kantonopou’s blog

Η αισχύνη και το όνειδος που υπομένει κάποιος σηκώνοντας το σταυρό του Χριστού στη ζωή αυτή, οδηγεί στην αναγνώρισή του από τον Κύριο και μεταβάλλεται σε χάρη υιοθεσίας και δύναμη ζωής ακαταλύτου στη Βασιλεία του Πατρός και των αγγέλων Του.
Η ίδια τιμή προσφέρεται κατά την εξομολόγηση στον άνθρωπο που ατιμάσθηκε από την αμαρτία.  Ο πιστός υπομένει αισχύνη ενώπιον «ομοιοπαθούς» εξομολόγου ιερέως.  Μόλις διαγνώσει την ανομία του, δεν την αποκρύπτει.  «Εξαγορεύει κατ΄ αυτού την ανομίαν αυτού τω Κυρίω». Για τη ντροπή που υφίσταται στην πράξη αυτή της μετανοίας του, ο Κύριος συγχωρεί «την ασέβεια της καρδίας» του και τον ανακαινίζει με τη χάρη της αιώνιας σωτηρίας.  ΄Οσο πιο βαθιά είναι η αισχύνη που συνοδεύει την εξαγόρευση των αμαρτιών στην εξομολόγηση, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η δύναμη και η χάρη που θα πάρει για τον ανακαινισμό της ζωής του. Την αλήθεια του λόγου αυτού μαρτυρεί παράδοση αιώνων, μέχρι και των ημερών μας.  Με την εξομολόγηση αναγεννώνται, ανανεώνονται και σώζονται οι πιστοί μέσα στην Εκκλησία.  Είναι περιττόν να πούμε πόσο σεβαστός είναι ο εξομολογούμενος αμαρτωλός από τον πνευματικό ιερέα, εφ΄ όσον έχει με το μέρος του όλο τον ουρανό, που χαίρει «επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι».
Το στοιχείο της αισχύνης στο μυστήριο της εξομολογήσεως όχι μόνο είναι υγιές και φυσικό, αλλά πιστοποιεί ταυτόχρονα ότι η πράξη αυτή της μετανοίας προσφέρεται από την καρδιά του ανθρώπου, είναι εκούσια και βαθιά ταπεινή. ΄Οποιος μετανοεί αληθινά, κατά την εξομολόγηση αναλαμβάνει την ευθύνη των παραπτωμάτων του καθ΄ ολοκληρίαν, και δε δικαιώνει τον εαυτό του, όπως έπραξε ο Αδάμ στον Παράδεισο. Δεν επιρρίπτει ευθύνη στον Θεό ή τον πλησίον, αλλά υποφέρει ταπεινά και με ανδρεία την αισχύνη των αυτοπροαιρέτων αμαρτιών του. Η ευσεβής αυτή πράξη θεραπεύει τον άνθρωπο από τον κακοήθη όγκο της υπερηφάνειας και προσκομίζει σ΄ αυτόν την ταπείνωση  και η ταπείνωση αποσπά την ιαματική χάρη του Θεού, κατά το λόγο της Γραφής: «Ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν».
 

Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας