Η θεματική ενότητα ” Το σπίτι μου” αποτελεί αγαπημένο θέμα, γιατί αφορά τον ζεστό και οικείο χώρο των παιδιών, το καταφύγιό τους, όπου περνούν όμορφες οικογενειακές στιγμές με τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Διαβάζουμε το αγαπημένο σε όλους παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά :Τα τρία μικρά λυκάκια.
Τα τρία μικρά λυκάκια καθώς προσπαθούν να χτίσουν το σπίτι των ονείρων τους, έρχονται αντιμέτωπα με τον κακό Ρούνι Ρούνι, που καταστρέφει κάθε προσπάθειά τους. Όταν τα τρία μικρά λυκάκια χτίζουν ένα σπίτι από τούβλα, ο Ρούνι Ρούνι, το ύπουλο κακό γουρούνι, το γκρεμίζει με το σφυρί του. Όταν χτίζουν ένα σπίτι από τσιμέντο, το γκρεμίζει με το κομπρεσέρ του! Όταν χτίζουν ένα σπίτι από ατσάλι , το γκρεμίζει με δυναμίτη. Τι πρέπει να κάνουν τα τρία μικρά λυκάκια για να γλιτώσουν; Αν συμφιλιώνονταν με το Ρούνι Ρούνι; Τελικά ένα σπίτι με λουλούδια είναι το σπίτι που προσφέρει στα μικρά λυκάκια ασφάλεια και γαλήνη και μια λουλουδάτη μυρωδιά που φτάνει στη ψυχή του Ρούνι Ρούνι και την μαλακώνει.
Ένα παραμύθι που συνδυάζει το χτίσιμο ενός σπιτιού με τις αξίες της συμφιλίωσης και της κατανόησης.
Είναι όλα τα σπίτια ίδια;
Σπίτι για κάποιους είναι ένα κτίσμα από τσιμέντο και τούβλα, για άλλους μια κατασκευή από χιόνι , μια σπηλιά ή μια πλωτή βάρκα. Κάποια σπίτια φτιάχνονται από τους ίδιους τους ανθρώπους από φυσικά υλικά που υπάρχουν στο περιβάλλον τους όπως ξύλα, φύλλα από φοίνικες, δέρματα ζώων, καλάμια μπαμπού. Ενώ άλλα με σύγχρονες μεθόδους κατασκευής και νέα υλικά . Όπως και να έχει οικοδομηθεί ένα σπίτι , θα είναι πάντα το λιμάνι και το καταφύγιο του ανθρώπου που θα του προσφέρει ηρεμία, ασφάλεια, ιδιωτικότητα και θα αποτελεί χώρο αγάπης και συντροφικότητας.
Παρατηρούμε εικόνες από διάφορα σπίτια
Διακρίνουμε ποια σπίτια θυμίζουν Ελλάδα και πολύ σωστά καταλήξαμε σε τρεις κατηγορίες σπιτιών :
1.πολυκατοικίες που συναντώνται στις πόλεις
2.παραθαλάσσια σπίτια στα νησιά
3.όμορφα πέτρινα σπίτια στα χωριά.
Σπίτι όμως δεν έχουν μόνο οι άνθρωποι αλλά και τα περισσότερα είδη του ζωικού βασιλείου
Ήρθε η ώρα να φτιάξουμε και τα δικά μας σπίτια φέρνοντας φωτογραφίες της οικογένειάς του καθενός.
Τα σπίτια μας εντάσσονται και δημιουργούν την ευρύτερη γειτονιά. Η δική μας είναι στα Καμίνια του Πειραιά και εκεί βρίσκεται και το νηπιαγωγείο μας. Ρωτήσαμε τα παιδιά να μας πουν αν μένουν στην ίδια γειτονιά με κάποιο συμμαθητή τους, με κάποια από τις δασκάλες, με τον παππού ή τη γιαγιά τους ,με κάποιο συγγενή. Στη συνέχεια ζητήσαμε να μας απαντήσουν αν γνωρίζουν άλλα κτίσματα ή μαγαζιά που συνθέτουν τη γειτονιά. Αμέσως είπαν το φούρνο, το μανάβη, το super market, τις κούνιες που αποτελεί αγαπημένο τους τόπο κ.τ.λ.
Επόμενο βήμα ήταν να τα γράψουμε για να εξακριβώσουμε αν θα τα συναντήσουμε στη βόλτα που θα ακολουθούσε την επόμενη μέρα και ανυπομονούσαν να πάμε όλοι μαζί.
Η ώρα που περίμεναν έφτασε!!!Όλα τα παιδιά και οι δασκάλες καθ’ οδόν!
Όσο περπατούσαμε, εντοπίζαμε τα μαγαζιά που είχαμε γράψει και προς έκπληξη μας βρήκαμε και κάποια που είχαμε ξεχάσει…Συναντήσαμε το πρακτορείο τυχερών παιχνιδιών, στο αστυνομικό τμήμα αστειευτήκαμε με το φρουρό, το τεχνικό γραφείο του μπαμπά της φίλης μιας μαθήτριας μας, το super market που αγοράζουν διάφορα καλούδια μόλις σχολάνε και οι υπάλληλοι μας καλοδέχτηκαν με χαμόγελα, το καφεκοπτείο δίπλα στην καφετέρια, το φαρμακείο, το φούρνο, το μανάβικο της μαμάς του Άγγελου, το κρεοπωλείο που δουλεύει ο μπαμπάς του Νοέλ και η μαμά της Άννας, την περιβόητη παιδική χαρά.
Πόσα μας είχαν διαφύγει;;;Ξεφύτρωναν σαν τα μανιτάρια και συνεχώς ακούγαμε: “Κυρία τα οπτικά που πήρα τα γυαλιά μου, κυρία τα χαρτικά, κυρία το ωδείο που μαθαίνει η αδελφή μου κιθάρα, κυρία το σουβλατζίδικο που ερχόμαστε το σαββατόβραδο, κυρία το περίπτερο που παίρνω καραμέλες…”
Γυρνώντας στο σχολείο περάσαμε και από τα σπίτια κάποιων παιδιών που μας τα έδειχναν με ενθουσιασμό.
Μόλις επιστρέψαμε ήθελαν να γράψουμε τα καταστήματα που δεν είχαμε συμπεριλάβει στην αρχική μας λίστα.
Το επόμενο ήταν η χαρτογράφηση της διαδρομής που ακολουθήσαμε και ειλικρινά είναι αξιοθαύμαστη η μνήμη τους, όταν κάνουν κάτι που τους αρέσει .Δεν ξέχασαν ούτε μία στάση.
Και αμέσως μας ήρθε η επόμενη ΙΔΕΑ .Δεν φτιάχνουμε τη γειτονιά μας με τουβλάκια;;
Το αποτέλεσμα μας ικανοποίησε πλήρως και είναι μία δράση που χαρήκαμε όλοι, μικροί και μεγάλοι.
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ VAN GOGH
Παρατηρούμε το διάσημο δωμάτιο του Van Gogh “Υπνοδωμάτιο στην Άρλ”
και το “κίτρινο σπίτι” που δείχνει το εξωτερικό μέρος του δωματίου του Van Gogh
παρατηρούμε τους δύο πίνακες και τους αποσύρουμε από μπροστά μας.
Προσπαθούμε να θυμηθούμε τι είδαμε στο δωμάτιο του ζωγράφου .
Τραπέζι, καρέκλες, κρεβάτι, ράφι με φωτιστικό, συρτάρια, μαξιλάρι, παράθυρο, χαλί, πίνακα ζωγραφικής.
Επαναφέρουμε τον πίνακα ,τον παρατηρούμε πιο προσεκτικά επαληθεύουμε τα λεγόμενά μας και συμπληρώνουμε κι άλλα στοιχεία του πίνακα με περισσότερες λεπτομέρειες.
Στο δεύτερο πίνακα τα πήγαμε καλύτερα .
Παρακολουθούμε το υπέροχο βίντεο του Maciek Janicki “No blue without yellow” , γνωρίζουμε και άλλα έργα του Ολλανδού ζωγράφου.
https://www.youtube.com/watch?v=gxN2K8Liz0g
Παίζουμε πάζλ με τους δύο πίνακες αφού πρώτα ξεχωρίσουμε ποια κομμάτια ανήκουν σε κάθε πίνακα
Περιγράφουμε το δωμάτιό μας . Περιγράφουμε τι βλέπουμε έξω από το παράθυρο ή το σπίτι μας.
Οι περισσότεροι βλέπουν πολυκατοικίες με δρόμο , παρκαρισμένα αυτοκίνητα και ελάχιστα δέντρα. Κάποιοι τυχεροί έχουν απέναντι πάρκο και κάποιοι παιδική χαρά.
Ας ζωγραφίσουμε…
Ας κοιτάξουμε κι έξω από το παράθυρο του σχολείου μας
Ακολούθησε διαλογική συζήτηση για το πως θα ήταν η ιδανική γειτονιά . Θυμηθήκαμε τη βόλτα στην γειτονιά μας και πόσα προβλήματα αντιμετωπίσαμε στην διαδρομή.
Σπασμένα πεζοδρόμια , αυτοκίνητα παρκαρισμένα στον πεζόδρομο και στα πεζοδρόμια, ακαθαρσίες από ζωάκια είναι κάποια από τα προβλήματα που δυσκολεύουν την καθημερινότητα μας και βάζουν σε κίνδυνο την υγεία μας.
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;
Πλήθος ερωτημάτων μας κατέκλυσαν. Ποιος καθαρίζει τους δρόμους; Ποιος επισκευάζει ότι χαλάει; Πού μπορούμε να τον βρούμε;
Γνωρίζουμε τον Δήμαρχό μας και το Δημαρχείο που έχει το γραφείο του. Αποφασίζουμε να γράψουμε γράμμα στον Δήμαρχο μας και να ζητήσουμε να στείλει τα συνεργεία του Δήμου για να έχουμε καθαρούς και ασφαλείς διαδρομές.
Ας γράψουμε το γράμμα μας…
Αξιότιμε Δήμαρχε,
Είμαστε τα παιδιά του 14ου νηπιαγωγείου Πειραιά που βρίσκεται στα Καμίνια. Σου στέλνουμε αυτό το μήνυμα ,γιατί κάνοντας μία βόλτα στη γειτονιά μας παρατηρήσαμε ότι υπήρχαν διάφορες δυσκολίες .
Το κυριότερο είναι οι ακαθαρσίες των ζώων. Περπατώντας υπάρχει ο κίνδυνος να τα πατήσουμε και να τα μεταφέρουμε στο σπίτι ή το σχολείο μας. Ζητάμε να στείλετε προσωπικό καθαριότητας και να ελέγχετε πιο συχνά ,αν κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Επίσης,να στείλετε τη δημοτική αστυνομία και να κόβει πρόστιμα σε όποιον δεν μαζεύει τις ακαθαρσίες του κατοικίδιού του.
Στη συνέχεια παρατηρήσαμε πολλές λακούβες στους δρόμους και στα πεζοδρόμια. Αυτό μπορεί να προκαλέσει κάποιο σοβαρό ατύχημα σε εμάς και τους αγαπημένους μας, Σας παρακαλούμε να στείλετε τους τεχνικούς να φτιάξουν τις ζημιές.
Βλέποντας πολλά παράνομα παρκαρισμένα μηχανάκια και αυτοκίνητα θέλουμε να ελέγχετε πιο συχνά την περιοχή για να μπορούμε να κυκλοφορούμε ελεύθερα και με ασφάλεια.
Τέλος ,βοηθείστε μας με τους κομμένους κορμούς δέντρων που αποτελούν παγίδα και τοποθετείστε μας περισσότερους κάδους σκουπιδιών και ανακύκλωσης για να διατηρήσουμε το περιβάλλον καθαρό.
Σας παρακαλούμε να ακούσετε τις φωνούλες μας και να μας βοηθήσετε να έχουμε μια καλύτερη γειτονιά!
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων που μας αφιερώσατε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας και ελπίζουμε να λυθούν τα προβλήματά μας. Θα χαρούμε πολύ να επισκεφθείτε μία μέρα το σχολείο μας.
Μαζί με το μήνυμά μας σας στέλνουμε και τις φωτογραφίες που βγάλαμε από τη βόλτα μας.
Καλό καλοκαίρι.
