kantonopou’s blog

Είναι χαρακτηριστικό ότι η πολυτέλεια ονομάζεται «χυδαία» και θεωρείται «ρύπος» και η απαλλαγή από αυτήν χαρακτηρίζεται «κάθαρση». Από το άρθρο της Elaine Sciolino δίνεται η αίσθηση ότι ο κόσμος ήταν ηθικά πνιγμένος σε ένα πέλαγος υλικών πραγμάτων, «υπεράκριβων», που δεν είχαν καμμιά πρακτική χρησιμότητα? ήταν ένας άδικος πλούτος, υποκατάστατο του πνευματικού πλούτου, για τον οποίο είναι πλασμένος ο άνθρωπος.

Επιπλέον δεν ήταν πλούτος για όλους. Ήταν για τους λίγους. Οι πολλοί ζούσαν με τα στοιχειώδη η αναζητούσαν τα στοιχειώδη στην «ευέλικτη» εργασία, στην υποαπασχόληση και στις φιλανθρωπικές οργανώσεις. Έτσι η «ύφεση» επιβάλλει μια κοινωνική κάθαρση, με την έννοια ότι σμικρύνει λίγο τις κραυγαλέες ανισότητες.

Όμως το πρόβλημα της χυδαίας πολυτέλειας είναι εσωτερικό και χρειάζεται εσωτερική κάθαρση από το υλιστικό φρόνιμα της φιλαυτίας. Έχει ανάγκη και από έναν επαναπροσανατολισμό της ύπαρξης. Προσανατολισμό της ζωής στο νόημα που δίνει στην κτίση και στον άνθρωπο το πρόσωπο του Χριστού. Ο γεννηθείς εν σπηλαίω Κύριος του παντός.

 «Εκκλησιαστική παρέμβαση « Ιανουάριος 2009