spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

Μεταξύ Λ. Αθηνών (αυτή που όλοι ξέρουμε ως Λ. Καβάλας) και Λένορμαν βρίσκεται αυτός ο καταπληκτικός αρχαιολογικός χώρος (150 στρέμματα πάρκου) που ελάχιστοι Αθηναίοι ή μάλλον κάτοικοι της Αθήνας ξέρουμε. Προ ημερών περπάτησα στην ευρύτερη περιοχή αλλά και στον δρόμο, που περνάει το λεωφορείο, με τα μεγάλα δένδρα και τα παλιά γαλλικού τύπου παράθυρα, τα μικρά συνοικιακά καταστήματα. Μια γειτονιά της Αθήνας που έρχεται από το Χθες. Αρχαιολογικά ευρήματα ζουν εκεί στην αγκαλιά του πράσινου. Μια όμορφη γωνιά για τα παιδιά αλλά και όαση για τους ενήλικες. Όσο είναι ζεστός ο καιρός, πάρτε τα παιδάκια σας συνάδελφοι, πηγαίνετε μια βόλτα ως εκεί. Πείτε τους, ότι “αυτό το χώμα είναι δικό τους (των μεταναστών που λίγο-λίγο έρχονται στα σύνορα της γειτονιάς), αλλά είναι και δικό μας”. Δείξετε τον σεβασμό που ως δάσκαλοι νιώθουμε και αφήστε τον να επηρεάσει τους άλλους που είναι αμύητοι. Νιώστε τη συγκίνηση, που δεν νιώθουν εκείνοι που ζητούν “λευτεριά στους αγωνιστές” γράφοντας το σύνθημά τους στο φρεσκοκαθαρισμένο μνημείο της Ακαδημίας Αθηνών (οδός Πανεπιστημίου) με απόλυτη ασέβεια και μεταφέρετέ την σε μικρούς και μεγάλους μαθητές μας ως ανάμνηση του ΄Aλσους της Ακαδημίας. Πώς ήταν αυτό το Άλσος τότε; Φανταστείτε το, περιγράψτε το. Από τα κείμενα αντλήστε ό,τι δεν ξέρετε:«Υπήρχαν πλατάνια, άλση, ποτάμια, άφθονο νερό και σκιερά σημεία.» Βέβαια σήμερα έχει κυπαρίσσια, χαρουπιές, δάφνες, ελιές, ροδιές, μουριές και κάποιες μυρτιές -ελληνικά φυτά δηλαδή που έχουν σχέση με το παρελθόν, γεγονός εξαιρετικό, όμως η έλλειψη νερού σε ένα χώρο αναψυχής, είτε ως ρυάκι είτε ως λιμνούλα είναι μάλλον σύγχρονη αισθητική παράλειψη. Σεις όμως να ονειρευτείτε αρωματικά φυτά, λεβάντα, φασκόμηλο, δεντρολίβανο κι όλα τα τρεχούμενα νερά του Άλσους όπως ήταν άλλοτε, να ακούσετε ήχους και μυρωδιές και να “δυναμώσετε” για τη σχολική εβδομάδα που θα ακολουθήσει.