Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΜΑΣ
Καλή σχολική χρονιά!
ΜΗΝΥΜΑ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΑΓΙΑΣΜΟΣ
Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες, σας ενημερώνουμε ότι ο αγιασμός για τη νέα σχολική χρονιά θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 11/09 και ώρα 08:30 το πρωί στον αύλειο χώρο του σχολείου.
Καλή σχολική χρονιά!
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Οι τάξεις αδειάζουν, τα παιδιά φεύγουν αλλά αφήνουν κάποιες χειροτεχνίες για να τους θυμόμαστε .
λ
Καλοκαίρι
Το καλοκαίρι έφτασε , είμαστε ενθουσιασμένοι και γνωρίζουμε πολλά γι’ αυτή την εποχή της ελευθερίας και της ξεγνοιασιάς.
Τι ξέρω;
Φέρνω από το σπίτι ότι ταιριάζει στο καλοκαίρι
Ταξιδιάρικα Καράβια – Καρχαρίες
Μυθικές Γοργόνες.
Φοβεροί Πειρατές,
Χάρτες και Σεντούκια
Με στόχο να εξάψουμε τη φαντασία των παιδιών και να τα ταξιδέψουμε σε κόσμους γεμάτους καλοκαιρινές περιπέτειες, δημιουργήσαμε ευκαιρίες για παιχνίδι, εξερεύνηση και δημιουργική έκφραση. Μέσα από ιστορίες, δραστηριότητες και παιχνίδια εμπνευσμένα από πειρατές, κρυμμένους θησαυρούς, μακρινά ταξίδια και θαλασσινές αποστολές, προσπαθήσαμε να καλλιεργήσουμε τη φαντασία, τη συνεργασία και τη χαρά της ανακάλυψης. Ελπίζουμε οι μικροί μας εξερευνητές να συνεχίσουν να ονειρεύονται και να δημιουργούν ώστε να να ζήσουν φέτος τις δικές τους μοναδικές καλοκαιρινές περιπέτειες!
Μαζέψαμε πολλές πειρατικές λέξεις
Πήραμε πληροφορίες και σχεδιάσαμε χάρτες νησιών για να βρούμε το σεντούκι με τα λέπια της γοργόνας. Τα είχαν κλέψει φοβεροί πειρατές!
Οι πειρατές σε κύκλο αποστηθίζουν τον χάρτη αλλά δεν πρέπει να αφήσουν δακτυλικά αποτυπώματα. Μ’ ένα μανταλάκι περνούν τον χάρτη από πειρατή σε πειρατή και μετά τον εξαφανίζουν. Κανείς άλλος δεν πρέπει να ξέρει.
Για να φτάσουμε στο νησί, έπρεπε να κατασκευάσουμε γέφυρες, να περάσουμε από σκοτεινές σπηλιές και να αντιμετωπίσουμε τρομακτικούς καρχαρίες.
Βρήκαμε τα μαγικά λέπια της γοργόνας και έγινε ξανά πολύχρωμη.
Γυρίσαμε με τα χέρια πίσω στο καράβι μας γιατί η άμμος έκαιγε πολύ!
Γιορτάσαμε χορεύοντας τον πειρατικό χορό
Μας άρεσε τόσο πολύ η περιπέτεια, που αποφασίσαμε να γίνουμε κι εμείς πειρατές ! Μάθαμε να διαβάζουμε χάρτες, να σημειώνουμε με σύμβολα και σημεία επάνω στους χάρτες και να κρύβουμε καλά τα πολύτιμα πετράδια μας.
Δύο ομάδες κι ένα ζάρι με ζυγούς αριθμούς. Μετράμε από το 0 εώς το 10 αλλά ξεχνώντας τον μονό αριθμό 0-2-4-6-8-10 ή ανεβαίνουμε ανά δύο. Ανά δύο ενώνουμε τα σημεία πάνω στους χάρτες . Νικήτρια η ομάδα που θα ενώσει πρώτη όλα τα σημεία στον χάρτη της.
ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
Νικήτρια η Άννα , η γλυκιά μας πειρατίνα.
Λίγο ακόμη παιχνίδι
Κι επειδή οι καρχαρίες πολύ μας άρεσαν …
τους προσθέσαμε λίγα δόντια.
Ο καρχαρίας πεινάει
Ένας πονηρός παπαγάλος μπέρδεψε τα πετράδια μας με μαύρες πεταλίδες. Θα προλάβουμε να τα μαζέψουμε όλα πριν η φρουρά μας στείλει στην κρεμάλα;
Ζωγραφίσαμε τις περιπέτειές μας, πολύχρωμα ψαράκια των υφάλων, κατασκευάσαμε βαρκούλες και καράβια
Δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τα πειρατικά καράβια
Φροντίζουμε τα αδέσποτα.
Μετά την ευαισθητοποίηση των παιδιών με το θέμα των ζώων από τα εργαστήρια δεξιοτήτων διαβάσαμε το παραμύθι ΞΟΥΤ.
Ένα παραμύθι που μας δίνει την ευκαιρία να αγγίξουμε το θέμα των αδέσποτων ζώων. Γνωρίζοντας ήδη τα δικαιώματα τους τα παιδιά αμέσως εναντιώθηκαν με τις πράξεις των πρωταγωνιστών του παραμυθιού και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να είμαστε απολύτως σίγουροι και υπεύθυνοι πριν πάρουμε ή υιοθετήσουμε ένα κατοικίδιο.
Ρωτήσαμε ποιοι έχουν και ζητήσαμε από τους γονείς τους να στείλουν μία φωτογραφία μαζί τους. Η Σταυρούλα με την Ήρα, ο Ιωάννης με το Ρίκο, ο Δημήτρης με το Ρόκυ, η Νεφέλη με την Αύρα και η Άννα με τη Μπέλλα.
Μιλήσαμε για τα αδέσποτα που βρίσκονται στο δρόμο, για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν, για τη δυσκολία εύρεσης τροφής, για της συνθήκες διαβίωσης, τις αρρώστειες… Για να βρίσκονται στο δρόμο σίγουρα δεν έχουν τσιπ ή κάποια ταυτότητα που να αναγράφεται ο ιδιοκτήτης. Τα παιδιά είπαν ότι δεν θα ήθελαν με τίποτα να είναι ΑΔΕΣΠΟΤΑ, να βρίσκονται στη θέση τους.
Η φιλοζωία κάποιων οδήγησε στη δημιουργία συλλόγων που κύριο μέλημα τους έχουν τη φροντίδα και περίθαλψη των εγκαταλελειμμένων ζώων. Ήμασταν τυχεροί, γιατί μια καλή φίλη και συνάδελφος, η Λίνα τυχαίνει να είναι εθελόντρια και στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ζ.Ε.Η.(Ζωοφιλική Ένωση Ηλιούπολης). Της ζητήσαμε να μας στείλει ένα βίντεο από το χώρο και να μας δείξει κάποια ζώα. Δέχθηκε αμέσως να βοηθήσει και ευχαριστούμε πολύ και την Άννα, εθελόντρια που μας έστειλε το βίντεο με τη Φιόνα.
Η Άννα μας παρουσίασε το καθημερινό τους πρόγραμμα, γιατί δεν μας ήταν εύκολο να βρεθούμε εκεί. Μας τη σύστησε το σκυλί, μας διηγήθηκε πως κατέληξε στο δρόμο, που την βρήκαν και πως είναι σήμερα. Κοιτάζοντας φωτογραφίες της Φιόνα πριν
σχολιάσαμε τη φωτογραφία. “Κυρία είναι λυπημένη, στεναχωρημένη, άρρωστη, φοβισμένη, πεινάει, ίσως πονάει ” έλεγαν τα παιδιά κοιτάζοντας απλά αυτή την εικόνα. Καταλήξαμε ότι η φροντίδα και η αγάπη αυτών των ανθρώπων σώζει τις ζωές των άτυχων ζώων.
Η Λίνα έχει υιοθετήσει από το σύλλογο την Κούμα. Τους εξηγήσαμε, γιατί είναι προτιμότερη η υιοθεσία από την αγορά κάποιου ζώου από pet shop. Της ζητήσαμε να συνδεθούμε με βιντεοκλήση και να γνωρίσουμε και την Κούμα που στα ιαπωνικά σημαίνει αρκούδα.
Το τηλέφωνο χτύπησε και η Λίνα με την Κούμα μπροστά μας!!!
Συστηθήκαμε και η Λίνα μας είπε τη θλιβερή ιστορία του σκυλιού, ότι δηλαδή βρέθηκε στο δρόμο μετά τις φωτιές στα Μέγαρα. Τα παιδιά την κατέκλισαν με ερωτήσεις: Πώς ήταν όταν τη βρήκες; Ήταν χτυπημένη; Είναι άγρια ή ήρεμη; Είναι ακόμα φοβισμένη; Αγαπάει τους ανθρώπους; Έχει δικό της κρεβάτι ή κοιμάται μαζί σου; Τι τρώει; Μαζεύεις τις ακαθαρσίες της όταν την πηγαίνεις βόλτες; Τι της αρέσει να κάνει; Παίζει μαζί σου ή με άλλα ζώα; Της έχεις κάνει στείρωση;
Μας έδειξε κάποια παιχνίδια που είχε σπίτι η Κούμα, σηκώθηκε όρθια για να δούμε πόσο μεγαλόσωμο τσοπανόσκυλο είναι και επειδή ήταν η ώρα να πάει την πρωινή της βόλτα, την ευχαριστήσαμε και κλείσαμε το τηλέφωνο. Πριν χαιρετηθούμε η Λίνα μας υπογράμμισε την αξία της υιοθεσίας αδέσποτου και μας ζήτησε να γίνουμε εθελοντές, αν αγαπάμε τα ζώα.
Συμπαθήσαμε πολύ τη Φιόνα και την Κούμα που γνωρίσαμε και είπαμε να τους στείλουμε δωράκια. Μαζέψαμε τροφές και παιχνίδια όχι μόνο για σκύλους αλλά και για γάτες που φιλοξενεί η φιλοζωική και θα τα προσφέρουμε στο σύλλογο μόλις κλείσουν τα σχολεία.
Η Λίνα μόλις το έμαθε, ενθουσιάστηκε και μας διαβεβαίωσε ότι θα βάλει την προσφορά μας στο site της ένωσης, μόλις παραλάβει τα πράγματα.
Η καρδιά των παιδιών είναι μεγάλη, γεμάτη αγάπη! Ωστόσο ευχαριστούμε και τους γονείς για τη συνεργασία, την προσφορά και τη συλλογή των προϊόντων για τη Ζ.Ε.Η.
Υπερασπιστές των ζώων!
Στα πλαίσια των εργαστηρίων δεξιοτήτων αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με τη σχέση του ανθρώπου με τα ζώα. Τα παιδιά δείχνουν μια ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι στα τετράποδα και κυρίως στα κατοικίδια με τα οποία αναπτύσσουν σχέσεις. Η λογική μας ήταν να αναλογιστούν τι μας προσφέρουν, αλλά και πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε όχι μόνο στα κατοικίδια αλλά σε όλα τα ζώα γενικότερα.
Με τη βοήθεια ψηφιακού εργαλείου φτιάξαμε στο διαδραστικό πίνακα της τάξης δύο νοητικούς χάρτες. Ο πρώτος αφορούσε στο τι μας προσφέρουν τα ζώα
και ο δεύτερος τι τους προσφέρουμε εμείς.
Στη συνέχεια παρατηρήσαμε τον πίνακα του Σαγκάλ με τίτλο: “Εγώ και το χωριό”.
Με τη ρουτίνα σκέψης κοιτάζω, σκέφτομαι, αναρωτιέμαι αναλύσαμε και καταγράψαμε τις ιδέες των παιδιών.
Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σχέση αλληλεξάρτησης ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα. Μία έννοια δυσκολονόητη που έγινε αντιληπτή μέσα από παραδείγματα… Μπορεί το μωρό να μεγαλώσει αν δεν το ταϊσει η μαμά; Μπορεί το λουλούδι να αναπτυχθεί αν δεν το ποτίσουμε; Μπορεί το αυτοκίνητο να κινηθεί αν ο άνθρωπος δεν βάλει καύσιμα; Άρα ο άνθρωπος μπορεί χωρίς τα ζώα; Τα ζώα επιβιώνουν χωρίς τη φροντίδα και την προστασία του ανθρώπου;
Οι άνθρωποι που ζουν στα αστικά κέντρα ίσως έχουν ξεχάσει αυτή τη σχέση αλληλεξάρτησης εξαιτίας του τρόπου ζωής, ωστόσο δεν παύει να ισχύει και μας το θύμισε ο Σαγκάλ. Στη γωνιά του υπολογιστή φτιάξαμε μία ζωγραφιά που αποτύπωνε το μήνυμα που ήθελε να μας στείλει ο ζωγράφος, την αγάπη και τη φροντίδα που πρέπει να δείχνουμε απέναντι στα ζώα.
Βάλαμε στο κέντρο της τάξης φωτογραφίες με ζώα που εκτρέφονται στο φυσικό τους περιβάλλον και με άλλα που στερούνται την ελευθερία τους και εκτρέφονται μέσα σε σύγχρονες βιομηχανικές μονάδες εκτροφής και παραγωγής κρέατος.
Τους ζητήσαμε σηκώνοντας κάθε κάρτα να μας περιγράψουν τι βλέπουν και αν είναι τα ζώα σε φυσικό περιβάλλον ή σε βιομηχανία παραγωγής.
Στην πορεία τα τοποθετούσαν στη σωστή ομάδα.
Ρωτήσαμε αν μπορούν να υποθέσουν για ποιο λόγο ο άνθρωπος επινόησε αυτές τις μονάδες. Ήταν δύσκολη αυτή η ερώτηση για τα παιδιά και τους εξηγήσαμε για τον υπερπληθυσμό και τις αυξημένες ανάγκες των ανθρώπων για τροφή.
Κάθε φορά που επέλεγαν ένα ζώο που απεικονιζόταν μέσα σε μονάδα μας έλεγαν ότι δεν τους άρεσε η εικόνα και ότι λυπούνταν πολύ.
Τότε ρωτήσαμε: «Παιδιά αν τα ζώα είχαν φωνή τι θα μας έλεγαν;»
Οι απαντήσεις τους…
- Δε θέλω να είμαι άλλο εδώ
- Δε θέλω να με σφάξετε και να με κάνετε κρέας
- Δεν αντέχω άλλο τη φυλακή
- Βοήθεια, πεθαίνω
- Θέλω να ελευθερωθώ
- Πονάω εδώ μέσα στριμωγμένος, δεν χωράω
- Δεν μπορώ να αναπνεύσω, χρειάζομαι αέρα
Φυσικά η στάση αυτή του ανθρώπου απέναντι στα ζώα ,όσο απαραίτητη και αν θεωρείται, καταπατά τα δικαιώματα τους. Είδαμε οπτικοποιημένα τα δικαιώματά τους μέσω Power Point, τα συζητήσαμε και τους ζητήσαμε να επιλέξουν να ζωγραφίσουν ένα δικαίωμα. Οι ζωγραφιές τους μετατράπηκαν σε ψηφιακή αφίσα.
Επειδή τα περισσότερα παιδιά ήταν δυσαρεστημένα με τις εικόνες που αντίκρυσαν μέσα στις βιομηχανίες υποσχέθηκαν ότι μεγαλώνοντας θα προσπαθήσουν να παρέμβουν, να βοηθήσουν και να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης τους. Το δικαίωμα στο όνειρο είναι αναφαίρετο για όλους. Πόσο μάλλον σε αυτές τις ηλικίες!!!
Γιορτάζουμε τη Μαμά
Ένα κυκλαδικό ειδώλιο ήρθε στο σχολείο μας και κρύβει ένα μυστικό. Ένα μωρό μεγαλώνει στην κοιλίτσα του. Το καλωσορίσαμε, το πήραμε αγκαλιά, το επεξεργαστήκαμε, το σχεδιάσαμε και το αναρτήσαμε στο μουσείο μας με την εφαρμογη artsteps.
Διαβάσαμε την Κούκλα που ήθελε να αποκτήσει ένα μωρό. Μάθαμε για την ιστορία της διάσημης κούκλας ματριόοσκα και γιορτάσαμε μαζί της την κόρη, τη μαμά, τη γιαγία, την προγιαγιά όλες με τη σειρά.
Ζωγραφίζουμε το πορτρέτο της μαμάς μας
Ετοιμάζουμε δωράκια για τη μανούλα
Yποδεχόμαστε τις μανούλες μας με αγκαλιές, φιλιά και χαμόγελα αγάπης.
Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες!!!
Οι μέλισσες εξερευνούν…
Οι μέλισσες και ο θαυμαστός κόσμος τους προσελκύουν το ενδιαφέρον των παιδιών.
Στο σχολείο είπαμε να χορέψουμε τον χορό της Άνοιξης. Αλλά το τραγούδι συνέχεια κόβεται. Ποιος και γιατί δε θέλει να έρθει η Άνοιξη στο σχολείο μας; Ψάχνοντας για στοιχεία, οδηγηθήκαμε στον κήπο.
Ίσως ξέρουν κάτι οι μέλισσες. Τις παρακολουθήσαμε κρυφά, και έπειτα αποφασίσαμε να βρούμε τη βασίλισσα. Εκείνη θα ξέρει περισσότερα! Αλλά πώς να μπούμε μέσα στην κυψέλη; Εκεί μπαίνουν μόνο μελισσούλες. Λύσαμε τον γρίφο πετώντας από λουλούδι σε λουλούδι και βρήκαμε τον κρυμμένο χάρτηπου κρύβει όλες τις πολύτιμες πληροφορίες
Μάθαμε τα πάντα, περάσαμε το κουίζ του φύλακα της κυψέλης και φτάσαμε στο δωμάτιο της βασίλισσας μέλισσας.
Κάποιος είχε σκίσει το πορτρέτο της και ήταν πολύ θυμωμένη. Γρήγορα της φτιάξαμε καινούρια πορτρέτα και της άρεσαν τόσο πολύ που τα έβαλε στο μουσείο της τάξης μας (εφαρμογή artsteps)
Εκεί, ψάξαμε για ώρα τον ένοχο ανάμεσα σε τόσο ωραίους ανοιξιάτικους πίνακες και τελικά τον ανακαλύψαμε. Τον πονηρό ποντικό, τον μεγαλύτερο εχθρό της μέλισσας που έκανε τα πάντα για να μην έρθει η Άνοιξη αλλά τελικά δεν τα κατάφερε!
Γυρίζοντας στην τάξη, δοκιμάσαμε να χορέψουμε πάλι τον χορό της Άνοιξης και αυτή τη φορά τα καταφέραμε περίφημα!
Αγαπήσαμε τις μέλισσες τόσο πολύ που γίναμε κι εμείς μελισσοκόμοι, φτιάξαμε μέλισσες από ρολό χαρτόνι, τις βάλαμε στα παιχνίδια μας, δοκιμάσαμε το μέλι τους και διαβάσαμε πολλές ιστορίες για εκείνες!
Σε άλλα παιχνίδια: Γινόμαστε μέλισσες και εξερευνούμε που θα φτιάξουμε το νέο μελίσσι για να κατοικήσει η βασίλισσα μετά την “εκθρόνισή της” από τη νέα βασίλισσα.
Διανύσαμε τη δύσκολή και πολύπλοκη διαδρομή που οδηγεί στο νέο μελίσσι. Επιστρέφουμε στην τάξη και αποτυπώνουμε τη διαδρομή στο χαρτί φτιάχνοντας τον χάρτη προς το νέο μελίσσι.
Πρωτομαγιά
Υποδεχόμαστε τον Μάιο με όμορφα στεφάνια.
Γινόμαστε μικροί ποιητές ,συνθέτουμε το ποίημα του Μαΐου και το ζωγραφίζουμε.
Εξηγήσαμε στα παιδιά ότι κάθε γραμμή ενός ποιήματος λέγεται στίχος, τέσσερις στίχοι μαζί κάνουν μια στροφή . Μετρήσαμε τους στίχους και τους χωρίσαμε ανά τέσσερις. Το δικό μας ποίημα έχει τρεις στροφές.
