2 Νηπιαγωγείο Καλαμάτας

Και η σχολική χρονιά έφτασε για μια ακόμη φορά στο τέλος της…

Την Τετάρτη 15 Ιουνίου 2016 πραγματοποιήθηκε η καλοκαιρινή γιορτή του Νηπιαγωγείου μας. Παρόντες όλα τα νηπιάκια μας με τους γονείς τους. Ακούστηκαν καλοκαιρινά τραγουδάκια απ’ όλους τους μαθητές και των δύο τμημάτων κι ακολούθησε το καθιερωμένο πια καλοκαιρινό εργαστήρι κατασκευών, που είχε διαμορφωθεί στον προαύλειο χώρο του Νηπιαγωγείου μας και στο οποίο συμμετείχαν τα νηπιάκια μας με τους γονείς τους.

Θα θέλαμε, σε αυτό το σημείο, να ευχαριστήσουμε όλους όσοι μας βοήθησαν την τρέχουσα σχολική χρονιά:
1)την κυρία Σχολική Σύμβουλο, Στυλιανή Σαραντοπούλου, για τις συμβουλές της και τη βοήθειά της σε κάθε αίτημά μας,
2)τον κύριο Σπύρο Καμαρινόπουλο , Διευθυντή του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμάτας για το δανεισμό βιντεοπροβολέα (με τον οποίο παρουσιάσαμε στην αρχή της σχολικής χρονιάς την ιστοσελίδα του σχολείου μας στους γονείς των μαθητών), 
3)τον κύριο Παναγιώτη Παναγιωτόπουλο, Διευθυντή του 1ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμάτας και τους εκπαιδευτικούς του σχολείου για την όμορφη εκδήλωση της Α’ Τάξης του Δημοτικού,που παρακολούθησαν τα νηπιάκια μας, ύστερα από πρόσκληση που μας έγινε και στα πλαίσια της ομαλής μετάβασης των νηπίων από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό,

4)το προσωπικό της Διεύθυνσης Α/θμιας Εκπ/σης Μεσσηνίας και τον Διευθυντή, κύριο Δημήτρη Οικονομόπουλο για τις συμβουλές και τη βοήθειά τους σε κάθε μας αίτημα,

5)τους υπευθύνους στην Πειραματική Σκηνή Καλαμάτας, στη Δημοτική-Λαϊκή Βιβλιοθήκη της πόλης μας, καθώς και στο Αγρόκτημα Φοίφα, οι οποίοι χάρισαν στα παιδάκια μας επισκέψεις, που τους προσέφεραν αξέχαστες εμπειρίες,

6)όλους τους γονείς των μαθητών μας για την πολύτιμη συνεργασία τους κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς και φυσικά …………….
7)τα νηπιάκια μας, που μας δίνουν κάθε χρονιά δύναμη και λόγο να προσπαθούμε για το καλύτερο.

Ο Σύλλογος Διδασκόντων του Νηπιαγωγείου μας εύχεται σε όλους:

“Καλό καλοκαίρι με υγεία, προσωπική και οικογενειακή ευτυχία !!!” και “Καλή πρόοδο” στα νηπιάκια μας.

Παρακάτω, σας παρουσιάζουμε ενδεικτικές φωτογραφίες από τις ατομικές κι ομαδικές δράσεις μας, για να καλωσορίσουμε το καλοκαίρι.

Αρχικά, παραθέτουμε κάποιες φωτογραφίες από την πρώτη συνάντηση με τους γονείς των μαθητών μας. Ολοκληρώνεται έτσι ο “κύκλος” της φετινής σχολικής χρονιάς.

Ραντεβού το Σεπτέμβρη!!!

-Διαβάσαμε το παραμύθι: «Η κούκλα που ήθελε να αποκτήσει μωρό» του Ντιμίτερ Ινκιόφ και γνωρίσαμε την ιστορία της παραδοσιακής ρώσικης κούκλας «Ματριόσκα», στα πλαίσια και του περιβαλλοντικού προγράμματος: «Ήθη κι έθιμα ανθρώπων και λαών», που υλοποιούμε στο Νηπιαγωγείο μας την τρέχουσα σχολική χρονιά. Παίξαμε με την κούκλα αυτή κάνοντας τις σχετικές σειροθετήσεις μεγεθών και φτιάξαμε και την ευχετήρια καρτούλα για τη μαμά μας.
-Διαβάσαμε το παραμύθι: «Πώς γράφεται η λέξη μητέρα;» της Αγγελικής Βαρελλά και φτιάξαμε ομαδικά την ακροστιχίδα της λέξης «μητέρα».
-Ασχοληθήκαμε με μαθηματικές και γλωσσικές δραστηριότητες αφιερωμένες στην ημέρα της μητέρας με σχετικές λεξούλες.
-Χαρίσαμε στις μαμάδες μας ένα βιβλιαράκι που σε κάθε σελίδα του, τα παιδιά έγραψαν ή ζωγράφισαν κάτι για τη μαμά τους. Την ιδέα την είδαμε σε πολλά αγαπημένα ιστολόγια συναδέλφων και την προσαρμόσαμε στις δικές μας ανάγκες.
-Επίσης, χαρίσαμε στις αγαπημένες μανούλες μας ένα κολιέ-φυλαχτό, που φτιάξαμε με τα χεράκια μας. Κάθε φορά που η μανούλα μας είναι στεναχωρημένη, θα βλέπει το ωραίο αυτό κολιέ-φυλαχτό και θα αισθάνεται καλύτερα.
-Διαβάζοντας το βιβλίο: «Οι μαμάδες» της Βούλας Παπαγιάννη, καθηγήτριας του τμήματος Διαπολιτισμικής Αγωγής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, μας δόθηκε η ευκαιρία να φτιάξουμε το δικό μας βιβλίο, αφιερωμένο στις ξεχωριστές μανούλες μας. Πόσο άραγε γνωρίζουν τα νηπιάκια μας τις μανούλες τους; Οι περισσότερες πάντως μανούλες επιβεβαίωσαν τα όσα έγραψαν τα παιδάκια τους.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΟΥΛΕΣ!!!

Το Πάσχα είναι μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της Χριστιανοσύνης.

Τα παιδιά μας είπαν τι τους έρχεται στο μυαλό μόλις ακούν τη μαγική αυτή λέξη και καταγράψαμε τις παρατηρήσεις τους. Το πασχαλινό και το σοκολατένιο αυγό ήταν αυτά που κυριάρχησαν στη σκέψη τους. Μάθαμε έτσι τη λέξη αυγό και θέσαμε το σχετικό προβληματισμό, αν δηλαδή η κότα γέννησε το αυγό ή το αυγό την κότα.

Τα παιδιά ζωγράφισαν με το δικό τους τρόπο τον κύκλο ζωής της κότας ή του αυγού.

Παρατήρησαν το σχήμα του κι έμαθαν το οβάλ.

Έπαιξαν μαθηματικά και γλωσσικά παιχνίδια.

Έμαθαν και δραστηριοποιήθηκαν στην αναβίωση ελληνικών εθίμων, αλλά κι εθίμων άλλων χωρών για το Πάσχα και κατέγραψαν την ευχή : «Καλό Πάσχα» σε διάφορες γλώσσες στα πλαίσια του περιβαλλοντικού προγράμματος: «Ήθη κι έθιμα ανθρώπων και λαών», που υλοποιείται την τρέχουσα σχολική χρονιά στο Νηπιαγωγείο μας. Έφτιαξαν και σχετικό βιβλιαράκι, όπου αποτυπώθηκαν κάποια από τα έθιμα αυτά.

Οι ανθισμένες πασχαλιές στην αυλή του σχολείου, μας έδωσαν την αφορμή να μάθουμε την ιστορία της σύμφωνα με το λαϊκό μύθο και να τη ζωγραφίσουμε.

Ακούσαμε την ιστορία της παπαρούνας και του κοκκινολαίμη και την αποδώσαμε εικαστικά.

Μάθαμε τη συλλαβούλα «Πα-» του Πάσχα, της Πασχαλιάς και της πασχαλίτσας.

Και φυσικά δε νοείται Πάσχα χωρίς τις σχετικές κατασκευούλες.

Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, Δανός συγγραφέας και ποιητής, πασίγνωστος σ’ όλο τον κόσμο για τα παραμύθια του. Γιος ενός παπουτσή και μιας πλύστρας, γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του 1805 στην πόλη Οντένσε. Έμεινε ορφανός από πατέρα στα 11 του χρόνια και έκανε διάφορες δουλειές για να τα φέρει βόλτα αυτός και η μητέρα του. Το σχολείο ήταν μια πολυτέλεια για τον μικρό Χανς Κρίστιαν.

Το προσωπικό του καταφύγιο, τις όποιες ελεύθερες ώρες είχε, ήταν ένα μικρό κουκλοθέατρο. Έφτιαχνε με τα ίδια του τα χέρια τις κούκλες, τις έντυνε κι έδινε τις δικές του προσωπικές παραστάσεις, με έργα κυρίως του Σαίξπηρ, τα οποία απομνημόνευε με χαρακτηριστική ευκολία.

Η χάρη του αυτή έφτασε στα αυτιά του βασιλιά της Δανίας Φρειδερίκου του 6ου, ο οποίος ενδιαφέρθηκε προσωπικά για το παράξενο αυτό αγόρι. Τον έστειλε σ’ ένα από τα καλύτερα σχολεία της χώρας, καταβάλλοντας ο ίδιος τα δίδακτρα. Μετά κόπων και βασάνων, ο Χανς Κρίστιαν τελείωσε το Γυμνάσιο σε ηλικία 23 ετών. «Τα χρόνια αυτά ήταν τα πιο πικρά και σκοτεινά της ζωής μου», έγραψε στην αυτοβιογραφία του. Στη συνέχεια γράφεται στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του.

Το 1822 εκδίδει το πρώτο βιβλίο του, που θα περάσει απαρατήρητο. Το 1829 γράφει μια ιστορία φαντασίας με τίτλο «Περίπατος από το κανάλι του Χόλμενς στο ανατολικό σημείο του νησιού Άμαγκερ, που θα σημειώσει μεγάλη επιτυχία. Συνεχίζει να γράφει, ποιήματα, θεατρικά έργα, λιμπρέτα για λυρικά έργα, μυθιστορήματα, που γνωρίζουν επιτυχία περισσότερο στη Γερμανία, παρά στην πατρίδα του.

Το 1835 δημοσιεύει τα πρώτα του «Παραμύθια για παιδιά» και μόνο 8 χρόνια αργότερα κερδίζουν την επιδοκιμασία του κόσμου. Θα γράψει συνολικά 168 παραμύθια ως το 1872 με πιο γνωστά, «Τα κόκκινα Παπούτσια», «Η πριγκίπισσα και το μπιζέλι», «Η βασίλισσα του χιονιού», «Το ασχημόπαπο», «Το μολυβένιο στρατιωτάκι», «Το μικρό έλατο», «Η μικρή γοργόνα», «Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα», «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» και «Η Τοσοδούλα».

Ενώ τα έργα του Άντερσεν είναι σχεδόν άγνωστα έξω από τη Δανία και τις γειτονικές της χώρες, τα παραμύθια του είναι από τα πιο πολυμεταφρασμένα έργα σ’ όλη την ιστορία της λογοτεχνίας. Μολονότι βασίζονται σε λαϊκούς θρύλους, τα περισσότερα χαρακτηρίζονται από έναν ηθικό ρεαλισμό, παρά απ’ την ανάγκη εκπλήρωσης μιας επιθυμίας. Οι κακοί δεν είναι δράκοι ή μάγισσες των λαϊκών μυθιστοριών, αλλά εκπρόσωποι ανθρώπινων αδυναμιών, όπως ματαιοδοξίας, σνομπισμού ή εγωιστικής αδιαφορίας. Ορισμένα από τα παραμύθια του αποκαλύπτουν μία αισιόδοξη πίστη στην επικράτηση του καλού και του ωραίου, άλλα είναι βαθιά απαισιόδοξα και έχουν δυσάρεστο τέλος.

Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν θα διακριθεί και στην ταξιδιωτική λογοτεχνία. Από το 1833 ως το 1857 πραγματοποιεί 29 ταξίδια σε Ευρώπη, Ασία και Αφρική, γνωρίζεται με μεγάλες προσωπικότητες της εποχής και καταγράφει τις εμπειρίες του σε σειρά ταξιδιωτικών βιβλίων.

Τα βήματά του θα τον φέρουν ως την Ελλάδα τον Μάρτιο του 1841. Στο οδοιπορικό του «Το Παζάρι ενός ποιητή», που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Εστία» με τον τίτλο «Οδοιπορικό στην Ελλάδα» περιγράφει λεπτομερώς τη διαμονή στην Αθήνα.

Την άνοιξη του 1872, ο Άντερσεν έπεσε από το κρεβάτι του και χτύπησε σοβαρά. Δεν ξανάγινε ποτέ τελείως καλά και στις4 Αυγούστου του 1875 πέθανε, σε ηλικία 70 ετών.

Την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (Ιnternational Board on Books for Young People – ΙΒΒΥ) το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας.

Πηγές : 

http://dreamskindergarten.blogspot.gr

http://www.sansimera.gr/biographies/

http://el.wikipedia.org/

-Στα πλαίσια του εορτασμού της ημέρας, μάθαμε για το Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και τα παραμύθια του, μιλήσαμε για το αγαπημένο μας παραμύθι και καταγράψαμε σε ομαδική αφίσα τους λόγους για τους οποίους αγαπάμε τα βιβλία.

-Φτιάξαμε και ατομικούς σελιδοδείκτες με τα παιδιά του κόσμου, στα πλαίσια και του περιβαλλοντικού προγράμματος που υλοποιείται στο νηπιαγωγείο μας: «Ήθη κι έθιμα ανθρώπων και λαών».

-Μάθαμε και το παρακάτω ποιηματάκι:

«Ο Ύμνος του Βιβλίου» του Ευγένιου Τριβιζά

Πες μου κάτι, τι αξίζει πιο πολύ από φλουριά;

Πες μου κάτι, τι χαρίζει γέλιο, κέφι και χαρά;

Έλα, πες μου τι γεμίζει παρηγόρια την καρδιά;

Έλα, πες μου, τι σκορπίζει την πιο μαύρη συννεφιά;

Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει και δακρύζω,

που με κάνει να γελάω, που με κάνει να ελπίζω;

Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει να γιορτάζω,

που με κάνει να πετάω, στα ουράνια να καλπάζω;

Ένα βιβλίο! Ένα βιβλίο!

-Επισκεφθήκαμε και τη Λαϊκή Βιβλιοθήκη της πόλης μας και δανειστήκαμε βιβλία.

Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που «γεννήθηκε» το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες, λαό της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι οποίοι ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο «κώδικας δεοντολογίας» των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.

Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η «1η Απριλίου». Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.

Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χηρέψει γρήγορα.

Πηγή: Βικιπαίδεια

-Μάθαμε το τραγούδι: «Τα ψέματα» και τοποθετήσαμε τις εικόνες από το εικονόλεξο του τραγουδιού με τη σωστή σειρά.

Τα ψέματα Στραβός βελόνα γύρευε, ολά-ολά (x 2) Μέσα σε αχυρώνα, βατσιτσέλο-βατσιτσό (x 2)

Και ο κουφός του έλεγε, ολά-ολά (x 2) Πως άκουσ’ ένα κρότο, βατσιτσέλο-βατσιτσό (x 2)

Πολλά ψέματα είπαμε,ολά-ολά (x 2) Ας πούμε και μι’ αλήθεια, βατσιτσέλο-βατσιτσό (x 2) Ο κόκορας εγέννησε, ολα-ολα (x 2) Σαράντα κολοκύθια, βατσιτσέλο-βατσιτσό (x 2)

Τα κολοκύθια είχανε μέσα νερό, ολά-ολά (x 2) Και το νερό βατράχια, βατσιτσέλο-βατσιτσό (x 2)

-Διαβάσαμε τα παραμύθια:

1) «Ο ψεύτης βοσκός», παραδοσιακό και ζωγραφίσαμε ό,τι μας έκανε εντύπωση από αυτό,

2) «Πινόκιο», παραδοσιακό ,

3) «Τα ψέματα του Απρίλη» της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου,

4) «Λίνα-Πόσο ζυγίζει ένα ψέμα;» της Silvia Serreli και

5) «Το αυγό του Σίλα» των: Νένας Γεωργιάδου και Χρήστου Νικολαΐδη

-Παίξαμε με τα ψέματα:

α. Φτιάξαμε ένα μεγάλο κεφάλι του Πινόκιο χωρίς να του βάλουμε μυτούλα. Καθίσαμε όλοι γύρω από αυτό  και το κάθε παιδί που έλεγε ένα ψεματάκι έπρεπε να βάλει ένα τουβλάκι στην μύτη του, χτίζοντας έτσι μια τεράστια μύτη, η οποία ξαναέγινε μικρή όταν τα ψέματα αντικαταστάθηκαν από αλήθειες αυτή τη φορά. (Πηγή: ιστοσελίδα «Της τάξης και της πράξης»)

β. Χρησιμοποιώντας το ίδιο μεγάλο χάρτινο κεφάλι του Πινόκιο παίξαμε άλλο ένα παιχνίδι. Αυτή τη φορά για μύτη χρησιμοποιήσαμε ένα παιχνίδι ευστοχίας με δακτύλιους που υπάρχει στο νηπιαγωγείο μας. Όποιο παιδί κατάφερνε να στοχεύσει σωστά στη μύτη του Πινόκιο με το δακτύλιο από σχοινί που κρατούσε, έλεγε κι ένα ψεματάκι. (Πηγή: ιδέα από το pinterest)

γ. Χρησιμοποιώντας ένα χωνί, που το μετατρέψαμε σε κεφάλι του Πινόκιο κι ένα στυλό παίξαμε άλλο ένα πρωταπριλιάτικο παιχνίδι. Σε κάθε ψέμα η μύτη μεγάλωνε και σε κάθε αλήθεια μίκραινε με τη βοήθεια του στυλό που ένα παιδάκι είχε αναλάβει να μετακινεί στο ρύγχος του χωνιού. (Πηγή: η ιστοσελίδα της pitsina)

δ. Παίξαμε κι ένα παιχνίδι σειραθέτησης με τη μύτη του Πινόκιο, τοποθετώντας εικόνες που βρήκαμε στο διαδίκτυο στη σειρά ξεκινώντας από την εικόνα όπου ο Πινόκιο έχει πει τα λιγότερα ψέματα κι έτσι έχει μικρή μύτη.

ε. Τα παιδιά κρατούσαν στα χέρια τους δύο καρτελίτσες. Η μία έγραφε τη λέξη αλήθεια και η άλλη τη λέξη ψέμα. Έπρεπε να σηκώσουν τη σωστή καρτέλα ανάλογα με το αν αυτό που άκουγαν ήταν αλήθεια ή όχι. Νικητής ήταν αυτός που κατάφερε να μην ξεγελαστεί και σηκώσει λάθος καρτελίτσα.

-Καταγράψαμε τα ψέματα και τις αλήθειες που είπαμε, ξεχωρίζοντας το ψέμα από την αλήθεια και γνωρίσαμε το γράμμα Ψ,ψ.

-Επισκεφθήκαμε την Πειραματική Σκηνή Καλαμάτας, όπου και παρακολουθήσαμε την υπέροχη παράσταση κουκλοθεάτρου: “Πινόκιο”.

Στα πλαίσια και του προγράμματος : «Ήθη κι έθιμα ανθρώπων και λαών», που υλοποιείται από το Ολοήμερο Τμήμα του Νηπιαγωγείου μας, μάθαμε και για το χαρακτηριστικό πρωταπριλιάτικο έθιμο της Γαλλίας, το «Poisson d’ Avril».

Την 1η Απριλίου στη Γαλλία συνηθίζουν να λένε ψέματα αλλά και να κρεμούν στις πλάτες των περαστικών μικρά χάρτινα ψάρια και να φωνάζουν «Πρωταπριλιάτικο ψάρι!» («Poisson d’ Avril!»), μόλις οι περαστικοί το αντιληφθούν.

Φτιάξαμε κι εμείς το χαρακτηριστικό ψαράκι και παίξαμε λέγοντας ψέματα και φωνάζοντας : Poisson d’ Avril!

Επίσης, στα πλαίσια του ίδιου προγράμματος, παρακολουθήσαμε στο διαδίκτυο βιντεάκια με ιστοριούλες του Πινόκιο στα ιταλικά, αλλά και στα γαλλικά, ώστε να έρθουμε σε μια πρώτη επαφή και γνωριμία με άλλες γλώσσες και χώρες της Ευρώπης, όπου κι εμείς ανήκουμε.

Παραθέτουμε κάποιες φωτογραφίες από τις δραστηριότητές μας:

-Φτιάξαμε τα παραδοσιακά «μαρτάκια» για να καλωσορίσουμε την άνοιξη.

-Δραματοποιήσαμε το ποίημα της Ρίτας Μπούμη-Παπά: «Ο Μάρτης και η μάνα του».

«Ο Μάρτης και η μάνα του»

Τον γνωρίζετε τον Μάρτη,

τον τρελό και τον αντάρτη;

Ξημερώνει και βραδιάζει

κι εκατό γνώμες αλλάζει.

Βάζει η μάνα του μπουγάδα,

σχοινί δένει στη λιακάδα,

τα σεντόνια της ν’ απλώσει,

μια χαρά να τα στεγνώσει.

Να που ο Μάρτης μετανιώνει

και τα σύννεφα μαζώνει

και να μάσει η μάνα τρέχει

τα σεντόνια, γιατί βρέχει!

Να ο ήλιος σε λιγάκι,

φύσηξε το βοριαδάκι

κι η φτωχή γυναίκα μόνη

τα σεντόνια ξαναπλώνει.

Μια βροντή κι ο ήλιος εχάθη

μες στης συννεφιάς τα βάθη,

ρίχνει και χαλάζι τώρα,

πω πω πω, τι άγρια μπόρα!

Ως το βράδυ φορές δέκα

άπλωσε η φτωχή γυναίκα

την μπουγάδα κι όρκο δίνει

Μάρτη να μην ξαναπλύνει.

-Μετά από συζήτηση για τις σημαντικές γιορτές και γεγονότα που μας φέρνει ο Μάρτης, κάθε παιδάκι έφτιαξε και εικονογράφησε το: «Βιβλίο του Μάρτη»

-Γίναμε μικροί εικονογράφοι και εικονογραφήσαμε άλλο ένα ποιηματάκι που αναφέρεται στο μήνα μας και με αυτό στολίσαμε την πόρτα της τάξης μας.

-Μάθαμε και την παροιμία: «Μάρτης είναι, χάδια κάνει. Μία κλαίει και μία γελάει» και την εικονογραφήσαμε ατομικά.

-Αντιστοιχίσαμε ανοιξιάτικες λέξεις που έχουν ομόηχη κατάληξη.

-Μάθαμε τα «χελιδονίσματα», τα κάλαντα της άνοιξης και τα είπαμε στους καλούς γείτονες του σχολείου μας, δεχόμενοι και τα ανάλογα γλυκά κεράσματα.

Χελιδονίσματα: Τα Κάλαντα της Άνοιξης

Περιστεράκι πέταξε,

ηύρε πύργο κι έκατσε

και χαμοκελάηδησε:

Μάρτη Μάρτη μου, καλέ.

Μάρτη Μάρτη μου, καλέ

και Φλεβάρη φοβερέ

κι αν χιονίσεις κι αν φλεβίσεις,

πάλι Άνοιξη θ’ ανθίσεις.

Μάρτη Μάρτη βροχερέ

και Απρίλη δροσερέ,

τα πουλάκια κελαηδούν,

τα δενδράκια φύλλ’ ανθούν.

Τα πουλάκια αβγά γεννούν

κι αρχινούν να τα κλώσουν.

Κύριε Γιάννη, κύριε Αποστόλη και κυρία Ελένη σας ευχαριστούμε πολύ!!!

Ακολουθούν ενδεικτικές φωτογραφίες από τις δραστηριότητες:

Η 6^η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού. Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying), όπως και ο όρος «θυματοποίηση» (victimization) χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου.

Στα πλαίσια αυτής της ημέρας διαβάσαμε το παραμύθι: «Η Μόνα σε καινούργιο της σχολείο», ιστορία γραμμένη και εικονογραφημένη από παιδιά, μια πρωτοβουλία της Εταιρίας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (Ε.Ψ.Υ.Π.Ε).

Ακολούθησε συζήτηση με τα παιδιά για το πώς νιώθει η χελώνα, αν η συμπεριφορά των συμμαθητών της ήταν σωστή και για το τι μπορούσε να κάνει η ίδια, για να ξεπεράσει το πρόβλημα. Ακολούθησε αποτύπωση σε ατομικά φύλλα εργασίας των εντυπώσεων των παιδιών από την ανάγνωση της ιστορίας.

Γράψαμε τις λέξεις που μας πληγώνουν και στη συνέχεια τις βάλαμε σε μια σακούλα «απορριμμάτων», για να τις «πετάξουμε στα σκουπίδια» και να τις διαγράψουμε από το λεξιλόγιό μας.

Ακούσαμε και είδαμε από το youtube το τραγούδι των Locomondo: «Χέρια σαν κι αυτά» και τοποθετήσαμε σε ένα χαρτόνι κάνσον σε δύο στήλες τις εικόνες με τα χεράκια στα οποία λέμε ναι και τις εικόνες με τα χεράκια στα οποία λέμε όχι.

Τέλος, φτιάξαμε και την ομαδική αφίσα για την ημέρα, όπου καταγράψαμε το δικό μας σύνθημα γι’ αυτή τη μέρα :

«ΔΕ ΘΥΜΩΝΩ, ΔΕ ΜΑΛΩΝΩ, ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΝΑΧΑ ΑΠΛΩΝΩ!!!»

Ακολουθούν μερικές ενδεικτικές φωτογραφίες από τις δράσεις για την ημέρα στο Νηπιαγωγείο μας:

Έφτασε μία από τις πιο αγαπημένες γιορτές των παιδιών: οι Απόκριες! Μασκαρευτήκαμε, μουντζουρωθήκαμε, βάψαμε, παίξαμε, κατασκευάσαμε και χορέψαμε στους ρυθμούς του τρελού καρναβαλιού!

Λίγα πράγματα, απ’ όσα κάναμε, σας τα παραθέτουμε παρακάτω:

1.Διαβάσαμε την εξαιρετική ιστορία του Αρλεκίνου της Ζωρζ Σαρή κι εντοπίσαμε στο χάρτη την Ιταλία, μαθαίνοντας κι αποκριάτικα έθιμα της χώρας αυτής, όπου η γιορτή του καρναβαλιού έχει αγαπηθεί πολύ από μικρούς και μεγάλους. Αφού διαβάσαμε την ιστορία αυτή, παρατηρήσαμε εικόνες από σχετικά έργα τέχνης και είδαμε ότι η στολή του αποτελείται από χρωματιστούς ρόμβους. Κάναμε και την ανάλογη ατομική κατασκευή, μιλώντας και για το γραμματάκι Α,α.

2.Ασχοληθήκαμε με παιχνίδια αρίθμησης και ταξινόμησης μεγεθών, καθώς και με σχετικά επιτραπέζια παιχνίδια.

3.Μιλήσαμε για έθιμα της Αποκριάς στην Ελλάδα και στον κόσμο.

4.Διαβάσαμε τα παραμύθια: α) «Το κόκκινο μπαλόνι της μασκαρούς Χαράς» της Κάτια Πινό, β) «Τα παιχνίδια του Φλεβάρη» της Λότης Πέτροβιτς Ανδριτσοπούλου, γ) «Έχασα τη μύτη μου και ψάχνω να τη βρω» της Άννης Θεοχάρη, δ) «Το γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή, καθώς κι ε) ένα παραμύθι ενός Ιταλού συγγραφέα (Roberto Piumini), όπου παρουσιάζεται μια άλλη εκδοχή για το πώς απέκτησε την πολύχρωμη στολή του ο Αρλεκίνος,

5.Γιορτάσαμε την Τσικνοπέμπτη στο Νηπιαγωγείο μας με χορούς, τραγούδια και το παραδοσιακό «τσίκνισμα».

6.Γιορτάσαμε και τον ερχομό της Καθαράς Δευτέρας και την επίσημη έναρξη της Σαρακοστής με το πατροπαράδοτο αποκριάτικο πάρτυ την τελευταία Παρασκευή.

7.Ασχοληθήκαμε με ατομικές, αλλά κι ομαδικές αποκριάτικες κατασκευές, μιλώντας και για το γραμματάκι Χ,χ του χαρταετού.

8.Μιλήσαμε για τη Σαρακοστή, τη νηστεία, τα αρτύσιμα και τα νηστίσιμα φαγητά και στολίσαμε τον πίνακα της τάξης μας με την κυρά Σαρακοστή, η οποία θα μας συντροφεύει στις δραστηριότητές μας μέχρι τον ερχομό του Πάσχα. Φτιάξαμε και τα ατομικά ημερολόγια της κυρα Σαρακοστής, για να μετράμε και στο σπίτι τις μέρες μέχρι τον ερχομό του Πάσχα, μάθαμε δύο ποιηματάκια γι’ αυτή και κάθε Παρασκευή που αφαιρούμε κι από ένα ποδαράκι, διαβάζουμε την αντίστοιχη ιστορία του κάθε ποδιού από τα βιβλία: α) «Ο Λάμπρος και τα επτά ποδαράκια της κυρά Σαρακοστής» της Νικολέττα Σκάλκου – Διαμαντίδη και β) «Η κυρα Σαρακοστή» της Μαρίνας Παλιάκη – Μπόκια.

9.Όμως κυρα Σαρακοστή δεν έχουμε μόνο στην Ελλάδα !Μάθαμε για τη Vella Quaresma της περιοχής της Καταλονίας στην Ισπανία και για τον κουκαρά της περιοχής του Πόντου. Εντοπίσαμε τις ομοιότητες και τις διαφορές των εθίμων αυτών με την κυρα Σαρακοστή του ελλαδικού χώρου.

Ενδεικτικά, παραθέτουμε παρακάτω κάποιες φωτογραφίες από στιγμιότυπα των δραστηριοτήτων μας:

Γιορτάσαμε στο Νηπιαγωγείο μας τον ερχομό του Χειμώνα κι ασχοληθήκαμε με ποικίλες δραστηριότητες, παραδείγματα των οποίων καθώς και οι σχετικές φωτογραφίες παρατίθενται παρακάτω:

1.Μιλήσαμε για τα ζώα που πέφτουν σε χειμερία νάρκη με αφορμή την ανάγνωση του κλασικού ουκρανικού παραμυθιού: ¨Το γάντι” και ασχοληθήκαμε με σχετικές ομαδικές κι ατομικές κατασκευές, καθώς και με μαθηματικά παιχνίδια.

2.Μιλήσαμε για τις αλκυονίδες μέρες ,ασχοληθήκαμε με γλωσσικές δραστηριότητες και εικονογραφήσαμε το βιβλιαράκι του Μύθου της Αλκυόνας, καθώς και με σχετικά μαθηματικά παιχνίδια.

3.Στολίσαμε με ατομικές και ομαδικές κατασκευούλες τις τάξεις μας χειμωνιάτικα.

4.Φτιάξαμε ζεστή φασολάδα κι ένα πεντανόστιμο κέικ και καταγράψαμε τη συνταγή.

5.Ακούσαμε,δραματοποιήσαμε και ζωγραφίσαμε το ποίημα του Χ. Σακελλαρίου: “Το παγωμένο πουλάκι”

6.Μιλήσαμε για τους Τρεις Ιεράρχες, τους Άγιους Προστάτες των γραμμάτων και των μαθητών και φτιάξαμε μια καρτούλα

7.Ακούσαμε το παραμύθι: “Τα παιχνίδια του Φλεβάρη” της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου και εικονογραφήσαμε την ιστορία.