Θέλω να ζήσω!
Συγγραφέας: kantonopou στις 11 Φεβρουαρίου, 2009
1. Μια γυναίκα ζούσε ευτυχισμένη. Έτσι εφανταζόταν. Γιατί ζούσε, όπως της άρεσε. Και έκανε ό,τι της άρεσε. Είχε υγεία. Είχε «επιτυχίες». Είχε χρήματα. Γλεντούσε. Τα είχε όλα.
Μα να ξαφνικά της ήλθε και ο καρκίνος. Και τι καρκίνος! Κατάσταση ανίατη! Και με πόνους φρικτούς!
Μέχρι τότε το «πιστεύω» της ήταν: Ο άνθρωπος πεθαίνοντας ξαναγίνεται μηδέν γυρίζει στο μηδέν στην ανυπαρξία. Δεν μένει τίποτε! Και έλεγε και για τον εαυτό της: Και εγώ έτσι θα σβήσω. Θα πάψω να υπάρχω!
Μα τώρα δεν συμφωνεί. Τώρα φωνάζει:
? Θέλω να ζήσω! Σώστε με! Θέλω να ζήσω! Έκαναν το πάν οι δικοί της να την πείσουν ? με ψέματα! – ότι τάχα θα γινόταν καλά. Ότι θα ζούσε. Μα ο θάνατος όλο και πλησίαζε. Και η ίδια – γυναίκα μορφωμένη – το καταλαβαίνει! Μα δεν χαμογελάει -έστω και πικρά -, αλλά σκούζει! Σκούζει με φωνή, πού στο άκουσμα της ραγίζουν και οι πέτρες ακόμη!
? Θέλω να ζήσω! Θέλω να ζήσω!
Έτσι συνήθως φωνάζουν εκείνοι, πού έζησαν στη γη όπως τους άρεσε!…
2. Ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος ΙΑ'(1461-1483), όταν σε ηλικία 60 ετών κατάλαβε ότι δεν πάει καλά, είπε στους έμπιστους φίλους του, πού τον παράστεκαν:
Του είπε τότε ένας από τους φίλους του:
? Ώ βασιλιά μου, τι καλά πού θα ήταν, αν έδινες τα μισά λεφτά, και είχες την μισή φροντίδα, νια την ψυχή σου!…
3. Η βασίλισσα Ελισάβετ Α’ (1558-1603) της Αγγλίας ήταν πολύ μεγάλη γυναίκα. Μα δεν έζησε καλά. Όταν ήλθε η ώρα του θανάτου της δεν άρχισε να σκούζει! Δεν είχε τον θυελλώδη χαρακτήρα της προηγουμένης γυναίκας. Μα είχε ανάλογες ιδέες. Να τι έλεγε:
? Έχω πολλά πλούτη. Θα έδινα το μισό βασίλειο για μια ήμερα ζωή! Το έδινα ολόκληρο το βασίλειο για λίγη ζωή! Τι κι αν δεν ζήσω πια στα ίδια παλάτια; Ας ζήσω πιο απλά! Ω, πόσο σας ζηλεύω, σας πού δεν έχετε παλάτια και χρυσάφια, μα έχετε υγεία και ζωή! Ταλαίπωρη ψυχή μου, πού θα πας τώρα;
? Ταλαίπωρο κεφαλάκι μου, πού τόσο σε εβάρυνα με τις τόσες γνώσεις, που θα γείρεις τώρα;
Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.