Η θεολογική σημασία των πυρίνων γλωσσών
Συγγραφέας: kantonopou στις 17 Απριλίου, 2009
Το ότι το έργο του Χριστού δεν είναι διαφορετικό από το έργο του Αγίου Πνεύματος και αντιστρόφως, φαίνεται και από τον τρόπο με τον οποίο εμφανίστηκε το Άγιον Πνεύμα την ημέρα της Πεντηκοστής. Ο Ευαγγελιστής Λουκάς, που είναι και ο συγγραφεύς των Πράξεων των Αποστόλων, γράφει: “καί ώφθησαν αυτοίς διαμεριζόμεναι γλώσσαι ωσεί πυρός, εκάθισέ τε εφ’ ένα έκαστον αυτών, και επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου (Πράξ. β’, 3-4).Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, αναλύοντας αυτό το γεγονός, κάνει θεολογικότατες παρατηρήσεις, που πρέπει να σημειώσουμε εδώ, γιατί δείχνουν το ομότιμο και ομόδοξο του Αγίου Πνεύματος με τον Χριστό.Κατ’ αρχάς, η αισθητή φανέρωση του Αγίου Πνεύματος έγινε με το σχήμα των γλωσσών για να φανή η συμφυΐα με τον Λόγο του Θεού, γιατί τίποτε δεν είναι συγγενέστερο προς τον λόγο από την γλώσσα. Έτσι με αυτό έδειξε ότι το Άγιον Πνεύμα δεν κάνει διαφορετικό έργο από ό,τι έκανε ο Λόγος του Θεού. Συγχρόνως, φανερώνεται αισθητώς με την γλώσσα, για να δείξη ότι ο διδάσκαλος της αληθείας χρειάζεται χαριτωμένη γλώσσα.Οι γλώσσες με τις οποίες φανερώθηκε το Άγιον Πνεύμα ήταν πύρινες. Και αυτό έχει μεγάλη σημασία. Δείχνει το ομοούσιο του Αγίου Πνεύματος με τον Πατέρα και τον Υιό, αφού ο Θεός είναι “πύρ καταναλίσκον”. Με την εμφάνιση αυτή δείχνει ότι το Άγιον Πνεύμα έχει την ίδια φύση και ενέργεια με τον Πατέρα και τον Υιό. Ακόμη, οι πύρινες γλώσσες δείχνουν και τον διπλό τρόπο ενεργείας του κηρύγματος των Αποστόλων. Το πυρ φωτίζει και φλογίζει. Το ίδιο και η κατά Χριστόν διδασκαλία φωτίζει αυτούς που υπακούουν και κολάζει αυτούς που απειθούν. Βέβαια, αυτό το πυρ με το οποίο έκανε την εμφάνισή του το Άγιον Πνεύμα δεν ήταν κτιστό, αλλά άκτιστο, γι’ αυτό ο ιερός Ευαγγελιστής δεν είπε “γλώσσαι πυρός”, αλλά “γλώσσαι ωσεί πυρός”.Οι πύρινες γλώσσες διαμερίσθηκαν στις κεφαλές των Αποστόλων. Και αυτό έχει την δική του σημασία, γιατί θέλει να δείξη ότι μόνο ο Χριστός έχει ολόκληρη την θεία δύναμη και ενέργεια, αφού Αυτός έχει την ίδια φύση με τον Πατέρα και το Άγιον Πνεύμα. Η Χάρη που λαμβάνουν οι άγιοι δεν είναι η φύση, αλλά η ενέργεια του Θεού, η οποία δίνει στον κάθε άνθρωπο διάφορα χαρίσματα. Κανείς άλλος δεν έχει ολόκληρη την θεία Χάρη, παρά μόνον ο Χριστός, ο Οποίος έχει κατά σάρκα όλο το πλήρωμα της θείας Χάριτος.Το ότι κάθισαν οι πύρινες αυτές γλώσσες στις κεφαλές των Αποστόλων φανερώνει την δεσποτική αξία, αλλά και το ενιαίο του θείου Πνεύματος. Δεν πρόκειται για μια κτιστή ενέργεια, αλλά για την άκτιστη ενέργεια του Θεού, γι’ αυτό και παρουσιάζεται σαν να κάθεται, δείγμα βασιλικής δόξης. Ταυτοχρόνως, ενώ η Χάρη και ενέργεια του Αγίου Πνεύματος διαμερίζεται, παραμένει ενιαία. Πραγματικά, το Άγιον Πνεύμα παρευρίσκεται και ενεργεί “αμερίστως μεριζόμενον και ολοσχερώς μετεχόμενον, κατά την εικόνα της ηλιακής ακτίνος”. Δηλαδή, ενώ όλοι δέχονται την ηλιακή ακτίνα, δέχονται συγχρόνως και την ενέργεια του ηλίου, χωρίς να μερίζεται. Όταν ο άνθρωπος κοινωνή των αχράντων μυστηρίων, του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, δεν κοινωνεί ενός τμήματος του Δεσποτικού Σώματος, αλλά ολοκλήρου του Σώματος του Χριστού. Κατά την θεία Λειτουργία λέγει ο ιερεύς: “μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος…”.Επομένως, η ενέργεια του Αγίου Πνεύματος είναι ενέργεια και του Λόγου και του Πατρός, είναι ενέργεια του Τριαδικού Θεού. Η σωτηρία του ανθρώπου είναι μέθεξη των ακτίστων ενεργειών της Αγίας Τριάδος.
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.