kantonopou’s blog

ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

Συζήτηση περί της αγωγής των παιδιών

Συγγραφέας: kantonopou στις Αύγουστος 3, 2009

pai1.jpgΠολλοί οι πειρασμοί και οι κίνδυνοι για τους νέους σήμερα, Γέροντα.Ανησυχούμε, παρόλο που φροντίζουμε να έχουμε τα παιδιά μας μέσα στην Εκκλησία.

Τα παιδιά που έχουν ποτιστεί από μικρά στην ευσέβεια , μην τα φοβάστε.Και να ξεφύγουν λίγο , λόγω ηλικίας , λόγω πειρασμών, θα επανέλθουν. Είναι σαν τα κουφώματα που τα περνάμε με το λάδι και δεν τα πιάνει η σαπίλα.

Από ποια ηλικία πιστευεις, Γέροντα, ότι αρχίζουν τα παιδιά να γίνονται δέκτες και με ποιο τρόπο πρέπει να ενεργούμε πάνω τους σαν γονείς, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να τα βλάψουμε από τυχόν υπερβολές;

Πρώτα-πρώτα τα παιδιά αντιγράφουν εμάς και μάλιστα από μωρά. Από εκεί και πέρα θα πρέπει να ενεργούμε επάνω τους όπως στα ρολόγια. Όσο παίρνει το ελατήριό τους , τα κουρδίζουμε γρήγορα. Μετά σιγά σιγά , προσέχοντας να μη σπάσουμε το ελατήριό τους με το ζόρισμα.

Πολλές φορές , Γέροντα , τα παιδιά αντιδρούν σε διάφορα θέματα ευσέβειας.

Όταν κάτι δεν πάει καλά , πάντα κάτι φταίει. Μήπως φταίει το παράδειγμά μας; Μήπως φταίνε τίποτε κακά θεάματα , τίποτε άσχημες πράξεις , άσχημα λόγια μεσα στο σπίτι; Πάντως την ευσέβεια τη δίνουμε στα παιδιά με το γάλα και όχι με την ξηρά τροφή. Ποτέ με πίεση και προσταγή. Και προπαντώς με το παράδειγμά μας.Στις περιπτώσεις των κακών πράξεων το ξύλο φέρνει αποτέλεσμα;Να το αποφύγουμε όσο μπορούμε. Ούτε εκείνα τα μη μη συνέχεια. Του παιδιού να του δίνουμε να καταλαβαίνει. Να ξέρει πότε κάνουμε κάτι και πότε δεν κάνουμε. Μόνο τότε το φέρνουμε σε λογαριασμό.

Γέροντα , παρ’όλο που τα ακολουθούμε όλα αυτά , εκείνα είναι ατίθασα. Μερικές φορές ξεπερνάνε κάθε όριο.

Ας δίνουμε καμιά φορά το κατσαβίδι και στο Χριστό για να ρυθμίζει τα πράγματα σφίγγοντας μερικές βίδες. Μη περιμένουμε να τα κάνουμε όλα μόνοι μας.

Όταν, Γέροντα, το παιδί είναι μέσα στην Εκκλησία , αλλά μετά από κάποια ηλικία αρχίζει ν’αλλάζει συμπεριφορά , να ξεφεύγει , πώς πρέπει να ενεργούμε;

Με ηρεμία. Αν είναι κάτι πολύ σοβαρό να επεμβαίνουμε. Να παραβλέπουμε και τίποτε για να μην θυμώνει και γίνεται χειρότερο.Όταν ένα παιδί μπλέξει με κακές παρέες και εγκαταλείψει το σπίτι του, ενώ δεν έχει πάρει πολύ Χριστό μαζί του, υπάρχουν ελπίδες να επανέλθει;Αγάπη πήρε μέσα του; Όταν μέσα στο σπίτι υπάρχει αγάπη και το ίδιο το παιδί το περιβάλλουμε με αγάπη , και να φύγει και να μπλέξει με παρέες και με γλέντια , θα δει κάποια στιγμή ότι έξω δεν υπάρχει αγάπη. Θα δει ότι υπάρχει παντού υποκρισία και θα γυρίσει σπίτι. Ενώ αν θυμάται εχθρότητα και μίσος , δεν θα του κάνει καρδιά να πάρει τη στράτα του γυρισμού.Όταν γνωρίσουμε το Χριστό αργά , δηλ. ενώ τα παιδιά μας έχουν ήδη μεγαλώσει , τι πρέπει να κάνουμε για να τα βάλουμε στο δρόμο του Θεού;Εδώ μόνο η προσευχή φέρνει αποτέλεσμα. Πρέπει να ζητήσουμε από το Θεό με πολλή πίστη έλεος γι’αυτά τα παιδιά , που δεν ευθύνονται για την απιστία τους. Να αναγνωρίσουμε ότι η ευθύνη είναι μόνο δική μας , να ταπεινωθούμε και να μετανοήσουμε ειλικρινά και ο Θεός θα βοηθήσει. Έχει Εκείνος τον τρόπο του. Όλο και κάποιο σωσίβιο θα τους ρίξει για να σωθούν.

Από το βιβλίο: «Υπάιθριο Αρχονταρίκι»

Καταγραφή διδαχών του π. Παϊσίου

του Πρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Πηγή:http://orthodoxioikogeneia.blogspot.com/search?updatedmax=2007-04-21T04%3A21%3A00-07%3A00&maxresults

Αφήστε μια απάντηση