kantonopou’s blog

ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

«Μη ουν μεριμνήσητε λέγοντες, τι φάγωμεν ή τι πίωμεν ή τι περιβαλώμεθα;» Κυριακή Γ΄Ματθαίου

Συγγραφέας: kantonopou στις Ιούνιος 10, 2010

ts1.jpgΚαθημερινή και βασανιστική προβάλλει η μέριμνα, ή φροντίδα όλων μας, για το τι θα φάμε, τι θα πιούμε, τι θα φορέσουμε. Είναι πράγματι αδύνατο να διώξουμε, να αποβάλουμε αυτή την φροντίδα από την σκέψη μας. Και η φροντίδα αυτή κατατρίβεται ακατάπαυστα σε σχεδιασμούς για την αυριανή μέρα και την μεθαυριανή και για ένα απροσδιόριστο μέλλον. Και πάντοτε όλη αυτή η μέριμνα βασίζεται στις δικές μας προσπάθειες, στην προσωπική μας ικανότητα, στα δικά μας μέσα. Μας κυριεύει το άγχος, νύχτα και μέρα. Υποφέρουμε. Για να είμαστε σίγουροι ότι θα απαλλαγούμε, από το άγχος, προσπαθούμε να κάνουμε τέλεια σχέδια. Καταναλώνουμε γι’ αυτό το σκοπό, πολύ χρόνο. Διαθέτουμε πολλή σκέψη. Χρησιμοποιούμε για τους υπολογισμούς μας, τον ηλεκτρονικό μας υπολογιστή. Τέλος, προβλέψαμε τα πάντα, μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Κοπιάσαμε πολύ, αγαπητοί μου αδελφοί, έτσι νοιώθουμε τώρα πια, απόλυτα ασφαλείς.

Και ενώ όλα είναι τέλεια και νομίζουμε ότι μπορούμε πλέον να αναπαυθούμε παρακολουθώντας την πορεία της εφαρμογής των σχεδίων μας, έρχεται μια αναπάντεχη ανατροπή. Παρουσιάζεται μία σοβαρή επιδημία, γίνεται ένας σεισμός, μια μεγάλη οικονομική κρίση, εκρήγνυται ένα ηφαίστειο. Σταματά η πορεία των σχεδίων μας. Αναβάλλονται ή ματαιώνονται τα προγράμματά μας. Αποδιοργανώνεται η ζωή μας. Ανατρέπονται οι υπολογισμοί μας. Κάποιες επιδημίες εμφανίζονται, κάθε τόσο, με σοβαρές επιπτώσεις στη ζωή μας και κίνδυνο να μας μολύνουν. Πριν από λίγο καιρό είδαμε να ανατρέπει τη καθημερινότητά μας, τα σχέδια μας, η έκρηξη ενός μακρινού ηφαιστείου. Σταμάτησαν οι αεροπορικές συγκοινωνίες, κατακλύστηκε η ατμόσφαιρα με επικίνδυνη σκόνη. Αποκλείστηκαν άνθρωποι για μέρες μακριά από το σπίτι τους, τη δουλειά τους και την οικογένειά τους. Έμειναν πίσω τα έργα πολλών σοφών σχεδιασμών, τέλειων υπολογισμών. Σε παρόμοια γεγονότα και φαινόμενα, πολλές ζωές χάνονται. Μεγάλες οικονομικές καταστροφές συνοδεύουν τα φαινόμενα αυτά. Δύσκολη ή και αδύνατη προβάλλει η αντιμετώπισή τους με τα μέσα και τις ικανότητες που διαθέτουμε.

Φαίνεται λοιπόν, αγαπητοί μου αδελφοί, ότι δεν μπορούμε να σχεδιάζουμε το μέλλον μας στηριζόμενοι απλώς και μόνον στον εαυτό μας και τις δυνάμεις μας. Φαίνεται ότι και κάποιος άλλος υπολογισμός και παράγοντας πρέπει να καλύπτει τα προγράμματά μας. Είναι κάποιος που άλλωστε, είτε το θέλουμε είτε και δεν το θέλουμε, γνωρίζει τις ανάγκες μας, μας προσφέρει αφειδώλευτα τα δώρα Του. «Οίδε γαρ ο πατήρ υμών ο ουράνιος ότι χρήζετε τούτων απάντων» λέγει ο Κύριος. Ο πατέρας μας ο ουράνιος γνωρίζει ότι έχουμε ανάγκη από όλα αυτά και μας τα δίνει.

Άρα δεν χρειάζεται να μεριμνούμε για τίποτε; Αυτό είναι το συμπέρασμα; Παύουμε και σταματούμε κάθε σχεδιασμό, κάθε πρόβλεψη; Αφήνουμε τα πάντα να γίνουν μόνα τους, στην τύχη τους; Θα ήταν ασφαλώς παραλογισμός μια τέτοια αντιμετώπιση της καθημερινότητάς μας. Θα ήταν μια παιδιάστικη νοοτροπία, μια αφελής σκέψη. Όχι, αγαπητοί μου αδελφοί. Δεν παύουμε να μεριμνούμε για την αύριο. Ωστόσο δεν κυριευόμαστε από το άγχος, αλλά η μέριμνά μας στηρίζεται στην εμπιστοσύνη μας στο Θεό. Υπολογίζουμε με προσοχή και λεπτομέρεια τις ενέργειές μας για την πραγμάτωση των σχεδίων μας. Μελετούμε εναλλακτικές λύσεις για τις περιπτώσεις ανατροπής των οραμάτων και ονείρων μας, για την οικογένειά μας, για τα παιδιά μας. Αλλά πάντοτε συμπεριλαμβάνεται στους σχεδιασμούς μας ο αστάθμητος παράγοντας που δεν μπορούμε να φανταστούμε. «Οίδε γαρ ο πατήρ υμών ο ουράνιος ότι χρήζετε τούτων απάντων». Δεν ξεχνούμε ότι έχουμε κάποιον που οπωσδήποτε φροντίζει για ό,τι έχουμε ανάγκη, για ό,τι πράγματι συμφέρει στην ψυχή μας. Γιατί τελικά δεν είμαστε μόνον σώμα και υλικές ανάγκες. Έχουμε ψυχή, αθάνατη ψυχή. Και πρέπει για εκείνη να αγωνιζόμαστε. Για τις ανάγκες εκείνης να νοιαζόμαστε, να μεριμνούμε, χωρίς φυσικά να παραλείπουμε και την υλική και πρόσκαιρη φροντίδα για τον εαυτό μας, την οικογένειά μας, τον τόπο μας. «Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν». Δεν μπορεί κανείς να δουλεύει σε δυο κύριους, για δυο αντίθετους σκοπούς. Φροντίζουμε συνεπώς για τα υλικά, χωρίς να γινόμαστε δούλοι και απόλυτα εξαρτημένοι από αυτά. Φροντίζουμε για τις υλικές μας ανάγκες, και έχουμε υποχρέωση να διατηρούμεθα υγιείς, για όσο χρόνο βρισκόμαστε στη ζωή, χωρίς να υποδουλωνόμαστε στα βασανιστικά μας άγχη. Γιατί τότε μπορεί να παραλείψουμε την φροντίδα της αθάνατης ψυχής μας, να λησμονήσουμε τον ουσιαστικό σχεδιασμό και στόχο για την βασιλεία του Θεού. «Ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν». Πρώτα-πρώτα να ζητάτε τα πνευματικά αγαθά της βασιλείας του Θεού και την επικράτηση της δικαιοσύνης Του, και όλα τα άλλα τα αγαθά θα σας δοθούν, μας λέγει ο Κύριος. Αυτή είναι υπόσχεση του Θεού πατέρα μας, που δίδεται σ’ όλους μας, σε όλους τους ανθρώπους, χωρίς την παραμικρή εξαίρεση, επιφύλαξη ή διάκριση.

Μητρόπολη Πάφου – Δ.Γ.Σ.

Αφήστε μια απάντηση