ΔΗΜΟΥΛΑ : Διδακτική πρόταση

ΔΗΜΟΥΛΑ : Διδακτική πρόταση

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/523

Γ. ΙΩΑΝΝΟΥ : Διδακτική πρόταση

ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ Α.-ΙΩΑΝΝΟΥ-Διδακτική πρόταση

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/521

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΝΕΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΝΕΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/519

ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ -ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ : Εισαγωγικό Σημείωμα

ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ- ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ-Εισαγωγικό Σημείωμα

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/516

Μπορούν οι εκπαιδευτικοί να αφαιρέσουν από μαθητές τετράδια με προσωπικές σημειώσεις ;

Ρεπορτάζ:esos.gr

Την ώρα του μαθήματος των θρησκευτικών, η καθηγήτρια αφαίρεσε ένα τετράδιο από την μαθήτρια **, ηλικίας 14 ετών, παρά τη ρητή άρνηση της μαθήτριας και τη δήλωσή της πως αφορούσε προσωπικές

σημειώσεις της ίδιας και μιας συμμαθήτριάς της, άσχετες με το μάθημα. Οι γονείς της μαθήτριας, στους οποίους δόθηκε φωτοαντίγραφο του τετραδίου, ζήτησαν από το γυμνασιάρχη και από το σύλλογο καθηγητών, όπου τους παρέπεμψε ο τελευταίος, να τους επιστραφεί το εν λόγω τετράδιο, αλλά το αίτημά τους απορρίφθηκε με απόφαση του συλλόγου να παραμείνει το τετράδιο στο αρχείο του σχολείου μέχρι το τέλος της σχολικού έτους ώστε να συνεκτιμηθεί ως προς τη διαγωγή των εν λόγω μαθητριών.

Το περιεχόμενο του τετραδίου έγινε γνωστό στην καθηγήτρια όσο και στο γυμνασιάρχη καθώς και στον προιστάμενο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης **, όπου κατέφυγαν οι γονείς της μαθήτριας, και πιθανώς στο σύλλογο των καθηγητών και σε αόριστο αριθμό μαθητών.

Οι γονείς της μαθήτριας προσφεύγουν στην Αρχή Προσωπικών Δεδομένων και καταγγέλλουν παραβίαση προσωπικών δεδομένων που αφορούν την κόρη τους, **.

Η Αρχή διέταξε να επιστραφεί το εν λόγω τετράδιο στη μαθήτρια στην οποία ανήκει και να καταστραφούν τυχόν φωτοαντίγραφα που τηρούνται στο αρχείο του σχολείου.

Το σκεπτικό της απόφασης της Αρχής , έχει ως εξής:

Σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν.2472/97, η κατοχή, καταχώριση σε αρχείο προσωπικών δεδομένων (σημειώσεων) καθώς και η διάδοση αυτών εμπίπτουν στην έννοια της επεξεργασίας του ν.2472/97. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ.1α , τα δεδομένα πρέπει να συλλέγονται κατά τρόπο θεμιτό και νόμιμο για καθορισμένους, σαφείς και νόμιμους σκοπούς και να υφίστανται θεμιτή και νόμιμη επεξεργασία εν όψει των σκοπών αυτών.

Η συγκεκριμένη συμπεριφορά των μαθητριών, της ανταλλαγής δηλ. κατά την ώρα της διδασκαλίας πρόχειρου τετραδίου στο οποίο αναγράφονταν, επίσης κατά την ώρα του μαθήματος, διάφορες απόψεις τους, προδήλως είναι δυνατόν να θεωρηθεί επιλήψιμη και να επισύρει πειθαρχικές κυρώσεις.

Η βίαιη όμως και χωρίς τη θέληση της μαθήτριας αφαίρεση του τετραδίου, η παράδοσή του στο σύλλογο των καθηγητών και πολύ περισσότερο η ανάγνωση του περιεχομένου του αποτελούν πράξεις που εξέρχονται του καλώς εννοούμενου δικαιώματος του καθηγητή για επιβολή πειθαρχικών κυρώσεων εις βάρος του μαθητή και επομένως η επεξεργασία και καταχώρισή του τετραδίου σε αρχείο είναι παράνομη. Η προσβολή της προσωπικότητας του μαθητή στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας είναι ασυγκρίτως βαρύτερη και του οφέλους που θα επιφέρει σε αυτόν η πειθαρχική ποινή που τυχόν θα επιβληθεί, αλλά και του γενικού οφέλους που θα επιφέρει στη μαθητική κοινότητα η τιμωρία αυτή.

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/515

Τα θρανία της βαρεμάρας

Βαριούνται που ζουν… στις τάξεις των ελληνικών σχολείων περισσότεροι από τους μισούς μαθητές της Γ’ Λυκείου. Τους λείπει, λένε, η διδασκαλία με δημιουργικότητα, εφευρετικότητα, αλλά και χιούμορ! Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύει επιστημονική έρευνα, η οποία παρουσιάζεται σε διεθνές συνέδριο ψυχολογίας του ΑΠΘ.

Την έρευνα πραγματοποίησε η ψυχολόγος Βασιλεία Συμεωνίδου, το Φεβρουάριο του 2010, σε δείγμα 1.069 μαθητών της Γ’ Λυκείου, στο πλαίσιο εκδήλωσης του γραφείου Διασύνδεσης μαζί με τα ΚΕΣΥΠ (Κέντρα Συμβουλευτικού Προσανατολισμού) Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με τα στοιχεία, από τους μαθητές που απάντησαν στα ερωτηματολόγια προκύπτει ότι:

**Περισσότεροι από τους μισούς, το 51,6% θεωρούν «βαρετή, πληκτική, ανιαρή και μονότονη» τη διδασκαλία στις τάξεις τους.

** Η συντριπτική πλειονότητα, το 75,4% των παιδιών θεωρούν τις πανελλήνιες εξετάσεις ως μία από τις καταστάσεις που «μας γεμίζουν άγχος».

Ν.ΦΩΤ., “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ”, 3/12/2010

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/513

Το υπουργείο Παιδείας σχεδιάζει συγχωνεύσεις σχολείων στα πλαίσια της δραστικής μείωσης των δαπανών και των προσλήψεων – Διαγράφεται ένα εφιαλτικό τοπίο για μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς

27/11/2010 , www.alfavita.gr

ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΜΑΖΙΚΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ  ,  του Χρήστου Κάτσικα

Πληθαίνουν οι συζητήσεις και οι διεργασίες υπηρεσιακών παραγόντων του Υπουργείου Παιδείας για την υλοποίηση σχεδίου εκτεταμένων συγχωνεύσεων δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων σε όλη την Ελλάδα με στόχο τη μείωση του κόστους λειτουργίας.   Το υπουργείο Παιδείας προσανατολίζεται, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις συνέπειες από τη δραστική μείωση των κονδυλίων για τη σχολική εκπαίδευση (όλα τα στοιχεία μιλάνε για μια μείωση της τάξης 30 έως 50%) καθώς και από την παραπέρα μείωση των διορισμών και των προσλήψεων τη χρονιά 2011-2012, να προχωρήσει σε εκτεταμένες συγχωνεύσεις.

Σε πρώτη φάση θα επιχειρηθεί να συγχωνευθούν ή να καταργηθούν περισσότερα από 300 ολιγοθέσια σχολεία της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Οι προθέσεις του υπουργείου Παιδείας για μείωση με κάθε τρόπο του κόστους λειτουργίας των σχολείων έχει φανεί ήδη καθώς φέτος έγιναν οι λιγότεροι διορισμοί της τελευταίας δεκαετίας, καταργήθηκε ουσιαστικά η Πρόσθετη και η Ενισχυτική Διδασκαλία, αποψιλώθηκαν τα σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, οδηγούνται σε κλείσιμο πολλά Αθλητικά Σχολεία.

Παράλληλα καταργούνται δεκάδες Γραφεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε όλη τη χώρα, Γραφεία Φυσικής Αγωγής και Τεχνικής Εκπαίδευσης κι ενοποιούνται σε οικονομικό και διοικητικό επίπεδο οι περιφερειακές διευθύνσεις πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας σε κάθε περιφέρεια.

Ήδη οι περιφερειακοί διευθυντές συγκαλούν συσκέψεις των διευθυντών εκπαίδευσης με θέμα το σχεδιασμό συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων. Είναι φανερό πως εάν υλοποιηθούν αυτά τα σχέδια τότε το σχολείο της γειτονιάς θα γίνει παρελθόν και χιλιάδες μαθητές και εκπαιδευτικοί θα εξαναγκαστούν σε μετακινήσεις.   Το σχέδιο των συγχωνεύσεων “κολλάει” και με τις εξαγγελίες για τη λυκειακή βαθμίδα όπου με βάση τα πρώτα σχέδια που είδαν το φως της δημοσιότητας απαιτούνται μεγάλες μονάδες για να “απλωθούν” οι κατευθύνσεις που θα εξυπηρετούν το νέο σύστημα πρόσβασης.   Είναι φανερό ότι σε αυτή την κατεύθυνση θα χρησιμοποιηθούν ως πολιορκητικός κριός και οι δήμοι οι οποίοι θα πιέζουν για συγχωνεύσεις καθώς τα οικονομικά τους θα είναι περιορισμένα λόγω της μείωσης των πιστώσεων από το υπουργείο Οικονομικών.

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/511

Το φονικό πέρασμα του “Καλλικράτη” από την εκπαίδευση

Το πέρασμα του “Καλλικράτη” στα σχολεία θα είναι φονικό. Εκατοντάδες σχολεία θα βάλουν λουκέτο, οι εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών ανατρέπονται και μπαίνει για πρώτη φορά στην ατζέντα θέμα αύξησης του ωραρίου καθηγητών και δασκάλων, ενώ η σχολική μονάδα τίθεται υπό την κηδεμονία της “κοινωνικής λογοδοσίας”, γεγονός που την καθιστά ανά πάσα στιγμή υπόλογη, ένοχη και άρα ανάξια να υπάρχει.

Το καπέλο του εφιαλτικού σκηνικού που προδιαγράφεται για την εκπαίδευση φέρει τον ψευδεπίγραφο τίτλο “Αναβάθμιση της διοίκησης της εκπαίδευσης”. Χθες το υπουργείο Παιδείας απέστειλε σχετικό “κείμενο εργασίας” στις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες και στους εκπροσώπους των εργαζομένων του υπουργείου Παιδείας με την απαίτηση να καταθέσουν τις προτάσεις εντός 10 ημερών. Η διάλυση του εκπαιδευτικού συστήματος θα προωθηθεί, σύμφωνα με τις προθέσεις του υπουργείου Παιδείας, με διαδικασίες εξπρές: Μέχρι το τέλος Ιανουαρίου θέλουν να έχουν νόμο.

Με βάση το κείμενο του υπουργείου Παιδείας θα υπάρξουν σαρωτικές συγχωνεύσεις σε όλα τα επίπεδα διοίκησης. Περιορίζονται δραστικά οι γενικές διευθύνσεις του υπουργείου Παιδείας. Πληροφορίες αναφέρουν ότι από τις 40 που λειτουργούν σήμερα θα μείνουν μόλις οι μισές. Συγχωνεύονται όλες οι υπηρεσίες που αντιμετωπίζουν θέματα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καθώς και θέματα πανεπιστημίων και ΤΕΙ. Συγχωνεύονται το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, το Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας και ο Οργανισμός Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών.

Άλλωστε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας τους έχει γυρίσει από καιρό την πλάτη αναθέτοντας σε ιδιωτικές εταιρείες τη μελέτη και την εξειδίκευση πολιτικής σε κρίσιμα για την εκπαίδευση θέματα. Καταργούνται και τα 295 Γραφεία Εκπαίδευσης που λειτουργούν σε όλη τη χώρα.

Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας δεν αρνείται ότι στόχος είναι η “οικονομικότητα”. Όπως αναφέρεται, “ο αριθμός των υφισταμένων δομών διοίκησης είναι υπερβολικά μεγάλος, διαμορφώνοντας ένα εξαιρετικά υψηλό κόστος λειτουργίας (ενοίκια κτιρίων, στελέχη, διοικητικοί υπάλληλοι και αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί). Να σημειωθεί ότι το υπουργείο Παιδείας, στο κείμενό του, αποφεύγει οποιαδήποτε αναφορά σχετική με την τύχη των εκατοντάδων εργαζομένων που θα μείνουν χωρίς αντικείμενο εργασίας λόγω των συγχωνεύσεων και καταργήσεων.

Ωστόσο ο στόχος της “οικονομικότητας” θα κριθεί σε επίπεδο σχολικής μονάδας. Οι συγχωνεύσεις έχουν ήδη ξεκινήσει από πέρυσι το καλοκαίρι. Φέτος είναι βέβαιο ότι δεν θα μείνει ολιγοθέσιο για ολιγοθέσιο δημοτικό σχολείο, ενώ είναι σαφής πλέον η επιλογή για μητροπολιτικές σχολικές μονάδες, κυρίως λύκεια. Οι καταργήσεις σχολείων είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Η άλλη έχει να κάνει με τη σύνδεση της χρηματοδότησης με την αποτελεσματικότητα της κάθε σχολικής μονάδας.

“Η ενίσχυση της αυτονομίας της σχολικής μονάδας και η μετατροπή της από φορέα με αποκλειστικά εκτελεστικές αρμοδιότητες σε φορέα γόνιμης συνδιαμόρφωσης της εκπαιδευτικής πολιτικής αποτελεί κεντρική επιδίωξη” αναφέρεται στο κείμενο του υπουργείου Παιδείας.

Πίσω από τα ωραία λόγια κρύβεται η εξής πραγματικότητα: Η αυτονομία έχει να κάνει άμεσα με τη χρηματοδότηση. Δηλαδή με την ικανότητα του διευθυντή του σχολείου να βρει πόρους για να καλύψει τις ανάγκες λειτουργίας πέρα από τους πετσοκομμένους κρατικούς. Όλο αυτό περνάει μέσα από τη διαδικασία της αυτοαξιολόγησης και στη συνέχεια της “κοινωνικής λογοδοσίας”. Οι άνθρωποι δεν θέλουν πια εκπαιδευτικούς, θέλουν μάνατζερ που είτε θα διοργανώνουν καλούς εράνους είτε θα βρίσκουν λεφτά από την αγορά.

Τηλεγραφικά αναφέρονται τα εξής μέτρα για την απόδοση αυτονομίας:

– Ενοποίηση – συγχώνευση σχολικών μονάδων. Η ευθύνη για τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις περνά στις περιφέρειες, που αναλαμβάνουν επίσης τα κοινοτικά κονδύλια (!) για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

– Ενίσχυση της αυτονομίας των σχολικών μονάδων στον προϋπολογισμό και τη διαχείριση των πιστώσεων για λειτουργικές δαπάνες με βάση τις ανάγκες και τον προγραμματισμό τους, όπως προκύπτει από τη διαδικασία αυτοαξιολόγησης. Θυμηθείτε πως τα σχολεία κάνουν ένα πλάνο, λένε τι χρειάζονται και πώς θα βρουν αυτά που χρειάζονται, το πλάνο δημοσιοποιείται και στη συνέχεια αυτοαξιολογούνται για το αν τα κατάφεραν. Όλο αυτό θα ήταν χωρίς νόημα αν έμενε στο εσωτερικό πεδίο. Με τις προτάσεις έρχεται και το εξωτερικό, που ακούει στο όνομα “θεσμοί κοινωνικής λογοδοσίας”.

Στόχος του υπουργείου είναι να ενισχύσει τους θεσμούς κοινωνικής λογοδοσίας προκειμένου να κριθούν τα σχολεία ως προς την αποτελεσματικότητά τους. Είναι η πρώτη φορά που εισάγεται στην υποχρεωτική εκπαίδευση η παράμετρος της λογοδοσίας, όπως έχει το στοιχείο της ενίσχυσης των “καλών”, άλλο τόσο έχει και το στοιχείο της τιμωρίας. Τι θα γίνει το σχολείο που δεν θα περάσει το τεστ της κοινωνικής λογοδοσίας; Στις αγγλοσαξονικές χώρες κλείνει, οι εκπαιδευτικοί απολύονται και τα παιδιά ψάχνουν να βρουν σχολείο με τη ρετσινιά των αποτυχημένων.

Το εντελώς πρωτότυπο είναι ότι η ενίσχυση της αυτονομίας συνδέεται με την αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών και των διευθυντών. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας το διατυπώνει ως εξορθολογισμό του ωραρίου εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο “εξορθολογισμός” θα κινηθεί προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω. Άλλωστε η αναλογία 1 προς 5 ισχύει πλέον επισήμως και για την παιδεία. Αυτό σημαίνει ότι το κοντέρ των προσλήψεων και διορισμών θα είναι φέτος μηδενισμένο. Πώς θα καλυφθούν λοιπόν τα κενά; Με παραπάνω δουλειά…

Στεφανάκου Π. , ΑΥΓΗ, 2/12/2010

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/510

Β’ Αόριστος Ρημάτων Αρχαίων Ελληνικών

Β’ ΑΟΡΙΣΤΟΣ

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/508

Δυσλεξία : «Λόλα, να ένα …μμμήλο!»

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ | Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010  ,ΤΟ ΒΗΜΑ

Όποιος ακούσει τον Γιάννη Πουπουνάκη, 5,5 ετών, να μιλάει, δεν θα πιστέψει ότι ένα χρόνο νωρίτερα, τον καιρό που πήγαινε προνήπιο, γύρισε κλαίγοντας στο σπίτι : οι συμμαθητές του είχαν γελάσει, επειδή δεν μπορούσε να προφέρει τη λέξη «μυαλό» _και, γενικότερα, τα σύμφωνα των λέξεων. Το ίδιο μεσημέρι, κιόλας, η μητέρα του κυρία Λίνα Πυροβολάκη, τον πήγε σε ειδικό, με αποτέλεσμα σήμερα η εξέλιξη να είναι θεαματική. Από τον τραυλισμό ως τη γλωσσική καθυστέρηση, και από τις φωνολογικές διαταραχές ως τον αυτισμό, εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά αντιμετωπίζουν καθημερινά δυσκολίες στον προφορικό λόγο. Δυσκολίες που συχνά μεγεθύνονται, υπο την άγνοια των γονέων, το έλλειμμα ενημέρωσης των εκπαιδευτικών και τις υπέρμετρες κοινωνικές προσδοκίες για παιδιά «κανονικά».

«Τα πιο συχνά περιστατικά αφορούν φωνολογικές διαταραχές, την απλούστευση δηλαδή της δομής της λέξης από το παιδί, με αποτέλεσμα να ακούγεται μικρότερο ηλικιακά από όσο πραγματικά είναι. Αντί για παράδειγμα να πει «σφυρίχτρα», λέει «σιίτα», τονίζει η λογοθεραπεύτρια κυρία Βάλια Γαλυφιανάκη. «Υπάρχουν, όμως πολύ πιο σοβαρές δυσκολίες ως προς την κατανόηση και την έκφραση του προφορικού λόγου, οι οποίες δυστυχώς παραμένουν αδιαφανείς για τους περισσότερους γονείς. Ελλιπείς φράσεις, συντακτικά λάθη, φτωχό λεξιλόγιο, παρότι συνιστούν γλωσσική καθυστέρηση ή και γλωσσική διαταραχή, περνούν απαρατήρητες, με αποτέλεσμα το παιδί να πηγαίνει στο Δημοτικό και το πρόβλημα να γιγαντώνεται. Το ορόσημο είναι πάντα η έναρξη του σχολείου, με κύριο ζητούμενο το παιδί να μιλάει καθαρά και ώριμα, τόσο για ψυχολογικούς λόγους, για να μη γίνεται αντικείμενο πειράγματος από τους συμμαθητές του, όσο και για εκπαιδευτικούς, καθώς ενδέχεται να αντιμετωπίσει μαθησιακές δυσκολίες».

Σύμφωνα με την κυρία Γαλυφιανάκη, τα πολλαπλά ερεθίσματα στην οικογένεια βοηθούν το παιδί, δεν διασφαλίζουν ωστόσο την ομαλή εξέλιξη του λόγου. Η δυσλειτουργία στις σοβαρές διαταραχές λόγου είναι συνήθως νευρολογικής φύσης, με «έδρα» τα οικεία εγκεφαλικά κέντρα. Κλειδί παραμένει ασφαλώς η έγκαιρη διάγνωση_ σε αυτές τις περιπτώσεις , η παρέμβαση του λογοθεραπευτή απαιτεί εξάλλου χρόνο.

Η λογοθεραπεύτρια διαβεβαιώνει ότι σε πλείστες όσες περιπτώσεις, η κατάσταση διορθώνεται: «Περίπου 20-25% των παιδιών που παρουσιάζουν καθυστέρηση ή ανωριμότητα στον λόγο, επανέρχεται. Ποσοστό 60-65% δεν παρουσιάζει προβλήματα λόγου, ενώ μόνον το 10% εκδηλώνει διαταραχές λόγου ή ομιλίας. Ο τραυλισμός αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο, καθώς ένα 5% των παιδιών είναι πιθανό να παρουσιάσει σχετική περίοδο, στις ηλικίες μεταξύ 2-5 ετών, και ενώ η εξέλιξη του λόγου είναι ραγδαία. Με απλά λόγια, φανταστείτε ότι η σκέψη τρέχει πιο γρήγορα από τον μηχανισμό παραγωγής της ομιλίας. Όταν υπάρχει σωστή αντιμετώπιση από το οικογενειακό περιβάλλον (μεταξύ άλλων, δίδεται χρόνος στο παιδί να εκφραστεί, και δεν εκδηλώνεται υπέρμετρο άγχος από τους γονείς), το πρόβλημα θεραπεύεται, συνήθως χωρίς συστηματική παρέμβαση. Το ενδιαφέρον πάντως, στον τραυλισμό είναι η αναλογία μεταξύ αγοριών και κοριτσιών. Μολονότι στην έναρξη του προβλήματος, είναι ένα προς ένα, στην εξέλιξη του, στην εφηβική ή και ενήλικη ζωή, η αναλογία αγγίζει το 6 προς ένα. Στους άνδρες, δηλαδή, το πρόβλημα έρχεται για να μείνει».

Η κυρία Πυροβολάκη, μητέρα του Γιάννη Πουπουνάκη, θυμάται την περίοδο πριν από τη διάγνωση. «Ο Γιάννης μίλησε στα τρία του χρόνια, άργησε πολύ. Έκανε λάθη στα σύμφωνα, επέμενε για παράδειγμα να λέει «κακόκ», αντί του «κακός». Στην αρχή είχαμε θορυβηθεί, η παιδίατρος μας καθησύχαζε ωστόσο ότι το πρόβλημα θα λυνόταν με την πάροδο του χρόνου. Η Εμμανουέλα, μεγαλύτερη κόρη μας κατά ενάμιση χρόνο, έπαιζε τον ρόλο του διερμηνέα, γεγονός που μας εξυπηρετούσε. Από τη στιγμή που αποταθήκαμε στον ειδικό κ. Κ. Ρόγκα ( σσ: σημερινό πρόεδρο του Πανελλήνιου Συλλόγου Λογοθεραπευτών – Λογοπεδικών), και στο διάστημα που μεσολάβησε, η εξέλιξη ήταν θεαματική_ με δυο επισκέψεις, των 45 λεπτών η κάθε μία, την εβδομάδα, και ενώ το ταμείο μας κάλυπτε κατά το ήμισυ, το ποσό που καταβάλαμε. Κάναμε βεβαίως και δουλειά με το παιδί στο σπίτι, πράγμα που δεν ήταν δύσκολο, αφού οι ασκήσεις συνδέονται με παιχνίδι και σύμβολα. Θα τις θυμόμαστε τις ώρες αυτές, ως πολύ δημιουργικές, μας έδεσαν πολύ με το παιδί. Και ο Γιάννης, όμως, είναι πολύ περήφανος για την πρόοδο του. Μόνον το «ρ», έχει πλέον να παλέψει».

Η δυσλεξία και ο γραπτός λόγος

Αδαείς εκπαιδευτικοί, πιεστικοί γονείς, παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Η δυσλεξία έχει πολλά «πρόσωπα». Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Γονέων Παιδιών με Δυσλεξία και Μαθησιακές Δυσκολίες, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, επισημαίνει – δια της προέδρου του – το έλλειμμα στα σχολεία, δεδομένου ότι το πρόβλημα ανιχνεύεται αφού το παιδί πάει στην Α΄ Δημοτικού. «Απουσιάζει από την εκπαιδευτική διαδικασία το βιωματικό στοιχείο» τονίζει η πρόεδρος κυρία Γεωργία Μπάρου, εξηγώντας ότι η εκμάθηση της γλώσσας ή του εκάστοτε γνωστικού αντικειμένου θα ήταν πιο εύκολη στις ειδικές αυτές περιπτώσεις, αν συνοδευόταν από εικόνες (σσ: οι γερές «αποθήκες» των δυσλεκτικών παιδιών βρίσκονται στο δεξί ημισφαίριο, και όχι στο αριστερό -ημισφαίριο του λόγου). «Παράλληλα, εντοπίζεται τεράστιο κενό στην επιμόρφωση των δασκάλων, πολλώ δε μάλλον των διευθυντών των σχολείων, οι οποίοι έχουν δικαίωμα να γνωμοδοτούν για τα παιδιά, πχ. ποια τάξη μπορούν να παρακολουθήσουν. Στην επαρχία, δεν υπάρχουν καν ειδικοί παιδαγωγοί. Στις μεγαλύτερες ηλικίες, της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι καθηγητές δεν έχουν πάρει ακόμη στα χέρια τους σχετικό εγχειρίδιο – οδηγό. Δεν έχει διανεμηθεί στα σχολεία, παρά το γεγονός ότι έχει δαπανηθεί 1,5 εκατ. ευρώ από κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης!».

Η κυρία Μπάρου έχει δυο παιδιά με πρόβλημα δυσλεξίας και διάσπαση προσοχής, ως εκ τούτου διαθέτει προσωπική πείρα για το πόσο σημαντικό είναι το ψυχοκοινωνικό πλαίσιο. «Συνηθίζουν οι γονείς, στην άγνοια τους, να χαρακτηρίζουν το παιδί «τεμπέλικο», γεγονός που το κάνει τελικά να παραιτείται από την προσπάθεια. ‘Ερευνες έχουν δείξει ότι ειδικά η κακή διαχείριση της διάσπαση της προσοχής συνδέεται μακροπρόθεσμα ακόμη και με παραβατικές συμπεριφορές. Θα πρέπει άπαντες να έχουν κατά νου ότι τα δυσλεκτικά παιδιά έχουν μυστική ζωή_ έχουμε μάλιστα φτιάξει σχετικό φιλμ. Ένα πανέξυπνο κατά τα άλλα παιδί, μπορεί να μην είναι σε θέση να προσανατολιστεί, αναπτύσσει υπερευαισθησίες, έχει δυσκολία στη διαχείριση του χρόνου. Οφείλει το περιβάλλον του να σεβαστεί τη διαφορετικότητα του».

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=370666&dt=01/12/2010#ixzz16vzo15kn

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/505

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση