14 Δεκεμβρίου-Παγκόσμια Ημέρα Αγάπης(Π2)

Η Παγκόσμια Ημέρα Αγάπης, στις 14 Δεκεμβρίου, είναι μια γιορτή που αφορά όλες τις μορφές αγάπης που υπάρχουν στον κόσμο, τη γονεϊκή, τη φιλική, τη συντροφική αλλά και την αγάπη προς τον εαυτό μας. Μια ευκαιρία να αφήσουμε στην άκρη άσχημες σκέψεις, πικρά λόγια και να ενδυναμώσουμε  την αγάπη για όλους και για όλα γύρω μας.

“Δώσε την Αγάπη”, το βιβλίο της Α.Βαρελά που διαβάσαμε και συζητήσαμε .Αφού έγινε συζήτηση και ερωτήσεις κατανόησης της ιστορίας εστιάσαμε στη φράση του ήρωα Γιάνους:”Δώσε την αγάπη όπως δίνεις ένα μήλο”…Αναρωτηθήκαμε πώς δίνουμε εμείς την αγάπη μας και πώς οι φίλοι μας σε μας; Τι είναι αγάπη τελικά; Ζωγραφίσαμε τις ιδέες μας…

Ένα πιάτο ωραίο φαγητό είναι αγάπη….ένα πάρτυ έκπληξη που κάνουμε για τη μαμά είναι αγάπη…όταν παίζουμε μαζί…όταν δεν σπρώχνουμε…να χαρίζουμε παιχνίδια…

IMG 20241104 143345

Από ένα τέτοιο θέμα δε θα μπορούσε να λείπει ¨Το Νησί των Συναισθημάτων”,η τρυφερή ιστορία του Μ.Χατζηδάκη για την αγάπη και την αντοχή της στο χρόνο:

“Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.

Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.

Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.

Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.

Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,

«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα»

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.

«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.

«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.

Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.

«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου».

«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.

Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή: «Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».

Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.

Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.

Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:

«Γνώση, ποιος με βοήθησε»;

«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.

«Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος;»

Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε:

«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο

μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».”

Σε ζευγάρια εικονογραφήσαμε την ιστορία, την αφηγηθήκαμε και τη δραματοποιήσαμε:

Γνωρίσαμε το ζωγράφο Romero Britto, στον οποίον αρέσει πολύ να συμπεριλαμβάνει στα έργα του καρδιές, με τη βοήθεια της παρακάτω παρουσίασης:

Φτιάξαμε καδράκια από χαρτόκουτο για να στολίσουμε το δωμάτιό μας με την τεχνική του ζωγράφου αυτού: Ζωγραφίσαμε με ζεστά χρώματα τις καρδιές και με ψυχρά το φόντο

Συνθέσαμε παζλ και παίξαμε με τις δημιουργίες μας!

Φτιάξαμε το “Ταχυδρομείο της αγάπης” στην τάξη μας! Ζωγράφισε ο καθένας τον δικό του φάκελο και τους κολλήσαμε όλους σε ένα σημείο του τοίχου. Επίσης μέσα στο φάκελο “μηνύματα αγάπης” βάλαμε χαρτάκια με φράσεις όπως “Σ’ αγαπώ”, “Ευχαριστώ”, “Σου στέλνω ένα φιλί”, κ.α., τις οποίες μπορούν να γράψουν τα παιδιά πάνω στη ζωγραφιά που κάνουν για το φίλο τους. Έτσι ξεκινήσαμε να στέλνουμε μηνύματα αγάπης ο ένας στον άλλον! Κάθε μέρα πριν φύγουμε από το σχολείο κοιτάμε τον φάκελο μας και όταν βρίσκουμε μήνυμα, ο ενθουσιασμός μας είναι μεγάλος!

εικόνα Viber 2024 11 04 15 33 46 281 Αντιγραφή εικόνα Viber 2024 11 04 15 33 46 333 Αντιγραφή εικόνα Viber 2024 11 06 12 48 43 276

Τέλος,Αφού διαβάσαμε το βιβλίο “Θα σ ‘αγαπώ ό, τι κι αν γίνει” της Depi Gliori,συζητήσαμε σχετικά με το πού δίνουμε αγάπη, από που την εισπράττουμε, αν χάνεται ποτέ και πώς την κρατάμε ζωντανή.Παίξαμε το παιχνίδι”δώσε την αγάπη”:Σε κύκλο έδιναν μια χάρτινη καρδιά ο ένας στον άλλο λέγοντας του “Σε αγαπώ γιατί….”Και στο τέλος ζωγραφίσανε τι χρώμα έχει η αγάπη,σαν τι μοιάζει άραγε και φυσικά τα πρόσωπα που τα παιδιά αγαπούν….Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να πάρετε μια μικρή γεύση από όλες τις δραστηριότητες μας..Κι ας θυμόμαστε πως κάθε μέρα είναι ημέρα αγάπης

https://youtu.be/Rv9oO5_39rQ

 

afisa

3 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα ατόμων με αναπηρία(Θέματα Αειφορίας-Π2)

Σαν σήμερα πριν 31 χρόνια καθιερώθηκε η 3η Δεκεμβρίου να θεωρείται η Παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία από τον ΟΗΕ με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κόσμου για κάθε μορφή αναπηρίας.

Η βαθμίδα του Νηπιαγωγείου είναι μια ευκαιρία να μπορέσουμε να δείξουμε στα παιδιά πως η αναπηρία δεν είναι«πρόβλημα»και οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες δεν είναι αόρατοι, είναι άνθρωποι σαν εμάς. Γιατί η ενσυναίσθηση είναι μια από τις σπουδαιότερες δεξιότητες ενός υγιώς σκεπτόμενου πολίτη και είναι προτεραιότητά μας να την καλλιεργήσουμε στα παιδιά.

Έτσι λοιπόν, την εβδομάδα που μας πέρασε ξεκινήσαμε να μιλάμε για ανθρώπους με ιδιαιτερότητες.

  1.  Μέσα από τα επόμενα βίντεο, είδαμε πως μπορούν να κάνουν ακριβώς ό,τι κι εμείς και μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις, να διακριθούν κερδίζοντας βραβεία και μετάλλια. Επίσης παρακολουθώντας τα συγκεκριμένα βίντεο νιώσαμε πολύ έντονα συναισθήματα και μάθαμε μια καινούργια λέξη, τη “συγκίνηση”!!!

2)  Παρακολουθήσαμε και σχολιάσαμε το παρακάτω animation. Συζητήσαμε για το πόσο σημαντικό είναι να μην τα παρατάμε και να βρίσκουμε τη δύναμη να συνεχίζουμε, ό,τι κι αν μας συμβαίνει. Και πως τελικά όλοι έχουμε τις ίδιες ανάγκες….

3)  Γνωρίσαμε τον Έλληνα ζωγράφο Τριαντάφυλλο Ηλιάδη, ο οποίος γεννήθηκε με σοβαρή αναπηρία στο πόδι και στα χέρια. Αυτό, όμως δεν τον εμπόδισε να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα. Ξεκίνησε να ζωγραφίζει από πολύ μικρή ηλικία με το στόμα. Κατάφερε να πραγματοποιήσει πολλές εκθέσεις ζωγραφικής με τα έργα του και να αποσπάσει βραβεία και διακρίσεις.

Όπως πολύ καλά φαντάζεστε, μπήκαμε κι εμείς στον πειρασμό να ζωγραφίσουμε με το στόμα…Η διαδικασία μας άρεσε πάρα πολύ, αλλά στο τέλος παραδεχτήκαμε ότι είναι πολύ δύσκολο να προσπαθείς να ζωγραφίσεις χωρίς τα χέρια σου!

IMG 20241127 141804  IMG 20241127 141859  IMG 20241127 141842

4)  Διαβάσαμε την ιστορία της Έλεν Κέλερ. Ήταν ένα υγιέστατο κοριτσάκι που γεννήθηκε το 1880 στην Αμερική. Σε ηλικία 19 μηνών αρρώστησε από μια σοβαρή ασθένεια που την άφησε τυφλή και κωφή. Με τη βοήθεια της δασκάλας της Άννυ Σάλιβαν έμαθε να επικοινωνεί με νοήματα με τους γύρω της και να διαβάζει. Η Έλεν ήταν το πρώτο τυφλό άτομο που απέκτησε το πτυχίο Bachelor of Arts!

Με αφορμή αυτή την ιστορία, μιλήσαμε για τα άτομα με δυσκολίες στην όραση και την ακοή.

5)  Εξηγήσαμε πως κινούνται στην καθημερινότητα τους οι τυφλοί άνθρωποι. Μιλήσαμε για το λευκό μπαστούνι και για τους συνοδούς – οδηγούς. Κλείσαμε κι εμείς τα μάτια μας και προσπαθήσαμε να κινηθούμε σε ένα χώρο που γνωρίζουμε καλά, την τάξη μας. Το να μη βλέπουμε ήταν κάτι που μας δυσκόλεψε και μας έκανε να μη νιώθουμε άνετα.

IMG20241128143509   

6) Αναφερθήκαμε στη γραφή braille. Προσπαθήσαμε να φτιάξουμε το όνομα μας με τη συγκεκριμένη γραφή, χρησιμοποιώντας φασόλια.

IMG 20241129 143119   IMG 20241129 143917  

 

7)Ακούσαμε το ποίημα “Η Αργυρώ γελάει…” και συμφωνήσαμε πως η Αργυρώ είναι σαν κι εμάς,άσχετα με τις κινητικές της δυσκολίες,αφού νιώθει και κάνει τα πάντα που κάνουμε κι όσοι δεν έχουμε κινητικές αναπηρίες…

Τελικά όλοι οι άνθρωποι, είτε έχουν κάποια αναπηρία είτε όχι, έχουν τις ίδιες ανάγκες και τα ίδια δικαιώματα. Φτιάξαμε, λοιπόν, μια αφίσα και συγκεντρώσαμε τα μηνύματά μας σε μια παρουσίαση για να το φωνάξουμε δυνατά:Αυτή η Γη μας χωράει όλους!

 

https://www.canva.com/design/DAGYKDxQvGo/-J5luy3JeNC9xwvEEEy_6w/view