kantonopou’s blog

ΛΕΝ για τον Όσιο Σισώη τον Θηβαίο, πως, μόλις απόλυε η εκκλησία, έφευγε για το κελλί του σχεδόν τρέχοντας. Μερικοί νεοφερμένοι Μοναχοί στη σκήτη, που δεν τον γνώριζαν ακόμη, βλέποντας τον, έλεγαν πως είχε δαιμόνιο και τον κυνηγούσε.

Οι παλαιότεροι όμως τους εξήγησαν πως μ? αυτό τον τρόπο συνήθιζε ο Όσιος ν? αποφεύγη τις συνομιλίες, για να μη αποσπάται ο νους του από την προσευχή.

 ΚΑΙ ο Αββάς Μακάριος συνήθιζε στο τέλος της Θ. Λειτουργίας να στέκεται στην πόρτα της εκκλησίας και να ψιθυρίζη στους Μοναχούς που έβγαιναν:– Φεύγετε, Αδελφοί.– Πού θέλεις να πάμε, Αββά; ρωτούσαν οι νεώτεροι. Μήπως πιο βαθειά στην έρημο;Ο Όσιος τότε έβαζε το δάκτυλο στο στόμα και τους απαντούσε:– Τούτο δω να φεύγετε.

Εννοούσε τις συνομιλίες, για να μη σκοτίζεται ο νους τους και χάνουν τις καλές σκέψεις που κέρδισαν με την προσευχή.

  ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ – Κεφάλαιον ε?.