Η ανάγνωση παραμυθιού έχει πολλά οφέλη στην ανάπτυξη των παιδιών, γιατί εμπλουτίζουν το λεξιλόγιό τους, ενισχύουν τον περιγραφικό τους λόγο, αναπτύσσουν τη συναισθηματική τους νοημοσύνη, δυναμώνουν  τη φαντασία τους. Ενεργοποιούν τη μνήμη και την προσοχή τους.

Διαβάζουμε το παραμύθι ” Το ταξίδι του Σεμπάστιαν” .

Τι συμβαίνει όταν ο Σεμπάστιαν  βαριέται να ζει στο αγρόκτημα και αποφασίζει να φύγει; Πού να πάει όμως; Κάπου τροπικά , να τρώει μπανάνες και καρύδες. Πού αλλού; Νότια. Αλλά πόσο νότια. Πολύυυυ.

Λίρουμ λάρουμ ντιπιντάρουμ και φύγαμε για νότο. Ωχ πήγε πιο κάτω στο νότιο πόλο με το πολύ κρύο όπου αντί για τροπικά φρούτα έχει κάτι περίεργα ζώα -πιγκουίνους και μυρίζει ψάρι.

Πρέπει να φύγει γρήγορα πολύ γρήγορα να πάει κάπου με πολλή ζέστη. Λίρουμ ντάρουμ ντιπιντάρουμ και φύγαμε για κάπου πολύ ζεστά.

Ωχ παρακάνει ζέστη στην έρημο Σαχάρα χωρίς νερό παρέα με τις καμήλες . Δεν είναι αυτό που θέλει ο διψασμένος Σεμπάστιαν.

Λίρουμ λάρουμ ντιπιντάρουμ φύγαμε για κάπου με πολύ νερό.

Ωχ πολύ νερό παρα πολύ νερό .Εμ βέβαια  αφού βρέθηκε σε πλοίο τη στιγμή που βουλιάζει .

Λίρουμ λάρουμ ντιπιντάρουμ  και φύγαμε κάπου με πολύ πάρα πολύ κόσμο.

Ο σιδηροδρομικός σταθμός επικίνδυνος για ένα μικρό ποντικάκι που τελευταία στιγμή γλιτώνει από το τρένο χάρη σε  μια μικρή και γλυκιά ποντικίνα που τελευταία στιγμή τον σώζει.

Μετά από τόσες περιπλανήσεις επιστρέφει στο ωραιότερο μέρος του κόσμου. Το αγρόκτημα , το δικό του αγρόκτημα , το γνώριμό του αλλά αυτή τη φορά με την πιο ωραία συντροφιά, τη γλυκιά ποντικίνα.

• Παρατηρούμε την υδρόγειο σφαίρα και διακρίνουμε τον Νότο με τις ζέστες και τα τροπικά φρούτα από το Νότιο Πόλο με τους πιγκουίνους και το ψύχος.

Εντοπίζουμε την Ελλάδα, την Αθήνα , τον Πειραιά.

Διαγράφουμε με το δάχτυλο μας την Ευρώπη και ανοματίζουμε ευρωπαϊκές χώρες. Γνωρίζουμε και τις άλλες ηπείρους που αποτελούν τη Γη μας , τον πλανήτη  του ηλιακού μας συστήματος ένα απειροελάχιστο καμμάτι του Σύμπαντος.

Αντιλαμβανόμαστε ότι ανήκουμε σε πολλά γεωγραφικά σύνολα αλλά και ότι είμαστε μέρος του όλου, του άπειρου.

• Αναδιηγούμαστε το παραμύθι

Η αναδιήγηση παραμυθιού με τη βοήθεια εικόνων είναι μια συχνή διαδικασία στο νηπιαγωγείο γιατί αποκαλύπτει την κατανόηση ης ιστορίας από τα παιδιά ,τα οποία προσπαθούν να βρουν τις κατάλληλες λέξεις για να μεταδώσουν την πληροφορία .Προσπαθούν να περιγράψουν τους ήρωες και να θυμηθούν  την πλοκή του παραμυθιού.

Ζητάμε από το chat gpt να μας ετοιμάσει καρτέλες από το παραμύθι.

  Aναδιηγούμαστε το παραμύθι με τη βοήθεια των καρτέλων

προσέχοντας να ακολουθούμε τη ροή της ιστορίας

Μεταφερόμαστε στο πλέγμα ,τοποθετούμε τις καρτέλες -σταθμούς της ιστορίας μας και προγραμματίζουμε τις κινήσεις μας ώστε να φτάνουμε στον σταθμό που μας ζητείται.

Στη συνέχεια το σώμα μας δίνει τη θέση του στην “έξυπνη μέλισσα” το bee bot , το προγραμματιζόμενο ρομπότ δαπέδου που μαθαίνει  στα μικρά παιδιά τη γλώσσα προγραμματισμού . Μέσω του παιχνιδιού , τα παιδιά μαθαίνουν κατευθύνσεις ( μπρος, πίσω, δεξιά, αριστερά), αλγοριθμική σκέψη ( βήμα-βήμα) και επίλυση προβλημάτων, ενισχύοντας τη συνεργασία και τη διασκέδαση.

Μια μικρή εξάσκηση για να κατανοήσουμε τις κινήσεις της μελισσούλας μας κι είμαστε έτοιμοι…

Η χρήση των νέων τεχνολογιών ενθουσίασε τα παιδιά καθώς μεταμορφώνεται η μάθηση σε μια διαδραστική διαδικασία.

Ο Χειμώνας έφτασε στο νηπιαγωγείο μας! Με κρύο, ζεστά ρούχα και  πολλές αγκαλιές, ξεκινάμε ένα ταξίδι γεμάτο παιχνίδι, παρατήρηση, δημιουργία και μάθηση.

Παρατηρούμε το θερμόμετρο της τάξης μας. Μετράμε αντίστροφα, μετράμε ανεβαίνοντας ανά δέκα ,μαθαίνουμε τη μονάδα μέτρησης της θερμοκρασίας σε βαθμούς κελσίου και μαθαίνουμε ότι υπάρχει θερμοκρασία και κάτω από το 0 την οποία συμβολίζουμε με αρνητικούς αριθμούς.

Η θερμοκρασία της ημέρας η θερμοκρασία μια μέρα με καύσωνα

η θερμοκρασία μια πολύ παγωμένη μέρα

Μέρα με τη μέρα η θερμοκρασία πέφτει, το κρύο είναι τσουχτερό  αλλά δυστυχώς ο καιρός δεν μας κάνει τη χάρη να ρίξει τις πολυπόθητες χιονονιφάδες του στην περιοχή μας. Και αφού χιόνι δεν έχει, δεν έχει και χιονοπόλεμο ή μήπως χιονοπόλεμο έχει;

Μοιράζουμε χαρτί κουζίνας αλλά πριν το μετατρέψουμε  σε χιονονιφάδα , το μετατρέπουμε σε:

σε κυάλι

σε ξίφος

σε καπέλο και πολλά άλλα όπως σκούπα , μπαστούνι μπουκάλι νερό , δίσκος σερβιρίσματος.

Και τώρα χιονοπόλεμος!

Με τόσο “χιόνι” ας φτιάξουμε κι έναν χιονάνθρωπο!

Ακούμε το τραγούδι “η μύτη του χιονάνθρωπου ”

φτιάχνουμε σπουργιτάκια και στολίζουμε τη μύτη του χιονάνθρωπου.

ο μικρός μας χιονάνθρωπος θα ταξιδέψει μαζί μας στον χειμώνα, θα δει τις δράσεις μας και θα μοιραστεί τη χαρά της μάθησης.

Ο τελευταίος μήνας του χειμώνα μπήκε και διαβάσαμε ένα παραμύθι που ενισχύει την αυτοπεποίθηση, την αυτοεκτίμηση, την αποδοχή του εαυτού μας, το σεβασμό στη διαφορετικότητα ,προάγει τη συναισθηματική νοημοσύνη και έχει πάρει το όνομά του από τον καινούριο μήνα που μόλις μπήκε.

Μετά την ανάγνωσή του συζητήσαμε τις παραπάνω έννοιες ,ολοκληρώσαμε με ένα σχετικό φύλλο εργασίας και ζωγραφίσαμε  τη φράση:  “O Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό”.

Η τάξη μας μαζί και με τις υπόλοιπες χειροτεχνίες μυρίζει “χειμώνα”.

Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα και το σχολείο μας διακοσμείται με δημιουργίες των παιδιών. Αφού ζωγραφίσαμε με χειμωνιάτικα χρώματα, τα δύο τμήματα κατέληξαν σε διαφορετικό εικαστικό αποτέλεσμα!

Οι πρώτοι δουλέψαμε την παροιμία “Του Γενάρη το φεγγάρι μοιάζει με μαργαριτάρι!” Μοιράσαμε αλουμινόχαρτα και φτιάξαμε δέντρα μέσα στο χιονιά.

Το άλλο τμήμα βρέθηκε μέσα στο μάτι του “κυκλώνα”.

Χειμώνας χωρίς ζώα των πάγων γίνεται; Φυσικά και όχι .Για αυτό το λόγο κατασκευάσαμε θαλάσσιους ίππους για να μας ταξιδεύουν στις παγωμένες χώρες .

Το πρωτοχρονιάτικο έθιμο της βασιλόπιτας δεν θα μπορούσε να λείπει από το νηπιαγωγείο μας. Τα παιδιά αδημονούν να βρεθεί το φλουρί και να είναι αυτά που θα πάρουν και το δωράκι…

Ένα όμορφο βιβλίο θα είναι το ενθύμιο του πιο τυχερού από αυτή την ημέρα.

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!

Αφού καλωσορίσαμε το 2024 ,συναντήσαμε τον πρώτο μήνα του χρόνου τον Ιανουάριο ή Γενάρη. Διαβάσαμε το ποίημα που ήταν εμπνευσμένο από αυτόν και στη συνέχεια τα παιδιά ζωγράφισαν την εικόνα που τους άρεσε περισσότερο.

Βάλαμε τις δουλειές των παιδιών στον πίνακα και καθένα ¨καμαρώνει¨ για το δημιούργημά του!