Μαντώ Νίκου- Αιρετός ΠΥΣΠΕ Έβρου

Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και δοκιμιογράφος, Πλούταρχος, είχε πει πως  η ζωγραφική είναι σιωπηλή ποίηση και η ποίηση είναι η ζωγραφική που μιλά.

Από το 2001, μαζί με την Εαρινή Ισημερία, έρχεται και η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ένας θεσμός που ξεκίνησε από την Ελλάδα όταν το 1998 ο ποιητής Μιχαήλ Μήτρας πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να καθιερωθεί μια μέρα που να τιμά την ποίηση.

Ο Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της   Ελλάδας στην  UNESCO το 2000, μετέφερε εκεί την ιδέα για την καθιέρωση μιας Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης. Η πρόταση έγινε δεκτή κι έτσι στις   21 Μαρτίου 2001 πραγματοποιήθηκε ο πρώτος εορτασμός στην Ελλάδα, σε μια χώρα άλλωστε που γεννηθήκαν μερικοί από τους μεγαλύτερους ποιητές του κόσμου όπως ο Κώστας Βάρναλης, ο Νίκος Γκάτσος, η Κική Δημουλά, ο Νίκος Εγγονόπουλος, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Αντρέας Εμπειρίκος, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ο Νίκος Καββαδίας, ο Κώστας Καρυωτάκης, ο Γιώργος Σεφέρης, Άγγελος Σικελιανός και πολλοί άλλοι.

«Ο Ελύτης είπε ότι η ποίηση είναι μια άλλη όραση. Πράγματι, γιατί μας δείχνει την άλλη όψη των πραγμάτων. Πώς ο πραγματικός κόσμος προεκτείνεται στον ιδανικό, ή αντιστρόφως,πώς ο ιδανικός  κόσμος προεκτείνεται στον πραγματικό. Πώς η ζωή προεκτείνεται στο θάνατο, πώς ο θάνατος είναι η συνέχεια της ζωής. Πώς εν τέλει η οδός άνω και η οδός κάτω είναι μία, κατά τη ρήση του Ηράκλειτου, και η ελληνική γη, η Νυν και Αεί,  είναι η γη των θαυμάτων.»

Και η Ποίηση πάντοτε είναι μία όπως ένας είναι ο ουρανός. Το ζήτημα είναι από πού βλέπει κανείς τον ουρανό.
Εγώ τον έχω δει από καταμεσίς της θάλασσας.(Ελύτης)

Όταν ο Θεός έπλαθε τη γυναίκα, δούλευε ως αργά το βράδυ της έκτης μέρας της Δημιουργίας…Κάποια στιγμή, πέρασε ένας άγγελος και ρώτησε:

«Γιατί ξοδεύεις τόσο χρόνο σʼ αυτό το δημιούργημά σου; »

Και ο Θεός, απάντησε : «Έχεις δει όλες τις προδιαγραφές που πρέπει να καλύψω σʼ αυτή τη μορφή; Θα πρέπει να είναι φτιαγμένη από εύπλαστο υλικό και να έχει πάνω από 200 κινούμενα μέρη, να θρέφεται με όλα τα είδη τροφίμων, να μπορεί να αγκαλιάζει κάμποσα παιδιά ταυτόχρονα και την ίδια στιγμή να δίνει ένα χάδι που να μπορεί να θεραπεύσει οτιδήποτε: από ένα τραυματισμένο γόνατο μέχρι μια ραγισμένη καρδιά. Και θα πρέπει να μπορεί να τα κάνει όλα αυτά με δύο χέρια μόνο».
Ο άγγελος εντυπωσιάστηκε: «Μόνο με δύο χέρια; Αδύνατον! Πολύ δουλειά για μια μέρα… Περίμενε Κύριε μέχρι αύριο, και τότε τέλειωσε την».
«Α, όχι», είπε ο Θεός. Είμαι τόσο κοντά στο να ολοκληρώσω αυτό το δημιούργημα, που το ‘χω μέσα στην καρδιά μου, ώστε δεν μπορώ να σταματήσω. Θα το ονομάσω, “γυναίκα”. Θα γιατρεύει τον εαυτό της όταν αρρωσταίνει, και θα μπορεί να εργάζεται 18 ώρες την ημέρα».
Ο άγγελος πλησίασε κοντύτερα και άγγιξε την γυναίκα. «Μα την έχεις κάνει πολύ τρυφερή, Κύριε».
«Είναι τρυφερή», είπε ο Θεός, «αλλά την έχω κάνει και πολύ ανθεκτική. Δεν μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να αντέξει και να ξεπεράσει»;
«Μπορεί να σκέφτεται;» ρώτησε ο άγγελος.
Ο Θεός απάντησε : «Όχι μόνο μπορεί να σκέφτεται, αλλά μπορεί να σκέφτεται πρακτικά και λογικά, να διαχειρίζεται πολλά διαφορετικά πράγματα».
Ο άγγελος άγγιξε το μάγουλο της γυναίκας. «Κύριε, μοιάζει σαν αυτό το δημιούργημά σου να στάζει κάτι»!
«Δεν στάζει… είναι ένα δάκρυ», διόρθωσε ο Θεός τον άγγελο.
«Και σε τί χρειάζεται », ρώτησε ο άγγελος .
Και ο Θεός είπε : «Τα δάκρυα είναι ο τρόπος της να εκφράζει την λύπη, τις αμφιβολίες της, την αγάπη της, την μοναξιά της, τα βάσανά της και την αξιοπρέπειά της».
Αυτό έκανε μεγάλη εντύπωση στον άγγελο : «Κύριε είσαι μεγαλοφυΐα! Σκέφτηκες τα πάντα! Η γυναίκα είναι πράγματι έξοχη»!
«Ναι, πράγματι είναι», είπε ο Θεός. «Η γυναίκα έχει δυνάμεις που εντυπωσιάζουν τον άνδρα.

Μπορεί να αντιμετωπίζει προβλήματα και να αντέχει βαριά φορτία.

Αντέχει χαρά, αγάπη και γνώμες. Χαμογελάει όταν νιώθει την ανάγκη να ουρλιάξει.

Τραγουδάει όταν νιώθει την ανάγκη να κλάψει.

Κλαίει όταν είναι χαρούμενη και γελάει όταν φοβάται.

Μάχεται γιʼ αυτό που πιστεύει. Αντιστέκεται στην αδικία. Δεν δέχεται το «όχι» σαν απάντηση, όταν μπορεί να δει καλύτερη λύση.

Δίνει όλο της τον εαυτό ώστε η οικογένειά της να θριαμβεύσει.

Παίρνει μια φίλη της ή ένα φίλο της μαζί στον γιατρό όταν φοβάται.

Η αγάπη της είναι άνευ όρων. Κλαίει όταν τα παιδιά της πετυχαίνουν. Είναι χαρούμενη όταν οι φίλοι της τα καταφέρνουν. Χαίρεται όταν μαθαίνει για μια γέννα.

Η καρδιά της ραγίζει όταν ένας συγγενής ή ένας φίλος πεθαίνει, αλλά βρίσκει την δύναμη να συνεχίζει στη ζωή.

Ξέρει ότι ένα φιλί και ένα χάδι, μπορούν να θεραπεύσουν μια ραγισμένη καρδιά.
Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα μʼ αυτήν: ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΙ ΑΞΙΖΕΙ………..!

Τώρα ξέρω γιατί

οι δύτες βουτάνε στα βαθιά.

Γιατί τσακίζουν τη μέση τους

κάνοντας  επικίνδυνα μακροβούτια.

 Δεν είναι οι θησαυροί  

που βρίσκονται ξεχασμένοι εκεί,

δεν  είναι  οι αρχαίες  ελληνικές τριήρεις

με τις πολύτιμες υδρίες που τους περιμένουν.

Αυτές οι ατέλειωτες απόπειρες

να φτάσουν στο βυθό

έχουν μόνο έναν σκοπό

ν΄ αγγίξουν, έστω, λίγο από τη λάσπη,

εκεί που τυφλά σέρνονται

τα πιο τρελά όνειρά τους.

(ΣΕΦΕΡΗΣ)

  Δεκέμβριος!!!

Ο Δεκέμβριος, ή Δεκέμβρης, ή Χριστενιάρτς (ποντιακά), είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο και είναι ένας από τους 7 μήνες με διάρκεια 31 ημερών. Στα Λατινικά, decem σημαίνει δέκα, αφού ο Δεκέμβρης ήταν α 10ος μήνας σύμφωνα με το Ρωμαϊκό ημερολόγιο.

Ευχαριστώ τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους που επέλεξαν την Εκπαιδευτική Κίνηση Π.Ε Έβρου και με στήριξαν  με την ψήφο τους. Η ψήφος τους είναι τιμή για μένα και από τη θέση της αναπληρώτριας  αιρετού  θα συνεχίσω ν΄αγωνίζομαι για τα δικαιώματά μας και να βρίσκομαι δίπλα σε κάθε συναδέλφισσα και κάθε συνάδελφο χωρίς διάκριση .. !

Για τα αποτελέσματα του ΠΥΣΠΕ Έβρου δείτε pyspe

ΝΙΚΟΥ  ΜΑΝΤΩ 

Υποψήφια αιρετός ΠΥΣΠΕ Έβρου

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ  ΚΙΝΗΣΗ  Π.Ε  ΕΒΡΟΥ

Συναδέλφισσες , Συνάδελφοι

Βιώνουμε όλοι μια δύσκολη πολιτική συγκυρία  και μια ακόμα πιο δύσκολη εποχή για τη ζωή μας και  για την εκπαίδευση  που υπηρετούμε. Μια εποχή που τα  πάντα γύρω μας (αξίες, θεσμοί ,κατακτήσεις) αμφισβητούνται,  κρίνονται, καταρρέουν… Ο θεσμός του αιρετού  και η συμμετοχή του στα υπηρεσιακά  συμβούλια ήταν και είναι  μια μεγάλη κατάκτηση του κλάδου  μας  που  θα πρέπει  όχι μόνο να διαφυλάξουμε  αλλά και να  ενισχύσουμε .

Και ο καλύτερος δυνατός τρόπος που μπορούμε να το πετύχουμε είναι η ψήφος μας  σε πρόσωπα με ήθος , γνώση, εμπειρία, μαχητικότητα, αγωνιστικότητα,  που να έχουν το σθένος, την κοινωνική και πολιτική διαύγεια και αμεροληψία να εργαστούν για να υπηρετήσουν τα δικαιώματά μας.  Σε πρόσωπα  που να λειτουργούν  πάντα με αίσθημα ευθύνης ,με πίστη στις αρχές της ισονομίας , της διαφάνειας , της αξιοκρατίας, της δικαιοσύνης   και πέρα από συμφέροντα πολιτικά ,κομματικά , προσωπικά …

Είμαι μια μάχιμη εκπαιδευτικός  σαν όλους -ες σας  από το 1989 ως σήμερα  και τώρα υπηρετώ  στο 9^ο Δημοτικό Σχολείο Αλεξανδρούπολης .

Όλα αυτά τα χρόνια ήμουν παρούσα  στους αγώνες του κλάδου  και αγωνίστηκα για τα δικαιώματά μας απ’ όπου μπορούσα ,είτε εκλεγμένη  (μέλος Δ.Σ.Σουφλίου, μέλος Δ.Σ.Αλεξ/πολης)είτε όχι. Και ουδέποτε επωφελήθηκαή χρησιμοποίησα το συνδικαλισμό για να προβληθώ ή να έχω ευνοϊκότερη μεταχείριση ,γιατί πάντα ήμουν και εξακολουθώ να είμαι υπέρμαχος της δικαιοσύνης ,της ισονομίας και της αξιοκρατίας όλων των συναδέλφων στις υπηρεσιακές μεταβολές.

Δηλώνω ότι θα είμαι παρούσα κι από δω και πέρα σε κάθε αγώνα του κλάδου, αλλά και στα καθημερινά ζητήματα της κάθε συναδέλφισσας και του κάθε συναδέλφου.

Θέτω τον εαυτό μου στην κρίση σας και  ζητώ την εμπιστοσύνη  σας στο πρόσωπό μου στις εκλογές της 5^ης  του Νοέμβρη για την ανάδειξή μου ως αιρετού  εκπροσώπου στο ΠΥΣΠΕ Έβρου. Θέλω να με  κρίνετε με βάση την παρουσία, τη μαχητικότητα, τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητα που  όλα αυτά τα χρόνια  επέδειξα στο χώρο που υπηρετώ..Η ψήφος σας θα είναι τιμή για μένα…!

Mε συναδελφική   εκτίμηση

Νίκου   Μαντώ

Τηλ. Επικοινωνίας  6972756575, e-mail: manikou@sch.gr

Όταν γελάς κινδυνεύεις να περάσεις για χαζός…
Όταν κλαις κινδυνεύεις να περάσεις για συναισθηματικός…
Όταν ανοίγεσαι στον άλλο κινδυνεύεις να μπλεχτείς…
Όταν εκδηλώνεις τα συναισθήματά σου κινδυνεύεις να δείξεις τον πραγματικό σου εαυτό…
Όταν εκθέτεις τις ιδέες και τα όνειρά σου μπροστά στους άλλους κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς αφελής…
Όταν αγαπάς κινδυνεύεις να μην στο ανταποδώσουν…
Όταν ζεις κινδυνεύεις να πεθάνεις…
Όταν ελπίζεις κινδυνεύεις ν΄ απογοητευτείς…
Όταν δοκιμάζεις κινδυνεύεις ν΄ αποτύχεις…

Ναι, αλλά πρέπει να ρισκάρεις γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος στη ζωή είναι να μη ρισκάρεις τίποτε…
Ο άνθρωπος που δε ρισκάρει τίποτε, δεν κάνει τίποτε, δεν είναι τίποτε και δε γίνεται τίποτε…
Μπορεί να αποφεύγει τον πόνο και τη λύπη όμως δεν μπορεί να μάθει και να νιώσει και ν΄αλλάξει και ν΄ αναπτυχθεί και να αγαπήσει και να ζήσει…
Δεμένος με τις βεβαιότητές του, είναι ένας σκλάβος…
Έχει παραιτηθεί από την ελευθερία του…
Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι πραγματικά ελεύθερος!!!

(Leo Buscaglia … Ο δρόμος της … μη δέσμευσης )

Αγαπημένο μου τραγούδι  !!!!!

Έλα κύμα πάρε με
και μες την αγκαλιά του πάλι βάλε με…
Έλα κύμα και βοριά
το σώμα του στεριά μπροστά του βγάλε με…
Μα αν αυτός μ’ απαρνηθεί σε πέλαγο βαθύ
ναυάγιο άσε με….