spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

Ανδρέας Λασκαράτος, Το πολιτικό μεθύσι

6 Ιουνίου 2019 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · κοινωνία, ποίηση, πολιτική, πολιτισμός

Το ποίημα αυτό του Ανδρέα Λασκαράτου εγράφη περί το 1892 λίγο ενωρίτερα από την μεγάλη χρεωκοπία του 1893. Ιδιαιτέρως επίκαιρο σήμερα, απευθύνεται προς όλα τα μέλη της πολιτικής σκηνής, πιστεύοντας πως θα το λάβουν υπ’όψιν τους, αν το διαβάσουν. Στα πλαίσια του ρόλου μου ως δασκάλου¹το υπενθυμίζω. 

Το πολιτικό μεθύσι μ’ έζησε και θα με ζήσει
μ’ ενθουσιάζει, με τραβάει και ζιζάνια μου φυσάει,
κι είναι μέθη αγαπητή που μου ευφραίνει την ψυχή.
Θέλω επιρροή στον Τόπο. Τήνε θέλω μ’ ό,τι τρόπο.
Να μπορώ να μεταθέτω δικαστάς, και να διαθέτω
θέσες στους ευνοϊκούς μου, και να διώχνω τους εχθρούς μου.
Θέλω να ‘χω κι εξουσία, πέτε τήνε και μανία,
μα γι’ αυτήνε ξεψυχώ θέλω να κυριαρχώ.
Τι τη θέλω τη ζωή αν δεν έχω επιρροή;
Τι την θέλω την Πατρίδα, χωρίς εξουσίας ελπίδα;
Να με δει εξουσιαστή η Πατρίδα, και ας χαθεί.
Λυτρωτή της να με κράξει, και, στο Διάολο, ας βουλιάξει.
Εμέ η δόξα μου να ζήσει, και το Έθνος ας ψοφήσει.

Τση εξουσίας το μεθύσι ως κ’ εκειό το θέλει η φύση
κι αν η φύση μας το θέλει, σαν το θέλω, τι σας μέλλει
ηθικοδιδάσκαλοί μας; Μήπως οι αντιπρόσωποί μας
ή όσοι άλλοι κυριαρχούνε άλλο μέτρο αυτοί βαστούνε;
Όλοι παν τον ίδιο δρόμο, με τον εδικό μου νόμο,
και σκουντρούνε τον πλησίον τους όλοι, για το μεγαλείον τους.[…]

Ετικέτες:

Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.

Αφήστε μια απάντηση

Top