Άρθρα ανά μήνα: Φεβρουάριος 2024
Του ήλιου η γειτονιά πλανήτες έχει 9!
Τις μέρες αυτές ασχολούμαστε με το ηλιακό σύστημα και τους πλανήτες. Το σύμπαν, τα αστέρια, οι γαλαξίες, οι κομήτες, οι μετεωρίτες, η σελήνη και ο κάθε πλανήτης ξεχωριστά μπορεί κάποιος να θεωρεί ότι θα δυσκολεύει τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία, όμως είναι αξιοθαύμαστο το πως θυμούνται τόσες λεπτομέρειες. Στο τέλος αποφασίσαμε να μπούμε στον πύραυλο και να ταξιδέψουμε σε όποιον πλανήτη θέλει ο καθένας. Άλλωστε τα ταξίδια είτε πραγματικά είτε φανταστικά ποτέ δεν έβλαψαν κανέναν .Τι λέτε; Έτοιμοι για εκτόξευση;
Ζωγράφισαν τον πλανήτη που αποφάσισε ο καθένας, έβαψαν τον πύραυλο ό,τι χρώμα ήθελαν
Κόλλησαν τα αστέρια και τον πλανήτη τους στον απέραντο γαλαξία
Αλλά αυτό που τους ξετρέλανε πραγματικά ….ήταν η κίνηση του πυραύλου!
H συνεργασία επί τάπητος!
Χαρίζω στον εαυτό μου και στον άλλον κάτι θετικό.
Σήμερα ξεκινήσαμε την ημέρα μας με μία βόλτα στο δάσος. Με τις τεχνικές του θεατρικού παιχνιδιού , με αισθησιοκινητικές ασκήσεις και με παρέα τα «μαγικά» ξυλάκια που μας δίνουν ρυθμό, φτάσαμε στο δάσος με το πολύχρωμο δέντρο. Συμφωνία όλης της ομάδας ήταν να χρησιμοποιηθεί για κορμός του δέντρου ένα αντικείμενο που έχουμε στην τάξη μας , το γαϊτανάκι .Ένα πολύχρωμο σύννεφο που είχαμε δημιουργήσει σ’ άλλη δραστηριότητα , θα γινόταν η φυλλωσιά.
Αφού το βάλαμε σε θέση που να μπορούμε να το παρατηρούμε , του προσθέσαμε την λίμνη των «όμορφων λόγων» και είπαμε να τη γεμίσουμε με όμορφα λόγια και ευχές. Κάθε παιδί ερχόταν να πει κάτι καλό , ένα θετικό και αγαπημένο χάρισμα γι’ αυτόν και για τον αγαπημένο του φίλο. Η νηπιαγωγός κατέγραφε τις απαντήσεις σε ένα χαρτί και το πετάγαμε στη λιμνούλα.
Έπειτα στο δάσος είδαμε μία γρήγορη σκιά να τρέχει . Μία σκιά που άφησε πίσω της ίχνη.. κάτι μικρά στρογγυλά ρεβυθάκια. Καταλάβαμε ότι ήταν ο Κοντορεβυθούλης. Διαβάσαμε το παραμύθι για να τον γνωρίσουμε καλύτερα και αποφασίσαμε να φτιάξουμε και εμείς τα δικά μας .
Αφού τελείωσαμε με τη κατασκεύη των δικών μας ρεβυβιών , τα βάλαμε στα αυτοσχέδια πουγκιά μας και το ταξίδι ξεκίνησε.
Απλώσαμε γάζες από διάφορα χρώματα περιμετρικά της τάξης. Κάθε χρώμα αντιστοιχούσε σε μία συνθήκη. Η πορτοκαλί γάζα ήταν ένα καυτό ταξίδι στην έρημο, η κόκκινη ένα επικίνδυνο ταξίδι στη ζούγκλα κλπ. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ζευγάρια επιλέγοντας τον αγαπημένο τους φίλο, για να μοιραστούν αυτήν την εμπειρία. Φορώντας τα πουγκιά τους με τα ρεβύθια ήταν βέβαια ότι θα άφηναν κάθε φορά τα ίχνη τους.
Μόλις φτάσαμε εκεί, επιλέξαμε από ένα χαρτάκι για να το διαβάσουμε στον φίλο μας.
Όποιο χαρτάκι επιλέγαμε , έπειτα το κολλούσαμε στο δέντρο.
Τώρα το δέντρο μας πήρε μορφή και νόημα. Κάθε φορά που θέλουμε να κάνουμε ένα φίλο μας να νιώσει καλύτερα, επιλέγουμε ένα φυλλαράκι και του το δίνουμε .. άλλωστε τα λόγια αυτά είναι βγαλμένα από την καρδιά μας μετά από τα ταξίδια που ζήσαμε παρέα.. ύστερα από αυτήν την υπέροχη συνεργασία!
Το δέντρο της συνεργασίας.
Τα παιδιά παρατήρησαν ότι στην τάξη τα περίμενε ένα δέντρο. Τι ήταν αυτό το δέντρο; Και γιατί στα κλαδιά του δεν υπήρχαν φύλλα; Πώς ήρθε στην τάξη μας μέσα στην καρδιά του χειμώνα;
.
Μετά από συζήτηση αποφασίσαμε να το ονομάσουμε το «Δέντρο της Συνεργασίας»…ζωγραφίσαμε και την ανάλογη επιγραφή.
Μετά από συζήτηση καταλήξαμε στους κανόνες που θα ακολουθήσουμε για να λειτουργούμε καλύτερα ως ομάδα. Η καταγραφή των ιδεών έγινε από τη νηπιαγωγό και εν συνεχεία τα παιδιά ζωγράφισαν σε χαρτάκια το κανόνα της επιλογής τους, τον οποίο κόλλησαν στο δέντρο.
Γέμισαν το κορμό του με τα ονόματα των δημιουργών.
Στη συνέχεια παίξαμε παιχνίδι με τη «καρδούλα της αυτοεκτίμησης» και το «αστεράκι των φιλοφρονήσεων» που περνούσε από χέρι σε χέρι βοηθώντας μας να αναγνωρίσουμε τα θετικά μας χαρακτηριστικά και τις δεξιότητές μας αλλά και να δείξουμε την εκτίμηση μας ο ένας στον άλλο.
Γνωρίζοντας τον Μιρό!
” Η τέχνη γίνεται όπλο στα χέρια του μικρού παιδιού και με σύμμαχο τη φαντασία κάθε μικρός καλλιτέχνης χτίζει τον κόσμο του αύριο..”
Προσεγγίζουμε έργα μεγάλων ζωγράφων , οικεία στο σχέδιο τους με το σχέδιο των μικρών μαθητών και με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνουμε τον κόσμο που μας περιβάλλει. Εντοπίζουμε σχήματα που μας θυμίζουν γράμματα, αριθμούς, αντικείμενα. Άλλωστε όλα γύρω μας είναι … γεωμετρία!
” Ο κήπος”
Το πρώτο έργο που αναλύσαμε είναι “ο κήπος” του Χουάν Μιρό! Κάθε παιδί εντόπισε από ένα σχήμα και είπε σαν τι του μοιάζει. Έπειτα παρατηρήσαμε τον πίνακα με τα σχέδια μεμονωμένα που χρησιμοποιεί ο Μιρό και επιλέξαμε ένα από αυτά . Το αντιγράψαμε σε λευκή κόλλα.
Έπειτα το ζωγραφίσαμε και το κόψαμε..
Τώρα είμαστε έτοιμοι να συνθέσουμε το δικό μας κολάζ. Πρώτα χρωματίζουμε τη βάση μας συμβουλευόμενοι πάντα τον πρωτότυπο πίνακα.
Αφού ολοκληρώνουμε, αρχίζουμε σταδιακά να συνθέτουμε το κολάζ μας .Κάθε παιδί επιλέγει που θα βάλει το σχήμα- αντικείμενο του.
μέχρι το τελικό αποτέλεσμα..
Κρύο ,κρύο παγωνιά!
Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα και το σχολείο μας διακοσμείται με δημιουργίες των παιδιών. Αφού ζωγραφίσαμε με χειμωνιάτικα χρώματα, τα δύο τμήματα κατέληξαν σε διαφορετικό εικαστικό αποτέλεσμα!
Οι πρώτοι δουλέψαμε την παροιμία “Του Γενάρη το φεγγάρι μοιάζει με μαργαριτάρι!” Μοιράσαμε αλουμινόχαρτα και φτιάξαμε δέντρα μέσα στο χιονιά.
Το άλλο τμήμα βρέθηκε μέσα στο μάτι του “κυκλώνα”.
Χειμώνας χωρίς ζώα των πάγων γίνεται; Φυσικά και όχι .Για αυτό το λόγο κατασκευάσαμε θαλάσσιους ίππους για να μας ταξιδεύουν στις παγωμένες χώρες .
