11. Ξενοφῶντος ,Ἀπομνημονεύματα 1, 2, 21-22

Κἀγώ δέ μαρτυρῶ τούτοις· ὁρῶ γάρ ὥσπερ τῶν ἐν μέτρῳ πεηοιημένων ἐπῶν τούς μή μελετῶντας ἐπιλανθανομένους, οὕτω καί τῶν διδασκαλικῶν λόγων τοῖς ἀμελοῦσι λήθην ἐγγιγνομένην. Ὅταν δέ τῶν νουθετικῶν λόγων ἐπιλάθηταί τις, ἐπιλέλησται καί ὧν ἡ ψυχή πάσχουσα τῆς σωφροσύνης ἐπεθύμει.Τούτων δ’ ἐπιλαθόμενον οὐδέν θαυμαστόν καί τῆς σωφροσύνης ἐπιλαθέσθαι.  Ὁρῶ δέ καί τούς εἰς φιλοποσίαν προαχθέντας καί τούς εἰς ἔρωτας ἐγκυλισθέντας ἧττον δυνα­μένους τῶν τε δεόντων ἐπιμελεῖσθαι καί τῶν μή δεόντων ἀπέχεσθαι. Πολλοί γάρ καί χρημάτων δυνάμενοι φείδεσθαι, πρίν ἐρᾶν, ἐρασθέντες οὐκέτι δύνανται· καί τά χρήματα καταναλώσαντες, ὧν πρόσθεν ἀπείχοντο κερδῶν, αἰσχρά νομίζοντες εἶναι, τούτων οὐκ ἀπέχονται.

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

μαρτυρῶ τινι = συμφωνώ με κάποιον.- τά ἐν μέτρῳ πεποιημένα ἔπη = τα ποιήματα.- ἐπιλανθάνομαι = λησμονώ.- διδασκαλικός και νουθετικός λόγος = συμβουλευτικός λόγος.- ἐγγίγνεταί τινι λήθη τινός = κάποιος λησμονεί κάτι.- ὧν ἡ ψυχή πάσχουσα = εκείνα από τα οποία διατιθεμένη η ψυχή.-θαυμαστόν = παράδοξο.- προάγομαι = παρασύρομαι.- ἐγκυλίομαι = κατρακυ­λώ.- ἧττον δύναμαι = έχω λιγότερη δύναμη.- φείδομαι χρημάτων = χρησιμοποιώ τα χρήματα με φειδώ.- ἐρῶ = είμαι εραστής.-

9. Ἰσοκράτους ,Ἀρχίδαμος 1-3

Ἴσως τινές ὑμῶν θαυμάζουσιν, ὅτι τόν ἄλλον χρόνον ἐμμεμενηκώς τοῖς τῆς πόλεως νομίμοις, ὡς οὐκ οἶδ’ εἰ τις ἄλλος τῶν ἡλικιωτῶν, τοσαύτην πεποίημαι τήν μεταβολήν, ὥστε, περί ὧν ὀκνοῦσιν οἱ πρεσβύτεροι λέγειν, περί τούτων νεώτερος ὤν παρελήλυθα συμβουλεύσων. Ἐγώ δ’ εἰ μέν τις τῶν εἰθισμένων ἐν ὑμῖν ἀγορεύειν ἀξίως ἦν τῆς πόλεως εἰρηκώς, πολλήν ἄν ἡσυχίαν ἦγον. Νῦν δ’ ὁρῶν τούς μέν συναγορεύοντας οἷς οἱ πολέμιοι προστάττουσι, τούς δέ οὐκ ἐρρωμένως ἐναντιουμένους, τούς δέ παντάπασιν ἀποσεσιωπηκότας, ἀνέστην ἀποφανούμενος, ἅ γιγνώσκω περί τούτων, αἰσχρόν νομίσας, εἰ τήν ἰδίαν τοῦ βίου τάξιν διαφυλάττων περιόψομαι τήν πόλιν ἀνάξια ψηφισαμένην αὑτῆς.

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

θαυμάζω = απορώ.- ὁ ἄλλος χρόνος = το παρελθόν.- ἐμμένω τινί = μένω πιστός σε κάτι.- τα νόμιμα = οι συνήθειες.- ἡλικιώτης = συνομήλι­κος.- ὀκνῶ = διστάζω.- παρέρχομαι = προσέρχομαι, παρουσιάζομαι.- εἴθισμαι = συνηθίζω.- συναγορεύω = συμφωνώ.- ἐρρωμένως = σθεναρά.- ἀποφαίνομαι = λέγω την γνώμη μου.- περιορῶ = βλέπω με απάθεια.- ψηφίζομαι = αποφασίζω

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ

1. Να γίνει χρονική αντικατάσταση των ρηματικών τύπων : ἐμμεμενηκώς, παρελήλυθα, ἦγον, ὁρῶν, εἰρηκώς, προστάττουσι

2. Να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση των ρηματικών τύπων : ἀνέστην , ὀκνοῦσιν

3. Να κλιθούν στους δυο αριθμούς : τῆς πόλεως, ὑμῶν, οἷς, τάξιν ,διαφυλάττων

4. Να γραφούν τα παραθετικά : αἰσχρόν, Ἴσως, ἀνάξια, πολλήν, ἀξίως

8. Δημοσθένους περί των εν Χερρονήσω 21-23

Βούλομαι τοίνυν ὑμᾶς μετά παρρησίας ἐξετᾶσαι τά παρόντα πράγματα τῇ πόλει καί σκέψασθαι, τί ποιοῦμεν αὐτοί νῦν καί ὅπως χρώμεθ’ αὐτοῖς· Ἡμεῖς δέ οὔτε χρήματα εἰσφέρειν βουλόμεθα, οὔτε αὐτοί στρατεύεσθαι τολμῶμεν, οὔτε τῶν κοινῶν ἀπέχεσθαι δυνάμεθα ,οὔτε τάς συντάξεις Διοπείθει δίδομεν, οὔθ’ ὅσ’ ἄν αὐτός αὑτῷ πορίσηται ἐπαινοῦμεν, ἀλλά βασκαίνομεν καί σκοποῦμεν, πόθεν καί τί μέλλει ποιεῖν καί πάντα τά τοιαυτί. Οὔτ’ ἐπειδήπερ οὕτως ἔχομεν, τά ἡμέτερ’ αὐτῶν πράττειν ἐθέλομεν, ἀλλ’ ἐν μέν τοις λόγοις τούς τῆς πόλεως λέγοντας ἄξια ἐπαινοῦμεν, ἐν δέ τοῖς ἔργοις τοῖς ἐναντιουμένοις τούτοις συναγωνιζόμεθα. Ὑμεῖς μέν τοίνυν εἰώθατε ἑκάστοτε τόν παριόντα ἐρωτᾶν, τί οὖν χρή ποιεῖν;  Ἐγώ δ’ ὑμᾶς ἐρωτῆσαι βούλομαι, τί οὖν χρή λέγειν;

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

παρρησία – ειλικρίνεια.- τα παρόντα πράγματα = η παρούσα κατάσταση των πραγμάτων.- σκοποῦμαι = σκέπτομαι.- χρῶμαι τοῖς πράγμασι = αντιμετωπίζω την κατάσταση των πραγμάτων.- εἰσφέρω = συνεισφέρω.- στρατεύομαι = εκστρατεύω.- τά κοινά = δημόσια χρήματα.- συντάξεις = φόροι. -πορίζομαι = εξευρίσκω πόρους.- ἐπαινῶ = εγκρίνω.- βασκαίνω = κακολογώ. –σκοπῶ = εξετάζω.- τά ἡμέτερ’ αὑτῶν = το καθήκον μας.- συναγωνίζομαι = συμμαχώ.- εἴωθα = συνηθίζω.- παρέρχομαι – ανέρχομαι στο βήμα.

5. Υπερείδης, Επιτάφιος 41-42

Χαλεπὸν μὲν ἴσως ἐστὶ τοὺς ἐν τοῖς τοιούτοις ὄντας πάθεσι παραμυθεῖσθαι. Τὰ γὰρ πένθη οὔτε λόγῳ οὔτε νόμῳ κοιμίζεται. Ὅμως δὲ χρή θαρρεῖν καὶ τῆς λύπης παραιρεῖν  εἰς τὸ ἐνδεχόμενον, καὶ μεμνῆσθαι μὴ μόνον τοῦ θανάτου τῶν τετελευτηκότων, άλλά καὶ τῆς ἀρετῆς ἧς καταλελοίπασιν. Οὐ γὰρ θρήνων ἄξια πεπόνθασιν, ἀλλ’ ἐπαίνων μεγά­λων πεποιήκασιν. Εἰ δὲ γήρως θνητοῦ μὴ μετέσχον, ἀλλ’ εὐδοξίαν ἀγήρατον εἰλήφασιν, εὐδαίμονές τε γεγόνασι κατὰ πάντα. Ὅσοι μὲν γὰρ αὐτῶν ἄπαιδες τετελευτήκασιν, οἱ παρὰ τῶν Ἑλλήνων ἔπαινοι παῖδες αὐτῶν ἀθάνατοι ἔσονται· ὅσοι δέ παῖδας καταλελοίπασιν, ἡ τῆς πατρίδος εὔνοια ἐπίτροπος αὐτοῖς τῶν παίδων καταστήσεται.

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

χαλεπόν ἐστί =είναι δύσκολο, παραμυθοῦμαι=παρηγορώ,παραιρῶ= αφαιρώ,εἰς τό ἐνδεχόμενον=όσο είναι δυνατόν, μετέσχον γήρως=έφτασα στα γηρατειά, ἐπίτροπος=κηδεμόνας, καταστήσεται=θα γίνει

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ

1. Να γίνει χρονική αντικατάσταση των ρηματικών τύπων : καταλελοίπασιν, εἰλήφασιν, καταστήσεται, μετέσχον, πεπόνθασιν

2. Να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση των ρηματικών τύπων : εἰλήφασιν, μετέσχον, χρή, ἔσονται

3. Να κλιθούν στους δυο αριθμούς : τοῖς τοιούτοις, ὄντας, τά πένθη, τῶν Ἑλλήνων, τῆς πατρίδος