Απόσπασμα από συνέντευξη σε ημερήσια εφημερίδα: Δεν λέω ποτέ στον κόσμο τι να δει ή τι πρέπει να δει (;). Αυτό που κάνω είναι να ενθαρρύνω το κοινό να έρθει να δει από μόνο του το φανταστικό κόσμο των ΜΟΜΙΧ, την έλλειψη βαρύτητας (!) του χορού μας και να βιώσει την εμπειρία. Οι ΜΟΜΙΧ μπορεί να μην καταγράφουν επακριβώς το πώς είναι ο κόσμος, αλλά σίγουρα προσφέρουν μια όμορφη έξοδο διαφυγής από αυτόν”.
Πιθανόν η γρίπη των … σκατζοχοίρων να με επηρέασε και αδυνατώ να καταλάβω το βαθύ νόημα των όσων θα διαδραματίζονται σε λίγες ημέρες στο “Παλλάς” της Αθήνας μας και στο Μέγαρο Μουσικής της Θεσσαλονίκης μας. Μια αφελή μόνο απορία να διατυπώσω: Γιατί μια εφημερίδα παρέχει “βήμα” σε εκείνους που προτρέπουν σε αναζήτηση εξόδου διαφυγής από τον κόσμο; Γιατί, κάποιοι, προβάλλουν το συναισθηματικό κενό τους και την έρημη ζωή τους ως πρότυπα και σημεία αναφοράς και παιδαγωγίας για τους πολλούς; Το αξιοπερίεργο είναι, πως όλα τα ακριβά εισιτήρια έχουν διατεθεί. Παιδαγωγοί, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι καιρός να καθήσετε σε ένα στρογγυλό τραπέζι και να τα … βρείτε!!
Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.