Με ακούτε και συχνά μιλάω για δάκρυα. Δάκρυα δεν σημαίνουν πίκρα και στενοχώρια. Τα δάκρυα, για τα όποια σας μιλάω, φέρνουν πιο πολλή χαρά, από τα γέλια, πού ψάχνετε μερικές φορές να βρείτε!
Δεν με καταλαβαίνετε, τι σας λέω; Διαβάστε τον άγιο Λουκά, εκεί πού μας λέει ότι οι άγιοι απόστολοι, αφού έφαγαν το ξύλο της χρονιάς τους με ρόπαλα, κατ’ εντολή των αρχόντων των Ιουδαίων, γύρισαν στο σπίτι τους γεμάτοι χαρά (Πραξ. 5,41)!
Ασφαλώς, την χαρά δεν τούς την προκάλεσε το ξυλοκόπημα Με ρόπαλα!.. Αυτά πόνο προκαλούσαν. Όχι χαρά.
Τα ρόπαλα δεν προκαλούν χαρά. Πόνο προκαλούν!
Μα ή πίστη στον Χριστό, έγινε γι’ αυτούς πηγή χαράς.
Το ίδιο και τα δάκρυα! Όταν τα χύνομε για τον Χριστό, γεμίζουν την ψυχή μας χαρά.
Συ, έχεις κλάψει από αγάπη για τον Χριστό ποτέ; Όχι ακόμη; Κρίμα…
Αγ. Ίω. Χρυσοστόμου Περί Παρθενίας 54
Από ημερολόγιο της Ι.Μ Νικοπόλεως Πρεβέζης, υπό την εποπτεία του Μητροπολίτη Μελέτιου
Υποβλήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου, 2009 στις 9:45 μμ και βρίσκεται κάτω από ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ.
.
Μπορείς να παρακολουθείς τα σχόλια για το άρθρο χρησιμοποιώντας RSS 2.0 τροφοδότης (feed).
Μπορείς να πας στο τέλος και να αφήσεις σχόλιο. Το Pinging προσωρινά δεν επιτρέπεται.
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.