ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ

Να συμπληρωθούν τα κενά των πινάκων με τους καταλλήλους τύπους :

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ Α’ ΚΛΙΣΗΣ

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ Β’ΚΛΙΣΗΣ

Τα κοινωνικά δίκτυα είναι ψηφιακές πλατφόρμες οι οποίες επιτρέπουν στους χρήστες τους να δημιουργούν προφίλ και να μοιράζονται περιεχόμενο (μηνύματα, εικόνες κ.λπ.). Τα κυριότερα «στρατόπεδα» της κοινωνικής δικτύωσης είναι δύο: το facebook και το twitter. Και τα δύο – τα οποία αριθμούν εκατομμύρια χρήστες – έχουν ορκισμένους φίλους και εχθρούς, ενώ η προτίμηση στο μεν ή στο δε δεν είναι μόνο θέμα γούστου, αλλά ανάγεται από ορισμένους σε μείζον ζήτημα με… κοινωνιολογικές προεκτάσεις.

Τα τελευταία χρόνια οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης έχουν εισχωρήσει δυναμικά στον τομέα των κοινωνικών επαφών και όχι μόνο. Μέσω των σελίδων αυτών οι χρήστες μπορούν να εντοπίσουν άτομα από κάθε γωνιά του πλανήτη ανάλογα με τις δραστηριότητες ή τις μουσικές τους προτιμήσεις. Επιπλέον δίνεται οι δυνατότητα στους χρήστες να ενημερώνουν τους υπολοίπους ανά πάσα στιγμή για την κατάσταση τους ή το μέρος στο οποίο βρίσκονται. Όλα αυτά φαντάζουν υπέροχα με την πρώτη ματιά, αφού φαίνεται να προσφέρεται εύκολη και χαλαρή επικοινωνία σε συνδυασμό με διασκέδαση ενώ ταυτόχρονα οι αποστάσεις εκμηδενίζονται. Αυτός είναι και ο λόγος που ορισμένα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης έχουν αποκτήσει την ισχύ ‘’θρησκείας’’ όπως συχνά αναφέρεται. Ωστόσο, η επίδραση των “social networks” στις ζωές, ιδιαίτερα των νέων, έχει αποδειχτεί πολύ μεγάλη. Η καθημερινή χρήση τους εθίζει σιγά-σιγά τους χρήστες στην ανάγκη για συνεχή ανανέωση του “profile” τους για χάρη των διαδικτυακών τους φίλων. Αντί να επιλέγουν να συζητούν τις σκέψεις και τα προβλήματά τους με κοντινούς τους ανθρώπους αρκούνται στα “likes” των υπολοίπων χρηστών θεωρώντας καταξιωμένο όποιον κερδίσει τα περισσότερα. Έτσι, αποκτούν απομόνωση και αποξένωση. Επίσης, όσον αφορά τις φωτογραφίες, δεν χρησιμοποιούνται για να απαθανατίσουν στιγμές αλλά για να αυξήσουν το γόητρο των χρηστών στο διαδίκτυο. Πλέον δεν φωτογραφιζόμαστε για την ανάμνηση μιας ωραίας στιγμής ,αλλά για να προβάλουμε τις φωτογραφίες μας στο facebook προσπαθώντας να βρούμε ικανοποίηση σε μερικά likes .Τέτοιου είδους σελίδες είναι σαν να δίνουν την ικανότητα έκθεσης προσωπικών στοιχείων υπό ιδανικό ‘’φωτισμό’’. Κάπως έτσι γίνεται η σταδιακή αποκοπή από την πραγματική κοινωνία και η ένταξη σε μια διαδικτυακή. Γίνεται λοιπόν κατανοητό πως αυτοί οι τρόποι συμπεριφοράς ωθούν τους χρήστες σε έναν νέο τρόπο ζωής, πιο αντικοινωνικό και απόμακρο από τους ανθρώπους. Η επίδραση των social networks είναι ακόμα πιο έντονη στις νεαρότερες ηλικίες ,αφού σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα πανεπιστημίου στην Καλιφόρνια, τα παιδιά που περνούν πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή τους,(κυρίως στο facebook)γίνονται πιο αντικοινωνικά, αναπτύσσουν ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά και είναι πιο επιρρεπή σε διάφορες ασθένειες. Επίσης η χρήση των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης ενδέχεται να συνδέεται με αυξημένη τάση εθισμού των εφήβων με ναρκωτικά, τσιγάρα και αλκοόλ, αφού σύμφωνα με έρευνα του Εθνικού Κέντρου Εθισμού και Κατάχρησης Ουσιών του Πανεπιστημίου της Κολούμπια (CASA), όσοι διαθέτουν καθημερινά αρκετό χρόνο στα κοινωνικά δίκτυα, έχουν πέντε φορές περισσότερες πιθανότητες να καπνίσουν, τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να πίνουν συστηματικά αλκοόλ και διπλάσιες πιθανότητες να εθιστούν στην κάνναβη. Οι ειδικοί διευκρινίζουν πως οι φωτογραφίες που παρακολουθούν στις συγκεκριμένες ιστοσελίδες οι οποίες δείχνουν συνομήλικους τους να πίνουν ποτά και να διασκεδάζουν, αποτελούν ένα ισχυρό μέσο ψυχολογικής πίεσης που δέχεται υποσυνείδητα ο ένας συνομήλικος από τον άλλον ώστε να υιοθετήσει το συγκεκριμένο πρότυπο. ”Η σχέση μεταξύ των φωτογραφιών στα site κοινωνικής δικτύωσης διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη δομή του χαρακτήρα, καθώς ο έφηβος αισθάνεται ότι εάν κάνει ότι βλέπει στη φωτογραφία θα είναι για πάντα ευτυχισμένος” σχολιάζουν ειδικοί, ενώ το πιο σημαντικό εύρημα της έρευνας είναι το ότι το 86% των γονιών πιστεύει πως τα κοινωνικά δίκτυα στο Internet δεν επηρεάζουν καθόλου την ψυχολογική ωρίμανση του παιδιού τους ,γεγονός που εξηγεί τη συναίνεση τους στην παραποίηση της ηλικίας, ώστε να καταφέρουν τα παιδιά τους να ανοίξουν λογαριασμό σε κάποια τέτοια σελίδα , καθώς θεωρούν ότι είναι ένα απαραίτητο ψεματάκι για τη συμμετοχή τους στον ηλεκτρονικό κόσμο ,αψηφώντας παράλληλα διάφορες έρευνες που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με την χρήση των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης από ανηλίκους. Τελικά όμως τι ισχύει; Είναι οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης καταστρεπτικές για τις ανθρώπινες σχέσεις; Δεν είναι και λίγοι οι ειδικοί που υποστηρίζουν ότι τα sites κοινωνικής δικτύωσης δεν συνδέουν τους ανθρώπους – αντιθέτως, τους απομονώνουν από την πραγματικότητα προκαλώντας κάτι σαν σύγχρονη τρέλα στον ψυχισμό τους. Οι φρενήρεις ρυθμοί με τους οποίους επικοινωνούμε online μέσω του Τwitter, του Facebook και των γραπτών μηνυμάτων «οδηγούν σε μία ψυχοπαθολογική συμπεριφορά» , γράφει στο νέο της βιβλίο «Alone Together: Why We Expect More from Technology and Less from Each Other» η Sherry Turkle, καθηγήτρια στο ΜΙΤ, η οποία πρωτοστατεί στην επίθεση κατά των νέων μορφών επικοινωνίας. Η θέση της δρος Turkle είναι απλή: η τεχνολογία απειλεί να κυριαρχήσει επί της ζωής μας και να μας απομονώσει από την επαφή με τους άλλους ανθρώπους. Δημιουργώντας μας την ψευδαίσθηση ότι μας επιτρέπει να επικοινωνούμε καλύτερα, μας κάνει να ζούμε σε μία κυβερνο-πραγματικότητα πολύ κατώτερη, και συχνά πιο σκληρή, από τον πραγματικό κόσμο.
Κλασικό παράδειγμα θεωρείται η περίπτωση της άτυχης Σιμόν Μπακ. Είχε 1.048 «φίλους» στο Facebook, όταν όμως ανακοίνωσε ότι θα αυτοκτονήσει δεν βρέθηκε κανένας να την αποτρέψει, και ούτε ένας δεν προσπάθησε να τη σώσει, κάτι που δεν θα μπορούσε να συμβεί τόσο εύκολα στην πραγματική ζωή. Η επίθεση εναντίον των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχει γίνει μόδα στις ΗΠΑ. Πολλές φορές μέσω των κοινωνικών δικτύων , μπορούμε να σώσουμε μια οικογένεια στο Ανατολικό Τιμόρ , να αντισταθούμε στους βομβαρδισμούς των Ισραηλινών , ή και να υιοθετήσουμε ένα παιδί από τη Σομαλία . Μπορείς από τον καναπέ σου να διαμαρτυρηθείς για τα φορολογικά μέτρα ή για την οικονομική κρίση σε ψηφοφορία στο facebook . Δεν χρειάζεται να κατέβεις στο δρόμο και να συγκρουστείς με δυνάμεις καταστολής .Στην «ηλεκτρονική δημοκρατία» του facebook και του twitter ο καθένας έχει δικαίωμα λόγου και διαθέσιμο βήμα για να τον αρθρώσει. Ωστόσο δεν είναι όλοι ίδιοι, ούτε η γνώμη του καθενός έχει την ίδια βαρύτητα. Το πόσο πολύ θα ακουστεί ένας χρήστης και πόσο μακριά θα φτάσει το μήνυμά του εξαρτάται από τις «επαφές» του, δηλαδή από τους εικονικούς του φίλους. Όποιος έχει τους περισσότερους, έχει και τη μεγαλύτερη επιρροή στο μεγάλο χωριό των social media. Ο μέσος χρήστης του facebook έχει περίπου 130 «φίλους», ενώ τον μέσο χρήστη του twitter «ακολουθούν» 126 μέλη του δικτύου. Η αλήθεια όμως είναι πως όλα αυτά δεν είναι παρά μία επινόηση σχεδιασμένη να ξεφορτώνει και να διαλύει το άγχος των χρηστών , να συγχωρεί την ενοχή τους και να κατευνάζει τις τύψεις τους απέναντι σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο . Προκαλεί την διάχυση του αισθήματος του «επείγοντος» και του φόβου περί «απρόοπτων εξελίξεων» . Προσπαθούμε να συμβιβάσουμε τα ασυμβίβαστα : την έντονη επιθυμία μας να ξεφορτωθούμε τις «επιβλαβείς» ανθρώπινες σχέσεις μας , ικανοποιώντας ταυτόχρονα την οδυνηρή επιθυμία της ηθικής ορθότητας .
Πολλοί υπάλληλοι γραφείου ελέγχουν τα e-mail τους ως και 30 φορές την ώρα. «Έχουμε γίνει σαν τα ποντίκια σε εργαστήριο υψηλής τεχνολογίας, σαν πειραματόζωα που πατάμε άσκοπα μοχλούς με την ελπίδα ότι θα κερδίσουμε κάποια ψίχουλα κοινωνικής ή διανοητικής τροφής. Αυτό που κάνει ακόμη πιο ακαταμάχητα τα ψηφιακά μηνύματα είναι η αβεβαιότητα. Υπάρχει πάντα η πιθανότητα ότι κάποιο σημαντικό e-mail περιμένει να το ανοίξουμε, παρότι ξέρουμε πως τα περισσότερα μηνύματα που έρχονται online είναι ασήμαντα» γράφει ο Nicholas Carr’. Εκτός όμως από αυτούς που κατακρίνουν την ενασχόληση με τέτοιες σελίδες υπάρχει και μια άλλη μερίδα ανθρώπων που υποστηρίζει ότι η επικοινωνία μέσω των social networks απλά διευκόλυνε την επαφή μεταξύ των ανθρώπων και αποτελεί μια επαναστατική εφεύρεση όπως ήταν μερικά χρόνια πριν και το τηλέφωνο. Συμφώνα λοιπόν και με τον κ. Νίκο Χρηστάκη ,καθηγητή στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ ο οποίος μιλάει στην εκπομπή το κουτί της Πανδώρας ,η τεχνολογία αυτή δεν αλλάζει τον άνθρωπο ,ούτε τις ανθρώπινες σχέσεις, ούτε την ικανότητα να είμαστε ερωτευμένοι ή θυμωμένοι γιατί πολύ απλά υπάρχουν ορισμένα πράγματα που είναι τόσο βασικά στην ανθρώπινη φύση που η τεχνολογία δεν μπορεί να αλλάξει. Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2008 από το πανεπιστήμιο Αιγαίου οι λόγοι για τους οποίους χρησιμοποιούνται οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης διαφέρουν ανάλογα με τη επαγγελματική κατάσταση του καθενός.
Για τους περισσότερους χρήστες των κοινωνικών σελίδων ο μόνος λόγος δημιουργίας λογαριασμού είναι η εύρεση ενός συντρόφου ή παλιών συμμαθητών κάτι που αποτελεί ψέμα αφού όχι μόνο ανάλογα με την ηλικία αλλά και ανάλογα με το φύλο οι λόγοι ποικίλουν. Οι γυναίκες για παράδειγμα δημιουργούν ένα διαδικτυακό προφίλ για την κάλυψη συναισθηματικών αναγκών μέσω της γνωριμίας με άλλους ενώ αντίθετα οι άνδρες δημιουργούν προφίλ για να έχουν την ευκαιρία να γνωστοποιούν διάφορα κατορθώματα τους στον ευρύτερο κύκλο των φίλων τους, όπως αναφέρεται στην εκπομπή το κουτί της Πανδώρας. Η επιλογή/αγορά συντρόφου μοιάζει πολύ με εκείνη της επιλογής/αγοράς εμπορεύματος μέσα από το διαδίκτυο . Η πνευματική ανακούφιση που κερδίζεται από την αντικατάσταση του προσώπου με την οθόνη είναι πολύ σημαντική . Το ζωντανό πρόσωπο χρειάζεται τα είδη κοινωνικών δεξιοτήτων που μπορεί να λείπουν ή να αποδεικνύονται ανεπαρκή , γιατί ένας διάλογος σημαίνει το ότι εκτίθεσαι στο άγνωστο . Σύμφωνα με έρευνα στο πανεπιστήμιο του Αιγαίου οι γυναίκες χρήστες προβάλλουν τις περισσότερες φορές ένα μυστηριώδη εαυτό, που περιμένει να ανακαλυφθεί από κάποιο χρήστη με έξοχα προσόντα, γρήγορο στη γραφή και με καλές ατάκες. Οι φωτογραφίες που τοποθετούν στο προφίλ τους είναι προκλητικές μερικές φορές ή παρμένες από τον κόσμο των κινουμένων σχεδίων. Οι άντρες χρήστες συνήθως επαίρονται για τα σωματικά τους προσόντα και για τον ‘τσαμπουκά’ που μπορούν να επιδείξουν. Ο αθέλητος και ανεξέλεγκτος μορφασμός ή μία αποκαλυπτική έκφραση επιθυμίας , δεν θα ξανασυμβεί. Επιπλέον η ευχαρίστηση που προέρχεται από την ενασχόληση με το Facebook και η φυγή από το διάβασμα είναι οι βασικότεροι λόγοι ενασχόλησης με αυτό (στους μαθητές Λυκείου). Το Facebook δεν είναι πια εργαλείο, αλλά εναλλακτικός τρόπος ζωής. Πολλοί άνοιξαν λογαριασμό στο Facebook, επειδή είναι μόδα. Άλλοι όμως πιστεύουν ότι η μόδα του Facebook θα περάσει και θα αντικατασταθεί με κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον, επειδή ξεπέρασε το μέτρο.
Η διαρκής ενασχόληση με ιστοσελίδες όπως το Facebook ή το Twitter, λέγεται ότι ευθύνεται για μειωμένη συγκέντρωση, αύξηση της ανάγκης για επιβράβευση αλλά και αποδυνάμωση των μη λεκτικών δεξιοτήτων επικοινωνίας, όπως για παράδειγμα η οπτική επαφή κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας. Εκπαιδευτικός με 30χρονη πείρα, ανέφερε στην Greenfield πως παρατήρησε στους μαθητές της, απότομη μείωση της ικανότητάς τους να κατανοήσουν τους άλλους, είπε η επιστήμονας στην ίδια ομιλία της, στη Βουλή των Λόρδων. Τα σχόλιά της αυτά δεν απέχουν από εκείνα που είχε κάνει σε παλαιότερη συζήτηση στη Βουλή των Λόρδων, όπου, όπως υποστήριξε, η διαρκής έκθεση σε video games, online μηνύματα και chat, αλλά και ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί να κληροδοτήσει μια γενιά περιορισμένου εύρους προσοχής.”Συχνά αναρωτιέμαι, εάν οι πραγματικές συζητήσεις, σε πραγματικό χρόνο, μπορούν τελικά να καταλήξουν σε αυτούς τους, ‘αποστειρωμένους’, εύπεπτους διαλόγους της οθόνης, με τον ίδιο περίπου τρόπο που η διαδικασία σφαγής κι εκδοράς ενός ζώου, με σκοπό να τραφούμε, αντικαταστάθηκε από την ανώδυνη ευκολία του συσκευασμένου κρέατος, στο ράφι του σουπερμάρκετ”, συμπλήρωσε. Η Sue Palmer, συγγραφέας του βιβλίου “Toxic Childhood”, λέει: “Βλέπουμε να καταστρέφεται η ανάπτυξη του μυαλού των παιδιών μας, επειδή το μυαλό δεν ακολουθεί τη διαδικασία για την οποία είναι προορισμένο εδώ και χιλιάδες χρόνια. Δεν είμαι κατά της τεχνολογίας και των υπολογιστών. Αλλά, οι νέοι, τα παιδιά, πριν ξεκινήσουν την κοινωνική δικτύωση, έχουν ανάγκη να μάθουν πώς να κάνουν πραγματικές σχέσεις με τους ανθρώπους.”Γνωρίζουμε με ποιο τρόπο τα παιδιά, από βρέφη ακόμη, επιζητούν διαρκή επαναδιαβεβαίωση της ύπαρξής τους!”, είπε σε συνέντευξή της. Ο φόβος μου είναι ότι αυτού του είδους η τεχνολογία διαμορφώνει στον εγκέφαλο μια παρόμοια κατάσταση μ’ εκείνη ενός μικρού παιδιού, το οποίο απλά εντυπωσιάζεται από πολύβοους ήχους, λαμπερά φώτα, η προσοχή του είναι ελάχιστη και, ζει για τη στιγμή!”Σημαντικό είναι το γεγονός ότι το γλωσσικό επίπεδο των χρηστών του Facebook πολλές φορές κατρακυλάει σε ύβρεις και χυδαιολογίες, ενώ η ελληνική ορθογραφία παραχαράσσεται. Η γλώσσα είναι ένα συνονθύλευμα αγγλικών συντμήσεων και ελληνικών και χρησιμοποιείται η ηλεκτρονική ιδιόλεκτος (αργκό). Συχνή είναι η χρήση emoticons που όμως γίνονται δύσκολα στην αποκρυπτογράφησή τους και δυσχεραίνουν τη φόρτωση της σελίδας
Σύμφωνα και πάλι με την έρευνα του πανεπιστημίου Αιγαίου έχει παρατηρηθεί ότι οι ηλικίες 15-55 ετών είναι αυτές που χρησιμοποιούν κατά κόρον τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης σε ποσοστό που αγγίζει το 71% με τα ποσοστά να κυμαίνονται σε αρκετά υψηλές τιμές ακόμα και στις μεγαλύτερες ηλικίες, γεγονός που μαρτυρά ότι οι διαπροσωπικές σχέσεις έχουν περάσει πλέον σε ένα νέο επίπεδο και η προθυμία μας να ‘’ξεμπροστιάζουμε’’ κάθε τι…ιδιωτικό και προσωπικό χωρίς κανείς να μας υποχρεώνει έχει γίνει πια κάτι παραπάνω από αυτονόητο, σε μια εποχή που η προστασία της προσωπικής μας ζωής φαντάζει ως το υπέρτατο αγαθό. Πολλοί πιστεύουν ότι στη σύγχρονη κοινωνία τίποτε δεν πρέπει να μένει αόρατο . Πρέπει όλοι να εκτεθούμε στη δημόσια σκηνή (είτε μέσο internet,είτε μέσο tv) και όποιος δεν το κάνει είναι καταδικασμένος να απορριφθεί , να παραγκωνιστεί ή να είναι «ύποπτος» . Η φυσική , κοινωνική και ψυχική γυμνότητα είναι πλέον το καθεστώς . Εξοπλίζονται οι πάντες με ένα laptop ή ένα notebook ,και μαθαίνουν την τέχνη του ζην στην εξομολογητική κοινωνία που τους περιβάλει . Μία κοινωνία που υπερηφανεύεται για το ότι έχει εξαλείψει εντελώς το όριο ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο , κάνοντας τη δημόσια έκθεση αρετή .
Δεν χρειαζόμαστε το internet προκειμένου να αναγνωρισθεί η ταυτότητά μας . Πριν κάνουμε log in πρέπει να σκεφθούμε πως :Δεν υπάρχει ίσως χειρότερη εξαχρείωση , χειρότερη στέρηση , από αυτή των χαμένων στη συμβολική πάλη για αναγνώριση , για πρόσβαση σε μία κοινωνικά αναγνωρισμένη κοινωνική ύπαρξη , με μία λέξη : στην ανθρωπότητα .

Ωστόσο υπάρχουν τόσο θετικές επιδράσεις όσο και αρνητικές:

Θετικά αποτελέσματα των Social Media

Εκτός από έχοντας την ευκαιρία να γνωρίζουν πολλοί άνθρωποι σε ένα γρήγορο και εύκολο τρόπο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βοήθησε, επίσης, οι έφηβοι που έχουν κοινωνική ή φυσικούς περιορισμούς κινητικότητας να χτίσουν και να διατηρήσουν σχέσεις με τους φίλους και τις οικογένειές τους. Τα παιδιά που πηγαίνουν στο εξωτερικό για σπουδές μπορεί ακόμα να μείνετε σε ουσιαστική επαφή με τους γονείς τους. Σε μεγαλύτερο βαθμό, με ανεπίσημα στοιχεία των θετικών αποτελεσμάτων από αυτές τις τεχνολογίες.
Το 2008, εξελέγη Πρόεδρος Ομπάμα κέρδισε τις εκλογές μέσα από την αποτελεσματική χρήση των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης να προσεγγίσουν εκατομμύρια θεατές ή τους ψηφοφόρους. Η εκστρατεία του Ομπάμα είχε παράγεται και διανέμεται τεράστιο ποσό του περιεχομένου και των μηνυμάτων μέσω e-mail, SMS, κοινωνικές πλατφόρμες μέσων μαζικής ενημέρωσης και τους δικτυακούς τόπους. Ο Ομπάμα και η ομάδα του εκστρατεία κατανοήσει πλήρως τη θεμελιώδη κοινωνική ανάγκη που μοιράζεται ο καθένας – η ανάγκη της ύπαρξης «ποιοι είμαστε». Ως εκ τούτου, η εκστρατεία έστειλε το μήνυμα, όπως “γιατί είναι περίπου ΕΣΕΙΣ” και επέλεξε τη σωστή μορφή των μέσων ενημέρωσης για τη σύνδεση με τα άτομα, πρόσκληση για τις δράσεις και τη δημιουργία κοινότητας για ένα κοινωνικό κίνημα. Θα ενθαρρύνει τους πολίτες να μοιραστούν τη φωνή τους, κατέχουν τα μέρη συζήτηση στα σπίτια και να διαχειρίζονται τις συναντήσεις εκστρατεία τους. Πραγματικά, άλλαξε την παράδοση του πολιτικού μηνύματος.
Η εκστρατεία του Obama είχε κάνει 5 εκατ. ευρώ “φίλους” σε περισσότερες από 15 ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης (3 εκατομμύρια φίλους στο Facebook η ίδια) και δημοσιεύτηκε σχεδόν 2.000 βίντεο από το YouTube τα οποία παρακολούθησαν πάνω από 80 εκατομμύρια φορές. Στο απόγειό της, η ιστοσελίδα τους, MyBarackObama.com, είχε 8,5 εκατομμύρια μηνιαίους επισκέπτες και παρήγαγε 400.000 θέσεις blog. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το περιεχόμενό τους βρέθηκαν από τους ανθρώπους, η εκστρατεία του Ομπάμα πέρασε 3.500.000 δολαρίων για την αναζήτηση Google, τον Οκτώβριο του και μόνο, $ 600,000 για Advertising.com, $ 467.000 στο Facebook το 2008, κλπ. Σήμερα, Twitter λογαριασμό του Ομπάμα έχει σχεδόν 6 εκατομμύρια οπαδούς .
Το 2010, μετά το σεισμό που συνέβη στην Αϊτή, πολλές από τις επίσημες γραμμές επικοινωνίας ήταν κάτω. Ο υπόλοιπος κόσμος δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί την πλήρη εικόνα της κατάστασης που επικρατεί εκεί. Για να διευκολυνθεί η ανταλλαγή πληροφοριών και να αντισταθμίσει την έλλειψη ενημέρωσης, των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης ήρθε σε πολύ βολικό να αναφέρουν την είδηση ​​σχετικά με την πληγείσα περιοχή για το τι συνέβη και τι βοήθεια ήταν αναγκαία. Tweets από πολλούς ανθρώπους έδωσε την εντυπωσιακή επισκόπηση των εν εξελίξει γεγονότων από το σεισμό. BBC κάλυψε το γεγονός, συνδυάζοντας tweets από το έργο του δημοσιογράφου Matthew τιμή του στο Πορτ-ο-Πρενς στο έδαφος. Live blog του Guardian χρησιμοποιείται επίσης μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε συνδυασμό με τις πληροφορίες από άλλους ειδησεογραφικούς οργανισμούς να υποβάλει έκθεση σχετικά με την αποστολή διάσωσης.
Δεν έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που το CNN iReport ξεκίνησε επίσημα ως τμήμα της ιστοσελίδας της, όπου οι άνθρωποι μπορούν να ανεβάσετε υλικό βίντεο, με στοιχεία επικοινωνίας. Κατά τη διάρκεια της κρίσης στην Αϊτή, το CNN είχε δημοσιεύσει μια σειρά κοινωνικών υλικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, αλλά δεν είναι όλα τα υλικά που επαληθεύτηκαν. Το εκδοτικό προσωπικό θα εξετάσει διεξοδικά τις εκθέσεις από τους δημοσιογράφους των πολιτών και να επισημαίνονται τα διαφορετικά σε σχέση με ανεπιβεβαίωτη περιεχόμενο. Με το Facebook, μια ομάδα, που ονομάζεται “Σεισμός στην Αϊτή”, δημιουργήθηκε για να δείξει την υποστήριξη και ενημερώσεις μετοχών και ειδήσεων. Είχε περισσότερα από 14.000 μέλη και σε ορισμένους χρήστες, ακόμη και έκανε έκκληση για βοήθεια προς τους τραυματίες Αϊτινοί στην ομάδα. Χρησιμοποιώντας το email, Twitter και οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, χιλιάδες εθελοντές, ως μέρος του έργου Ushahidi ήταν σε θέση να αναφέρει χάρτη που αποστέλλονται από τους ανθρώπους από την Αϊτή.
Το πιο εντυπωσιακό μέρος των επιπτώσεων των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης σχετικά με την Αϊτή είναι η φιλανθρωπία κείμενο-μήνυμα δωρεές που αυξήθηκε σε πάνω από 10 εκατομμύρια δολάρια για τα θύματα στην Αϊτή. Οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται να βοηθήσουν τα θύματα να ενθαρρύνονται κείμενο, τιτίβισμα και να δημοσιοποιήσει τη στήριξή τους χρησιμοποιώντας διάφορες ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Η Παγκόσμια Ομάδα Φιλανθρωπία είχε ξεκινήσει επίσης μια εκστρατεία για να ζητήσει από πλούσιους ανθρώπους και προσωπικότητες, όπως ο Μπεν Στίλερ και ο John Legend να χρησιμοποιούν το Twitter και το Facebook για να ενθαρρύνουν και άλλους να δώσει στη UNICEF. Ένας εργαζόμενος βοήθεια, Saundra Schimmelpfennig, επιτρέπεται η παροχή συμβουλών από άλλους εργαζόμενους της ανθρωπιστικής βοήθειας και χορηγούς για να δημοσιεύσετε στο blog της σχετικά με την επιλογή των φιλανθρωπικών οργανώσεων για την υποστήριξη. Εν τω μεταξύ, οι δωρητές είχαν ερωτήσεις στο Twitter, Facebook και blogs σχετικά με τις δωρεές και τις θεωρήσεις τους από τις αγαπημένες φιλανθρωπίες τους. Μετά από κάθε κρίση, την κοινωνική μέσων μαζικής ενημέρωσης για την κοινωνική αιτία γίνεται πιο αποτελεσματικό μέσο για να εξαπλωθεί η λέξη.

Οι αρνητικές επιπτώσεις των Social Media

Υπάρχουν πάντα δύο όψεις του κάθε νομίσματος. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι απλά ένα εργαλείο ή μέσο για τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν. Εξακολουθεί να είναι μέχρι και τους χρήστες για το πώς να χρησιμοποιήσετε αυτό το εργαλείο (ακριβώς όπως ένα μαχαίρι, μπορεί να σας βοηθήσει να μειώσει τα τρόφιμα ή να βλάψουν άλλα). Internet Pew Research Center & του αμερικανικού προγράμματος Life και Elon Πανεπιστημίου φαντάζεται το Κέντρο Διαδικτύου διεξήγαγε μελέτη σχετικά με “το μέλλον των διαδικτυακών κοινωνικοποίηση» από το εξαιρετικά ασχολούνται, διαφορετικό σύνολο των ερωτηθέντων σε απευθείας σύνδεση, opt-in έρευνα αποτελούνταν από 895 ασχολούμενοι με την τεχνολογία και τους κριτικούς . Τα αρνητικά αποτελέσματα που παρουσιάζονται από τους ερωτηθέντες που περιλαμβάνονται χρόνου σε σύνδεση στιγμή στερεί από σημαντικό πρόσωπο με πρόσωπο σχέσεις? Του διαδικτύου ευνοεί ως επί το πλείστον ρηχές σχέσεις? Η πράξη της αξιοποιώντας το διαδίκτυο για να αρχίσει ο κοινωνικός σύνδεση αποκαλύπτει προσωπικές πληροφορίες? Το Διαδίκτυο επιτρέπει στους ανθρώπους να σιλό τον εαυτό τους, περιορίζοντας την έκθεσή τους σε νέες ιδέες? και το Διαδίκτυο χρησιμοποιείται για να προκαλέσει δυσανεξία.
Ορισμένοι από τους ερωτηθέντες, επίσης, τόνισε ότι θα υπάρξει ανάπτυξη ορισμένων νέων ψυχολογικά και ιατρικά σύνδρομα, που θα είναι «παραλλαγές της κατάθλιψης που προκαλείται από την έλλειψη ουσιαστικών σχέσεων ποιότητας”, και μια «νέα παγκόσμια κοινωνία». Ο όρος «Κοινωνική Δικτύωση», έχει αρχίσει να εξαπατήσουν τους χρήστες να πιστέψουν ότι είναι κοινωνικά πλάσματα. Για παράδειγμα, οι δαπάνες για μερικές ώρες χρησιμοποιώντας Farmville και κουβεντιάζοντας με τους φίλους ταυτόχρονα δεν μετατρέπονται σε κοινωνικές δεξιότητες. Οι άνθρωποι γίνονται εξαρτώνται από την τεχνολογία και να ξεχάσει πώς να συναναστρέφεστε στο πλαίσιο πρόσωπο με πρόσωπο. Η online προσωπικότητα ενός ατόμου μπορεί να είναι εντελώς διαφορετική από / offline χαρακτήρα του, προκαλώντας χάος όταν πληρούν τις δύο προσωπικότητες. Είναι προφανές σε online dating, όταν το ζευγάρι παίρνει μαζί σε πρόσωπο με πρόσωπο για πρώτη φορά. Γραπτή προφίλ τους δεν αντιπροσωπεύουν σαφώς της πραγματικής ζωής τους χαρακτήρες τους. Είναι πιο δελεαστικό για τους ανθρώπους με τον τύπο κάτι που οι άλλοι θέλουν να ακούσουν από ό, τι λέει την αλήθεια.
Εκτός από την «φιλία», οι δημιουργοί των sites κοινωνικής δικτύωσης και οι χρήστες επαναπροσδιορίσει τον όρο “προστασία της ιδιωτικής ζωής” στο Διαδίκτυο. Η πρόκληση στην προστασία της ιδιωτικής ζωής των δεδομένων είναι η ανταλλαγή δεδομένων, ενώ προστατεύει προσωπικά δεδομένα. Σχεδόν κάθε πληροφορία που δημοσιεύτηκε σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης είναι μόνιμη. Κάθε φορά που κάποιος δημοσιεύσεις φωτογραφιών ή βίντεο στο διαδίκτυο, γίνεται ιού. Όταν ο χρήστης διαγράφει ένα βίντεο από του / κοινωνικού δικτύου της, κάποιος θα μπορούσε να έχει το κράτησε και στη συνέχεια δημοσιεύτηκε το σε άλλους δικτυακούς τόπους όπως το YouTube ήδη. Οι άνθρωποι φωτογραφίες μετά και τα αρχεία βίντεο σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης χωρίς σκέψη και τα αρχεία μπορεί να επανεμφανιστεί στη χειρότερη δυνατή στιγμή. Το 2008, ένα βίντεο από μια ομάδα φοιτητών ACJC Καψόνια μαθήτριας σε σχολείο την ημέρα των γενεθλίων της, κυκλοφόρησε και ένα άλλο βίντεο της SCDF προσλαμβάνει είναι «ευπρόσδεκτη» (ήταν hosed με νερό και πίσσας με βερνίκι παπουτσιών) σε τοπικό πυροσβεστικό σταθμό που σε απευθείας σύνδεση τον τρόπο του.
Πολλά νέα στοιχεία έχουν αναφερθεί σχετικά σε απευθείας σύνδεση παραβίαση της ιδιωτικής ζωής στο Facebook και το Facebook είναι η αναθεώρηση συνεχώς την πολιτική προστασίας της ιδιωτικής ζωής τους και την αλλαγή ελέγχου της ιδιωτικής τους ζωής για τους χρήστες. Είναι ενδιαφέρον, ακόμα και όταν οι χρήστες να διαγράψετε τα προσωπικά τους στοιχεία και να απενεργοποιήσει τον λογαριασμό τους στο Facebook, το Facebook θα κρατήσει ακόμα ότι οι πληροφορίες και θα συνεχίσουν να το χρησιμοποιούν για την εξόρυξη δεδομένων. Ένας δημοσιογράφος ρώτησε αν τα στοιχεία που θα πρέπει τουλάχιστον να είναι ανώνυμα. Ο εκπρόσωπος του Facebook, αρνήθηκε να σχολιάσει.
Στον εταιρικό κόσμο, στελέχη διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων μπορούν να έχουν πρόσβαση στο Facebook ή το MySpace για να πάρετε να ξέρετε για το αληθινό του υποψηφίου, ειδικά όταν αναζητούν εργασία δεν καθορίζουν το προφίλ τους σε ιδιώτες. Η έρευνα έδειξε ότι σχεδόν το ήμισυ των εργοδοτών έχουν απορρίψει μια πιθανή εργαζόμενος, αφού διαπίστωσε ενοχοποιητικά υλικό στις σελίδες τους στο Facebook. Κάποιοι εργοδότες έχουν ελεγχθεί επίσης σε απευθείας σύνδεση στοιχεία των υποψηφίων στο Facebook σελίδες για να δείτε αν είναι ψέματα σχετικά με τα προσόντα τους. Σήμερα, οι νεότερες γενιές έχουν μια πλήρη αδιαφορία για την ιδιωτικότητά τους, ανοίγοντας τις πόρτες σε ανεπιθύμητη αρπακτικά ή stalkers.
Σύμφωνα με έρευνα που διεξάχθη στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ προέκυψαν τα εξής αποτελέσματα:
Ο διαρκής τεχνολογικός βομβαρδισμός στην επικοινωνία μάς κουράζει ενώ παράλληλα μειώνει την ικανοποίηση που αντλούμε από τη ζώη, υποστηρίζουν βρετανοί ερευνητές

Πνιγόμαστε στη θάλασσα των επικοινωνιακών εξελίξεωνΣτη δημοσκόπηση που διεξήγαγαν οι βρετανοί επιστήμονες συμμετείχαν σχεδόν 1.300 άτομα. Από τα στοιχεία που συνέλεξαν οι ειδικοί, φάνηκε ότι η πλειοψηφία όσων χρησιμοποιούσαν συχνά διάφορες μορφές σύγχρονων τεχνολογιών επικοινωνίας έτειναν να δηλώνουν λιγότερο ικανοποιημένοι από τη ζωή τους.Αντίθετα, όσοι αισθάνονταν πως κρατούσαν τη χρήση των παραπάνω τεχνολογιών υπό έλεγχο εμφανίζονταν σαφώς πιο ικανοποιημένοι από τη ζωή τους.Ιδιαίτερα σημαντικό κρίνεται το γεγονός ότι η αίσθηση του «ανικανοποίητου» ήταν ιδιαίτερα έντονη στις νεαρές ηλικίες, που θεωρούνται περισσότερο «εξαρτημένες» από τις σύγχρονες τεχνολογίες.Τεχνολογική «κούραση»Συγκεκριμένα οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι περίπου 38% των συμμετεχόντων ηλικίας 10-18 ετών αισθάνονταν καταβεβλημένοι από τον διαρκή βομβαρδισμό της τεχνολογίας. Αμέσως μετά ακολουθούσε η ηλικιακή ομάδα 25-34 ετών με ποσοστό τεχνολογικής «κούρασης» που άγγιζε το 34%.Από τη μελέτη δεν έλειψαν και εκείνοι που δήλωναν ότι έκαναν «νηστεία» στις νέες τεχνολογίες, με το 36% να ανήκει στους ενήλικες και το 43% σε νέους 10-18 ετών.Επιπλέον, το 36% των γονιών που έλαβαν μέρος στη δημοσκόπηση, υπογράμμισε ότι ο συγκεκριμένος τρόπος επικοινωνίας έκλεβε πολύτιμο χρόνο από τον οικογενειακό βίο, ενώ το 58% τόνισε ότι η οικογένειά τους θα ωφελούνταν από ένα χρονικό διάστημα αποχής από τις τεχνολογίες αυτές.Υπερφόρτωση SOSΈνα μεγάλο μέρος των συμμετεχόντων ισχυρίστηκε ότι η χρήση των συγκεκριμένων τεχνολογιών αναμένεται να αυξηθεί μέσα στα επόμενα χρόνια ενώ το 37% υποστήριξε ότι η τεχνολογική υπερφόρτωση από εδώ και πέρα θα αποτελεί όλο και συχνότερο φαινόμενο της σύγχρονης κοινωνίας.«Γίνονται πολλές συζητήσεις για το αν οι σύγχρονες τεχνολογίες επικοινωνίας τελικά μας βοηθούν ή μας δυσκολεύουν» αναφέρει ο κύριος συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής δρ Τζον Κλάρκσον.«Η μελέτη μας έδειξε ότι παρά το γεγονός ότι ο κόσμος βλέπει τις τεχνολογίες αυτές θετικά στο σύνολό τους, υπάρχουν αρκετά παραδείγματα που δείχνουν ότι ένα μεγάλο μέρος των χρηστών έχει τελικά πρόβλημα ως προς τη διαχείρισή τους» εξηγεί ο ειδικός.Μία άλλη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από ομάδα ενός πανεπιστήμιου του Λονδίνου δείχνει άμεση σχέση του εγκεφάλου με τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.Δείτε παρακάτω τα αποτελέσματα:
Οι ηλεκτρονικές σελίδες κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να επιφέρουν εγκεφαλικές αλλαγές, καθώς και κοινωνικές.
Εγκεφαλικές απεικονίσεις δείχνουν άμεση σχέση μεταξύ του αριθμού των φίλων που έχει κανείς στο Facebook και του μεγέθους συγκεκριμένων τμημάτων του εγκεφάλου του.
Δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο αν τα κοινωνικά δίκτυα αυξάνουν την φαιά ουσία του εγκεφάλου ή αν τα άτομα με συγκεκριμένες εγκεφαλικές δομές έχουν μεγαλύτερη ευχέρεια να κάνουν φίλους.
Όπως δείχνει η έρευνα που πραγματοποίησε οι εγκεφαλικές δομές (αμυγδαλή, φαιά ουσία, δεξιά ανώτερη κροταφική αύλακα, αριστερή μέση κροταφική έλικα, δεξιός ενδορινικός φλοιός) που εξετάστηκαν εμπλέκονται στην κοινωνική αλληλεπίδραση, την μνήμη και τον αυτισμό.
Οι ερευνητές μελέτησαν τρισδιάστατες εγκεφαλικές απεικονίσεις 125 φοιτητών από το Λονδίνο. Στην συνέχεια μέτρησαν τους φίλους που είχαν στην καρτέλα του Facebook οι εθελοντές, καθώς και την ποσότητα της φαιάς ουσίας σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου τους.
Συγκεκριμένα, οι εθελοντές απάντησαν σε ερωτήσεις όπως:
-Πόσους ανθρώπους έχετε στον τηλεφωνικός κατάλογο;
-Πόσους φίλους έχετε από τα σχολικά και φοιτητικά σας χρόνια;
-Πόσους ανθρώπους θα καλούσατε σε ένα πάρτι;
-Πόσους φίλους έχετε στο Facebook;
Οι απαντήσεις τους, βοήθησαν τους επιστήμονες να εκτιμήσουν το εύρος του κοινωνικού δικτύου έκαστου εθελοντή.
Αναδείχθηκε ένας ισχυρός άμεσος συσχετισμός μεταξύ του αριθμού των φίλων στο Facebook και την ποσότητας της φαιάς ουσίας στις συγκεκριμένες εγκεφαλικές περιοχές. Μάλιστα διαπιστώθηκε ότι οι «ηλεκτρονικοί» φίλοι του Facebook συνεπάγονταν και μια έντονη κοινωνική ζωή, με «πραγματικούς» φίλους.
«Εντοπίσαμε ορισμένες ενδιαφέρουσες εγκεφαλικές περιοχές που συνδέουν τον αριθμό των φίλων –αληθινών και εικονικών-, μεταξύ τους», σημειώνουν οι ερευνητές.
Πρόκειται για την αμυγδαλή, που σχετίζεται με την μνήμη και τις συναισθηματικές αντιδράσεις. Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι υπάρχει σχέση μεταξύ του όγκου της φαιάς ουσίας στην αμυγδαλή και του μεγέθους και της πολυπλοκότητας των κοινωνικών δικτύων στην πραγματική ζωή. Η φαιά ουσία είναι ο εγκεφαλικός ιστός, όπου λαμβάνει χώρα κάθε πνευματική διαδικασία.
Και τρεις ακόμη περιοχές του εγκεφάλου σχετίστκαν επίσης με το μέγεθος της κοινωνικής ηλεκτρονικής δικτύωσης του ατόμου, αλλά όχι και με τις πραγματικές φιλίες.
Η δεξιά ανώτερη κροταφική αύλακα παίζει ρόλο στην αντίληψη και ενδεχομένως στις περιπτώσεις αυτισμού, όπου έχει εξασθενημένη λειτουργικότητα. Η αριστερή μέση κροταφική έλικα σχετίζεται με την ικανότητα κατανόησης των κοινωνικών τεκταινομένων, ενώ ο δεξιός ενδορινικός φλοιός παίζει καθοριστικό ρόλο στη μνήμη και την πλοήγηση.
Ο Δρ Τζεράιντ Ρις που ηγήθηκε της μελέτης εξηγεί ότι προς το παρόν ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά για την επίδραση των κοινωνικών δικτύων στον εγκέφαλο, γεγονός που έχει δημιουργήσει την υποψία ότι το internet είναι κατά κάποιο τρόπο «κακό».
«Η μελέτη θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε πώς οι αλληλεπιδράσεις μας με τον κόσμο, διαμεσολαβούνται από τα κοινωνικά δίκτυα. Αυτό θα μας επιτρέψει να αρχίσουμε στο άμεσο μέλλον να μελετάμε ‘προηγμένα επιστημονικά ερωτήματα’ για την σχέση μεταξύ internet και εγκεφάλου», σημειώνει.
Σχολιάζοντας τα συμπεράσματα της μελέτης ο Δρ Τζον Γουίλιαμς, επικεφαλής του Τμήματος Νευροεπιστήμης και Ψυχικής Υγείας του Ιδρύματος Wellcome Trust (που χρηματοδότησε την έρευνα) τονίζει ότι «Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από την παρουσία του internet και την επίδρασή του στην καθημερινότητά μας, ενώ παράλληλα γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα για την επίδρασή του στον εγκέφαλό μας, για τον οποίο ξέρουμε ότι έχει πλαστικότητα και μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου. Η νέα αυτή μελέτη αποδεικνύει ότι μια καλά σχεδιασμένη μελέτη μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα κατά πόσο ο εγκέφαλός μας εξελίσσεται καθώς προσπαθεί να προσαρμοστεί στις προκλήσεις των ‘κοινωνικών δικτύων’.»
Αξίζει να σημειωθεί ότι το Facebook είναι το δημοφιλέστερο κοινωνικό δίκτυο παγκοσμίως, με περισσότερα από 800 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες.

Πηγή : http://prolyk-social.weebly.com/

Επιτακτική σήμερα προβάλλει η ανάγκη για κατάκτηση και διατήρηση μιας υψηλής ποιότητας ζωής. Επειδή μπήκαμε αργά στον κόσμο της τεχνικής κι αποκτήσαμε καθυστερημένα ό,τι αγαθά αυτός εξασφαλίζει, είναι δικαιολογημένο να πέφτουμε σε μια σειρά από συγχύσεις.  Η βασικότερη σύγχυση είναι ότι πιστεύουμε ότι το αυτοκίνητο, η τηλεόραση, οι χίλιες δυο ηλεκτρικές συσκευές μας εξασφαλίζουν ποιότητα ζωής. Τώρα που η δίψα γι’ αυτά τα πράγματα έχει σε μεγάλο βαθμό ικανοποιηθεί κι άρχισαν να εμφανίζονται σημάδια κορεσμού, είμαστε υποχρεωμένοι ν’ αναθεωρήσουμε τις αντιλήψεις μας αυτές.  Τα αντικείμενα, οι επιτεύξεις της τεχνολογίας αποτελούν προϋποθέσεις για μια ανώτερη ποιότητα ζωής όταν και εφ’ όσον χρησιμοποιούνται ορθολογικά και προς την κατεύθυνση της βελτίωσης των όρων ζωής ώστε να μένει στον άνθρωπο και περισσότερος χρόνος και καλύτερη διάθεση για ν’ ασχοληθεί με κάτι ουσιαστικότερο. Από τη στιγμή όμως, που χωρίς να το καταλαβαίνουμε υποδουλωνόμαστε στ’ αντικείμενα κι υπάρχουμε γι’ αυτά, η ζωή μας φτωχαίνει, δεν πλουτίζει. Καταντάμε να ζούμε με το άγχος της απόκτησης πραγμάτων και φυραίνουν οι ανθρώπινες σχέσεις μας, εξαφανίζονται σιγά-σιγά πολύτιμες ανθρώπινες αξίες, εκφράσεις και εκδηλώσεις, που αυτές και μόνο αυτές, δίνουν τη βάση και το θεμέλιο για την ανάπτυξη μιας ανώτερης ποιότητας ζωής.  Ακριβώς γι’ αυτό συμβαίνει σήμερα, που έχουμε τόσα και τόσα πράγματα που μας έλειπαν στο παρελθόν, να πλήττουμε όσο ποτέ, να είμαστε τόσο αδιάφοροι, τόσο αλλοτριωμένοι, τόσο αποξενωμένοι ο ένας από τον άλλο. Ακριβώς γι’ αυτό συμβαίνει η ευημερία μας να μην συνοδεύεται με αντίστοιχη πνευματική ανάπτυξη και ψυχική ολοκλήρωση. Ακριβώς γι’ αυτό συμβαίνει να αποδυναμώνεται και φθείρεται ό,τι δεν είναι στενά ατομικό και κάθε μορφή γνήσιας και αυθόρμητης συλλογικότητας έχει σχεδόν εξαφανιστεί.  Μας δίνει αλήθεια ο κόσμος αυτός των πάμπολλων αντικειμένων, που αγοράζουμε για μας ή χαρίζουμε στους άλλους ή χαρίζουν εκείνοι σε μας μια πλουσιότερη αίσθηση ζωής: Γίνεται η ζωή μας ανθρωπινότερη και ουσιαστικότερη;
   Μέσα σε μια φρενίτιδα “νεωτερισμού” ξεχάσαμε την αξία της ανθρώπινης χειρονομίας κι επικοινωνούμε με δώρα, “αποδεικτικά” των καλών μας αισθημάτων και προθέσεων εκεί, που μια γνήσια επαφή έχει πια εκλείψει. Εκείνο, που τελικά αποδεικνύουμε είναι βέβαια ότι είμαστε άνθρωποι “φτιαγμένοι” κι “επιτυχημένοι”, επομένως σε θέση να κάνουμε δώρα ανάλογα με τη θέση μας. Άλλο αν γ’ αυτή την “επιτυχία” δεν μας μένει χρόνος να διαβάσουμε ένα βιβλίο, να χαρούμε ένα λουλούδι, να καλλιεργήσουμε μια γλάστρα.  Η σιωπή, η έλλειψη επικοινωνίας απλώνεται ανάμεσά μας όλο και περισσότερο και το κενό που δημιουργείται προσπαθούμε να το καλύψουμε μ’ έναν ανταγωνισμό καταναλωτικής επίδειξης κι απλοχεριάς εκεί όπου πραγματική αρχοντιά και ουσιαστικός σεβασμός του άλλου έχουν πια χαθεί. Στεκόμαστε βουβοί και παθητικοί μπροστά στην τηλεόραση και δεχόμαστε κάθε ανόητη φαντασμαγορία, κάθε ηλίθιο φιλμ και κάθε ασυνάρτητο “σόου” σαν ευχαρίστηση. Οι έμποροι του ελεύθερου χρόνου σερβίρουν αποβλακωτικά “υπερθεάματα”, που μας φαίνονται διασκεδαστικά, επειδή ξεμάθαμε να επικοινωνούμε φυσιολογικά και νιώθουμε την απειλή της πλήξης και της μοναξιάς να μας κυκλώνει από παντού.  Σημεία των καιρών, ενδεικτικά μιας γιγάντιας πολιτιστικής κρίσης κι ενός γενικευμένου κλίματος παρακμής. Αναμφισβήτητα, και το τίμημα, που πληρώνει ο καθένας μας ατομικά και η κοινωνία στο σύνολό της είναι πολύ μεγάλο για να μπορέσει ν’ αγνοηθεί. Από κάπου πρέπει ν’ αρχίσει η αντίδραση προς αυτή την καθολική πορεία εκχυδαϊσμού και αλλοτρίωσης, που χαρακτηρίζει την εποχή μας.
  Οι νέοι και οι σκεπτόμενοι άνθρωποι είναι η ελπίδα. Οι νέοι, γιατί διατηρούν μέσα τους ζωντανό το όνειρο και τη μεγάλη προσδοκία και δεν έχουν ακόμα παραιτηθεί ούτε συμβιβαστεί και οι σκεπτόμενοι γιατί αρνούνται τη θυσία των γνήσιων ανθρώπινων αξιών στο Μολώχ της καταναλωτικής “ευδαιμονίας”.
Διασκευή κειμένου από το βιβλίο του Βασίλη Φίλια:”Κοινωνιολογικές Προσεγγίσεις”

Ανθρώπινα δικαιώματα – Βικιπαίδεια.

Νοεμβρίου 13, 2014

Οι μαθησιακές δυσκολίες διαφέρουν από παιδί σε παιδί. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να αγωνίζεται για να διαβάσει ένα κείμενο ενώ ένα άλλο μπορεί να έχει την ικανότητα να διαβάσει ένα ολόκληρο βιβλίο, να δυσκολεύεται όμως στα μαθηματικά. Αυτό το παράδειγμα μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι μαθησιακές δυσκολίες εμφανίζονται ποικιλοτρόπως.

Οι μαθησιακές δυσκολίες δεν εμφανίζονται ξαφνικά αλλά ήδη το παιδί παρουσιάζει κάποια πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια κατά την προσχολική ηλικία. Οι εκδηλώσεις των μαθησιακών δυσκολιών δεν παραμένουν ίδιες κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής του. Τα συμπτώματα ποικίλλουν και διαφέρουν ανάλογα με τη σοβαρότητα, τη μορφή, την ηλικία και το φύλο. Η αδυναμία συγκέντρωσης είναι ένα από τα κύρια συμπτώματα εκδήλωσης μαθησιακών δυσκολιών, που παρατηρείται σε όλες τις ηλικίες.                                        

Συγκεκριμένα, στην προσχολική ηλικία τα σημάδια που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα εξής:

· Η καθυστερημένη έναρξη της ομιλίας που δεν οφείλεται σε παθολογικά αίτια και προβλήματα άρθρωσης.

· Η κινητική ανωριμότητα τόσο σε επίπεδο λεπτής κινητικότητας όσο και αδρής. Ο φτωχός κινητικός έλεγχος σε δεξιότητες που αφορούν στη χρήση του μολυβιού ή του ψαλιδιού, με συνέπεια το παιδί να είναι αδέξιο στη ζωγραφική ή στην αντιγραφή σχεδίων.

· Η δυσκολία στο λόγο. Συχνά οι μαθησιακές δυσκολίες συσχετίζονται με προβλήματα λόγου τα οποία προϋπάρχουν (δυσκολίες στη σωστή εκφορά και άρθρωση, καθώς και δυσκολίες ακουστικής διάκρισης ήχων που μοιάζουν, όπως για παράδειγμα “μπ, π, β, φ”).

· Η ελλιπής αντίληψη της ομοιοκαταληξίας σε λέξεις είναι μια αξιόπιστη ένδειξη για δυσκολίες στη μετέπειτα κατάκτηση σημαντικών γνωστικών δεξιοτήτων, όπως αυτή της ανάγνωσης.

· Η δυσκολία εκμάθησης των γραμμάτων και των αριθμών, των ημερών της εβδομάδας, των μηνών και των εποχών.

· Η αργή ανάπτυξη του λεξιλογίου με αποτέλεσμα να επηρεάζεται αρνητικά πολλές φορές η ικανότητα διήγησης, λόγω δυσκολίας εντοπισμού της κατάλληλης λέξης.

· Η διάσπαση προσοχής.

· Η προβληματική αλληλεπίδραση με άλλα παιδιά της ηλικίας του.

· Η δυσκολία ακολουθίας απλών εντολών.

Όσον αφορά την σχολική ηλικία, τα σημάδια είναι τα εξής:

· Η δυσκολία συνδυασμού των ήχων με τα φωνήματα για να φτιάξει μια συλλαβή.

· Οι αντικαταστάσεις φωνημάτων σε ελάχιστα ζεύγη λέξεων όπως πόδι αντί για βόδι, οι μεταθέσεις φωνημάτων καθώς και οι αλλοιώσεις.

· Η σύγχυση κατά την εκμάθηση της προπαίδειας καθώς και των αριθμητικών πράξεων.

· Η καθυστερημένη ανάκληση γεγονότων.

Αυτές οι ενδείξεις σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν κι αποδείξεις. Αυτό σημαίνει πως όταν ένα παιδί παρουσιάσει κάποια από τις παραπάνω δυσκολίες δεν είναι αναγκαίο να εμφανίσει και μαθησιακές δυσκολίες. Απλά, έπειτα από έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχει μεγάλο ποσοστό παιδιών που είχε δυσκολίες λόγου στην προσχολική ή στην σχολική ηλικία και μετά εμφάνισε μαθησιακές δυσκολίες. Αυτό που θα ήταν σκόπιμο να αναφερθεί είναι ότι οι γονείς θα πρέπει να έρθουν σε άμεση επικοινωνία με τον ειδικό το συντομότερο δυνατό όταν παρατηρήσουν κάποια δυσκολία στα παιδιά τους, διότι όσο γρηγορότερα αρχίσει η παρέμβαση τόσο συντομότερα θα επιλυθεί το πρόβλημα τους.

(American Speech – Language Hearing Association, 1987).

Μαριλή Δαφνή – Λογοθεραπεύτρια

Πηγή: www.myxalandri.gr