Πώς γίνεται οι μοναδικοί χώροι που παρέμεναν καθαροί, το μετρό και ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος, να γίνονται καμβάδες φτηνής έμπνευσης υστερικών επιβατών; Πόσο διεστραμμένη μπορεί να είναι μια Πολιτεία που εξυφαίνει τέτοιο σχέδιο νοητικής παράλυσης των πολιτών με το να αφήνει αυτές τις εικόνες στους συρμούς; Πού είναι οι υπεύθυνοι των συρμών, τα συνδικάτα των μέσων μεταφοράς, οι εργαζόμενοι, οι ελεγκτές τους και οι υπεύθυνοι καθαριότητας; Κι εμείς, γιατί αφήνουμε τα μάτια μας να συνηθίζουν τα άσχημα; Πώς θα αναγνωρίσουμε και πόσο μάλλον πώς θα αντέξουμε το ωραίο, όταν το ξαναδούμε;
Γιατί εγκαταλείπουν το metro;
11 Νοεμβρίου 2012 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Εθνικά Θέματα
Ετικέτες: κοινωνία·πολιτισμός
Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.