kantonopou’s blog

Κάποιος αδελφός ρώτησε ένα γέροντα:
– Τι είναι καταλαλιά και τι κατάκριση;
Και ο γέροντας αποκρίθηκε:
-Η καταλαλιά αναφέρεται και στα αφανέρωτα και απόκρυφα αμαρτήματα, ενώ η κατάκριση (μόνο) στα φανερά. Κάθε λόγος λοιπόν, που δεν μπορεί κανείς να τον πει μπροστά στον αδελφό του, είναι καταλαλιά. Όπως λ.χ., αν πει κανείς, ότι ο τάδε αδελφός είναι καλός και αγαθός αλλά αμελής και αδιάκριτος, αυτό είναι καταλαλιά. Αν όμως κάποιος πει, ότι εκείνος ο αδελφός είναι πολυμέριμνος και φιλάργυρος, αυτό είναι κατάκριση. Γιατί κατέκρινε (όχι μόνο) τις πράξεις του (αλλά) και ολόκληρη τη ζωή του. Και τούτο είναι χειρότερο από την καταλαλιά.
Ο αββάς Υπερέχιος είπε:
– Το φίδι, με τον ψιθυρισμό του, έβγαλε την Εύα από τον παράδεισο. Μ? αυτό λοιπόν (το φίδι) είναι όμοιος κι εκείνος που κατηγορεί τον πλησίον του, γιατί παρασύρει στην απώλεια, μαζί με τη δική του ψυχή, και την ψυχή εκείνου που τον ακούει.