθησης και χαράς. Μάθαμε πως τίποτα δεν είναι τυχαίο, αλλά πως με κόπο και αγάπη μπορούμε να απολαύσουμε ό,τι μας χαρίζει η φύση.

Η εμπειρία αυτή μας έμαθε πως με συνεργασία, φροντίδα και υπομονή μπορούμε να πετύχουμε πολλά. Ευχόμαστε ο κήπος μας να συνεχίσει να δίνει χαρά και καρπούς και στις επόμενες χρονιές και τάξεις!

Από το ημερολόγιο του σχολικού μας κήπου…

Το καλοκαίρι, ο σχολικός μας κήπος γέμισε με όμορφα χρώματα, ευωδιές και νοστιμιές. Εμείς, συνεπείς στη φροντίδα του, επιστρέψαμε στον αγαπημένο μας χώρο∙ όχι για μάθημα αυτή τη φορά, αλλά για να απολαύσουμε τους καρπούς των προσπαθειών μας.
Με χαμόγελα και ενθουσιασμό κόβαμε ντομάτες, αγγουράκια, πιπεριές και μυρωδικά που μοσχοβολούσαν φρεσκάδα και μύριζαν καλοκαίρι. Χαμογελούσαμε, παίζαμε, συζητούσαμε και βέβαια δοκιμάζαμε τη νοστιμιά των δικών μας προϊόντων, ιδιαίτερα του μικρού μας μποστανιού.

 Οι συναντήσεις μας δεν ήταν απλώς για να μαζέψουμε την παραγωγή· ήταν ευκαιρία για παιχνίδι, γέλιο και μοίρασμα. Απολαύσαμε τις γεύσεις του κήπου μας και του μικρού μποστανιού μας. Ο κήπος μας έγινε σημείο χαράς και περηφάνιας. Εκεί καταλάβαμε πως όταν φροντίζεις κάτι με αγάπη, εκείνο σου το ανταποδίδει με τον καλύτερο τρόπο!