Στα Τέμπη

Στα Τέμπη όπως γυρνούσα

τη μαμά μου επιθυμούσα

τον δρόμο όταν κοίταξα

τον θάνατο αντίκρυσα.

Ανθρώπινο λάθος όλοι το λένε

αυτά τα παιδιά όμως δεν φταίνε.

Στο ταξίδι που πήγανε,

Άγγελοι γίνανε

Το “μπαμ” όταν ακούσανε

όλοι τους σπαρταρούσανε.

Απ΄ τα βαγόνια όταν βγήκανε

τη φωτιά αμέσως είδανε.

Γιατί να γίνουν όλα αυτά;

Να χαθούν άδικα τόσα παιδιά;

Από ένα “πάμε κι όπου βγει”

στο σπίτι δεν θα ξαναμπεί!

Ποίημα των μαθητών Γ’ Γυμνασίου, Αθανασίας Κουνάβη και Παναγιώτη Α. Λίτου.

Για όλους εκείνους που χάθηκαν τόσο άδικα…

Τέμπη, 1/3/2023

Ακολουθεί ζωγραφιά του μαθητή Παναγιώτη Α. Λίτου

Καθώς και φωτογραφίες από το μήνυμα των μαθητών μας…

Έφτασες;

Και τραγούδησαν γι’ αυτούς… “ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ“