‘Αφήστε με να είμαι ο εαυτός μου και τότε θα είμαι ικανοποιημένη,’ έγραψε η Άννα Φρανκ στο ημερολόγιο της στις 11 Απριλίου 1944. Όταν το έγραψε αυτό, είχαν περάσει ήδη δυο χρόνια από τότε που η Άννα και η οικογένεια της μπήκαν στην κρυψώνα τους στο Άμστερνταμ. Μαινόταν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και οι Κάτω Χώρες είχαν τεθεί υπό γερμανική κατοχή από το Μάιο 1940. Για να γλιτώσουν από τους Ναζί, η Άννα, η αδερφή της και οι γονείς της είχαν κρυφτεί στο Μυστικό Παράρτημα του γραφείου του πατέρα της. Στο Μυστικό Παράρτημα, η Άννα ονειρευόταν να γίνει συγγραφέας και δημοσιογράφος μετά τον πόλεμο. Σκεφτόταν συχνά τον πόλεμο και τον κόσμο που την περιέβαλλε. Στις 15 Ιουλίου 1944, η Άννα έγραψε στο ημερολόγιο της: ‘Είναι δύσκολα τα πράγματα σε τέτοιες εποχές: ξυπνούν μέσα μας ιδανικά, όνειρα και πολύτιμες ελπίδες, που τις συντρίβει η σκληρή πραγματικότητα.
Για τους Ναζί, η Άννα Φρανκ ήταν απλώς μια Εβραία. Χρησιμοποιούσαν τους φυλετικούς νόμους που είχαν θεσπίσει για να καθορίζουν ποιοι ήταν Εβραίοι και έπρεπε για αυτό το λόγο να στερηθούν το δικαίωμα να ζήσουν. Ο αντισημιτισμός των Ναζί οδήγησε στο Ολοκαύτωμα: τη δολοφονία έξι εκατομμυρίων Εβραίων ανδρών, γυναικών, και παιδιών. Η Άννα Φρανκ ήταν μια από αυτούς. Το πρώτο μέρος της έκθεσης επικεντρώνεται στη ζωή της. Η δική μας εποχή είναι πολύ διαφορετική. Οι διαφορές μεταξύ του τότε και του τώρα είναι τεράστιες, αλλά οι διακρίσεις και ο αποκλεισμός δεν τελείωσαν με το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στο δεύτερο μέρος της έκθεσης, νέοι άνθρωποι περιγράφουν πώς χειρίζονται αυτά τα ζητήματα.
Μπορείς να διαβάσεις την ιστορία της ζωής της Άννας Φρανκ, εδώ.
Πρόκειται για μια έκδοση του ιδρύματος Anne Frank House.
