kantonopou’s blog

Ενα από τα μεγάλα λάθη μας είναι να βλέπουμε την Εκκλησία «εκ των κάτω και όχι εκ των άνω», να κάνουμε από την Εκκλησία του ζώντος Θεού, «την κτιστή εικόνα της Αγίας Τριάδος», μιά νέα θρησκεία ή μιά θρησκευτική ιδεολογία.

Νά θεωρούμε ακριβώς την Εκκλησία ως ιδεολόγημα, ως κατασκευή της ανθρώπινης διάνοιας ή ευφυϊας, της νοσταλγίας ή αναζητήσεως.

Αυτό ανοίγει το δρόμο για την μεταβολή της Εκκλησίας σε θεσμό, σε σύστημα, σε οργάμωση, σε εξουσία, σε θεοκρατία, σε ιερότητα, στην απρόσωπη ή καταδυναστευτική έκφρασή τους.

Και τότε δικαίως θα αποριφθεί από τους ανθρώπους, επειδή ολα αυτά την κάνουν αγνώριστη στον Κύριό της.

Μιά τέτοια Εκκλησία, επισημαίνει ο Α. Ταρκόφσκυ, «δεν μπορεί να σβύσει τη δίψα του ανθρώπου γιά το απόλυτο, καθώς λειτουργεί, δυστυχώς, σαν συμπληρωματικό στοιχείο, αντιγράφει ή απομιμείται αδέξια τους κοινωνικούς θεσμούς, που οργανώνουν την καθημερινή μας ζωή.

Στο σημερινό κόσμο που γέρνει τόσο επικίνδυνα προς τον υλισμό και την τεχνολογιά, η Εκκλησία δείχνει πως δεν μπορει να αποκαταστήσει την ισορροπία, καλώντας σε πνευματική αφύπνιση».

Η Εκκλησία θα είναι «εκ του κόσμου τούτου» αν δεν υπερβεί το σκάνδαλο της ιδεολογίας, αυτής της ακραίας μορφής κοσμικού συσχηματισμού ή εκκοσμικεύσεώς της. 
( π. Μιχ. Καρδαμάκη. Απο το βιβλίο «Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΩΣ ΠΡΟΤΑΣΗ ΖΩΗΣ» ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΚΡΙΤΑΣ).