Νέο σχολείο με νέους εκπαιδευτικούς. Στη νέα τάξη ο εκπαιδευτικός θα κάθεται σε μικρό γραφείο που δεν θα φαντάζει μεγαλύτερο από τα θρανία των μαθητών. Δεν θα υπάρχει ο κλασικός μαυροπίνακας, αλλά διαδραστικοί πίνακες τους οποίους θα χειρίζονται οι εκπαιδευτικοί μέσα από το φορητό κομπιούτερ τους. Υπολογιστές θα υπάρχουν παντού. Οι εκπαιδευτικοί θα επικοινωνούν με το υπουργείο Παιδείας από όλες τις γωνιές της χώρας μέσω τηλεδιασκέψεων.

Τα μαθήματα που θα διδάσκονται στη διάρκεια των σπουδών τους οι δάσκαλοι και οι καθηγητές αλλάζουν, ενώ απαραίτητο θα είναι στο μέλλον το Πιστοποιητικό Εκπαιδευτικής Επάρκειας στις εξετάσεις για την πρόσληψή τους στον δημόσιο τομέα.

Ολα αυτά αποτελούν τα σχέδια της κυβέρνησης για τη νέα «ψηφιακή τάξη» και την εικόνα του σχολείου τα επόμενα χρόνια. Το υπουργείο Παιδείας κόβει δραστικά τη διδακτέα και εξεταστέα ύλη από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Την επόμενη σχολική χρονιά δεν θα διδαχθούν στις σχολικές τάξεις κομμάτια της ύλης που αλληλοκαλύπτονται μεταξύ διαφορετικών μαθημάτων. Οι αλλαγές θα αφορούν τις δύο τελευταίες τάξεις του δημοτικού, το γυμνάσιο και το λύκειο. Θα περικοπούν τα μαθήματα: Φυσική, Χημεία, Μαθηματικά, Βιολογία, Πληροφορική, Τεχνολογία και Γεωγραφία. Σε αυτά κόβεται η ύλη που είτε είναι περιττή είτε δυσνόητη, με αποτέλεσμα να μην την καταλαβαίνουν οι μαθητές.

Το «πακέτο» με τις προτάσεις του υπουργείου Παιδείας παραλαμβάνει τις επόμενες ημέρες ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου , ενώ στο τέλος Φεβρουαρίου οι αλλαγές στον χώρο της Παιδείας θα ανακοινωθούν επίσημα. Κεντρικό κομμάτι της πολιτικής στον χώρο της εκπαίδευσης θα είναι οι νέες τεχνολογίες και το ψηφιακό σχολείο. Μάλιστα, σύμφωνα με τον σχεδιασμό της κυβέρνησης, οι μαθητές θα φεύγουν από το Γυμνάσιο ακόμη με πιστοποίηση των γνώσεων πληροφορικής που πήραν κατά έτος (παίρνοντας πιστοποιητικά, βεβαιώσεις επιπέδου γνώσης κ.ά.).

Προβλέπεται ακόμη αναβάθμιση των σχολείων σε επίπεδο υποδομών (στον βασικό σχεδιασμό του υπουργείου Παιδείας αναφέρεται το αστρονομικό ποσό των 616 εκατ. ευρώ για την ψηφιακή «μεταμόρφωση» των σχολείων της χώρας). Αμεσες ψηφιακές παρεμβάσεις όμως θα γίνουν και στα μαθήματα που διδάσκονται οι μαθητές σε δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο. Η ανάπτυξη των νέων προγραμμάτων θα γίνει μέσα στο 2010 και θα εφαρμοστεί σε πρώτη φάση από την ερχόμενη χρονιά. Ακόμη, θα δημιουργηθεί κοινή ψηφιακή «πλατφόρμα» τηλεκπαίδευσης με την οποία θα συνδεθούν όλα τα σχολεία της χώρας, ώστε να εξελίσσονται γρήγορα τα εκπαιδευτικά προγράμματα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών. ToBHMA

«Ο καθηγητής παίζει τον πρώτο ρόλο για την επίδοση του μαθητή. Αυτό ισχύει και στα μαθηματικά», λέει η φοιτήτρια Χημείας Δ. Καφαντάρη
Τα μαθηματικά αντιμετωπίζονται από πολλούς, εκπαιδευτικούς και μη, ως ανδρική υπόθεση. Όμως έρευνες αποδεικνύουν πως οι γυναίκες έχουν μαθηματική σκέψη και η πεποίθηση ότι «τα κορίτσια είναι καλύτερα στο να κλείνουν ένα ρήμα και τα αγόρια στο να κάνουν μαθηματικές πράξεις» είναι απλώς ένα στερεότυπο. Κάποιοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι υπεύθυνοι γι΄ αυτό είναι οι δάσκαλοι.
Για τη Sian Βeilock, καθηγήτρια Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Σικάγου, υπεύθυνες για το συγκεκριμένο στερεότυπο είναι οι γυναίκες δασκάλες του δημοτικού. Αυτό ήταν το βασικό συμπέρασμα πρόσφατης έρευνας που πραγματοποιήθηκε στο αμερικανικό πανεπιστήμιο. Οι μαθήτριες της Α΄ και της Β΄ δημοτικού, των οποίων οι δασκάλες είχαν άγχος για τη διδασκαλία των μαθηματικών, είχαν χειρότερες επιδόσεις στο συγκεκριμένο μάθημα. Ο τρόπος που μετέδιδαν το άγχος στις μικρές μαθήτριες και αναπαρήγαν το στερεότυπο είναι, σύμφωνα με τους ερευνητές, απλός: καλούσαν πιο συχνά τα αγόρια να λύσουν ασκήσεις, τα επαινούσαν πολύ περισσότερο από τις συμμαθήτριές τους ή υπονοούσαν ότι δεν είναι απαραίτητο για τα κορίτσια να γνωρίζουν μαθηματικά. Ανάλογη όμως είναι και η στάση κάποιων Ελλήνων εκπαιδευτικών, που φαίνεται να πιστεύουν πως γυναίκες και μαθηματικά είναι ασύμβατα. Σε έρευνα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου το 2007 σε δείγμα 255 δασκάλων δημοτικού, τα μαθηματικά όχι απλώς χαρακτηρίζονται ανδρική υπόθεση, αλλά οι συμμετέχοντες πιστεύουν ότι τα κορίτσια έχουν από τη φύση τους μειωμένες ικανότητες.

Ο ρόλος του καθηγητή

«Στο λύκειο είχα μαθηματικό στου οποίου το μάθημα ήμουν άριστη χωρίς να καταβάλλω ιδιαίτερη προσπάθεια και σε επόμενη τάξη με άλλον καθηγητή δεν μπορούσα να καταλάβω τίποτα με την πρώτη», λέει στα «ΝΕΑ» η Δέσποινα Καφαντάρη, φοιτήτρια στο Χημικό Τμήμα. Συμπληρώνει δε ότι «σε σχολικό επίπεδο, ο καθηγητής παίζει πρωτεύοντα ρόλο στο αν θα αποδώσει ο εκάστοτε μαθητής στα μαθηματικά. Αυτό άλλωστε ισχύει σε όλα τα μαθήματα». Για τη Δέσποινα το στερεότυπο της ανδρικής υπεροχής στα μαθηματικά δεν ισχύει. Όπως χαρακτηριστικά λέει, «το να είναι κάποιος έξυπνος, εύστροφος και γενικώς να έχει όσα χαρακτηριστικά χρειάζονται για να είναι καλός στα μαθηματικά είναι ανεξάρτητο από το φύλο του».

Για τον κ. Γιάννη Τυρλή, γενικό γραμματέα της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας και καθηγητή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όμως «οι διαφορές των δύο φύλων στις μαθηματικές επιδόσεις παρουσιάζουν μεγάλες αποκλίσεις ανάλογα με τη βαθμίδα που εξετάζει κανείς. Δηλαδή, πλέον σε σχολικό επίπεδο υπάρχει ισορροπία, στο ερευνητικό έχει μειωθεί το χάσμα αλλά υπάρχουν ακόμη διαφορές και σε επίπεδο διεθνών διαγωνισμών, π.χ. στις μαθηματικές ολυμπιάδες, παρατηρούνται τεράστιες αποκλίσεις υπέρ των αγοριών». Ωστόσο, επισημαίνει ότι «σίγουρα τα τελευταία χρόνια το στερεότυπο αρχίζει να αλλάζει και στον μέσο πληθυσμό μπορούμε να μιλάμε για ισορροπία».

Η κ. Βασιλική Δεληγιάννη, καθηγήτρια της Κοινωνιολογικής Θεμελίωσης της Αγωγής στο Τμήμα Ψυχολογίας του ΑΠΘ, επισημαίνει ότι «υπάρχει ο διαχωρισμός ανδρικών και γυναικείων μαθημάτων, αντικειμένων σπουδών και επαγγελμάτων. Είναι πολλοί αυτοί που αξιολογούν και χαρακτηρίζουν τα μαθηματικά ως ανδρική υπόθεση. Γονείς, παιδιά και εκπαιδευτικοί. Και φυσικά αναπαράγουν αυτήν την αντίληψη. Πρόκειται λοιπόν για μια κοινωνική κατασκευή». Τονίζει ωστόσο ότι «δεν είναι σε καμία περίπτωση βιολογικό φαινόμενο». Για την κ. Δεληγιάννη όμως δεν είναι βασικοί υπαίτιοι αυτής της κοινωνικής κατασκευής οι εκπαιδευτικοί. «Αρκεί να σκεφτείτε ότι τα κορίτσια που έχουν έφεση στα μαθηματικά αντιμετωπίζονται από τους συνομηλίκους τους σαν να στερούνται κάποιο στοιχείο της θηλυκότητάς τους», υποστηρίζει. Οι μελέτες
Διεθνείς έρευνες όπως οι μελέτες ΤΙΜSS (1990- 1998) και ΡΙSΑ (του 2006) του ΟΟΣΑ για τις επιδόσεις στα μαθηματικά αναδεικνύουν την «ισότητα» ανδρικού και γυναικείου εγκεφάλου, αφού οι στατιστικές διαφορές είναι πολύ μικρές και ανατρέπουν την πεποίθηση της γυναικείας μειονεξίας στο συγκεκριμένο αντικείμενο. Έρευνα που δημοσιεύθηκε αυτόν τον μήνα στο «Ρsychological Βulletin» και έγινε σε δείγμα μισού εκατομμυρίου μαθητών ηλικίας 14 έως 16 ετών από 69 χώρες δείχνει επίσης ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά στις επιδόσεις των δύο φύλων.  TANEA

Μπορεί όλα τα παιδιά να αγαπούν τα γλυκά, αλλά εκείνα που έχουν ιδιαίτερη αδυναμία στις γλυκές γεύσεις ενδέχεται να πάσχουν από κατάθλιψη ή στο μέλλον να αναπτύξουν αλκοολισμό. Έρευνα που έγινε από αμερικανούς ειδικούς υποστηρίζει ότι τα παιδιά βρίσκουν ιδιαίτερα ελκυστικές τις πολύ γλυκές γεύσεις είναι πιο πιθανό να έχουν κάποιον αλκοολικό συγγενή ή να έχουν τα ίδια συμπτώματα κατάθλιψης.

Για τους σκοπούς της έρευνας επιστήμονες από το Monell Chemical Senses Center στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ ζήτησαν από 300 παιδιά ηλικίας 5 έως 12 ετών να δοκιμάσουν πέντε ποτά που περιείχαν διαφορετικές ποσότητες ζάχαρης. Από αυτά τα παιδιά τα μισά είχαν κάποιο συγγενή με πρόβλημα αλκοολισμού και το ένα τέταρτο συμπτώματα κατάθλιψης.

Τη μεγαλύτερη προτίμηση προς τις πιο γλυκές γεύσεις επέδειξαν τα 37 παιδιά που είχαν και ιστορικό αλκοολισμού στην οικογένεια και συμπτώματα κατάθλιψης. Οι ειδικοί διευκρινίζουν πως δεν είναι ακόμα γνωστό εάν η αγάπη αυτή για τις γλυκές γεύσεις οφείλεται στα γονίδια ή στον τρόπο που έχουν μεγαλώσει, αλλά η γλυκιά γεύση και το αλκοόλ ενεργοποιούν τα ίδια κέντρα στον εγκέφαλο, ενώ σημαντικό είναι πως οι αλκοολικοί έχουν επίσης ιδιαίτερη αδυναμία στα γλυκά.

Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση  

Η φράση «βαριέμαι του θανατά» τελικά δεν έχει μόνο μεταφορική σημασία. Για μερικούς ανθρώπους έχει κυριολεκτικό νόημα, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, που διαπίστωσε ότι όσοι βαριούνται τη ζωή τους, είναι πιθανότερο να πεθάνουν πιο νέοι.

Η έρευνα έγινε από επιστήμονες του Τμήματος Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας του University College του Λονδίνου (UCL), υπό τον Μάρτιν Σίπλεϊ, και θα δημοσιευτεί στο «International Journal of Epidemiology» (Διεθνές Περιοδικό Επιδημιολογίας), σύμφωνα με τη βρετανική «Telegraph».

Σύμφωνα με τη μελέτη, όσοι παραπονιούνται για «υψηλό επίπεδο» βαρεμάρας στην προσωπική ζωή τους, αντιμετωπίζουν διπλάσιο κίνδυνο να πεθάνουν από την καρδιά τους ή από εγκεφαλικό, σε σχέση με όσους απολαμβάνουν την ζωή τους.

Η έρευνα κάλυψε πάνω από 7.500 δημοσίους υπαλλήλους ηλικίας 35 – 55 ετών για μια μεγάλη χρονική περίοδο 25 ετών. Όσοι δήλωσαν ότι βαριούνταν, ήσαν πιθανότερο σε ποσοστό 40% να έχουν πεθάνει έως το τέλος της μελέτης. Οι…βαρεμένοι είναι πιο πιθανό να αποκτούν ανθυγιεινές συνήθειες, όπως κατανάλωση αλκοόλ και κάπνισμα, που κόβουν χρόνια ζωής.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι περίπου ένας στα δέκα άτομα βαριέται πολύ, ενώ το ποσοστό των γυναικών που βαριούνταν, ήταν υπερδιπλάσιο από αυτό των ανδρών. Οι νεότερης ηλικίας και όσοι έκαναν πιο «ταπεινές» δουλειές, ήσαν επίσης πιο επιρρεπείς στη βαρεμάρα.

«Τα ευρήματα δείχνουν ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στη βαρεμάρα και στην καρδιοπάθεια», ανέφερε ο Σίπλεϊ, ο οποίος τόνισε πως «είναι σημαντικό όσοι κάνουν άχαρες δουλειές, να βρίσκουν άλλα ενδιαφέροντα, ώστε να αποφεύγουν τη βαρεμάρα, παρά να το ρίχνουν στο ποτό και στο κάπνισμα».

Ο ψυχολόγος Γκράχαμ Πράις συμβούλευσε όσους βαριούνται, να φτιάξουν τη διάθεσή τους σκεπτόμενοι περισσότερο για τις ανάγκες των άλλων. «Αντί να σκέφτονται συνέχεια ‘εγώ, εγώ, εγώ…’, θα έπρεπε να σκέφτονται ‘τι μπορώ να κάνω για την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τους συναδέλφους μου, ακόμα και για το αφεντικό μου». “K”

Πέρασαν ήδη έξι χρόνια από τη γέννηση του Facebook και η ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης -όπως oνομάζεται- γνώρισε επιτυχία μεγαλύτερη από αυτή που μπορούσε να προβλέψει κανείς. Κατ’ ακρίβεια εξελίχθηκε σε κοινωνικό φαινόμενο. Τα στοιχεία που δίνει η εταιρεία που το διαχειρίζεται είναι εντυπωσιακά καθώς αποδεικνύουν ότι μπορούμε πια να μιλάμε για ένα μικρό, παράλληλο κυβερνοσύμπαν. Σήμερα χρησιμοποιούν το Facebook 350 εκατομμύρια χρήστες. Καθένας δαπανά, κατά μέσο όρο, καθημερινά 55 λεπτά στις σελίδες του, ενώ κάθε μήνα ανεβαίνουν εκεί περισσότερες από 2,5 δισεκατομμύρια φωτογραφίες. Και αν οι πιο «φιλοσοφημένοι» βιαστούν να το χαρακτηρίσουν απαξιωτικά «αμερικανιά» θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το 70% των χρηστών ζουν εκτός Ηνωμένων Πολιτειών και ότι έχει μεταφραστεί σε 70 γλώσσες.

Το Facebook έχει εξελιχθεί σε μια κοινωνία με τα όλα της, με τους καλούς και τους κακούς της. Πριν από λίγες εβδομάδες στη Βρετανία οι αρχές ανακάλυψαν ότι κάποιος δραπέτης των φυλακών από τη σελίδα του έπαιζε «κρυφτούλι» με την αστυνομία, δίνοντας στοιχεία σχετικά με το πού βρίσκεται και προκαλώντας την να τον συλλάβει. Πολλοί, επίσης, εκφράζουν φόβους ότι το συνδικάτο του εγκλήματος το χρησιμοποιεί για να εκφοβίζει οποιονδήποτε θα είχε τη διάθεση να μιλήσει στις διωκτικές αρχές.

Πρόσφατα, όπως αναφέρουν οι New York Times, στον ίδιο διαδικτυακό τόπο δημιουργήθηκε μια ομάδα διαμαρτυρίας που στόχευε στο να απαλλάξει μια δεκαπεντάχρονη από την τιμωρία που της επέβαλαν οι γονείς της. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα «είναι μια εφηβική επανάσταση. Είναι, όμως, ηλεκτρονική και άρα ειρηνική, οργανωμένη και με τάχιστη διάδοση».

Η αλήθεια είναι ότι σε αυτόν τον τόπο κοινωνικής δικτύωσης υπάρχουν χιλιάδες ομάδες διαμαρτυρίας και εκδήλωσης ενδιαφέροντος, με πολλά εκατομμύρια οπαδούς, που προσπαθούν να επιτύχουν ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί. Ο σύγχρονος άνθρωπος συμπαραστέκεται ή διαμαρτύρεται από το σαλόνι ή την κρεβατοκάμαρά του, αγκαλιά με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, εύκολα, άκοπα, ανέξοδα και αναποτελεσματικά. Το να γίνει «θαυμαστής» της σελίδας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, του Διεθνούς Ταμείου για τη Φύση ή της Action Aid, να δηλώσει την αντίθεσή του στα μεταλλαγμένα και να διαμαρτυρηθεί για τη ρύπανση, πρακτικά δεν σημαίνει τίποτα, παρεκτός ίσως σε κάποιον κοινωνιολόγο ή ειδικό του μάρκετινγκ που μετρά τάσεις. Δυστυχώς, το Facebook μας κάνει παθητικά όντα. Εχουμε την ψευδαίσθηση ότι συμμετέχουμε σε αναρίθμητες κοινωνικές επαναστάσεις, διαμαρτυρίες και φιλανθρωπικές κινήσεις, αυταπατώμεθα ότι ενεργούμε ενώ παραμένουμε αμέτοχοι θεατές. Μπορούμε να φωνάζουμε όσο θέλουμε κατά της γονεϊκής καταπίεσης, της παιδικής πορνείας και της κακοποίησης των γυναικών, μέσα από τα ηλεκτρονικά κυκλώματα, χωρίς να συνεισφέρουμε. Ισως μάλιστα αυτή η δήθεν δραστηριοποίηση να μας χορτάσει, να μας αποκοιμίσει και να μας αποτρέψει από τα ουσιαστικότερα. Μήπως το Facebook είναι ένα light, ένα ελαφρύ «όπιο του λαού»; Tης Διονυσιας Βοριδη

Μου το έστειλε ο εξαιρετικός συνάδελφος Κώστας Γαβρίλης. Νομίζω δεν θα είχε αντίρρηση να το αναπαράξω.

Στην κεντρική αγορά της Βαλέντσια, τραγουδιστές της όπερας της πόλης είναι μεταμφιεσμένοι σε πωλητές. Ξαφνικά από τα μεγάφωνα αρχίζει να ακούγεται μουσική από την όπερα Traviata του Verdi και… Αξίζει. Δείτε το!

 Σε αναλογία με την επιμόρφωση Β’ επιπέδου. Για να γίνει κάτι ελκυστικό πρέπει να “τραβήξει” την προσοχή! Και να τραβήξει την προσοχή ως ποιοτικό προϊόν( Verdi άκουσαν οι περαστικοί της αγοράς). Kαι να το “πουλήσουν” οι ελκυστικοί “επιμορφωτές”. Αυτό μπορεί να γίνει ένας κύκλος, για το ποιός είναι ο “πωλητής” και ποιό ειναι το “προϊόν”! H επιμόρφωση θέλει…διαφήμιση! Πολλοί συνάδελφοι δεν ξέρουν τι είναι τούτο… Los rostros de los compradores, asombrados ante la magia del arte, hacen que recuperemos la confianza en el buen gusto. El gusto por la buena fruta, la verdura, el champán, la música y la vida. Εν συντομία: ..κάτω απο την μαγεία της τέχνης απέκτησαν εμπιστοσύνη στο …καλό γούστο. Στο γούστο για τα καλά φρούτα, τα λαχανικά, την μουσική και την ζωή. Κάντε την αντιπαραβολή…Ευχαριστώ Κώστα!

Μιλάτε γαλλικά; Αν όχι, δεν πειράζει. Η Google ετοιμάζει ένα επαναστατικό λογισμικό για τα «έξυπνα» κινητά, που θα γίνουν πια και πολύγλωσσα, καθώς θα μπορούν να μεταφράζουν αυτομάτως τα λόγια των συνομιλητών. Κάτι τέτοιο -αν υλοποιηθεί με επιτυχία- ασφαλώς θα αποτελέσει σοβαρό πλήγμα στη «βιομηχανία» εκμάθησης ξένων γλωσσών σε όλο τον κόσμο.

Σύμφωνα με την εταιρία, η νέα τεχνολογία θα επιτρέψει στους ανθρώπους να επικοινωνούν με αλλοδαπούς, ακόμα κι όταν δεν ξέρουν ούτε μια λέξη από τη γλώσσα τους. Το λογισμικό, που βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης, βασίζεται στο υπάρχον software της Google για την αυτόματη μετάφραση ιστοσελίδων και εγγράφων σε μια άλλη γλώσσα, ενώ παράλληλα θα χρησιμοποιεί ένα σύστημα αναγνώρισης φωνής για να μεταφράζει τα λόγια σε πραγματικό χρόνο.

Αν και ακούγεται λίγο σαν επιστημονική φαντασία, η εταιρία, σύμφωνα με το βρετανικό Τύπο, δήλωσε ότι η καινοτομική τεχνολογία θα είναι διαθέσιμη στο εμπόριο για ενσωμάτωσή της στα τηλέφωνα σε λίγα χρόνια. Βέβαια, οι σκεπτικιστές ήδη εξέφρασαν αμφιβολίες για την ποιότητα του φιλόδοξου εγχειρήματος, με δεδομένη την όχι σπουδαία ποιότητα των σημερινών αυτόματων μεταφράσεων από το σύστημα της Google. Από την άλλη, οι γλωσσολόγοι εκφράζουν τις δικές τους αμφιβολίες κατά πόσο η τεχνολογία αναγνώρισης φωνής θα μπορέσει να ανταπεξέλθει σε τόσες διαφορετικές περιφερειακές διαλέκτους.

Πρόσφατα η Google παρουσίασε το πρώτο κινητό της Nexus One, ως ανταγωνιστικό του Apple iPhone, όμως η προοπτική να εφοδιαστεί με ένα πετυχημένο σύστημα αυτόματης μετάφρασης, θα αποτελεί πραγματική επανάσταση στις τηλεπικοινωνίες. Όπως φαίνεται, η μετάφραση θα γίνεται με μια μικρή χρονοκαθυστέρηση, προκειμένου το λογισμικό να «περιμένει» να ακούσει ολόκληρες φράσεις, ώστε να «πιάσει» το νόημα των λέξεων (μια άμεση κατά λέξη μετάφραση θα ήταν πιο γρήγορη, αλλά συχνά θα οδηγούσε σε ακατανόητη συνομιλία).

«Πιστεύουμε ότι η μετάφραση μιας συνομιλίας θα είναι εφικτή και θα δουλεύει ικανοποιητικά σε λίγα χρόνια», δήλωσε ο Φραντς Οχ, επικεφαλής του μεταφραστικού τμήματος της Google, προσθέτοντας πως «για να δουλέψει ομαλά κάτι τέτοιο, χρειάζεται ένας συνδυασμός μηχανικής μετάφρασης υψηλής ακρίβειας και αναγνώρισης φωνής; υψηλής ακρίβειας – και σε αυτό ακριβώς δουλεύουμε».

Μέχρι στιγμής το αυτόματο μεταφραστικό σύστημα της εταιρίας καλύπτει 52 από τις περίπου 6.000 γλώσσες του πλανήτη μας. Η Google παραδέχεται ότι ο λόγος αποτελεί ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση από το γραπτό κείμενο (ούτε καν σε αυτό η μετάφραση δεν είναι ικανοποιητική προς το παρόν).

Η εταιρία προσδοκά ότι η κινητή τηλεφωνία θα διευκολύνει την αυτόματη μετάφραση. Σύμφωνα με τον Οχ, «ο καθένας έχει διαφορετική φωνή, προφορά και τόνο, όμως η αναγνώριση φωνής θα είναι πιο αποτελεσματική με τα κινητά, επειδή από τη φύση τους αυτά είναι πιο προσωπικά για τον χρήστη», δηλαδή το «έξυπνο» τηλέφωνο σιγά-σιγά θα «μαθαίνει» το στιλ ομιλίας του ιδιοκτήτη του.

enet

Από το ΥΠΕΠΘ – Δελτίο Τύπου 29/01/2010. Δηλώσεις Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννας Διαμαντοπούλου, μετά τη συνάντηση με δύο εκπαιδευτικούς από τη Θεσσαλονίκη που χρησιμοποιούν τις νέες τεχνολογίες και το διαδίκτυο στην εκπαιδευτική διαδικασία

Η κ. Π  και ο κ.  Κ  είναι δύο από τους εκατοντάδες εκπαιδευτικούς στην Ελλάδα, που αποτελούν πρότυπα καινοτομίας, δουλειάς και δημιουργικής παραγωγής. Στην ελληνική εκπαίδευση, στο δημόσιο σχολείο έχουμε ανάγκη από την ανάδειξη τέτοιων θετικών προτύπων.
Και οι δύο, όπως και πολλοί άλλοι, έχουν κάνει πολύ σπουδαία δουλειά, έχουν δώσει το χρόνο, την εμπειρία, την ευφυΐα τους για να δημιουργήσουν νέα πράγματα για το σχολείο.
Σήμερα το διαδίκτυο μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ώστε να ανοίξει νέους ορίζοντες στους μαθητές, να βοηθήσει τους εκπαιδευτικούς να επικοινωνούν και να ανταλλάσσουν ιδέες μεταξύ τους, να κάνει πιο ευέλικτο και ανοιχτό το σχολείο και να δημιουργήσει καινοτομία και πρότυπα.
Αυτός είναι ο στόχος του υπουργείου και πολύ γρήγορα θα ανακοινωθεί η πρώτη δράση που θα αφορά το σύνολο των σχολείων και των εκπαιδευτικών που θα λειτουργήσουν προς αυτή την κατεύθυνση. Για να γίνει αυτό, χρειαζόμαστε την καθημερινή βοήθεια και συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς που έχουν εμπειρίες και βιώνουν αυτή την προσπάθεια στην τάξη.
Η επιλογή των δύο εκπαιδευτικών από τη Θεσσαλονίκη, μιας φιλολόγου και ενός φυσικού, αναδεικνύει τη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται και στην Περιφέρεια για να συγκεντρωθούν όλες οι δυνάμεις προς αυτή την κατεύθυνση.
Η πρόσκληση έχει ένα συμβολικό χαρακτήρα: Την ανάδειξη θετικών προτύπων στην εκπαίδευση. Είναι πάρα πολλοί οι εκπαιδευτικοί που παλεύουν καθημερινά για ένα καλό και δημιουργικό σχολείο. Στόχος μας είναι σε εύλογο χρονικό διάστημα η χώρα μας από 25η που είναι σήμερα στην Ε.Ε. στο χώρο της Κοινωνίας της Πληροφορίας και της χρήσης νέων μέσων, να ανέβει στις πρώτες θέσεις.
Μπορούμε να το πετύχουμε;
Μπορούμε, γιατί κάθε φορά που βάζουμε στόχους ως έθνος, ως πολιτεία μπορούμε να τους πετύχουμε.
Με μια προϋπόθεση: Τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών με την καρδιά και την ψυχή τους.
Και σήμερα είμαι πολύ αισιόδοξη ότι αυτές οι δυνάμεις υπάρχουν.

Τί να σας πώ; Κάθε φορά που διαβάζω τέτοιες επιστολές να μην σας πώ τί με πιάνει…  Αυτό το “πρότυπα καινοτομίας, δουλειάς και δημιουργικής παραγωγής” αδιάβαστη με έχει στείλει.  Ή το άλλο: “χρειαζόμαστε την καθημερινή βοήθεια και συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς που έχουν εμπειρίες και βιώνουν αυτή την προσπάθεια στην τάξη…”; Εξαιρετικό! Οι δε : “στόχοι του Έθνους” μου θυμίζουν γνωστό ανέκδοτο με την “ελπίδα του έθνους”!!! Την άποψη μου την έχω εκφράσει πλειστάκις. Αντέχετε άλλη μια φορά; Στα σχολεία ήλθε “φιρμάνι” να υπολογιστούν οι ανάγκες του σχολείου για την επόμενη σχολική χρονιά θεωρώντας τα τμήματα με 30 μαθητές. Εκεί να δείτε τί προσπάθεια θα βιώνουν οι εκπαιευτικοί στην τάξη!!!! Δεν θα χρειάζετε πλέον το διαδίκτυο για να μας …ενώσει! Θα φτάνει η κραυγή απελπισίας του συναδέλφου…Κι ολα αυτά για οικονομία! Δεν θα διαφωνήσω, αλλά κυρία Υπουργέ: Μετρήστε πόσους καθηγητές και δασκάλους έχετε; Πόσοι απ΄αυτούς εργάζονται στα σχολεία τους. Ποιοί αν δεν είναι στα σχολεία τους, πού είναι; (Γιατί, ναι, εκατοντάδες εκπαιδευτικοί δίνουν “γη και ύδωρ” για την εκπαιδευση των παιδιών μας. Αλλά και αρκετοί εξ ημών “ξύνονται” μέχρις εσχάτων, πολλές φορές και με την άδεια της …εξουσίας). Πόσοι σας χρειάζονται στο Υπουργείο και στα γραφεία Εκπαίδευσηςή στα γραφεία των Υπουργών. Κρατήστε σε αυτές τις θέσεις όσους είναι ασθενείς και όσους έχουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ανάγκη να είναι σε μια τέτοια θέση (π.χ άρρωστο παιδί ή σύζυγο …).  Να δείτε πόσους συναδέλφους θα συγκεντρώσετε για τα σχολεία!!!! Μιλιούνια!  Μην τσακίσετε τα σχολεία διώχνοντας συναδέλφους με μεγάλη προϋπηρεσία και προσφορά σε ένα σχολείο, επειδή θα χαρακτηριστούν υπεράριθμοι… Τμήματα με 30 παιδιά στις μέρες μας, όταν ένα σχολείο έχει την κτιριακή υποδομή να έχει 25 τμήμα, γιατί;  Και μετά ζητάτε μάθημα με netbook;  Για πιο διαδίκτυο μιλάτε; Του εργαστηρίου; Πού έχει γίνει η “τάξη” του καθηγητή της Πληροφορικής και μόνον; Νομίζω ότι αυτό είναι εκ των ουκ άνευ! Σαν να με κοροϊδεύετε…όταν δηλώνετε  ότι μοναδική προϋπόθεση για να επιτύχει το έθνος του στόχους του είναι η συμμετοχή των εκπαιδευτικών με την καρδιά και την ψυχή τους!!! Αυτό μου θυμίζει τα σλογκαν των τελευταίων 20 χρόνων: “Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω” και το “μαχαίρι στο κόκκαλο”! Υποχρέωση η πολιτεία δεν έχει;  Νομίζω ότι έχω ακούσει κάτι που το λένε,  μισθό, αύξηση… Α! ξέχασα, ξέχασα! Μου δίνατε επιδόματα τόσα χρόνια. Για αυτό δεν έχω 1 μισθό τα Χριστούγεννα, και επίδομα Πάσχα και αδείας. Έχω ψυχή όμως, και δεν ζηλεύω που κάποιοι παίρνουν επίδομα “μεταφοράς φακέλλων” και οι 300 όπου δοθεί ευκαιρία στήνουν και μια επιτροπή! Και καρδιά έχω! Δεν πικραίνομαι που ένα ζευγάρι εκπαιδευτικών θα θεωρείται με υψηλό εισόδημα και θα “γδέρνεται” ανελέητα από την εφορία, γιατί  , γιατί η Πολιτεία νομοθετεί κατα το δοκούν στου …κασσίδη το κεφάλι! Α! όλα κι όλα! Και επιμορφώθηκα κοντά στα 50 μου, και στηρίζω τα νέα ρεύματα της εκπαίδευσης γιατί είπαμε…”Ψυχή και Καρδιά”!

Υπομονή άλλη δεν έχω όμως! Βαρέθηκα να ακούω μεγάλα λόγια,  μα κυρίως να κάνω τον “Βούδα” όταν τα ακούω! Τώρα πιά θα το ..δείχνω.

Εντυπωσιακά είναι όσα έχουν γίνει -και ακόμα πιο εντυπωσιακά όσα θα ακολουθήσουν- στη Στοκχόλμη, την πόλη που επάξια πήρε τον τίτλο της πράσινης πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2010.

Γεωθερμία, κομποστοποίηση, βιοκλιματικά σπίτια, βιοκαύσιμα, πράσινες γειτονιές, ΑΠΕ… Λέξεις ακατάληπτες ή ακόμα και άγνωστες σε πολλούς στη χώρα μας. Αντιθέτως, στην πρωτεύουσα της Σουηδίας αποτελούν καθημερινότητα. Ετσι, ενώ η Ελλάδα μαθαίνει ακόμα την ανακύκλωση (την προηγούμενη εβδομάδα έκανα σαφάρι για να βρω πού θα δώσω τον παλιό μου υπολογιστή), η Στοκχόλμη έχει περάσει στη βιώσιμη ανάπτυξη. Σε αυτό που προσδιορίζεται διεθνώς με τη λέξη «sustainability». Με άλλα λόγια, στόχος είναι η ανάπτυξη (οικονομική, αστική ή άλλη), πάντα όμως με την παράλληλη προστασία του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής.

Και αν αυτά μοιάζουν με όνειρα θερινής νυκτός, οι μαρτυρίες αποδεικνύουν ότι πρόκειται για απτή πραγματικότητα: «Λατρεύω το τζόγκινγκ, το κολύμπι στη θάλασσα, το πατινάζ στον πάγο, το σκι και το καγιάκ. Το πιο σημαντικό; Ολα αυτά μπορώ να τα κάνω μέσα στην πόλη μου». Η Σάρλοτ Στάνερ ποζάρει με πλατύ χαμόγελο και αθλητικά ρούχα για το πράσινο φυλλάδιο της Στοκχόλμης, που εκδόθηκε με αφορμή τη βράβευση της πόλης. Στο διάλειμμά της από τη δημόσια υπηρεσία όπου δουλεύει, προετοιμάζεται για τον τοπικό μαραθώνιο. Ζει και εργάζεται στη Στοκχόλμη και μου μιλάει για τη ζωή στη σκανδιναβική πόλη: «Ενα από τα πιο σημαντικά μέτρα ήταν η επιβολή διοδίων για την είσοδο στο κέντρο. Βέβαια, οι κάτοικοι της χώρας της Volvo και της Saab δεν ήταν έτοιμοι να αφήσουν τα Ι.Χ. τους». Τελικά, η σχετική ενημερωτική καμπάνια πέτυχε την ενίσχυση των μέσων μαζικής μεταφοράς. Μέσα σε δύο χρόνια η κίνηση στην πόλη μειώθηκε κατά 16%.

«Αν χρησιμοποιούσα το αυτοκίνητό μου, θα σπαταλούσα χρόνο και χρήμα. Παράλληλα, αγοράζοντας ένα οικολογικό αμάξι, έχω φορολογικές ελαφρύνσεις (το ίδιο ισχύει και για τα φωτοβολταϊκά). Επίσης, όλα τα δημόσια μέσα μεταφοράς και τα ταξί κινούνται με Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ)», μου λέει ο Πίτερ Γκούσταφσον, project manager εταιρείας πληροφορικής, μιλώντας για τη δική του καθημερινότητα. Από τους πιο σημαντικούς στόχους της πόλης είναι η αποδέσμευσή της από τα ορυκτά καύσιμα μέχρι το 2050. Ταυτόχρονα, το γεγονός ότι το 95% των κατοίκων ζουν σε απόσταση μικρότερη των 300 μέτρων από δημό-σιους χώρους πρασίνου είναι ένα στοιχείο που αυξάνει το βιοτικό τους επίπεδο. Σε αυτό συμβάλλουν και οι υπόλοιποι λόγοι για τους οποίους η Στοκχόλμη επιλέχθηκε ως πράσινη πρωτεύουσα: η ποιότητα του θαλασσινού νερού, η μείωση της ηχορύπανσης, η ενίσχυση της βιοποικιλότητας και της οικολογίας, οι καινούργιες παρα-λίες, το υψηλό ποσοστό ανακύκλωσης, ειδικά των λυμάτων, και το υπόγειο σύστημα για τη μεταφορά των απορριμμάτων.

«Εχω ταξιδέψει αρκετά και μπορώ να πω ότι η Στοκχόλμη είναι ιδιαίτερα πράσινη πόλη: Εχει περίπου 1.000 πάρκα, που καλύπτουν το 30% της έκτασής της. Το νερό είναι τόσο καθαρό, που μπορείς να κολυμπήσεις ή να ψαρέψεις», αναφέρει ο Πίτερ Γκούσταφσον. Σε αυτό συμβάλλει βέβαια και η απουσία βαριάς βιομηχανίας, αλλά, απ’ ό,τι φαίνεται, η προσπάθεια δεν γίνεται μόνο από την πολιτεία. Συμμετέχουν ενεργά και οι πολίτες και οι ιδιωτικές εταιρείες. Διαβάστε τα σχόλια των πολιτών

Οι άνθρωποι ταξιδεύουν με διαστημόπλοιο και εμείς είμαστε με τον… αραμπά! Και μην ακούσω πάλι τα τετριμένα: Αυτοί δεν έζησαν πόλεμο, δεν έχουν τον ήλιο της Ελλάδας, δεν γελάνε, δεν πίνουν ρετσίνα, δεν μουτζώνουν, δεν έχουν το ταπεραμέντο του Μεσογειακού λαού. Ο λαός ο … περιούσιος, ξεπουλάει τον ήλιο του, ξεπουλάει την πατρίδα του αφού πρώτα την κατακλέψει, γκρέμισε την βιομηχανία του ( βλ. ναυπηγεία), μολύνει τις παραλίες του, τους δρόμους και τα πεζοδρόμιά του και ανοίγει τα παράθυρα του … υβριδικού του αυτοκινήτου για να αδειάσει το τασάκι του στον δρόμο! Δεν με παρηγορεί τίποτε στον Έλληνα πιά! Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.  Και μην περιμένετε από κανέναν καρεκλοκένταυρο ελπίδα αν πρώτα δεν αλλάξουμε εμείς …τσερβέλο!

Η εννιάχρονη Γκιζέμ με τις τρύπιες μπότες έγινε διάσημη σε όλη την Τουρκία όταν οι συμβουλές της προς τους συμμαθητές της απαθανατίστηκαν με μια κάμερα από τον δάσκαλό της και ανέβηκαν στο Facebook. Χάρις σε αυτό το βίντεο, η Γκιζέμ εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές εκπομπές, ενώ δέχθηκε πρόταση να συμμετάσχει σε διαφήμιση.Και στο σπίτι της φθάνουν καθημερινά καινούργια ζευγάρια μπότες. «Είχαμε ένα τσουβάλι κάρβουνα στο σπίτι, τώρα έχουμε 80», λέει ο άνεργος πατέρας της.

Η ζωή της μικρής Γκιζέμ άλλαξε όταν μαζί με τη συμμαθήτριά της Χαβά προσπάθησαν να πείσουν τους συμμαθητές τους να διαβάζουν περισσότερο. «Φίλοι μου, εμένα ο δάσκαλος δεν με έκανε πρόεδρο επειδή είμαι φτωχή, αλλά επειδή είμαι καλή μαθήτρια.

Κοιτάξτε τις μπότες μου, είναι τρύπιες. Σήμερα ήρθα στο σχολείο με βρεγμένες κάλτσες. Ο πατέρας μου δούλευε στις οικοδομές κι έπεσε από τον τέταρτο όροφο. Δούλευε για να μας σπουδάσει. Η καρδιά μου είναι βαθιά πληγωμένη αυτήν τη στιγμή». Ο δάσκαλος της Γκιζέμ έστειλε το βίντεο στη Γερμανία, στην κόρη του, κι εκείνη το ανέβασε στο Facebook. Μέσα σε λίγες ώρες έσπασε ρεκόρ επισκέψεων. Κι ύστερα, η Γκιζέμ δέχθηκε προσκλήσεις από τις πιο δημοφιλείς τηλεοπτικές εκπομπές της χώρας. Όλη η Τουρκία τη θαύμασε. «Είναι για φτύσιμο», ξέσπασε αυθόρμητα η Γκιζέμ για την αρχή Εκπαίδευσης κατά τη διάρκεια του προγράμματος κάνοντας τον τηλεπαρουσιαστή να τρέξει κοντά της και να της κλείσει το στόμα φοβούμενος για τις συνέπειες. «Η κόρη μου έχει μάθει να λέει μόνο αλήθειες», έσπευσε να συμπληρώσει ο πατέρας της υπερήφανος για την κόρη του. Μια τουρκική παροιμία λέει άλλωστε ότι «στην Τουρκία το καλό τιμωρείται»!