kantonopou’s blog

Μια ήμερα επήγαν στον Χριστό ένα παραλυτικό στο ξυλοκρέββατο.

Και ο Ιησούς είπε στον Παράλυτο:

?  Θάρσει τέκνον, αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου. Ακούνε οι φίλοι του τα λόγια αυτά του Χριστού και τους πιάνει τρέλλα!

?   Χριστέ μου, ο παράλυτος θέλει να γίνη καλά!

 Σωματικά καλά! Κάμε τον καλά και άφησε την κουβέν­τα νια τις αμαρτίες του!

Μα σαν να μη φθάνει ή δυσαρέσκεια των φίλων, νάσου και οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι! Αυτοί διαλο­γίζονται:

?  Ούτος βλασφημεί!

Να, που φθάνει το κακό! Τον πόλεμο κατά της αμαρτίας, τον θεωρούμε άσπλαγχνία! Σκληρότητα εναν­τίον του ανθρώπου! Αδιαφορία!…

Μα έμεϊς τους «γραμματείς και φαρισαίους» δεν πρέπει να τους κατακρίνωμε. Γιατί δεν ξέρουν τι κά­νουν!

Ο Χριστός περιορίστηκε να τους ειπή:

?  Γιατί σκέπτεσθε πονηρά;

Όλα στη ζωή μας έχουν κάποια σχέση με την α­μαρτία. Με την αμαρτία μας. Γι΄ αυτό, αν απαλλαγούμε από την αμαρτία μας, θα βρούμε και υγεία σώματος, και ανάσταση, και ζωή αιώνια.

 Ο πόλεμος εναντίον της αμαρτίας πρέπει να είναι στην πρώτη γραμμή.Μα να μη το ξεχνάτε ποτέ. Πόλεμος κατά της α­μαρτίας χωρίς την πίστη στον Χριστό και την δύναμη του Χρίστου δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα.

Είναι σαν να θέλεις να σβήσεις το έγκλημα με τις αναμορφωτικές φυλακές, όπου οι τρόφιμοι συνήθως γίνονται χειρότεροι.

«Και για να το καταλάβετε, ότι ο Υιός του Ανθρώπου έχει εξουσία να συγχωρεί τις αμαρτίες και να τις θεραπεύει, είπε ο Χριστός στον παραλυτικό: Σήκω, πά­ρε το κρεβάτι σου και πήγαινε στο σπίτι σου».

Τα λόγια αυτά μας λένε:

Μόνο με τον Χριστό μπορεί ο άνθρωπος

?  να αντιπολεμήσει την αμαρτία·

?  να καθαρισθή από την αμαρτία του·

?  να εύρη την υγεία του·

?  να φθάσει στην ανάσταση και στην ζωή.

Και να. Ο παραλυτικός σηκώθηκε. Επήρε το κρε­βάτι του. Και επήγε στο σπίτι του. Και ο λαός είδε το θαύμα. Και εδόξασε ολόψυχα τον Θεό, πού έδωσε τέτοια χάρη στους ανθρώπους (Μάρκ. 2, 1-12).

Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου