Με ποιους τρόπους επηρέασαν τα βιώματα του κορυφαίου Έλληνα λογοτέχνη τη γραφή του και τους αθάνατους ανθρώπινους χαρακτήρες που έπλασε με την πένα του; Ποια είναι το πολλά πρόσωπα του ίδιου και των ηρώων του; Μία κατάδυση στον κόσμο που περιγράφει και τους ολοζώντανους χαρακτήρες που δημιούργησε ο μεγάλος Σκιαθίτης συγγραφέας. Έγκριτοι Έλληνες πανεπιστημιακοί και ειδικοί περί τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη συνομιλούν με το κοινό, αποκαλύπτοντας την φανερή και κρυμμένη γοητεία του έργου του.
Το έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη παρουσιάζεται την Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών.
Η περίπτωση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη παρουσιάζει διαχρονικό και αμείωτο ενδιαφέρον μέχρι σήμερα, 100 χρόνια μετά τον θάνατό του. Υπήρξε ένας πεζογράφος που όχι μόνο αποτύπωσε με ιδιαίτερο ύφος και φόρμα ενδιαφέρουσες ιστορίες, αλλά θα μπορούσε και ο ίδιος να ήταν ήρωας μυθιστορήματος: φτωχός από επιλογή, κατ’ άλλους λιγότερο φτωχός από όσο το θέλει η κοινή πεποίθηση, δεν άδραξε πάντως τις ευκαιρίες άνετης ζωής που του δόθηκαν, σκορπούσε τα λεφτά μόλις έμπαιναν στην τσέπη του, δεν φρόντιζε τον εαυτό του και κυκλοφορούσε ατημέλητος. Ποιο ήταν το πραγματικό πρόσωπο αυτού του ξεχωριστού ανθρώπου; Και ποιο είναι τελικά το πρόσωπο των αφηγητών και των ηρώων του; Με ποιους τρόπους χτίστηκε από μεταγενέστερους διανοούμενους η εικόνα που έχουμε σήμερα γι αυτόν; Και ανταποκρίνεται αυτή η εικόνα σε εκείνη που είχε ο ίδιος για τον εαυτό του καθώς και στην εικόνα που είχαν οι σύγχρονοί του γι’ αυτόν;
Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που απαντώνται στην εκδήλωση της Στέγης.
Η εκδήλωση εντάσσεται στον κύκλο Λογοτεχνία: Οι ιστορίες των ανθρώπων, που επιχειρεί να φωτίσει προσωπικές διαδρομές που, μέσα από την αποτύπωσή τους στο χαρτί, υπό μορφή βιβλίου, αποκτούν ένα μυθικό χαρακτήρα και φτάνουν να επηρεάζουν την πολιτιστική, κοινωνική, ακόμη και πολιτική ζωή μιας χώρας ή και ευρύτερα. Το 2011, επετειακό έτος για τον Παπαδιαμάντη, κάποιοι επανεκτιμούμε και προσεγγίζουμε με άλλο πρίσμα την πλούσια παρακαταθήκη του.
Ας, μη λησμονούμε όμως, όσοι ζήσαμε την πλούσια σε κομματικές αντιπαραθέσεις δεκαετία του 1980, ότι πολλοί από τους συναδέλφους μας δεν τον δίδασκαν στο σχολείο επειδή ήταν «άνθρωπος της εκκλησίας και … δεξιός».
Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.