Στο πρώτο τριήμερο του Μείζονος Προγράμματος Επιμόρφωσης μια συνάδελφος είπε κάποια στιγμή: «Συνάδελφοι, ό,τι συζητάμε προϋποθέτει «όνειρα εν ακμή και όχι όνειρα εν σήψει».
Αυτό θυμόμουν, όταν άρχισα να διαβάζω το επιμορφωτικό υλικό που μας έδωσαν που παρά τις γλωσσικές ατέλειες περιέχει ενδιαφέροντα θέματα για τους περισσότερους από μας που δεν είχαμε έως τώρα την ευκαιρία μιας επιμορφωτικής διαδικασίας. Στη σελίδα 12, λοιπόν, του πρώτου τόμου του Γενικού μέρους, βρίσκω τους τομείς που πρέπει να αναζητούμε στα σχέδια εργασίας: καινοτομία, δημιουργικότητα, διασύνδεση μαθησιακών αντικειμένων, εστίαση σε μορφωτικούς στόχους που έχουν τεθεί στο ΑΠΣ (αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών), ανάπτυξη δραστηριοτήτων για τη σχολική και κοινωνική ζωή (με τις σχετικές θεματικές ενότητες που επιδιώκεται η σύνδεση με τους δύο αυτούς τομείς και τις τοπικές κοινότητες), παιδαγωγική διαφοροποίηση (σημ. η παλαιά διατύπωση θα ήταν: εξατομικευμένη διδασκαλία), συνδυασμός νέων και παλιών (σημ. αντί παλαιών) μεθόδων (σημ. επεξηγεί ως εξής: ψηφιακή επικοινωνία και κλασικές μέθοδοι προφορικότητας και εγγραμματισμού), οργάνωση μαθησιακών και διδακτικών αντικειμένων σε πλαίσιο ευρύτερο με σκοπό ή στόχο την ευελιξία και αυτονομία της σχολικής μονάδος στη διαχείριση του ωρολογίου προγράμματος, […]
Όλα αυτά φαίνονται γνωστά και σε κάποιους οικεία, αφού και στο Παλαιό Σχολείο εφαρμόζονται από ενημερωμένους εκπαιδευτικούς. Επομένως, δεν μπορούν να θεωρηθούν καινοτόμα. Αδιαμφισβήτητα, όμως, καινοτόμο στοιχείο και άξιο πανηγυρισμού και είναι το θεσμοθετημένο δικαίωμα χρήσης όλων αυτών των μεθόδων. Επιτέλους να βγάλω τα όνειρά μου στον ήλιο!!
Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.