kantonopou’s blog

ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

Η δροσιά της ψυχής

Συγγραφέας: kantonopou στις 23 Ιουλίου, 2008

Τί μεγαλομανία σ΄ έχει πιάσει, αδελφέ μου, και δεν βρίσκεις ησυχία και χτίζεις πατώματα απάνω στα πατώματα, κι έχεις δυο-τρία αυτοκίνητα και κότερα και κάθε λογής μάταια πράγματα!  Γύρισε και κοίταξε και τον αδελφό σου, να δροσιστεί η ψυχή σου με την ευλογημένη καλοσύνη, που την ξεράνανε τα τσιμέντα, οι ψεύτικες κουβέντες, οι συμφεροντολογικές παρέες, οι συνοφρυωμένες αξιοπρέπειες.  Αν δεν μπορείς να κάνεις θυσίες, τουλάχιστον να σιχαθείς την αδικία.  Μην αδικείς.  Η αδικία είναι σιχαμερή στρίγγλα, χωρίστρα των ανθρώπων, ανθρωποκτόνα, σαν τον πατέρα της τον σατανά.

Τι θα δίνανε πολλοί απ΄ αυτούς που κερδίσανε τον κόσμο και χάσανε την ψυχή τους, για να νοιώσουνε ό,τι νοιώθουνε οι άλλοι που δεν χάσανε την ψυχή τους!  Αν τύχει να ξεκόψει κανένας τέτοιος από την ψεύτικη παρέα του και βρεθεί στη συντροφιά των απλών, των αχάλαστων, νοιώθει πως ζει αληθινά και σαν απογευθεί τα αγνά αισθήματα ύστερα από την ψευτιά, καταλαβαίνει τέτοια χαρά, που κάνει σαν τον άνθρωπο που ξαναγεννήθηκε, σαν τυφλός που είδε το φως του. Κάτι τέτοιοι δεν ξεκολλάνε πια οι κακόμοιροι από την συντροφιά των απλών, των γκαρδιακών ανθρώπων.  Αλλά για να ξεμακρύνει από τα ψεύτικα, πρέπει να ΄χει λίγη ψυχή.  Αλλιώς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς ψευτιά.  Ο άμμος της Σαχάρας, όση βροχή κι αν πέσει απάνω του, δεν φυτρώνει τίποτα.
Αν πεις πάλι σε έναν από τους άλλους, τους φτωχούς, να περάσει μισή ώρα με την παρέα των κοσμικών, καλύτερα έχει να τον βάλεις στο μπουντρούμι στον μπαλαούρο, παρά να βλέπει και ν΄ ακούγει εκείνα τα ψεύτικα κοπλιμέντα, τις ανάλατες συζητήσεις, τα κρύα χωρατά. Στην συναναστροφή που κάνουνε αυτοί οι ψευτισμένοι, θαρρείς πως τους χωρίζει ένας τοίχος τον έναν από τον άλλον.  Ενώ οι άλλοι, που ζούνε μακρυά από τον κόσμο, νοιώθουνε πως οι καρδιές τους γίνονται ένα, πως ακουμπά ο ένας απάνω στον άλλον και ξεκουράζεται, αγαπά κι αγαπιέται, χαίρεται και δίνει χαρά. Από πάνω από τη συντροφιά των σαρκικών ανθρώπων στέκεται ο διάβολος και τους κάνει να μιλάνε ολοένα για λεφτά και για τα όμοια για να μην γροικήσουνε ούτε το φαγί που τρώνε? Από πάνω από τη συντροφιά των ταπεινών στέκεται ο Θεός, όλα είναι βλογημένα.
Πετάξετε από πάνω σας την ψευτιά.  Ανοίξετε τα πανιά, να τα φουσκώσει ο καθαρός αγέρας του πελάγου.  Να δροσιστεί η ψυχή σας, να νοιώσετε πως ζείτε αληθινά κι όχι ψεύτικα!
 

Φώτης Κόντογλου

Αφήστε μια απάντηση