Κριτήριο Αξιολόγησης : “Πολιτικά” , Ενότητα 16η

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ : ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ «ΠΟΛΙΤΙΚΑ» : ΕΝΟΤΗΤΑ 16η

Ὁ πολίτης οὐ τῷ οἰκεῖν που πολίτης ἐστίν (καὶ γὰρ μέτοικοι καὶ δοῦλοι κοινωνοῦσι τῆς οἰκήσεως), οὐδ’ οἱ τῶν δικαίων μετέχοντες οὕτως ὥστε καὶ δίκην ὑπέχειν καὶ δικάζεσθαι (τοῦτο γὰρ ὑπάρχει καὶ τοῖς ἀπὸ συμβόλων κοινωνοῦσιν)… Πολίτης δ’ ἁπλῶς οὐδενὶ τῶν ἄλλων ὁρίζεται μᾶλλον ἢ τῷ μετέχειν κρίσεως καὶ ἀρχῆς. Τίς μὲν οὖν ἐστιν ὁ πολίτης, ἐκ τούτων φανερόν· ᾧ γὰρ ἐξουσία κοινωνεῖν ἀρχῆς βουλευτικῆς καὶ κριτικῆς, πολίτην ἤδη λέγομεν εἶναι ταύτης τῆς πόλεως, πόλιν δὲ τὸ τῶν τοιούτων πλῆθος ἱκανὸν πρὸς αὐτάρκειαν ζωῆς, ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν.

Β.ΘΕΜΑΤΑ

1.Να μεταφραστεί το χωρίο με τα έντονα γράμματα (Πολίτης δ’ἁπλῶς…ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν.)

Μονάδες 10

2.Ποιο είναι το περιεχόμενο του όρου «πόλις» στον Αριστοτέλη και ποιος είναι ο στόχος της ;

Μονάδες 10

3.Ποια είναι κατά τον Αριστοτέλη τα μη ασφαλή κριτήρια για τον προσδιορισμό της έννοιας «πολίτης» και γιατί ;

Μονάδες 15

4. Ποια είναι η σημασία της συμμετοχής του πολίτη στις δικαστικές λειτουργίες ; Τι διασφαλίζει η συμμετοχή αυτή ;

Μονάδες 15

5.Να βρείτε με ποιες λέξεις του κειμένου έχουν ετυμολογική συγγένεια οι παρακάτω λέξεις της νέας ελληνικής : περιούσιος, υπερηφάνεια, ανίχνευση, ρήτορας, πλοίαρχος

Μονάδες 10

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/2075

Προσλήψεις 1.065 εκπαιδευτικών – Ελλάδα

Προσλήψεις 1.065 εκπαιδευτικών – Ελλάδα.

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/2073

ΛΑΤΙΝΙΚΑ Γ’ ΛΥΚΕΙΟΥ:Η ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΠΛΑΓΙΩΝ ΠΤΩΣΕΩΝ (ΓΕΝΙΚΗΣ, ΔΟΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΗΣ)

Η ΓΕΝΙΚΗ

ΜΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΑ
ΚΤΗΤΙΚΗ Patria Aeneae Troia est.
ΔΙΑΙΡΕΤΙΚΗ Tarquinius ultimus regum…
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ Magnum pondus auri.
ΙΔΙΟΤΗΤΑΣ Vir nobilissimi generis.
ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ Lex est fons aequitatis.
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ

συνήθως με ετάθετα που δηλώνουν:

επιθυμία (π.χ. cupidus),

γνώση, εμπειρία και τα αντίθετά τους

(π.χ. peritus), πλησμονής (π.χ. plenus), μνήμης ή λήθης κ.λπ.

Lex est fundamentum libertatis. Sutor, cupidus pecuniae… Milites reimilitaris penti..

Epistulaeplenae querelarum… Homo memor benifJciorum…

ΕΠΕΞΗΓΗΜΑ ΤΙΚΗ

μετά από μία γενική έννοια δίνουμε μια πιο ειδική, (πρβλ. Η πόλη της Αθήνας)

Nomen Asiae.
ΜΕ ΡΗΜΑΤΑ
ΩΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ Vivorum memini.
ΠΡΟΣΩΠΟΥ! ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ με τη φράση venitmihiin mentem. Αντί της γενικής μπορεί να έχουμε ονομαστική ουδετέρου αντωνυμίας επιθέτου, απαρέμφατο ή ονοματική πρόταση ως υποκείμενο. Venit corvo in mentem verborum domini sui.

ΑΞΙΑΣ

με ρήματα που σημαίνουν: αγοράζω, πωλώ, εκτιμώ κ.λπ., όταν δηλώνεται αφηρημένη αξία (υλική/ ηθική).

[ Όταν δηλώνεται συγκεκριμένη αξία, τότε χρησιμοποιούμε αφαιρετική.]

Emitavem tanti, quantinullam adhuc emerat.
ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

με ρήματα που δηλώνουν-.κατηγορώ, καταδικάζω κ.λπ.

Eum accusavitproditionis.
ΠΟΙΝΗΣ

μόνο η γενική capitis στις άλλες περιπτώσεις χρησιμοποιούμε αφαιρετική.

Eum damnavit capitis. όμως:

Pater eum morte multavit.

Τ ΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ με τα ρήματα refert / interest (ΠΡΟΣΟΧΗ: με /σε… ενδιαφέρει = αφαιρετική ενικού θηλ. κτητικής αντωνυμίας + interest mea/tua Inostralinterest). Caesaris multum interfuit avem emere.

όμως: Mea multum interfuit avem emere.

ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΛΗΑΩΝΕΙ ΑΙΤΙΑ με απρόσωπα ρήματα, όπως paenitet, miseret κ.λπ. Αντί της γενικής μπορεί να έχουμε ως υποκείμενο του ρήματος απαρέμφατο ή ουδέτερο αντωνυμίας. Me paenitet verborum meorum. όμως:

Neque id me paenitet.

ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΑΣ, ΑΞΙΑΣ κ.λπ.

με το συνδετικό ρήμα sum.

Generis Graeci est.

Noli spectare quanti homo sit.

ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ Υ ΓΝΩΡΙΣΜΑ ΤΟΣ με το συνδετικό ρήμα sum. Meruisse stipendia in eo bello virtutis fuit.
ΜΕ ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΑ
ΔΙΑΙΡΕΤΙΚΗ

συνήθως, με τοπικά ή ποσοτικά επιρρήματα (ubi, satis, parum κ.λπ.).

[Τέτοια είναι και η γενική με ουδέτερο επιθέτων ή αντωνυμιών, όπως tantum, quid, nihil κ.λπ.]

Ubi terrarum sumus? Domi satis salutationum talium

audio. [Quid novi?


Η ΔΟΤΙΚΗ

ΜΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΑ
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ

συνήθως με επίθετα που δηλώνουν ένωση, προσέγγιση, ομοιότητα (π.χ. similis), φιλική ή εχθρική διάθεση, υπακοή,’απείθεια κ.λπ. (n.x.amicus, inimicus, infestus).

Existimavit ad se venire hominem similem effigiei mortui.

Inimicus nomini, generi, iuri civium.

ΜΕ ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΑ
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ

με επιρρήματα που προέρχονται από επίθετα που συντάσσονται με δοτική αντικειμενική.

Reliqua his similiter explicanda sunt.
ΜΕ ΡΗΜΑΤΑ
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

με ρήματα που δηλώνουν φιλική, εχθρική ενέρ­γεια ή έχουν τη σημασία του αρέσω, αρμόζω κ.λπ (π.χ. placeo),

με ρήματα που έχουν τη σημασία λέγω, δίνω δείχνω

(π.χ. dico, mitto). Συνήθως αυτά τα ρήματα είναι δίπτωτα (έμμεσο αντικείμενο που δείχνει το πρόσωπο σε δοτική και άμεσο αντικείμενο που δείχνει το πράγμα σε αιτιατική),

με ρήματα σύνθετα με τις προθέσεις ad, ante, cum inter, ob, post, prae, sub… (π.χ. adimo, propono).

Regia hostia deo placet. Signa Caesari tradunt.

Tarquinio imperium adimit.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ

Με απρόσωπα ρήματα (π.χ. licet).

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ IANTIXAPEJTIKH δηλώνει το πρόσωπο που ωφελείται ή βλάπτεται Δοτική χαρ ιστική έχουμε με τα ρήματα consulo consulto. ‘ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΗΘΙΚΗ δηλώνει το πρόσωπο που χαίρεται ή λυπάται γι’ αυτό που γίνεται.

Licebit tibi quoque pugillares adportare.

Ille mihi errat (= κάνει λάθος

εις βάρος μου). Patriae consultabant.

At tibi repente paucis post diebus venit ad me Caninius.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑΣ

δηλώνει το πρόσωπο που συμμετέχει σε ό,τι δηλώνει το ρήμα.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΤΗΤΙΚΗ

δηλώνει το πρόσωπο που έχει κάτι (συνήθως με το ρήμα sum).

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ /ΚΡΙΝΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

δηλώνει το πρόσωπο σχετικά με το οποίο ή κατά την κρίση του οποίου ισχύει κάτι. ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΑΙΤΙΟΥ/ ΕΝΕΡΓΟΥΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

  • με γερουνδιακά (-ndusndandum) που αντιστο ιχούν στα ρηματικά επίθετα της ελληνικής σε-τέος, -τέα, -τέον.
  • με μετοχές παθητικού παρακειμένου, όπως auditus, cognitus, notus κ.λπ.

ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΗ I ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΥ είναι δοτική αφηρημένου ουσιαστικού, π.χ. adiumento, auxilio, usui, solacio κ.λπ. και συναντάται συνήθως με το ρήμα sum

(κατηγορηματική), ή με ρήματα που έχουν τη σημασία δίνω, στέλνω κ.λπ. (mitto, do…). Κοντά στη δοτική κατηγορηματική του σκοπού υπάρχει συνήθως και μία δοτική χαριστική/ αντιχαριστική ή του εμμέσου αντικειμένου.

Non tibi ingredienti fines patriae iia cecidit?

Romanis impenum sine fine erit.

Pacuvius dixit… videri tamen ea sibi duriora et acerbiora.

Omnia sunt excitanda tibi uni.

Aesopi nostri Licinus servus tibi notus fugit.

Murena fuit magno adiumento patti.

Aedui equitatum auxilio Caesari miserunt.

Η ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΗ

ΚΥΡΙΩΣ ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΗ
ΤΟΠΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ

Απρόθεταμε ονόματα πόλεων, μικρών νήσων,

χερσονήσων. Εμπρόθετα στις υπόλοιπες περιπτώσεις (με τις προθέσεις ab, ex, de).

Licinius Roma Athenas fugit.

Accius ex urbe Roma Τarentum venit.

ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ

Απρόθετα (συνήθως), για να δηλώσει άμεση καταγωγή.

Εμπρόθετα (συνήθωςμε την πρόθεση ab), για να δηλώσει έμμεση!απώτερη καταγωγή .

Nobili genere natus est. Ab Iulo ortus est.

ΥΛΗΣ

Εμπρόθετα (με τις προθέσεις ex, dc)

Templum de marmore.
ΣΗΜΕΙΟΥ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗΣ/ ΧΩΡΙΣΜΟΥ Απρόθετα ή εμπρόθετα (με τις προθέσεις ab, dc, ex) με ρήματα που σημαίνουν απέχω, απομακρύ­νω, απελευθερώνω, στερώ κ.τ.ό. Castris abiit. Hostem armis spoliavit.
ΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΑΙΤΙΟΥ

Εμπρόθετα (με την πρόθεση ab), όταν το ποιητικό αίτιο είναι έμψυχο. Απρόθετα με απλή αφαιρετική, όταν το ποιητικό αίτιο δεν είναι έμψυχο.

Catilina ab Antonio victus est. Roma bello deletur.
ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ

Όταν ο α’όρος σύγκρισης είναι σε πτώση ονομαστική ή αιτιατική. Είναι δυνατό ο β’όρος σύγκρισης να εκφραστεί με το quam και ομοιοτρόπως ή ομοιοπτώτωςμε τον α’όρο.

Ea puella nihil festivius umquam vidi. [Nihil est sanctius quam patria.]
ΣΗΜΕΙΟΥΕΚΚΙΝΗΣΗΣΓΙΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗ/ ΚΡΙΣΗ …ut eventu singularisproelii cernatur…
ΤΟΥΑΙΑΙΡΕΜΕΝΟΥ ΟΛΟΥ Εμπρόθετα (με την πρόθεση ex). Ex quibus quattuor in Nerviis conlocat.
ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΙΚΗ
ΣΥΝΟΛΕΙΑΣ

Εμπρόθετα (με την πρόθεση cum). Απρόθετα στη στρατιωτική γλώσσα, συνήθως.

Servum tecum deduc. Caesar omnibus copiis ad Ilerdam proficiscitur (= πορεύεται).
ΙΑΙΟΤΗΤΑΣ

Απρόθετα, συνήθως όταν δηλώνεται παροδική ιδιότητα.

[Η ιδιότητα εκφράζεται και με απρόθετη γενική, συνήθως όταν δηλώνεται ηλικία, βάρος μέγεθος, καταγωγή και κοινωνική τάξη.]

Homo facie squalida… [Horn ο ingen tis magnitudinis...]
ΤΡΟΠΟΥ

Απρόθετα, όταν συνοδεύεται από ένα προσδιορισμό (ομοιόπτωτο ή ετερόπτωτο). Εμπρόθετα (με την πρόθεση cum) συνήθως, όταν δε συνοδεύεται από προσδιορισμό.

Hoc modo imperium perdit. Cum lacrimis iniuriam aperit.

ΟΡΓΑΝΟΥ/ΜΕΣΟΥ

Απρόθετα, συνήθως όταν δηλώνεται άψυχο ή και έμψυχο όργανο που ο ρόλος του είναι εντελώς παθητικός(π.χ. στρατιώτες, δούλοι κ.λπ.).

Opera/ auxilio/ beneficio + γενική υποκειμενική, όταν δηλώνουμε πρόσωπο (ή per + αιτιατική).

Αφαιρετική του μέσου έχουμε με ρήματα, όπως compleo, afficio, confido και επίθετα, όπως dignus και fretus.

Hasta eum transfixit. Militibus muros condidit.

Opera adulescentis hostes

fugati sunt. Supplicio capitis eum adfecit. Cacus fretus viribus suis erat.

ΜΕΤΡΟΥ / ΔΙΑΦΟΡΑΣ …quanto Latinus miles Romanc

virtute antecellit. Paulo post lacessitus est….

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΥ ΑΙΤΙΟΥ συνήθως με ρήματα ψυχικού πάθους,

π.χ. adducor, permoveor κ.λπ. Αφαιρετική της αιτίας είναι και οι φράσεις iussu, iniussu, rogatu (= τη αιτήσει) + γενική υποκειμενική.

Nonnulli pudore adducti

remanebant. Iniussu consulis in certamen ruit.

ΠΟΙΝΗΣ

[Με γενική εκφράζεται η ποινή, όταν έχουμε το capitis].

Morte eum multavit.
ΑΞΙΑΣ

με ρήματα που σημαίνουν: αγοράζω, πωλώ, εκτιμώ κ.λπ., όταν δηλώνεται συγκεκριμένη αξία.

[Όταν δηλώνεται αφηρημένη αξία, υλική ή ηθική, χρησιμοποιούμε αφαιρετική.]

Viginti milibus sestertium corvum emit.

[… qui tam nihili est.]

ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΗ ΤΟΠΙΚΗ
ΤΟΠΟΥ

Απρόθετα με ονόματα πόλεων ή μικρών νήσων (εκτός από αυτά που είνα ι α’ή β’ κλίσης εν ι κού

αριθμού). Εμπρόθετα στις άλλες περιπτώσεις.

Is Athenis paucos menses fuit. In Africa novam patriam fundat.
ΧΡΟΝΟΥ

όταν προσδιορίζούμε/ εντοπίζουμε χρονικά, (απάντηση στην ερώτηση πότε; ή εντός πόσου χρόνου;)

Ultimis annis vitae suae in Campania se tenebat.

Πηγή : Χρήστος Απ. Ράμμος, “Λατινικά Γ’ Λυκείου”, Τεύχος 2, Εκδόσεις “Σαββάλας”

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/2072

Οι θέσεις του Γ. Μπαμπινιώτη για το μαθητή και το σχολείο – Esos.gr – Τα πάντα για την παιδεία

Οι θέσεις του Γ. Μπαμπινιώτη για το μαθητή και το σχολείο – Esos.gr – Τα πάντα για την παιδεία.

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/2071

ΤΟ ΒΗΜΑ – Υπουργός Παιδείας ο Γ. Μπαμπινιώτης – πολιτική

ΤΟ ΒΗΜΑ – Υπουργός Παιδείας ο Γ. Μπαμπινιώτης – πολιτική.

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/2070

Εξοικειωμένοι με τη βία οι μαθητές στην Ελλάδα

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μάρθα Καϊτανίδη, mkaitanidi@dolnet.gr
Απογοητευμένοι από τη σχολική ζωή τους και θυμωμένοι δηλώνουν σε μεγάλο ποσοστό οι Έλληνες μαθητές. Παράλληλα, παραδέχονται την εξοικείωση τους με τη βία: δύο στους τρεις έχουν παρακολουθήσει σκηνές ξυλοδαρμού στο προαύλιο του σχολείου!

Ο ένας στους δέκα μαθητές, εξάλλου, αδυνατεί να συγκρατήσει τα νεύρα του, όπως προκύπτει από πανελλαδική έρευνα που διενήργησε η εταιρεία δημοσκοπήσεων V-PRC σε δείγμα 700 μαθητών της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Το αποτέλεσμα είναι να εκτονώνει το θυμό του πάνω σε αντικείμενα ή να τσακώνεται με φίλους του.

Αυτό ωστόσο, δεν σημαίνει ότι τα Ελληνόπουλα έχουν εγκλωβιστεί στη βία. Αντίθετα – και σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας έρευνας που παρουσιάστηκαν σήμερα στο Ζάππειο Μέγαρο -τα παιδιά και οι έφηβοι στη χώρα μας δηλώνουν ότι καταδικάζουν τη βία.

Είναι ενδεικτικό ότι οκτώ στους δέκα μαθητές δεν θεωρούν τη βία δικαιολογημένη – πεποίθηση που τηρούν και στην πράξη, αφού με την ίδια συχνότητα αποφεύγουν να εμπλέκονται σε διαφωνίες που πιθανόν να έχουν βίαιη κατάληξη.

Βία από τα θρανία

Ωστόσο, σε ποσοστό 26% τα Ελληνόπουλα έχουν πέσει θύματα βίας τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Συνήθως πρόκειται για λεκτική βία (στο 76%  των περιπτώσεων) που εκδηλώνεται με τη μορφή χλευασμού, εξύβρισης ή κοροϊδίας από κάποιον συμμαθητή τους.

Η σιωπή των θυμάτων είναι ιδιαίτερη συχνή, αφού τρία στα δέκα παιδιά αποφεύγουν να μοιραστούν τις δυσάρεστες αυτές εμπειρίες με την οικογένειά τους.

Στον προαύλιο χώρο των σχολείων, όμως, δεν υπάρχουν μόνον θύματα αλλά και θύτες. Όπως προκύπτει από την ίδια έρευνα, ένας στους δέκα μαθητές παραδέχτηκε ότι έχει ασκήσει βία στα πλαίσια κάποιου ενδοσχολικού περιστατικού.

Στο μεταξύ, η τεχνολογία – κινητά και υπολογιστές – αποτελεί μία ακόμη «παγίδα» για τα παιδιά, αφού μέσω αυτής συχνά έρχονται αντιμέτωποι με τη βία.

Είναι ενδεικτικό ότι το 30% των ερωτώμενων δήλωσαν ότι έχουν αντιληφθεί πως κυκλοφορεί μεταξύ μαθητών του σχολείου βίντεο ή γραπτό μήνυμα με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο για κάποιον μαθητή ή καθηγητή του σχολείου.

Επιπλέον, το 11% των ερωτώμενων έχουν αντιληφθεί ότι κάποιος μαθητής στο σχολείο τους είναι θύμα ενδοοικογενειακής βίας.

Κλοπές στις σχολικές αίθουσες

Κάθε άλλο παρά σπάνιο φαινόμενο λένε δύο στους δέκα μαθητές ότι είναι οι διαρρήξεις στις σχολικές αίθουσες και οι κλοπές προσωπικών αντικειμένων, γεγονός που εγείρει ερωτηματικά για τις συνθήκες φύλαξης.

Ακόμη πιο συχνοί όμως είναι οι βανδαλισμοί: εφτά στους δέκα μαθητές δηλώνουν ότι στη σχολική τους ζωή παρατηρούν τέτοια φαινόμενα ή εκδηλώσεις, με τους μαθητές Λυκείου να γίνονται συχνότερα μάρτυρες τέτοιων περιστατικών (73%).

Σε σχέση με τις υλικές καταστροφές, συχνότερα φαινόμενα αποτελούν οι καταστροφές διδακτικού υλικού (35%), με μικρή διαφορά ακολουθούν οι καταστροφές εξοπλισμού (33%) και κτιριακής υποδομής (27%), ενώ στην τέταρτη θέση βρίσκονται οι καταστροφές αντικειμένων ιδιοκτησίας των μαθητών (16%).

Το σχολείο δεν….παίρνει άριστα

Ένας στους τρεις μαθητές δηλώνει δυσαρεστημένος από τη σχολική ζωή, ποσοστό που αυξάνεται στους μαθητές του Λυκείου (αγγίζει το 40%).

Το μέλλον τους φαίνεται να είναι αυτό που τους προβληματίζει περισσότερο, αφού όσο μεγαλώνουν τα παιδιά, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ανασφάλεια που νιώθουν για εκείνα που έρχονται.

Αρνητική εντύπωση προκαλεί και το γεγονός ότι η πλειονότητα των μαθητών (50,9%) δεν ξεχωρίζει περισσότερους από πέντε καθηγητές που να τους έχουν αφήσει καλές εντυπώσεις κατά τη σχολική τους θητεία.

Πηγή : Web Only/ www.tanea.gr

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/2069

Ένα καταπληκτικό ταξίδι στο ηλιακό μας σύστημα

scope.swf (application/x-shockwave-flash Object).

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/2067

Άγνωστο Κείμενο Αρχαίων :Ἀνδοκίδου, “Περὶ τῶν μυστηρίων”, 6 – 8

Αἰτοῦμαι οὖν ὑμᾶς, ὦ ἄνδρες, εὔνοιαν πλείω παρασχέσθαι ἐμοὶ τῷ ἀπολογουμένῳ ἢ τοῖς κατηγόροις, εἰδότας ὅτι κἂν ἐξ ἴσου ἀκροᾶσθε, ἀνάγκη τὸν ἀπολογούμενον ἔλαττον ἔχειν. Οἱ μὲν γὰρ ἐκ πολλοῦ χρόνου ἐπιβουλεύσαντες καὶ συνθέντες, αὐτοὶ ἄνευ κινδύνων ὄντες, τὴν κατηγορίαν ἐποιήσαντο· ἐγὼ δὲ μετὰ δέους καὶ κινδύνου καὶ διαβολῆς τῆς μεγίστης τὴν ἀπολογίαν ποιοῦμαι. […] Ἔτι δὲ καὶ τόδε ἐνθυμητέον, ὅτι πολλοὶ ἤδη πολλὰ καὶ δεινὰ κατηγορήσαντες παραχρῆμα ἐξηλέγχθησαν ψευδόμενοι οὕτω φανερῶς ὥστε ὑμᾶς πολὺ ἂν ἥδιον δίκην λαβεῖν παρὰ τῶν κατηγόρων ἢ παρὰ τῶν κατηγορουμένων· οἱ δὲ αὖ, μαρτυρήσαντες τὰ ψευδῆ ἀδίκως ἀνθρώπους ἀπολέσαντες, ἑάλωσαν παρ’ ὑμῖν ψευδομαρτυρίων, ἡνίκ’ οὐδὲν ἦν ἔτι πλέον τοῖς πεπονθόσιν.

Λεξιλόγιο

αἰτέομαι -οῦμαί τινά τι = ζητώ, παρακαλώ, απαιτώ από κάποιον κάτι
αἰτέομαι -οῦμαί τινα + απαρέμφατο = ζητώ από κάποιον να
παρέχω τινί τι = δίνω, προσφέρω, προξενώ σε κάποιον κάτι//παρέχω πράγματα = ενοχλώ//παρέχει (απρόσωπο) = επιτρέπεται, είναι δυνατό

ἀκροάομαι -ῶμαι = ακούω, υπακούω ἔλαττον ἔχω = μειονεκτώ
ἔχω + τελικό απαρέμφατο = μπορώ να
ἔχω ἐπί τινι = έχω εχθρικές διαθέσεις για κάποιον
ἔχω + τροπικό επίρρημα: έχει απρόσωπη σημασία (εννοείται ως υποκείμενο «τὸ πρᾶγμα»)
ἐπιβουλεύω = σχεδιάζω κακό, σχεδιάζω κάτι εναντίον κάποιου, μηχανεύομαι, συνωμοτώ, επιβουλεύομαι
συντίθημι = συνδυάζω, συνθέτω, κατασκευάζω, επινοώ, χαλκεύω.
ποιοῦμαι κατηγορίαν= απαγγέλλω κατηγορία, προσάπτω κατηγορία, κατηγορώ//ποιοῦμαι ὀργὴν= οργίζομαι//μνείαν ποιοῦμαι = μνημονεύω
πρόφασιν ποιοῦμαι = προφασίζομαι

παραχρῆμα = αμέσως
ἐξελέγχω τινὰ + κατηγορηματική μετοχή = αποδεικνύω ότι κάποιος
δίκην λαμβάνω παρά τινος = τιμωρώ, παίρνω εκδίκηση από κάποιον
δίκην δίδωμί τινι = τιμωρούμαι//δίκην ἐπιτίθημι = τιμωρώ//δίκην φεύγω = δικάζομαι//δίκην ὑπέχω = υποβάλλομαι σε δίκη //δίκην ὀφλισκάνω = καταδικάζομαι ἀπόλλυμι (ή ἀπολλύω) τινὰ = εξολοθρεύω, σκοτώνω, καταστρέφω κάποιον
ἀπόλλυμι (ή ἀπολλύω) τι = χάνω κάτι//ἀπόλλυμαι (ὑπό τινος) = πεθαίνω, χάνομαι, εξολοθρεύομαι, καταστρέφομαι (από κάποιον)
ψευδομαρτύρια (τὰ) = η ψευδορκία
ἁλίσκομαι ψευδομαρτυρίων (γενική της ποινής ή του εγκλήματος) = καταδικάζομαι για ψευδορκία (ως δικανικό ρήμα)//ἁλίσκομαι ὑπό τινος / ἐπί τινι (παθητικό του αἱρῶ) = συλλαμβάνομαι(για έμψυχα), κυριεύομαι (για άψυχα), νικιέμαι//ἁλίσκομαι (απόλυτα) = καταστρέφομαι, νικιέμαι
ἁλίσκομαι + κατηγορηματική μετοχή = συλλαμβάνομαι να …οὐδέν ἐστι πλέον τινὶ = δεν υπάρχει κανένα όφελος για κάποιον
(στην περίπτωση αυτή το επίθετο «πλέον» λειτουργεί ως ουσιαστικό)
εἰμὶ ἔν τινι = ασχολούμαι με κάτι
ἔν τινί ἐστι = εξαρτάται από κάποιον
εἰμὶ ὑπό τινος / ἐπί τινι = είμαι στην εξουσία κάποιου
οἱ πεπονθότες = οι παθόντες, τα θύματα


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Σας παρακαλώ λοιπόν, κύριοι δικαστές, να δείξετε μεγαλύτερη εύνοια σε εμένα που απολογούμαι παρά στους κατηγόρους, γιατί γνωρίζετε ότι και αν ακόμη ακούτε με την ίδια προσοχή (ενν. και τους δύο), αναγκαστικά ο απολογούμενος βρίσκεται σε μειονεκτική θέση. Διότι αυτοί απήγγειλαν την κατηγορία, αφού για μεγάλο χρονικό διάστημα τη σχεδίασαν με δόλο και την επεξεργάστηκαν (χάλκευσαν), χωρίς οι ίδιοι να διακινδυνεύουν· εγώ όμως απολογούμαι με φόβο και κίνδυνο και με πάρα πολλές συκοφαντίες (ή: μια σοβαρότατη συκοφαντία) εναντίον μου. […] Ακόμη, πρέπει να αναλογιστείτε και το εξής, ότι δηλαδή πολλοί έως τώρα, αφού απήγγειλαν πολλές και φοβερές κατηγορίες αμέσως αποδείχθηκαν ότι ψεύδονται τόσο φανερά, ώστε εσείς με πολύ μεγαλύτερη ευχαρίστηση θα τιμωρούσατε τους κατηγόρους παρά τους κατηγορουμένους· άλλοι πάλι, αφού έδωσαν ψευδείς μαρτυρίες (ψευδομαρτύρησαν) (και) αφού εξόντωσαν άδικα ανθρώπους, καταδικάστηκαν κατά την κρίση σας για ψευδορκία, όταν πια δεν υπήρχε κανένα όφελος για τα θύματά τους.

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/2066

Πόλεμος ξέσπασε για τον Μεγάλο Αδελφό της Google – Ελλάδα

Πόλεμος ξέσπασε για τον Μεγάλο Αδελφό της Google – Ελλάδα.

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/2065

«Μάρτης» ή «Μαρτιά»

Ο Μάρτης ή Μαρτιά είναι ένα παμπάλαιο έθιμο, με βαλκανική διασπορά. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι.

Από τη ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη ή Μαρτιά. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι.

Σε μερικές περιοχές ο Μάρτης φοριέται στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού σαν δαχτυλίδι για να μην σκοντάφτει ο κάτοχός του. Το βραχιολάκι αυτό το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους.

Το έθιμο του Μάρτη γιορτάζεται ίδιο και απαράλλαχτο στα Σκόπια με την ονομασία Μάρτινκα και στην Αλβανία ως Βερόρε. Οι κάτοικοι των δυο γειτονικών μας χωρών φορούν βραχιόλια από κόκκινη και άσπρη κλωστή για να μην τους «πιάσει» ο ήλιος, τα οποία και βγάζουν στα τέλη του μήνα ή όταν δουν το πρώτο χελιδόνι. Άλλοι πάλι, δένουν τον Μάρτη σε κάποιο καρποφόρο δέντρο, ώστε να του χαρίσουν ανθοφορία, ενώ μερικοί τον τοποθετούν κάτω από μια πέτρα κι αν την επόμενη ημέρα βρουν δίπλα της ένα σκουλήκι, σημαίνει ότι η υπόλοιπη χρονιά θα είναι πολύ καλή.

Τηρώντας παραδόσεις και έθιμα αιώνων, οι Βούλγαροι, την πρώτη ημέρα του Μάρτη, φορούν στο πέτο τους στολίδια φτιαγμένα από άσπρες και κόκκινες κλωστές που αποκαλούνται Μαρτενίτσα. Σε ορισμένες περιοχές της Βουλγαρίας, οι κάτοικοι τοποθετούν έξω από τα σπίτια τους ένα κομμάτι κόκκινου υφάσματος για να μην τους «κάψει η γιαγιά Μάρτα» (Μπάμπα Μάρτα, στα βουλγαρικά), που είναι η θηλυκή προσωποποίηση του μήνα Μάρτη. Η Μαρτενίτσα λειτουργεί στη συνείδηση του βουλγαρικού λαού ως φυλαχτό, το οποίο μάλιστα είθισται να προσφέρεται ως δώρο μεταξύ των μελών της οικογένειας, συνοδευόμενο από ευχές για υγεία και ευημερία.

Το ασπροκόκκινο στολίδι της 1ης του Μάρτη φέρει στα ρουμανικά την ονομασία Μαρτιζόρ. Η κόκκινη κλωστή συμβολίζει την αγάπη για το ωραίο και η άσπρη την αγνότητα του φυτού χιονόφιλος, που ανθίζει τον Μάρτιο και είναι στενά συνδεδεμένο με αρκετά έθιμα και παραδόσεις της Ρουμανίας. Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Θεός – Ήλιος μεταμορφώθηκε σε νεαρό άνδρα και κατέβηκε στη Γη για να πάρει μέρος σε μια γιορτή. Τον απήγαγε, όμως, ένας δράκος, με αποτέλεσμα να χαθεί και να βυθιστεί ο κόσμος στο σκοτάδι.

Μια ημέρα ένας νεαρός, μαζί με τους συντρόφους του σκότωσε τον δράκο και απελευθέρωσε τον Ήλιο, φέροντας την άνοιξη. Ο νεαρός έχασε τη ζωή του και το αίμα του -λέει ο μύθος- έβαψε κόκκινο το χιόνι. Από τότε, συνηθίζεται την 1η του Μάρτη όλοι οι νεαροί να πλέκουν το «Μαρτισόρ», με κόκκινη κλωστή που συμβολίζει το αίμα του νεαρού άνδρα και την αγάπη προς τη θυσία και άσπρη που συμβολίζει την αγνότητα.


http://www.sansimera.gr/articles/131


Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/2064

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση