kantonopou’s blog

Τρεις αδελφοί (μοναχοί) εσυμφώνησαν να θερίσουν ένα χωράφι περί τα εξήντα στρέμματα .. Την πρώτην ημέραν όμως της εργασίας, ο ένας αδελφός από τους τρεις έτυχε να αρρωστήση και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην σκήτην.

 Οι άλλοι δύο που έμειναν είπαν:

 – Δεν κάνουμε μίαν μικρήν προσπάθειαν να θερίσωμεν και αυτό που αναλογεί εις τον αδελφόν; Με την ευχήν του θα το κατορθώσουμε.

 Έτσι και έκαναν. Όταν τελείωσεν ο θερισμός, εκάλεσαν και τον άλλον αδελφόν να πάρη τον μισθόν του.

 – Ποιόν μισθόν; έλεγεν εκείνος. Αφού δεν επρόλαβα να θερίσω!
– Με την ευχήν σου έγινεν όπως πρέπει η εργασία, απαντούσαν οι άλλοι. Έλα τώρα να πληρωθής.

 Επειδή εκείνος δεν εδέχετο να πάρη μισθόν, ενώ οι άλλοι δύο επέμεναν να του δώσουν, για να μη φιλονικήσουν, επήγαν σε ένα γείτονά τους Γέροντα διά να τους λύση την διαφοράν. Είπεν ο πρώτος αδελφός:

 – Αββά, επήγαμε οι τρεις μας να θερίσουμε. Εγώ όμως, προτού πιάσω δρεπάνι στα χέρια μου, αρρώστησα κι έφυγα. Οι αδελφοί εδώ με αναγκάζουν τώρα να πάρω μισθόν, για τον οποίον δεν εργάσθηκα. Το ευρίσκεις δίκαιον αυτό;

 Οι άλλοι δύο αδελφοί είπαν:

 – Αββά, αναλάβαμε και οι τρεις μαζί εξήντα στρέμματα χωράφι. Και όλοι να θερίζαμε, δεν υπήρχε περίπτωσις να τελειώσουμε μέσα εις την προθεσμίαν. Όμως με την ευχήν του αδελφού, οι δύο μας τελειώσαμε γρηγορώτερα. Δεν είναι λοιπόν δίκαιον να πάρη ο αδελφός τον μισθόν του;

 Ο Γέροντας εθαύμασε την αγάπην των αδελφών εκείνων. Επήρε το τάλαντον και εκτύπησε διά να μαζευτούν όλοι οι Μοναχοί της Σκήτεως εις σύναξιν.

Όταν συνεκεντρώθησαν, είπε:

 – Ελάτε, Πατέρες και Αδελφοί, να κάνουμε σήμερα μίαν δίκην. Και τους εδιηγήθη την υπόθεσιν.

 Το αποτέλεσμα ήτο να εξαναγκάσουν τον αδελφόν να πάρη τον μισθόν του. Εκείνος τον επήρε κλαίγοντας, και έλεγε διαρκώς, ότι την ημέραν εκείνην οι αδελφοί τον είχαν αδικήσει…