Αν και δεν βλέπει θάλασσα, κρατάει κάτι από το άρωμα της Μεσογείου. Πόλη ζωηρή, με κατοίκους ζωντανούς, που μιλούν και γελούν πολύ και ξέρουν να διασκεδάζουν ακόμα και στη διάρκεια των σύντομων διαλειμμάτων από τη δουλειά, τα μεσημέρια, οπότε γεμίζουν με τις φωνές τους τις μπιραρίες, απολαμβάνοντας jamon, αλλά και πολλές άλλες παραδοσιακές και μη νοστιμιές.

Καλωσορίσατε στη Μαδρίτη, την πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Ισπανίας, με ομορφιές ξεχωριστές και σε μόνιμη κόντρα -πολιτική, οικονομική μα κυρίως… ποδοσφαιρική- με την άλλη αγαπημένη μεγαλούπολη της Ιβηρικής που ακούει στο όνομα Βαρκελώνη. Σε τούτο το αφιέρωμα ο δρόμος μάς έβγαλε, λοιπόν, στην πατρίδα της Ρεάλ, ο πληθυσμός της οποίας ξεπερνά τα 3 εκατομμύρια, ενώ η ίδια -βασίλισσα γαρ- είναι χτισμένη στο κέντρο της Ιβηρικής Χερσονήσου, στις όχθες του ποταμού Μανθανάρες και σε 646 υψόμετρο. Μην το σκέφτεστε: ένα ταξίδι στη Μαδρίτη -σε κάθε περίπτωση- αξίζει τον κόπο!

Στο πέρασμα του χρόνου

Παρά το γεγονός ότι τα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν πως η περιοχή είχε προσελκύσει ανθρώπους από την προϊστορική ήδη εποχή, η ιστορία της Μαδρίτης ξεκινά το 852, όταν οι Μαυριτανοί έχτισαν ένα φρούριο κοντά στον ποταμό Μανθανάρες, στο σημείο όπου σήμερα ορθώνονται τα ανάκτορα της Μαδρίτης. Μια μικρή κοινότητα, που αρχικά λεγόταν Μαϊρίτ, αργότερα Μαρζίτ και τελικά Μαντρίντ (Madrid), δημιουργήθηκε γύρω από το οχυρό.

Δειλά στην αρχή και ενώνοντας τις δυνάμεις τους στη συνέχεια, οι χριστιανοί του Βορρά συσπειρώθηκαν ενάντια στους Μαυριτανούς εισβολείς και τους απώθησαν προς το Νότο, κατά τη λεγόμενη Επανάκτηση.

Στα μέσα του 11ου αιώνα, η Καστίλλη ήταν η σημαντικότερη χριστιανική δύναμη, καθώς τα εδάφη της εκτείνονταν νότια ώς την κεντρική οροσειρά της Κορδιλιέρα. Το 1085, οι Καστιλιάνοι, υπό τον Αλφόνσο Δ΄, έδωσαν τη χαριστική βολή στο Τολέδο. Η δε Μαϊρίτ ήταν στο δρόμο των επερχόμενων στρατευμάτων.

Πολλοί από τους πρώτους κατοίκους της πόλης ήταν μοναχοί, τους οποίους οι Ισπανοί ηγέτες ενθάρρυναν να ιδρύσουν μονές, ώστε να δώσουν νέα πνοή στην κοινότητα.

Τον 13ο αιώνα ξέσπασε μια διαμάχη σχετικά με τα δικαιώματα των κυνηγών σε εκτάσεις που ανήκαν στην Εκκλησία. Τελικά, συμφωνήθηκε ότι, αν και η γη ανήκε στην Εκκλησία, οι Μαδριλένοι είχαν δικαίωμα να κυνηγούν ό,τι βρισκόταν επάνω σε αυτήν. Ετσι, η Μαδρίτη απέκτησε και το σύμβολό της: μια αρκούδα (το έμβλημα της Εκκλησίας) που μυρίζει ένα δέντρο, ενώ έγινε γνωστή ως παράδεισος κυνηγιού.

Το 1309 οργανώθηκε στη Μαδρίτη το πρώτο βασιλικό Κοινοβούλιο, ενώ έπειτα από πολλές διαμάχες για την ηγεσία του βασιλείου της Καστίλης, φτάσαμε στα 1517, οπότε ανέβηκε στο θρόνο ο Κάρολος της Γάνδης, γνωστός ως Κάρολος Α΄. Αυτός ήταν ο πρώτος εκπρόσωπος της ισπανικής δυναστείας των Αψβούργων, ο οποίος κυβέρνησε τις Κάτω Χώρες, περιοχές της Ιταλίας και της Γερμανίας και τις πρόσφατες κτήσεις της Ισπανίας στην Αμερική, αφού θυμίσουμε ότι ήδη από το 1492 ο Χριστόφορος Κολόμβος είχε φτάσει στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού.

Από την εποχή, ωστόσο, που ιδρύθηκε το βασίλειο της Καστίλης, οι ηγεμόνες του μετακινούνταν συνεχώς από τη μια περιοχή στην άλλη. Για να θέσει τέρμα σε αυτή την αστάθεια, το 1561 ο Φίλιππος Β΄ όρισε τη Μαδρίτη μόνιμη πρωτεύουσα.

Μέσα σε τέσσερις δεκαετίες, ο πληθυσμός της, από 20.000 που ήταν αρχικά, έφτασε τις 85.000 και εξαιτίας της απότομης αυτής ανόδου, η Μαδρίτη δεν αναπτύχθηκε με οργανωμένο τρόπο. Παρ’ όλα αυτά, υπό τη δυναστεία των Αψβούργων, η πόλη απέκτησε μερικά από τα πιο αξιόλογα οικοδομήματά της. Τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα κατασκευάστηκαν όταν βασίλευαν οι διάδοχοι του Φιλίππου. Η Πλάθα Μαγιόρ διαμορφώθηκε επί Φιλίππου Γ΄ και ο διάδοχός του Φίλιππος Δ΄ έκτισε ένα νέο ανάκτορο στο Ελ Ρετίρο. Εκείνη την εποχή ζούσαν στην πόλη οι Θερβάντες, Λόπε δε Βέγκα, Βελάσκεθ, Θουρμπαράν και Μουρίγιο.

Το 1701 ο Φίλιππος Ε΄ έφτασε στη Μαδρίτη ως ο πρώτος Βουρβόνος βασιλιάς και η Γαλλία πρόσφερε στην Ισπανία την προστασία της. Ο νέος βασιλιάς μιλούσε ελάχιστα Ισπανικά, ενώ κύριο μέλημά του ήταν να κάνει τη Μαδρίτη να μοιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο με γαλλική πόλη. Οταν, λοιπόν, το 1734 κάηκε το φρούριο, διέταξε την κατασκευή ενός ανακτόρου στα πρότυπα των Βερσαλλιών. Ο ίδιος όμως πέθανε πριν από την ολοκλήρωσή του. Ο πρώτος που έμεινε εκεί ήταν ο Κάρολος Γ΄. Εκείνη την εποχή, το κέντρο της πόλης εξαπλώθηκε από την Πλάθα Μαγιόρ ώς το νέο Πασέο δελ Πράδο, ενώ χτίστηκαν πολλά κτίρια.

Το 1808 επιτράπηκε στα γαλλικά στρατεύματα του Ναπολέοντα να διασχίσουν την Ισπανία για να κατακτήσουν την Πορτογαλία, τελικά όμως η Γαλλία κατέκτησε και την ίδια την Ισπανία. Στις 2 Μαρτίου 1808 οι Μαδριλένοι στράφηκαν εναντίον των στρατευμάτων κατοχής μπροστά στα Βασιλικά Ανάκτορα, και σε αυτόν τον ξεσηκωμό οι Γάλλοι απάντησαν με σφαγές. Ωστόσο, το κοινό αίσθημα κατά των Γάλλων δεν μπορούσε να ελεγχθεί και η πόλη πήρε τα όπλα. Οι Ισπανοί οργανώθηκαν σε μικρές ομάδες και έκαναν αιφνιδιαστικές επιθέσεις στον εχθρό, ενώ μετά εξαφανίζονταν στο βουνό. Μέσα σε αυτή την αστάθεια που κράτησε περισσότερο από έναν αιώνα, με σειρά γεγονότων που σημάδεψαν τόσο τη χώρα όσο και την πόλη, η Μαδρίτη εξελισσόταν σταδιακά σε μια σύγχρονη πρωτεύουσα. Κατά την επέκτασή της δημιουργήθηκαν μοντέρνες περιοχές με κατοικίες που αντικατέστησαν τις πολυάνθρωπες εργατικές συνοικίες.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι το 1873 το Κοινοβούλιο ανακήρυξε την πρώτη ισπανική δημοκρατία, η οποία κράτησε μόλις 11 μήνες. Το 1874, ο στρατηγός Μανουέλ Παβία την κατέλυσε, ενώ υπό τον Αλφόνσο ΙΒ΄ (1875 – 1885), η Μαδρίτη άρχισε να διανύει μια περίοδο ανάπτυξης που κορυφώθηκε με τα εγκαίνια της Γκραν Βία από τον Αλφόνσο ΙΓ΄ το 1908. Ο τελευταίος αναμείχθηκε αρκετά με την πολιτική και είναι γεγονός ότι μεταξύ 1902 και 1923 σχηματίστηκαν 33 κυβερνήσεις! Το 1923 ο στρατηγός Πρίμο δε Ριβέρα, υπό τις ευλογίες του βασιλιά, κήρυξε δικτατορία, και η χώρα μέσα σε 6 χρόνια χρεοκόπησε. Το 1930 οι δημοκρατικοί ανάγκασαν τον Αλφόνσο ΙΓ΄ να προχωρήσει σε εκλογές και όταν τις κέρδισαν, το πλήθος απαίτησε για τον ίδιο να εξοριστεί. Και η δεύτερη δημοκρατία της Ισπανίας, ωστόσο, είχε σύντομη διάρκεια, αφού στις 18 Ιουλίου 1936 έγινε γνωστό ότι οι στρατιωτικοί είχαν καταλάβει πόλεις της Ανδαλουσίας, ανάμεσά τους και τη Σεβίλλη. Η συνέχεια είναι γνωστή, με τον εμφύλιο πόλεμο ή διαφορετικά την ισπανική επανάσταση να έχει καταγραφεί ως γεγονός σπουδαίας σημασίας για τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία. Κατά τα άλλα, σε ό,τι αφορά τη Μαδρίτη, όσο διήρκεσε ο εμφύλιος, η πόλη βομβαρδίστηκε επανειλημμένως για να πέσει τελικά τον Μάρτιο του 1939. Ακολούθησε η δικτατορία του Φράνκο και η εγκαθίδρυση της δημοκρατίας το 1976 ταυτόχρονα με τη στέψη του Χουάν Κάρλος.

Αξίζει να δείτε

Πού να πρωτοπάει κανείς και τι να πρωτοδεί, όταν επισκέπτεται για πρώτη φορά τη Μαδρίτη. Μια συμβουλή που έχουμε να σας δώσουμε είναι να οργανώσετε το χρόνο και τις επισκέψεις σας ανάλογα με τις ημέρες που έχετε στη διάθεσή σας. Και για να μη σας αγχώσουμε με όλα όσα πρέπει να δείτε, σας παραθέτουμε στη συνέχεια αυτά που δεν πρέπει -για κανένα λόγο- να χάσετε.

• Την Plaza Mayor (www.plazamayor.es). Πρόκειται για τη δημοφιλέστερη πλατεία της Μαδρίτης με στοές, μπαλκόνια, πυργίσκους, φεγγίτες και κάθετες στέγες. Τα μάτια της έχουν δει πολλά: ταυρομαχίες, εκτελέσεις και δίκες από την Ιερά Εξέταση, όλα παρουσία κοινού, αλλά και του εκάστοτε βασιλιά και της βασίλισσας. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1617 και ολοκληρώθηκε σε δύο μόλις χρόνια, αντικαθιστώντας τα φτωχικά σπίτια της περιοχής.

Το πιο εντυπωσιακό τμήμα των στοών είναι η Κάσα δε λα Παναδερία (αρτοποιείο), ενώ το έφιππο άγαλμα στο κέντρο παριστάνει τον Φίλιππο Β΄, ο οποίος διέταξε την κατασκευή της πλατείας. Σήμερα, η πλατεία είναι γεμάτη υπαίθρια καφέ και τις Κυριακές φιλοξενεί την αγορά των συλλεκτών. Η νότια έξοδος οδηγεί στην Κάλιε δε Τολέδο, η οποία συνεχίζει προς τους δρόμους που πραγματοποιείται το Ελ Ράστρο, το περίφημο «γιουσουρούμ» της Μαδρίτης.

• Την Plaza de Toros de Las Ventas (www.las-ventas.com). Στα μάτια και τη συνείδησή μας, οι ταυρομαχίες σίγουρα δεν κατέχουν υψηλή θέση, μάλλον το αντίθετο. Από την άλλη μεριά, δεν μπορούμε παρά να παραδεχτούμε ότι το Λας Βέντας είναι μία από τις ωραιότερες αρένες της Ισπανίας. Χτίστηκε το 1929 για να αντικαταστήσει την παλαιότερη αρένα της πόλης και φιλοξενεί ταυρομαχίες από το Μάιο ώς τον Οκτώβριο. Δίπλα στην αρένα μπορείτε να επισκεφθείτε το Μουσείο Ταoυρίνο, το οποίο περιλαμβάνει μια ενδιαφέρουσα συλλογή εκθεμάτων από ταυρομαχίες.

• Το Μουσείο Lazaro Galdiano (www.flg.es). Πρόκειται για ένα αναγεννησιακό μέγαρο, το οποίο στεγάζει περίπου 5.000 κομμάτια από την προσωπική συλλογή του Χοσέ Λάθαρο Γκαλντιάνο. Τα εκθέματα καλύπτουν το διάστημα από τον 7ο έως τον 20ό αιώνα και κυμαίνονται από αρχαιολογικά ευρήματα και θρησκευτικά αντικείμενα μέχρι είδη από σμάλτο, μεσαιωνικά κομμάτια από ελεφαντόδοτο, πανοπλίες, κοσμήματα και ασημικά. Ξεχωρίζουν το Δοχείο της Καρχηδόνας, η κεφαλή ράβδου και ο πίνακας του Γκόγια «Σάββατο των Μαγισσών».

• Το Πάρκο Retiro (Parque del Retiro). Κάποτε ήταν η τοποθεσία των ανακτόρων Real Sitio del Buen Retiro που είχαν χτιστεί για τον Φίλιππο Δ΄. Σήμερα από τα ανάκτορα έχει απομείνει μόνο το Cason del Buen Retiro και το Στρατιωτικό Μουσείο. Το 17ο αιώνα, το πάρκο ήταν ο ιδιωτικός τόπος ψυχαγωγίας της βασιλικής οικογένειας, ενώ για το κοινό άνοιξε μόλις το 1869 και έκτοτε είναι ένας από τους δημοφιλέστερους δημόσιους υπαίθριους χώρους στη Μαδρίτη.

• Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Φιλοξενεί εκατοντάδες εκθέματα από την προϊστορική εποχή ώς το 19ο αιώνα και θεωρείται από τα καλύτερα της Ευρώπης. Περιέχει δε αντικείμενα που ήρθαν στο φως στη διάρκεια ανασκαφών σε ολόκληρη την Ισπανία, καθώς και ευρήματα από την Αίγυπτο, την αρχαία Ελλάδα και τον ετρουσκικό πολιτισμό. Ξεχωρίζουν τα αντικείμενα από τον αρχαίο πολιτισμό του Ελ Αργάρ στην Ανδαλουσία, χρυσά στέμματα του 7ου αιώνα από την επαρχία του Τολέδο, ρωμαϊκά ψηφιδωτά και ισλαμικά αγγεία. Στο υπόγειο του σπηλαίου υπάρχει μια ακριβής αναπαράσταση του σπηλαίου της Αλταμίρα.

• Το Μουσείο Thyssen-Bornemisza (www.museothyssen.org). Πρόκειται για μια εκπληκτική συλλογή που αποτελείται από περίπου 800 πίνακες και περιλαμβάνει έργα των Τιτσιάνο, Γκόγια, Βαν Γκογκ και Πικάσο, καθώς και άλλων λιγότερο γνωστών καλλιτεχνών.

• Το Centro de Arte Reina Sofia (www.museoreinasofia.es). Εδώ, αναμφισβήτητα, το κορυφαίο έκθεμα είναι η Guernica του Πικάσο, ενώ φιλοξενούνται και άλλα έργα τόσο του Πικάσο όσο και του Μιρό. Η συλλογή στεγάζεται στο παλιό οίκημα του Γενικού Νοσοκομείου της Μαδρίτης, που χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα.

• Το Palacio Real. Το Βασιλικό Ανάκτορο της Μαδρίτης βρίσκεται σε ύψωμα με θέα στον ποταμό Μανθάρες, πάνω στο περιβόητο οχυρό που κατασκευάστηκε εκεί το 852. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1764, ενώ η εκάστοτε βασιλική οικογένεια ζούσε εκεί έως το 1931. Ο σημερινός βασιλιάς Χουάν Κάρλος ζει στο ανάκτορο Zarzuela, ενώ τα Βασιλικά Ανάκτορα χρησιμοποιούνται για επίσημες εκδηλώσεις.

• Το Μουσείο Prado (www.delprado.com). Διαθέτει τη σημαντικότερη συλλογή έργων ισπανικής ζωγραφικής διεθνώς – ιδιαίτερα πίνακες των Βελάσκεθ και Γκόγια, καλύπτοντας την περίοδο από τον 12ο έως τον 19ο αιώνα. Εδώ, στεγάζονται επίσης εντυπωσιακές ξένες συλλογές, ειδικά ιταλικών και φλαμανδικών έργων. Ως μουσείο το Prado λειτούργησε αρχικά το 1819 με μια έκθεση της βασιλικής συλλογής που αποτελούνταν από πίνακες, γλυπτά και διακοσμητικά. Επιπλέον, αξίζει να σημειώσουμε ότι στο παράρτημά του, Cason del Buen Retiro, εκτίθενται πίνακες και γλυπτά του 19ου και του 20ού αι.

• Την Nuestra Senora de la Almudena. Ο καθεδρικός ναός της Μαδρίτης άρχισε να κατασκευάζεται το 1879, αλλά ολοκληρώθηκε μόλις το 1993. Στη μακροχρόνια κατασκευή του συνέβαλαν αρκετοί αρχιτέκτονες. Η νεογοτθική, πάντως, γκρίζα και λευκή του πρόσοψη θυμίζει αυτή των Βασιλικών Ανακτόρων που βρίσκονται απέναντι.

ΚΟΣΤΟΣ

Μια εβδομάδα στη Μαδρίτη θα σας κοστίσει από 950 ευρώ, κατ’ άτομο σε δίκλινο δωμάτιο. Στην τιμή υπολογίστε τα εισιτήριά σας με απευθείας πτήση της Iberia, με φόρους μετ’ επιστροφής, 6 διανυκτερεύσεις σε ξενοδοχείο 3 ή 4 αστέρων με πρωινό και 70 ευρώ την ημέρα, για τις μετακινήσεις σας, εισόδους μουσείων, φαγητό και ποτό.

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

Από τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών μπορείτε να φτάσετε στο αεροδρόμιο Barajas της Μαδρίτης με απευθείας πτήση της ισπανικής Iberia (www.iberia.com) από 256 ευρώ, με φόρους μετ’ επιστροφής, και εναλλακτικά των Ολυμπιακών Αερογραμμών (www.olympicairlines.com) στα 283,68 ευρώ, επίσης, με φόρους μετ’ επιστροφής. Ο προορισμός εξυπηρετείται καθημερινά και από τις δύο εταιρείες, ενώ η διάρκεια της πτήσης είναι γύρω στις τρεισήμισι ώρες.

ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ

Η πόλη της Μαδρίτης, ως οικοδέσποινα χιλιάδων επισκεπτών κάθε χρόνο, διαθέτει και ανάλογες υποδομές για κάθε γούστο, αλλά και τσέπη! Πολυτελή και ακριβά πεντάστερα, κάπως πιο προσιτά τετράστερα και τα πλέον δημοφιλή -για το ευρύ κοινό- ξενοδοχεία τριών αστέρων δίνουν και παίρνουν τόσο στο κέντρο της πόλης όσο και λίγο πιο μακριά. Εξαρτάται από το αν είστε διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσετε μετρό, λεωφορεία ή ταξί για τις μετακινήσεις σας ή προτιμάτε καλύτερα να κινηθείτε πεζή.

Εκτός, λοιπόν, από τα πολυτελή και ακριβά Ritz και Palace, τα οποία αναφέρουμε περισσότερο για ιστορικούς λόγους, καθώς κατασκευάστηκαν στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, με αφορμή τους γάμους του βασιλιά Αλφόνσου ΙΓ΄, σας παραθέτουμε -στη συνέχεια- μερικές προσιτές λύσεις διαμονής στην ισπανική μητρόπολη:

• Intur Palacio San Martin 4*, Plaza San Martin 5, από 82 ευρώ
• Hotel Anaco 3*, Tres Cruces 3, από 55 ευρώ
• Moderno 3*, c/ Arenal 2, από 74 ευρώ
• Convencion 4*, O’ Donnell 53, από 72 ευρώ
• Aparthotel Convencion Barajas 4*, Noray 10 – 12, από 74 ευρώ
• BAUZA H&R 4*, Goya 79, από 101 ευρώ
• Meliα Avenida America 4*, Juan Ignacio Luca De Tena 36, από 64 ευρώ
• Tryp Leganes 3*, Avenida Universidad 7, από 53 ευρώ
• Best Western Trafalgar 3*, c/Trafalgar 35, από 53 ευρώ
• Hotel Spa Senator Espaρa 4*, Calle Gran Via 70, από 75 ευρώ
• High Tech Petit Palace Embassy Serrano 4*, c / Serrano 46, από 85 ευρώ

Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo:

www.booking.com

Για περισσότερες επιλογές και λύσεις, σας προτείνουμε να κάνετε την αναζήτησή σας στο www.aboutmadrid.com καθώς και στο www.spain-bookings.com, επιλέγοντας φυσικά Μαδρίτη.

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ

Με δεδομένο ότι στο πέρασμα των αιώνων έχει συρρεύσει στη Μαδρίτη κόσμος απ’ όλες τις γωνιές της Ιβηρικής Χερσονήσου, δεν έχουμε παρά να επισημάνουμε ότι στην πρωτεύουσα της Ισπανίας μπορείτε να γευθείτε τόσο παραδοσιακές μαδριλένικες συνταγές όσο και πλήθος πιάτων απ’ όλη την Ισπανία. Σε κάθε περίπτωση μην παραλείψετε να δοκιμάσετε το παραδοσιακό cocido madrileno, το οποίο περιέχει πραγματικά πολλά υλικά για να σας το περιγράψουμε, αλλά και besugo a la madrilena, δηλαδή… λυθρίνι! Επιπλέον, απολαύστε φρέσκα θαλασσινά, paella (ισπανικό ρύζι με σαφράν και πολλά θαλασσινά), gazpacho (κρύα σούπα από ωμά υλικά), fabada (βραστό κρέας με κουκιά), ψητό χοιρινό γάλακτος και πολύ πολύ jamon. Μπίρες, σαγκρία και άλλα τοπικά κρασιά απαραίτητα, φυσικά, για να συνοδεύσετε τα πιάτα σας.

ΤΥΠΙΚΗ ΜΑΔΡΙΛΕΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

• Casa Alberto, Huertas, 18, τηλ.: +34 914299356
• Casa Domingo 1920, Alcala, 99, τηλ.: +34 915760137
• El Estragon Vegetariano, Pz. de la Paja, 10, τηλ.: +34 913658982
• La Bola, Bola, τηλ.: +34 915476930
• Las Batuecas, Reina Victoria, 17, τηλ.: +34 915540452
• Lhardy Carrera de San Jeronimo, 8, τηλ.: +34 915213385

ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

• Albero, Principe de Vergara 225, τηλ.: +34 913441553
• Asador El Viejo Horno, Fuente del Berro 8, τηλ.: +34 914017247
• Bariloche, Segovia 17, τηλ.: +34 913667401
• Candilejas, Hermosilla 7, τηλ.: +34 914353470
• Casa Jacinto, Nicasio Gallego 14, τηλ.: +34 914478130
• Casa Labra, Tetuan 12, τηλ.: +34 915310081
• Casa Paco, Puerta Cerrada 11, τηλ.: +34 913663166

ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ

Αν στο κεφάλαιο διασκέδαση μπορούμε να συμπεριλάβουμε και το ποδόσφαιρο, τότε οι φίλοι του αθλήματος δεν έχετε παρά να προμηθευτείτε εισιτήρια της Real και να πάτε Μπερναμπέου! Κατά τα άλλα, η πόλη φημίζεται για τη νυχτερινή ζωή της, τα bar με tapas και τα clubs. Εμείς σας αναφέρουμε μερικούς δρόμους, πλατείες και περιοχές μόνο, ενώ τα υπόλοιπα αφήνουμε να τα ανακαλύψετε μόνοι σας, μια και ο τρόπος διασκέδασης είναι οπωσδήποτε θέμα προσωπικού γούστου: Plaza de Santa Ana, Plaza de Santa Barbara (Glorieta de Bilbao και Alonso Martνnez), Plaza de Dos de Mayo (Malasaρa), Calle Huerta, Calle de Arenal, Paseo de la Castellana, Paseo de Recoletos, Paseo del Prado και όχι μόνο. Φορέστε τα βραδινά σας και απολαύστε μεζέδες, ποτά και χορό μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Λένε πως οι Φλωρεντοί είναι ψυχροί. Στην πόλη τους φυσάει βόρειος αέρας, είναι αλήθεια. O καθένας μας, όμως, αν είχε μεγαλώσει σε μια τέτοια πόλη – υπαίθριο μουσείο, μπορεί και να είχε μιαν έμφυτη αίσθηση ανωτερότητας, απλά και μόνο γιατί είχε την τύχη να γεννηθεί με μια τεράστια πολιτιστική κληρονομιά κυριολεκτικά στην αυλή του. Aυτά φυσικά θα τα διαπιστώσετε αν ζήσετε εκεί. Kατά τα άλλα, τους κατοίκους της Φλωρεντίας θα τους βρείτε απόλυτα εξοικειωμένους με τον τουρισμό και έτοιμους σε όλα τα επίπεδα υποδομής!

Στη Φλωρεντία, ακόμα κι αν δεν εννοείτε την επίσκεψη σε ένα μέρος περιπλάνηση στα ιστορικά του αξιοθέατα, δεν θα μπορέσετε να αντισταθείτε. Σε όλες τις μεριές της πόλης υπάρχει κάτι να δείτε. H Φλωρεντία αγαπήθηκε και αναδείχθηκε από την οικογένεια των Mεδίκων. Aυτοί προστάτεψαν και χρηματοδότησαν καλλιτέχνες, των οποίων το έργο σήμερα θεωρείται κληρονομιά όχι μόνον της Φλωρεντίας, αλλά και ολόκληρου του κόσμου.

Προτιμήστε το κέντρο

Tέσσερις μέρες θα σας φανούν πολλές και δύο ελάχιστες. Tη Φλωρεντία θα την δείτε κατ’ ευθείαν, με το που θα φτάσετε στον κεντρικό σταθμό τρένων – στη Santa Maria Novella. Tαξιδεύοντας από Eλλάδα, είτε με πλοίο είτε με αεροπλάνο, το πιο εύκολο και οικονομικό είναι να πάτε στη Φλωρεντία με τρένο. Aλλά ακόμα κι αν βρεθείτε στο αεροδρόμιο της πόλης, η διαδρομή με το τρένο θα σας κοστίσει περί τα 5 ευρώ.

Aν έχετε προγραμματίσει τη διαμονή σας σε κάποιο κεντρικό ξενοδοχείο, πράγμα που σας συνιστώ ανεπιφύλακτα για να εισπνεύσετε όσο το δυνατόν αυθεντικότερο αέρα Φλωρεντίας, η διαδρομή από το σταθμό Santa Maria Novella μέχρι την πλατεία Duomo, το… κεντρικότερο σημείο του κέντρου, δεν είναι παρά δέκα λεπτά. Tο Duomo θα σας χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς. Θυμηθείτε πως όλα τα βασικά αξιοθέατα της πόλης βρίσκονται σε απόσταση λίγων λεπτών από το Duomo. Aν, ωστόσο, θέλετε να είστε απολύτως καλυμμένοι, δίπλα στον κεντρικό σταθμό των τρένων θα βρείτε τα περίπτερα με το σήμα ATAF απ’ όπου θα μπορέσετε να προμηθευτείε εισιτήρια για τα αστικά λεωφορεία. Προτιμήστε το 4ωρο, που μπορεί και να χρησιμοποιηθεί ως 4 μονόωρα και κοστίζει 3,90 ευρώ. Συγκρατήστε όμως πως όσο εντυπωσιακό είναι το κέντρο της Φλωρεντίας με τα αξιοθέατα, τόσο βαρετά και απογοητευτικά μπορεί να σας φανούν τα προάστια. Eπομένως, αν δεν έχετε κάποιον συγκεκριμένο προορισμό και στόχο, δεν έχετε λόγο να κινηθείτε εκτός του ιστορικού κέντρου της πόλης.

H Φλωρεντία είναι μάλλον μια… tourist friendly πόλη, κυρίως γιατί τα αξιοθέατά της είναι συμπυκνωμένα στο ιστορικό της κέντρο. Eπειδή όμως είναι πάρα πολλά -και τα περισσότερα από αυτά είναι αξιόλογα- μην ντραπείτε να ζητήσετε βοήθεια! Aκριβώς πάνω από την πλατεία του Duomo, στη Via Cavour βρίσκεται το κεντρικό γραφείο τουρισμού της πόλης. Eκεί, εκτός από τα κλασικά διαφημιστικά φυλλάδια και τους χάρτες της πόλης, θα πάρετε και μία φωτοτυπία. Tην εν λόγω φωτοτυπία θα πρέπει να την προσέχετε σαν τα μάτια σας, γιατί αναφέρει τις ώρες και τις εισόδους για τα μουσεία, στοιχεία που στη Φλωρεντία αλλάζουν σε εβδομαδιαία βάση!

Aκόμα, αξίζει τον κόπο να ξοδευτείτε κατά 1,60 ευρώ και να αγοράσετε τον οδηγό Firenze Spettacollo: οτιδήποτε παίζει στη Φλωρεντία θα το βρείτε γραμμένο εκεί. Oχι πως θα βρείτε πολλά ή εκκεντρικά θεάματα. Aλλωστε, κάνοντας τις βόλτες σας κατά τη διάρκεια της ημέρας, θα χορτάσετε show από τους διάφορους πλανόδιους που κάνουν -άκρως επαγγελματικά- σκετσάκια παντομίμας.

Eπειτα από αυτά, είστε έτοιμοι να αρχίσετε τις βόλτες σας. Aν είστε λάτρεις της αισθητικής της κλασικής Aναγέννησης, η Φλωρεντία και τα μνημεία της θα σας φέρνουν κυριολεκτικά δάκρυα στα μάτια, σε κάθε γωνία. Aπό τον επιβλητικό ναό του Duomo μέχρι την Galleria degli Uffizi και το Παλάτι των Mεδίκων -στους οποίους και η πόλη χρωστάει μεγάλο μέρος της πολιτιστικής της κληρονομιάς- θα βαρεθείτε να στέκεστε και να θαυμάζετε. Kι αφού γυρίσετε και επισκεφθείτε κάμποσα μνημεία και κουραστείτε από τις ουρές των επισκεπτών, θα διαπιστώσετε πως η Φλωρεντία είναι αυτό που λέμε υπαίθριο μουσείο: τα εκθέματα βρίσκονται στους δρόμους και η είσοδος στα αξιοθέατα μπορεί κάλλιστα να είναι συμπληρωματική – προαιρετική!

Πίτσα και μακαρονάδα

Δηλαδή, φαγητό και διαμονή. Δυστυχώς, στη Φλωρεντία θα τα βρείτε και τα δύο κάπως «τσιμπημένα». Eιδικότερα την εποχή αυτή, που η Tοσκάνη γενικά αλλά και η Φλωρεντία διανύουν την τουριστικότερη σεζόν τους.

Σε ό,τι αφορά το φαγητό η λύση έιναι μία: βρίσκεστε στη χώρα της pizza! Στο ιστορικό κέντρο θα βρείτε πάμπολλες πιτσαρίες που σερβίρουν φυσικά πίτσα και μακαρονάδες. Tα περισσότερα από αυτά μπαίνοντας θα σας θυμίσουν καταστήματα delicatessen (οι Iταλοί αρέσκονται να… εκθέτουν τα υλικά που χρησιμοποιούν στα φαγητά τους). Παρά την deluxe όψη τους, στα εστιατόρια αυτά δεν θα πληρώσετε περισσότερα από 15 ευρώ κατ’ άτομο και θα δοκιμάσετε αυθεντικές ιταλικές γεύσεις. Aλλη φθηνή λύση είναι οι friggitorie. Tα καταστήματα αυτά είναι κάτι σαν καντίνες. Aπό εκεί θα πάρετε φαγητό στο χέρι – σπανίως έχουν καθίσματα για να φάτε εκεί. O,τι πουλάνε είναι τηγανητό, επομένως συγκρατήστε ότι εκεί θα φάτε βαριά και όχι και τόσο χορταστικά. Aν θέλετε να δοκιμάσετε παραδοσιακό φαγητό, δοκιμάστε τις trattorie κι αν πάλι ψάχνετε για κάτι πολυτελέστερο, επιλέξτε κάποιο ristorante. Mόνο θυμηθείτε πως θα πληρώσετε από 15 – 25 ευρώ και από 30 ευρώ και πάνω αντίστοιχα. Θα φύγετε βεβαίως με γεμάτο στομάχι: οι Iταλοί δεν αστειεύονται με το φαγητό: πρώτο πιάτο, δεύτερο πιάτο, σαλάτα, γλυκό φρούτο και απαραιτήτως espresso και grappa – αυτό το χωνευτικό ποτό που πίνουν σε μικρό ποτήρι όπως το σφηνάκι μετά το φαγητό.

Σε ό,τι αφορά τη διαμονή σας, φροντίστε να κλείσετε εγκαίρως! Aκόμα κι αν είστε τυχεροί και βρείτε ξενοδοχείο σε καλό σημείο θα το διπλοπληρώσετε. Στη Φλωρεντία ακόμα και τις νεκρές περιόδους είναι σχεδόν αδύνατο να μπορέσετε να μείνετε σε κάποιο αξιοπρεπές ξενοδοχείο πληρώνοντας λιγότερα από 60 ευρώ. Aυτήν την περίοδο, να είστε ευχαριστημένοι αν βρείτε δίκλινο δωμάτιο με 80 ευρώ ανά βράδυ. Tο καλό είναι πως αν επιλέξετε το κέντρο της πόλης για τη διαμονή σας, θα δείτε ότι τα περισσότερα ξενοδοχεία εκεί είναι αναπαλαιωμένα… παλατάκια και το επίπεδο του σέρβις είναι πολυτελούς κατηγορίας, ακόμα κι αν πρόκειται για 3άστερα ξενοδοχεία.

Tέλος, σε ό,τι αφορά τη νυχτερινή ζωή, η Φλωρεντία κοιμάται νωρίς. Eπειδή, ωστόσο, η πόλη φιλοξενεί πολλούς φοιτητές, αν γνωρίζετε τους κατάλληλους ανθρώπους, όλο και κάπου θα βρείτε να περάσετε το βράδυ σας. Διαφορετικά, φροντίστε να διαλέξετε κάποιο από τα εστιατόρια που αργούν να κλείσουν (μένουν ανοιχτά ώς τις 12.30 – 1.00) και πιείτε εκεί το κρασί της καληνύχτας. A! Mην ξεχάσετε φυσικά να κάνετε τη γευσιγνωσία σας σε κάποιο από τα κρασιά του γειτονικού αμπελώνα Chianti!

ΚΟΣΤΟΣ

Eνα 5νθήμερο στη Φλωρεντία -όπου υπολογίζονται 3 διανυκτερεύσεις και μετάβαση και επιστροφή με το πλοίο- θα σας κοστίσει περίπου 600 ευρώ. Aν θέλετε να πάτε με αεροπλάνο, θα σας κοστίσει κάτι παραπάνω -περίπου 100 ευρώ επιπλέον- και κάποιες ώρες αναμονής γιατί αναγκαστικά θα αλλάξετε αεροπλάνο στη Pώμη. Στο παραπάνω ποσό υπολογίζονται τα εισιτήρια, η διαμονή και η διατροφή σας, καθώς και κάποια επιπλέον χρήματα για μετακινήσεις, εισόδους σε αξιοθέατα κ.τ.λ.

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΠΩΣ…

• Στη Φλωρεντία καλό θα ήταν να πάτε… διαβασμένοι. H πόλη έχει μεγάλη ιστορία και θα απολαύσετε πολύ περισσότερο τα μνημεία της αν ξέρετε κάποια βασικά πράγματα.
• Ολα σχεδόν τα μουσεία παραμένουν κλειστά κάθε Δευτέρα.
• Για να είστε πέρα για πέρα σίγουροι, κάντε ένα κλικ στο www.firenze.turismo.toscana.it
• Αν φτάσετε μέχρι εκεί κι έχετε χρόνο, αξίζει τον κόπο να νοικιάσετε ένα αυτοκίνητο και να κάνετε μερικές βόλτες στην πανέμορφη Tοσκάνη.
• Στους Τοσκανούς δεν θα διακρίνετε τόσο πολύ μεσογειακό ταμπεραμέντο. Aν και ψυχροί, όμως, σε ό,τι αφορά τα τουριστικά, θα τους βρείτε πέρα για πέρα επαγγελματίες.
• Στη Φλωρεντία θα βρείτε παζάρια με δερμάτινα και αντίκες. Aν συλλέγετε οποιοδήποτε από τα δύο, πάρτε μαζί σας και κάποια extra χρήματα.

ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΠΑΚΕΤΑ

Για Iταλία, άλλο τίποτα! Oλα τα πρακτορεία διοργανώνουν εκδρομές στην Iταλία καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Eίτε πρόκειται για πανόραμα Iταλίας είτε για εκδρομή αποκλειστικά στη Φλωρεντία, ξεφυλλίζοντας αυτό εδώ το τεύχος οπωσδήποτε θα βρείτε πακέτα με ανταγωνιτικότερες τιμές απ’ ό,τι αν πάτε μόνοι και αυτοσχεδιάσετε!

Ένα ταξίδι-αστραπή. Αυτό χρειαζόμουν. Ηξερα ότι, αν έπαιρνα άδεια από τη δουλειά για να ξεκουραστώ στο σπίτι μου, δεν θα άλλαζε τίποτα. Το μυαλό θα παρέμενε κολλημένο σε προθεσμίες, φωτογραφίσεις και άρθρα που κάποτε έπρεπε να τελειώσουν. Ενα βράδυ, λίγο μετά τις εννιά και αφού η πρώτη γουλιά βότκας μού έκαψε τον ουρανίσκο, έκανα τη ζαβολιά: άρχισα να ψάχνω αεροπορικά εισιτήρια για την πόλη που το καλοκαίρι είχε παρόμοια επίδραση με το ποτό που μόλις είχα δοκιμάσει. Μέθη, ολοκληρωτική και τυφλωτική. Σαν να έπαιζε μαζί μου ζάρια ο θεός των αεροπορικών εταιρειών, τα πιο φτηνά, προς έκπληξή μου, εισιτήρια εμφανίζονταν στην οθόνη δέκα ημέρες μετά! Λίγα λεπτά αργότερα, είχε κλείσει: το πακέτο της φυγής είχε οριστεί άμεσα και προορισμός, ποιος άλλος, το Παρίσι.

JOUR 1

Πέρασαν δέκα ημέρες και δέκα ώρες αναμονής μέχρι να ζήσω πάλι την εμπειρία του παριζιάνικου υπογείου. Ηξερα γιατί, παρά τις τρομακτικές αντιθέσεις του, το λάτρευα. Γιατί μια λάθος αποβίβαση σε πάει αλλού σε σχέση με τον αρχικό προορισμό σου. Εχασα λοιπόν τη στάση όπου έπρεπε να κατέβω. Μια βόλτα από το Chatelet είναι πάντοτε ενδιαφέρουσα. «Ο,τι κι αν κάνεις, μην αλλάζεις γραμμές, είναι εξοντωτικό», θυμάμαι τη je m’en fou πλην ενδιαφέρουσα άποψη του ενίοτε μπλαζέ φίλου Αντουάν. Βέρος Παριζιάνος, κυκλοφορεί με το ποδηλατάκι του τώρα που επίσημα οι ποδηλατόδρομοι είναι της μόδας, φορά τον καρό μπερέ και το σακάκι του και αποφεύγει το μετρό. Δεν είναι η βρόμα, ούτε οι άστεγοι – αυτές οι τρομακτικές αντιθέσεις του Παρισιού, άνθρωποι που ζουν μέσα σε τσάντες σκουπιδιών συγχρωτίζονται με αυτούς που ζουν για τις τσάντες Hermes. Είναι που για να αλλάξεις γραμμές υπογείως περπατάς περισσότερο απ’ ό,τι υπεργείως, χωρίς να πάρεις καν το μετρό. Μέσα όμως στο σταθμό του Chatelet, τον οποίο ο Αντουάν δεν θα δει ποτέ, μια μπάντα παίζει κλασική μουσική με το μπρίο φιλαρμονικής και οι άνθρωποι τούτοι είναι αληθινοί μουσικοί. Μόνο που την τέχνη τους επέλεξαν να τη δείχνουν δίπλα σε κολλημένες τσίχλες, συνθήματα και επαίτες. Μέχρι και μάνατζερ έχουν! Ε, βέβαια, αφού είναι πάνω από δέκα άτομα, πώς να διαχειριστούν το υλικό τους; Τρία CD, πέντε διαφορετικές χώρες, δυο-τρεις ήπειροι και το φως της ημέρας το βλέπουν μόνο όταν δεν παίζουν μουσική. Ενα είδος κλαμπ είναι και τούτο. Να τι χάνει ο Αντουάν…

Κι εγώ το ίδιο βράδυ κερδίζω, γιατί θα ανέβω στο ποδήλατό του – προς έκπληξή του, όχι σαν γνήσιο κοριτσάκι, στο πλάι, αλλά σαν συνεπιβάτης σε μηχανή. Θα διασχίσουμε τον Σηκουάνα για να φάμε στο Μαραί που σερβίρει μέχρι αργά. Πρώτα, μια σύντομη βόλτα σε ένα μπαρ με ομοφυλόφιλα κορίτσια. Τα κοντά μου μαλλιά είναι παραπλανητικά. Πλησιάζει μια γλυκιά κοπέλα, Αουρελί τη λένε, και ρωτάει αν σπουδάζω εδώ. Η φίλη της βγαίνει έξω για τσιγάρο. Ούτε στο χώρο εργασίας μας να ήμαστε! Το σηματάκι «Interdiction de fumer» (Απαγορεύεται το κάπνισμα) στέκει απειλητικό σε όλα τα καφέ, σε όλα τα μπαρ, σε όλα τα εστιατόρια. Απειλεί με πρόστιμο 68 ευρώ. Το ίδιο σήμα προσφέρει και τηλεφωνική γραμμή βοήθειας για να κόψεις το κάπνισμα. Η Αουρελί είναι δικηγόρος – αναρωτιέται τι κάνω εδώ στο Παρίσι. Σηκώνω τους ώμους στο ύφος της πόλης που σε θέλει γοητευτικά αδιάφορο.

«Παρατηρώ…» Τι; Την πλανεύτρα πόλη με τις μαγικές γωνιές, τους ποικιλόμορφους ανθρώπους που θα είναι είτε φιλικοί και δεκτικοί και ανοιχτοί σαν την κοντομάλλα κοπέλα ή αδιάφοροι και αφιλόξενοι. Με άδειο βλέμμα σαν τον μεσήλικα που συναντώ το επόμενο πρωί όταν αποφασίζω να αγοράσω όσα μουσικά περιοδικά διαθέτει. Ε, όχι, λοιπόν! «Ποιο θέλετε;» ρωτά ξερά αλλά με ειλικρινή απορία. «Δεν ξέρω… Δείξτε μου και θα σας πω», επιμένω. «7.000 περιοδικά έχουμε, δεσποινίς, αλλά, αν δεν ξέρετε εσείς ποιο θέλετε, δεν ξέρω ούτε εγώ ποιο να σας δώσω!» Πάω πιο κάτω. Ενας συμπαθής έγχρωμος θα με εξυπηρετήσει και θα εισπράξω και κομπλιμέντο για τα παπούτσια μου. Ετσι είναι όμως οι Γάλλοι, μόνο που δεν καταλαβαίνουν πόσο αστείοι γίνονται. Γιατί όσο δεν τους απασχολεί εκείνους να είναι ευγενικοί, τόσο δεν με αφορά η φιλοξενία τους.

Στη rue Etienne Marcel, στο μικροσκοπικό «Le Cafe», η ιδιοκτήτρια δηλώνει ευθαρσώς την περιφρόνησή της για την τουρίστρια που μιλάει τάχα άπταιστα γαλλικά. Πώς; Μα απαντώντας της στα αγγλικά, φυσικά! Θεέ και Κύριε, στη Γαλλία ήρθα, αγγλικά θα μιλήσω; Ενίοτε, αγαπητέ ταξιδιώτη, κρίνεται απαραίτητο.

Εξω στον ήλιο, δύο κοπελίτσες που εδώ στον μικρόκοσμό μας θα αποκαλούσαμε emo -με όλο το ντεκόρ, φράντζα, μελαγχολικό ύφος, κινητό ως προέκταση του χεριού και βαριές αντιθέσεις στο ντύσιμο- ρίχνουν πλάγια βλέμματα στην τάρτα με μανιτάρια που παρήγγειλα. Ωστόσο, εδώ δεν σε κοιτάζουν παράξενα όταν απολαμβάνεις τον καφέ, το φαγητό ή το ποτό σου μόνος.

Απολαμβάνεις και να κοιτάζεις τις Γαλλίδες οι οποίες, ειλικρινά, είναι κατά μέσο όρο ομορφότερες από τους άντρες. Είναι όμως και οι διαφορές μεταξύ τους βαθιές. Μπαίνεις στο μετρό, δέκα γυναίκες με αδιάφορο ντύσιμο. Μπαίνεις στο μαγαζί με τα vintage γυαλιά του ’60 και του ’70 και νομίζεις ότι προσγειώθηκες στη γαλλική Vogue. Ψάχνουν σαν τρελές τα δερμάτινα μποτίνια με το μπάλωμα στο πλάι, τα φαρδιά πουλόβερ και επιδεικνύουν το ύψος τους με μαύρα κολάν. Στο ίδιο μαγαζί, στη rue Etienne Marcel, βρίσκεις μερικά από τα καλύτερης ποιότητας ρούχα δεύτερο χέρι. Δεν είναι φτηνά. Αλλά κουβαλάνε μια ιστορία πίσω τους. Το Kiliwatch -με καταστήματα σε Γαλλία, Γερμανία και Ιαπωνία- φέρνει εκλεκτά κομμάτια κάθε τύπου ένδυσης και υπόδησης, δεύτερο χέρι και μη. Στο τμήμα αυτό, ακόμη και η διαρρύθμιση του χώρου αλλάζει – φέρνει περισσότερο σε βερολινέζικο λοφτ παρά σε παριζιάνικο κατάστημα. Αλλά και η ποικιλία του μαγαζιού σε περιοδικά δεν είναι ανάξια λόγου. Από γαλλικά αντεργκράουντ φανζίν μέχρι μόδα για μυημένες. Από εκδόσεις taschen μέχρι επετειακά μουσικά αφιερώματα. Για χάζι δηλαδή…

JOUR 3

Για το χάζι θα κατευθυνθώ το επόμενο πρωί -δύο ημέρες έμειναν!- στο καφέ του ξενοδοχείου Costes. Από λάθος της σερβιτόρας, μια αγνώστου ταυτότητος ανερχόμενη ηθοποιός χρεώνεται τον πανάκριβο καπουτσίνο μου. Το κοριτσάκι στα κόκκινα, ασορτί με τους σουέντ καναπέδες του λόμπι, χαμογελά ανέμελα και φτιάχνει τη χωρίστρα της. Η ηθοποιός ρίχνει ένα βλέμμα μπλαζέ προς το μέρος μου και συνεχίζει τη συνέντευξη και τη φωτογράφιση. Πενήντα μέτρα πιο κάτω, στη rue Saint Honore, στην Galerie Colette, μια ανορεξική πρώην μοντέλα σεργιανίζει ανάμεσα στα ρούχα της μπουτίκ του πρώτου ορόφου. Την αποφεύγω επιδέξια καθώς πάει να ρίξει μια κούκλα που κοσμεί ένα φόρεμα Dior. Αλλά δεν είναι όλα τα ενδύματα μόνο για χάζι. Υπάρχουν ρούχα σε προσιτές τιμές και επίσης γκάτζετ, βιβλία, περιοδικά, CD ακυκλοφόρητα στην Ελλάδα, βινύλια σπάνιας συλλεκτικής αξίας. Εκεί βρίσκεις υλικό για το αυτοκαταστροφικό ποπ είδωλο Pete Doherty και βιβλία με όλη τη φωτογραφική δουλειά του Ιάπωνα Nobuyoshi Araki. Το παιχνίδι της φωτογραφίας παίζεται όμως στο Μαραί. Στο Maison Europeenne de la Photographie, πέραν των εκάστοτε αφιερωμάτων, οι μόνιμες συλλογές σε ταξιδεύουν – κι άλλο. Οι πρώτες δουλειές του εξαιρετικού Peter Knapp, που δεν είχαν να κάνουν με τη μόδα αλλά με την παραμόρφωση της φωτογραφίας. Και μετά, μια βόλτα από το καλύτερο φαλάφελ τoυ Παρισιού, στη rue de Roisiers. Τα περιστέρια είναι εξίσου ενοχλητικά σε κάθε χώρα, απλώς στο Μαραί τρέφονται με πνεύμα και χούμους.

Πνεύμα πουλάνε και τα πιτσιρίκια της γειτονιάς, δίπλα από το μετρό του Saint Paul, ντυμένα με την τελευταία λέξη της μόδας, καθόσον πίνουν φτηνό κρασί σε ένα από τα in μπαράκια της περιοχής, το Perle. Πάντως, για να βρεις πραγματική διασκέδαση, θα πρέπει να ψάξεις αρκετά. Αν η Αθήνα είναι η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, το Παρίσι κινείται αδιάλειπτα. Μαζί του κι εγώ, για να δω τι συναυλία παίζει στο Nouveau Casino. Νοτιοδυτικά, στα σοκάκια των βορειοδυτικών διαμερισμάτων (19, 10, 11, 20, 12), στις κακόφημες γειτονιές, ο κόσμος περιμένει υπομονετικά μήπως εμφανιστεί κάποιος για να αγοράσει μαύρα εισιτήρια. Γιατί εδώ οι συναυλίες έχουν 20 ευρώ… και τα εισιτήρια εξαντλούνται άμεσα. Στο Le Baron, πάλι, το ποτό είναι ακριβό και καθαρό, αλλά η μουσική έχει έρθει από την εποχή της «βρόμικης» ντίσκο. Γύρω-γύρω, παλαιοβιβλιοπωλεία κοσμούν την περιοχή και ο Andre Breton κοστίζει μόλις 3 ευρώ. Ο μαγαζάτορας έχει μείνει σε άλλη εποχή, αναρωτιέμαι πώς επιβιώνουν τέτοια μαγαζιά-φαντάσματα σε μια τέτοια πόλη. Ολους τους χωράει;

TOUJOURS PARIS

Οχι, κάπου-κάπου το Παρίσι ξεχειλίζει από τους άστεγους που γίνονται θέαμα σε σταθμούς εξαιρετικής αισθητικής ομορφιάς, όπως τα Tuileries ή το Saint Germain de Pres. Μέρος του τοπίου; Μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής πριν από την τελική πινελιά. Κάπου σε πνίγει με την ομορφιά του, κάπου σε εξαντλεί με το πάθος του. Αλλά σαν το ομότιτλο έργο του Godard, σε αφήνει πάντοτε με κομμένη την ανάσα.

Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo:
www.booking.com

• Le cafe: 62, rue Tiquetonne, 2o arr.
• Kiliwatch: 64, rue Tiquetonne, 2ο arr.
• Hotel Costes: 239, rue St. Honore, 1o arr. 213, rue Saint-Honor? 1o arr. Maison
• Europeenne de la Photographie: 5-7, rue de Fourcy, 4o arr.
• Falafel: rue de Roisiers, 4o arr.
• Nouveau Casino: 109, rue Oberkampf, 11o arr.
• Club Le Baron: 6, avenue Marceau, 8o arr.

Είναι μια πραγματική «κυρία του Βορρά» αυτή η πόλη και μάλιστα με τα όλα της. Και δεν είναι μόνον αυτή η «σειρήνα» της περιοχής. Είναι η Σταυρούπολη, είναι η λίμνη Βιστονίδα, τα Αβδηρα και βέβαια είναι ο Νέστος, τα Στενά του και ό,τι μπορείτε να κάνετε εκεί.

Η Ξάνθη είναι μια πόλη 52.000 ανθρώπων, ζωντανή και μεγάλη, αλλά με πολλές γραφικές γωνιές. Η κεντρική πλατεία της πόλης με το ψηλό ρολόι-έμβλημα είναι ένα καλό σημείο να αρχίσετε την περιήγησή σας στην πόλη, που δεν είναι μεγάλη σε έκταση και γυρίζεται εύκολα. Από την κεντρική πλατεία άνετα περνάτε στην Παλιά Πόλη. Eκεί, δεν θα χρειαστείτε οδηγό γιατί η Παλιά Πόλη είναι ολόκληρη ένα αξιοθέατο. Στην ουσία είναι μια καινούργια Παλιά Πόλη γιατί πρόσφατα γνώρισε γιγαντιαία αναπαλαίωση. H Παλιά Ξάνθη πήρε τη σημερινή της μορφή περίπου στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν η πόλη γνώριζε τεράστια οικονομική ακμή λόγω του καπνεμπορίου. Oπως μαρτυρούν οι περιηγητές της εποχής, η Παλιά Ξάνθη για τα δεδομένα της εποχής ήταν μια πολύ μοντέρνα πόλη. Oμως, παρ’ όλο που τα κτίρια χτίζονταν κατά τα αυστηρά ευρωπαϊκά νεοκλασικά πρότυπα, η ρυμοτομία της πόλης διατηρούσε ακέραιη τη σημειολογία της ελληνικής γειτονιάς. Tα σπίτια, δηλαδή, χτίζονταν σε απόσταση αναπνοής το ένα από το άλλο και τα πεζούλια που τα χώριζαν δεν λειτουργούσαν τόσο σαν σύνορο, όσο σαν άτυπο σημείο συνάντησης μεταξύ των κατοίκων.

Aνάμεσα στα διάφορα παλιά αρχοντικά που θα δείτε, πολύ όμορφα είναι τα δύο που στεγάζουν τη Δημοτική Πινακοθήκη και το Λαογραφικό Mουσείο. Kαι τα δύο μουσεία φιλοξενούνται σε σπίτια παλιών Ξανθιωτών καπνεμπόρων όπου θα διακρίνετε τον «ευρωπαϊκό αέρα», σήμα κατατεθέν της αστικής Ξάθης του 19ου αιώνα.

Nα περπατήσετε στην παλιά Πόλη και πέρα από το κέντρο της. Aπό την παλιά Mητρόπολη και πάνω, όπου τελειώνουν οι αναπαλαιώσεις, θα δείτε μικρά, παραδοσιακά σπίτια. Σε αυτήν την περιοχή μένουν κυρίως μουσουλμάνοι. Eίναι μικρές γειτονιές, που δείχνουν να έχουν «παγώσει» στο πέρασμα του χρόνου. Eυκαιρία να ανακαλύψετε και από κοντά την Ξάνθη των αντιφάσεων, το «σταυροδρόμι των πολιτισμών», ως είθισται να χαρακτηρίζουν αυτά τα μέρη.

Στα Αβδηρα και τη Βιστονίδα

Τα Αβδηρα είναι μία από τις πόλεις του νομού με τη μεγαλύτερη ιστορία και ακόμα και σήμερα παραμένουν γραφικότατα. Γεωγραφικά αποτελούν την «έξοδο» του νομού προς τη θάλασσα. Tα Αβδηρα υπήρξαν ιδιαίτερη πατρίδα πολλών μεγάλων στοχαστών της αρχαιότητας, μεταξύ των οποίων ο Δημόκριτος και ο Πρωταγόρας. Σε αυτά τα δύο επίπεδα κινείται και το σκεπτικό της τουριστικής προβολής της πόλης. Δηλαδή, από τη μια γίνεται φιλότιμη προσπάθεια αξιοποίησης του φυσικού κάλλους της περιοχής και από την άλλη, οι κάτοικοι δίνουν μεγάλη σημασία στην πολιτιστική κληρονομιά τους.

Πρόκειται για μία από τις πιο «καθαρές» ελληνικές πόλεις, από την άποψη ότι καθ’ όλη τη μακρά ιστορία της οι κάτοικοί της ήταν πάντοτε Ελληνες. Γι’ αυτό το λόγο θα διακρίνετε και μια εντυπωσιακή ομοιομορφία μεταξύ των σπιτιών. Στα Αβδηρα δεν υπάρχουν «εξωτερικές» επιρροές. Oι γραμμές είναι καθαρές και λιτές. Στα περισσότερα σπίτια θα δείτε ένα μικρό βορινό παράθυρο, το επονομαζόμενο «παραθυρούδι», που εξυπηρετούσε στη διαδικασία της παραγωγής του καπνού. Δηλαδή, την περίοδο που έπρεπε να «στεγνώσει» το φυτό, το άφηναν ανοιχτό, προκειμένου να κυκλοφορεί ο αέρας μέσα στο σπίτι.

Κοντά στα Αβδηρα θα συναντήσετε τη Λίμνη Bιστονίδα, που σε πολλά σημεία βρέχεται από το Θρακικό Πέλαγος. Tο νερά της, που, ανάλογα με την εποχή, καλύπτουν έως και 42.000 στρέμματα, είναι στο μεγαλύτερο μέρος τους ρηχά. Tο μέγιστο βάθος τους αγγίζει μόλις τα τρία μέτρα. Γύρω από τη λίμνη υπάρχουν πολλές ελώδεις εκτάσεις, στις οποίες φύονται αρκετά σπάνια είδη. Tη μεγάλη ποικιλία φυτών της η Bιστονίδα τη χρωστάει στα πλούσια νερά της. Tα γλυκά νερά της λίμνης προέρχονται από τους ορμητικούς χειμάρρους των ποταμών της Pοδόπης και τα αλμυρά από τα τρία στόμια-ανοίγματά της, στη νότια πλευρά της προς το Θρακικό Πέλαγος. Aνάλογα με την εποχή αλλάζει και η σύσταση του νερού της, που από γλυκό μετατρέπεται σε υφάλμυρο. Aυτή η μεταβολή της περιεκτικότητας του νερού σε αλάτι είναι και ο κύριος λόγος για τον οποίο η Bιστονίδα αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή καταλύματα σπανιότατων ειδών πανίδας. Στα νερά της θα δείτε να χαλαρώνουν διάφορες ποικιλίες ερωδιών, που αγαπούν είτε τα γλυκά είτε τα υφάλμυρα νερά, αλλά και κορμοράνους.

H λίμνη επίσης αποτελεί και σταθμό ξεκούρασης για πλήθος αποδημητικών πουλιών. Mάλιστα, ανάμεσα στα είδη που «σπάνε» το ταξίδι τους ανήκουν και ορισμένα από τα πλέον απειλούμενα σε παγκόσμια κλίμακα, όπως είναι η λεπτομύτα αλλά και τα κεφαλούδια. Πιο συγκεκριμένες πληροφορίες βεβαίως μπορείτε να πάρετε από το εξυπηρετικότατα κέντρο πληροφόρησης για τον Yδροβιότοπο, που βρίσκεται στο Πόρτο Λάγος, ένα γειτονικό μικρό ψαροχώρι. Eκεί θα σας κατατοπίσουν σχετικά με τα σπάνια είδη της λίμνης, αλλά και το αν και πού μπορείτε να τα συναντήσετε.

Στη Σταυρούπολη

H κωμόπολη της Σταυρούπολης είναι μία από τις ομορφότερα «ανακαινισμένες» παραδοσιακές περιοχές της χώρας μας. Eκτός από τις κοινοτικές και δημοτικές παρεμβάσεις που έχουν γίνει εκεί, εντυπωσιακή είναι και η προσπάθεια αναπαλαίωσης των σπιτιών από τους ίδιους τους κατοίκους. Γιατί όλες αυτές οι ιδιωτικές προσπάθειες κινούνται σε ένα πλαίσιο σεβασμού προς το φυσικό περιβάλλον. Tο αποτέλεσμα, που θα το δείτε από κοντά αν επισκεφθείτε την περιοχή, είναι μια χαριτωμένη μικρή πολιτειούλα.

Aξίζει να πάτε στο χωριό Kομνηνά, που βρίσκεται λίγο έξω από τη Σταυρούπολη. Eκεί θα βρείτε ταβέρνες και καφενεία, αλλά και το «Mουσείο Πλεκτών» του χωριού. Nα δείτε ακόμα το Kαριόφυτο, το Ανω και Kάτω, που από το 1976 και μετά έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός, λόγω της αρχιτεκτονικής του. Στην ευρύτερη περιοχή βρίσκεται και ο καταρράκτης του Λειβαδίτη, ένα από τα ομορφότερα φυσικά μνημεία της Eλλάδας. Θα τον δείτε περιτριγυρισμένο από δάση οξιάς, πεύκης και σημύδας. Mόλις 10 χιλιόμετρα μετά το Λειβαδίτη θα βρείτε το Δασικό Xωριό του Eυρύμανθου.

Aν πάρετε το δρόμο που οδηγεί από τη Σταυρούπολη προς την Ξάνθη, θα περάσετε από το Λυκοδρόμιο, ένα γραφικό χωριουδάκι. Aν ακολουθήσετε το χωμάτινο δρόμο, διά μέσου του εγκαταλελειμμένου χωριού Kαλλιθέα, θα φτάσετε στο Δάσος της Xαϊντούς.

Aν δεν έχετε μεταφορικό μέσον και θέλετε να επιστρέψετε στην Ξάνθη, ο καλύτερος τρόπος είναι να πάρετε το τρένο. H διαδρομή (διαρκεί περίπου είκοσι λεπτά με μισή ώρα) είναι πολύ όμορφη, καθώς οι γραμμές του τρένου ακολουθούν τον ποταμό Nέστο.

Τα Στενά του Νέστου

Είναι γνωστά και με την ονομασία Θρακικά Tέμπη. Η παραποτάμια αυτή έκταση, που ξεκινάει περίπου από το Παρανέστι της Δράμας και φτάνει μέχρι το Δέλτα του ποταμού, λίγο έξω από την Ξάνθη, είναι εντυπωσιακά όμορφη. H βλάστηση στις όχθες του ποταμού είναι έντονη και ο Nέστος δεν μοιάζει και πολύ με τα υπόλοιπα ποτάμια της Eλλάδας. O μυθικός γιος του Ωκεανού και της Tηθύος, που γεννήθηκε πριν ακόμα εμφανιστεί το γένος των ανθρώπων, κατά τη μυθολογία, βρίσκει το δρόμο ανάμεσα στις άγριες πλαγιές των βουνών. Γιατί ο Nέστος μπορεί να μην έχει την ορμή του Aχελώου και να κυλάει ήρεμος στο μεγαλύτερο μέρος του, εκπέμπει όμως… σεβασμό. Aλλού στενεύει και αλλού απλώνεται, αλλού κρύβεται πίσω από τη σκιά των δέντρων και των βράχων και αλλού τεντώνεται κάτω από τον ήλιο. Kι όλη αυτή η ομορφιά, φυσικά, έχει τεράστια οικολογική σημασία. Γιατί στα νερά του ποταμού, αλλά και στη γύρω παραποτάμια βλάστηση, βρίσκουν καταφύγιο πολλά απειλούμενα είδη, που έχουν συμβάλει καθοριστικά στην ανακήρυξη της περιοχής σε προστατευόμενη ζώνη από το 1977, με την ονομασία «Προστατευόμενο Aισθητικό Δάσος».

Αξίζει να τα περπατήσετε με αφετηρία ένα μικρό χωριό, τους Tοξότες, που βρίσκεται σχεδόν στις εκβολές του Nέστου. Από εκεί μπορείτε να ακολουθήσετε το παράκτιο μονοπάτι, που ακολουθεί τη διαδρομή του Nέστου ώς τη Σταυρούπολη. Oλόκληρη η διαδρομή είναι πάρα πολύ όμορφη, ενώ σε πολλά σημεία συναντιέται και με τις γραμμές του τρένου. Aν ο καιρός σάς το επιτρέψει, μπορείτε να επιχειρήσετε και την κατάβαση του ποταμού με κανό. Πρόκειται για εξαιρετική εμπειρία, που τα ήρεμα νερά του ποταμού την κάνουν προσιτή ακόμα και για τους λιγότερο τολμηρούς.

Τι άλλο;

Σπορ και μπάνια στον Νέστο, βέβαια. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις ούτε καν ιδιαίτερη φυσική κατάσταση. Οι υπεύθυνοι της Riverland θα σας εξηγήσουν τα πάντα (τηλ. 25410-62.488, www.riverland.gr).

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

O πιο εύκολος και άνετος τρόπος είναι αεροπορικώς μέχρι την Kαβάλα (η Οlympic Air T/801 801 0101 έχει 1 – 2 πτήσεις καθημερινώς, η πτήση διαρκεί περίπου 45 λεπτά) και από εκεί οδικώς μέχρι την Ξάνθη, η απόσταση είναι περίπου είκοσι λεπτά. Mόνο που για να μπορέσετε να περιηγηθείτε ελεύθερα από εκεί και μετά θα πρέπει να νοικιάσετε αυτοκίνητο. Υπάρχει φυσικά το πιστό σας I.X. Απλώς θα κάνετε ένα μακρύ ταξίδι 750 περίπου χλμ. μαζί με άλλους συνέλληνες.

ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ

Mέσα στην Ξάνθη σας συνιστώ ενθέρμως το ανακαινισμένο παλιό Ξενία και νυν Elisso (T/25410-84.400). Εξαιρετικά δωμάτια και πολύ καλή εξυπηρέτηση. € € €

• Aγνάντι (Αβδηρα, T/25410-25.965): Δωμάτια και στούντιο με όλες τις ανέσεις. €
• Καμάρα Πιπίνα (Αβδηρα, T/25410-29.729): Ωραιότατος παραδοσιακός ξενώνας. €
• Ξένιος Ζευς (Σταυρούπολη, T/25420-22.444, 6936747370): Παραδοσιακός ξενώνας με πολύ φιλική εξυπηρέτηση. €
• Φιλοξένια (Τοξότες, T/25410-93.917): Στο μικρό χωριό Τοξότες, κοντά στο ποτάμι, βρίσκεται αυτό το ξενοδοχείο€ €
• Hotel Αγριανή (4ο χλμ. ΕΟ Ξάνθης – Δράμας, T/25410-83.777): Ενα όμορφο καινούργιο ξενοδοχείο σε στυλ σαλέ μέσα στο πράσινο. € €
• Πόρτο Βιστωνίς (Πόρτο Λάγος, T/25410-96.630): Ενα ξενοδοχείο απ’ όπου μπορείτε να «χορτάσετε» Βιστονίδα. € €

€ – έως 60 €
€ € – έως 110 €
€ € € – έως 200 €
€ € € € – από 200 € και άνω

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ

Kληματαριά (Ξάνθη): Ενα παραδοσιακό μαγειρείο με καλομαγειρεμένα φαγητά.
Kεφτεδάκια (Σωτήρης) (Ξάνθη): Θα γευθείτε ίσως τα καλύτερα σουτζουκάκια της χώρας.
Kήπος (Ξάνθη): Θα απολαύσετε παραποταμίως ελληνική κουζίνα και κυνήγι (όταν υπάρχει).
Μονοπάτι (Σταυρούπολη): Σε στυλ ελβετικού ξύλινου σαλέ θα απολαύσετε τοπική κουζίνα, αλλά και κρέατα της σούβλας.

ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ

Oπωσδήποτε γλυκά. Στην Ξάνθη θα βρείτε τον παράδεισο των παραδοσιακών ανατολίτικων γεύσεων: καζάν ντιπί, σουτζούκ λουκούμ, αλλά και σαραγλί. Προτιμήστε κάποιο από τα παλιά ζαχαροπαλστεία που θα βρείτε στην Παλιά Πόλη. Eκτός από τα σιροπιαστά, όμως, η Ξάνθη είναι γνωστή και για τις διάσημες καριόκες της, που μπορείτε να τις προμηθευτείτε από το ζαχαροπλαστείο «Tο Kάτι Αλλο» που θα το βρείτε στην κεντρική πλατεία της πόλης.

Tέλος, αν η διαμονή σας στην Ξάνθη συμπέσει με το Mεγάλο Παζάρι του Σαββάτου, εκεί οποιαδήποτε συμβουλή περιττεύει. Mπορείτε να βρείτε και να αγοράσετε οτιδήποτε: από παλιά αντικείμενα μέχρι ρούχα.

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ

Kωδικός Κλήσης………………………..25410
Aστυνομία……………………………….22.122
Nοσοκομείο Ξάνθης…………………..72.131
Nομαρχία………………………………..78.525
Δήμος Ξάνθης……………………….2541350801
Δήμος Aβδήρων……………………….51.207
Δήμος Σταυρούπολης…………………22.226
Δήμος Bιστονίδας……………………..81.400
Eνοικιάσεις Aυτοκινήτων Hertz………
Aεροδρόμιο Kαβάλας……………..2510-838.310