kantonopou’s blog

ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

Μήνυμα Μητροπολίτου Πειραιώς για την εορτή των Τριών Ιεραρχών του 2010

Συγγραφέας: kantonopou στις Ιανουάριος 29, 2010

isxn.jpg Αγαπητά μου παιδιά,

«Μπαίνοντας ο εικοστός αιώνας στο τελευταίο του τέταρτο (…), αισθάνομαι άστεγος και περιττός. Όλα είναι κατειλημμένα ως και τ’ άστρα. Οι άνθρωποι έχουν απαλλαγεί από κάθε παιδεία, όπως στην εποχή του Τσέγκις Χαν, και δεν ερωτεύονται ούτε κατ’ ιδέαν. Πρωθυπουργοί συναλλάσσονται με προσωπιδοφόρους, ποικίλες ομάδες καταλαμβάνουν αεροπλάνα και συλλαμβάνουν ομήρους, ενώ οι κολεγιόπαιδες λύνουν εκπληκτικές εξισώσεις με μιαν ευκολία που είναι ν’ απορείς: συν, πλην, δια, επί –άρα.

 Το μυστικό στη ζωή αυτή, φαίνεται, δεν είναι αν είσαι δούλος η όχι∙ καθόλου. Είναι να οδηγείσαι με συνέπεια σε κάποιο «άρα» και νά’χεις έτοιμη την απάντηση.

Πολύ ωραία. Μπροστά όμως σε μια φράση ποιητική, για ποιό λόγο αυτό το «άρα» στομώνει;

Το μυαλό μας κάνει μαιάνδρους απίθανους προκειμένου στο μέλλον να σταδιοδρομήσει στα εργαστήρια, στους ηλεκτρονικούς εγκεφάλους, οπουδήποτε οσφραίνεται όφελος χειροπιαστό. Προκειμένου όμως να καταλήξει σε μια συνειδητοποίηση του είναι, παραμένει στην πρώτη του Δημοτικού. Γιατί;».

Αυτά έγραφε πριν τριάντα χρόνια ο βραβευμένος με Νόμπελ ποιητής μας, Οδυσσέας Ελύτης, ο οποίος μπορούσε από τότε να διακρίνει πως η παιδεία μας δοκιμάζεται από ένα μεγάλο πειρασμό. Τον πειρασμό, του χειροπιαστού οφέλους. Μαθαίνω γράμματα σημαίνει στην εποχή μας, εκείνη την επίπονη και επίμονη προσπάθεια που κάνω, για να αποκατασταθώ επαγγελματικά, για να βρω μία «καλή δουλειά» που θα μου αποδίδει «πολλά».

Μια τέτοια «τετράγωνη» λογική, είναι αλήθεια πως δεν είναι εύκολο να εδραιωθεί σε νέους ανθρώπους, γιατί εκείνοι με την φύση τους την νεανική, πιο ελεύθερα σκέφτονται και πιο δύσκολα συμβιβάζονται.

Όμως η εποχή μας έχει βρει τους τρόπους είτε να καταστέλει, είτε να απομονώνει τέτοιες νεανικές ανησυχίες.

Σ’ αυτή τη συγκυρία η εορτή των Αγίων Τριών Ιεραρχών, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου, αποκτά μία ιδιαίτερη σημασία. Η Εκκλησία στα πρόσωπα των τριών αυτών αγίων Πατέρων της, έρχεται να κομίσει μία αληθινά άλλη πρόταση παιδείας, η οποία έχει σαν στόχο και σκοπό την συνειδητοποίηση του ανθρώπινου είναι.

Θα αναρωτηθούν ίσως κάποιοι από εσάς: Πως είναι σε θέση Τρεις Ιεράρχες που έζησαν αιώνες πριν, να μας μιλήσουν για το τι είναι ο άνθρωπος; Εκείνοι ως ιερείς τον Θεό ζητούσαν και με τη θεολογία σχετίζονταν. Τι ξέρουν αυτοί για τον άνθρωπο;

Ναι, τον Θεό αγαπούσαν και εκείνον αναζητούσαν. Μην ξεχνάτε όμως παιδιά μου, πως ο Θεός στον οποίο οι Άγιοί μας αφοσιώθηκαν δεν είναι έννοια αφηρημένη αλλά πρόσωπο αληθινό. Ο Θεός των Πατέρων μας είναι ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος δεν είναι μόνο Θεός αληθινός, αλλά είναι συνάμα και άνθρωπος αληθινός. Αυτό το πρόσωπο ψηλάφισαν οι Τρεις Ιεράρχες και με την εργασία τους αυτή έφτασαν σε γνωριμία αληθινή με την φύση την ανθρώπινη.

Ακούστε τον Γρηγόριο τον Θεολόγο πως μελετά τα ανθρώπινα:

 «Αφήνω τα άλλα και βλέπω τον εαυτό μου και ολόκληρη την ανθρώπινη φύση και κατασκευή.

 Ποιά είναι τα συστατικά μας; Πως κινούμαστε; Πως το αθάνατο αναμίχθηκε με το θνητό, Πως ρέω προς τα κάτω και συγχρόνως φέρομαι προς τα επάνω;

Πως ο νους και περιορίζεται και συγχρόνως είναι απεριόριστος, μένει μέσα μας και συγχρόνως όλα τα παρακολουθεί με την γρήγορη κίνηση και ροή του; Πως χρησιμοποιεί τον λόγο και ανακοινώνεται και προχωρεί μέσω του αέρος και εισέρχεται μεταξύ των πραγμάτων; […]

Και ακόμη, πριν από αυτά, πως γίνεται στο εργαστήριο της φύσεως η αρχική σύλληψη και ο πρώτος σχηματισμός; Και πως γίνεται η τελευταία διαμόρφωση και ολοκλήρωσή μας; Πως επιθυμούμε την τροφή και πως τρεφόμαστε; Πως το σώμα τρέφεται με τροφές και η ψυχή με λόγο; Πως η ανθρώπινη φύση είναι η ίδια, αλλά συγχρόνως διαφέρουν όλοι οι άνθρωποι στους χαρακτήρες, που είναι πάρα πολλοί με αναρίθμητες ιδιότητες; […]

Πολλά ακόμη θα είχες να φιλοσοφήσεις για τα όργανα και τα μέλη του σώματος και την μεταξύ τους αρμονία…, πολλά για την μνήμη και την ανάμνηση, τον λογισμό και τον θυμό, για την επιθυμία και γενικά με αυτά τα οποία διοικείται ο άνθρωπος, ο μικρός αυτός κόσμος».

Με αυτά οι Άγιοι της Εκκλησίας μας καταπιάστηκαν στην ζωή τους και γι’ αυτό μπορούν μέχρι σήμερα να μας μιλούν για τον άνθρωπο, γι’ αυτό είναι σε θέση να ανανοηματοδοτήσουν την παιδεία μας και να την στρέψουν αληθινά προς το ανθρώπινο είναι, προς το βάθος της ανθρώπινης ύπαρξης, προς τον τόπο εκεί εντός μας, που φυλάσσουμε την εικόνα του Θεού.

Ευχόμαστε σε όλους οι Άγιοι Τρεις Ιεράρχες, σαν προστάτες και αρωγοί, να σας συνοδεύουν στον βηματισμό σας προς την γνώση, και να σας φωτίζουν ψιθυρίζοντας και αποκαλύπτοντάς σας τις απαντήσεις, στα αληθινά προβλήματα της ζωής.

Αφήστε μια απάντηση