kantonopou’s blog

ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

Τύποι και περιεχόμενο της προσευχής

Συγγραφέας: kantonopou στις Δεκέμβριος 25, 2016

proseyxi_1_titlos

Προσευχή είναι ο τρόπος επικοινωνίας, συνομιλίας, σχέσεως του ανθρώπου με τον Δημιουργό και Πατέρα του. Είναι μια «ασύρματη επικοινωνία», θα λέγαμε σήμερα, μια διαρκώς «ανοιχτή γραμμή, χωρίς χρέωση», που μας καλεί να ανταποκριθούμε σε μια κοινωνία απέραντης αγάπης και αλήθειας, δύναμης, καθοδήγησης, γνώσης και σοφίας, Θείας Χάρης και πλούτου χαρισμάτων. Εμείς προσφέρουμε την απόλυτη πίστη και εμπιστοσύνη μας στον Θεό με φόβο, σεβασμό, ταπείνωση και επίγνωση της μηδαμινότητάς μας μπροστά στην αγιότητα και το μεγαλείο Του κι Εκείνος γίνεται τα πάντα για χάρη μας: “Εγώ και πατέρας και μητέρα και αδελφός και σύζυγος και φίλος και σπίτι και ρούχο και τροφή και ό,τι θέλεις, ό,τι έχεις ανάγκη… μόνο να θέλεις να είσαι μαζί μου”, όπως βάζει στο στόμα του Χριστού ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. “Εγώ για σένα έγινα φτωχός και στο σταυρό ανέβηκα και στον τάφο κατέβηκα και στον ουρανό επάνω παρακαλώ τον Πατέρα διαρκώς για σένα”.

proseyxi1_mesaΈτσι η προσευχή γίνεται «η αναπνοή της ψυχής», όπως την ονόμασαν. Κάποιοι με τη Χάρη του Θεού κατορθώνουν το «ἀδιαλείπτως προσεύχεσθαι», δηλαδή προσεύχονται συνεχώς έχοντας μέρα νύχτα στην καρδιά τους την «Ευχή του Ιησού», όπως λέγεται η μικρή και περιεκτική προσευχή: «Κύριε Ιησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με» ή «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον ἡμᾶς».

Εκτός από την παραπάνω σύντομη «Ευχούλα», την οποία μπορούμε όλοι να λέμε μέσα μας παντού και πάντοτε, υπάρχουν δύο τύποι προσευχής, που η μια προϋποθέτει την άλλη:

α) η ιδιωτική προσευχή, την οποία τονίζει ο Κύριος στην «Επί του Όρους Ομιλία» Του, για να αποτρέψει τους ανθρώπους από την υποκριτική προσευχή μπροστά στους άλλους. Να προσεύχεται κανείς, λέει, σ’ ένα ήσυχο δωμάτιο, μόνος με μόνο τον Θεό, χωρίς πολυλογίες και φλυαρίες, γιατί ο Θεός, σαν καλός Πατέρας που είναι, γνωρίζει όλες τις ανάγκες μας. Το μόνο που θέλει είναι να Τον αναγνωρίζουμε για Πατέρα, να στρεφόμαστε σ’ Αυτόν με αγάπη και εμπιστοσύνη και μόνο από Αυτόν να ζητούμε ό,τι χρειαζόμαστε. Κι Εκείνος αναλαμβάνει και τα κανονίζει όλα κατά τον καλύτερο τρόπο.

β) η δημόσια λατρεία, που γίνεται στους ναούς, με κέντρο το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.
Η εικόνα είναι του Κωνσταντίνου Δημητρέλου και περιέχεται στο βιβλίο «Ήταν κάποτε παιδιά… Ο γέρων Ιάκωβος Τσαλίκης», των Εκδόσεων «Άθως –Παιδικά»

proseyxi_2_titlos

Η Εκκλησία έχει ορισμένες ώρες προσευχής με τακτές ακολουθίες για κάθε μέρα. Εμείς μπορούμε να μάθουμε να λέμε κάποιες από τις προσευχές της Εκκλησίας το πρωί και το βράδυ. Είναι καλό να λέμε πρώτα στον Θεό και λίγα λόγια δικά μας, από την καρδιά μας, όπως επίσης στο τέλος μπορούμε να λέμε και λίγη ώρα την Ευχή που αναφέρθηκε παραπάνω.

Ο Θεός ακούει τις προσευχές μας και απαντά στον κατάλληλο χρόνο και ανάλογα με την πίστη μας. Εμείς πρέπει να έχουμε υπομονή και επιμονή στην προσευχή και πάντοτε, με εμπιστοσύνη στην Αγάπη Του, να λέμε τελικά: «Ας γίνει το θέλημά Σου, Κύριε – Γενηθήτω το θέλημά Σου».

proseyxi2_mesaΜε τις προσευχές μας συνήθως δοξάζουμε και ευχαριστούμε τον Θεό, ενώ συγχρόνως Τον παρακαλούμε για τις διάφορες ανάγκες μας. Οι προσευχές μας λοιπόν περιέχουν:

Δοξολογία: Μ’ αυτήν δοξάζουμε τον Θεό, εκφράζουμε δηλαδή τον θαυμασμό μας μπροστά στο άπειρο μεγαλείο Του, που αντανακλάται στα δημιουργήματά Του και τη διαρκή πρόνοια και φροντίδα Του γι΄ αυτά.

Ευχαριστία: Ευχαριστούμε τον Θεό που μας φανέρωσε την Αλήθεια Του, που μας σώζει, μας θεώνει με τη θυσία του Μονογενή Του Υιού. Τον ευχαριστούμε ακόμη για τα τόσα αγαθά που μας έδωσε και μας δίνει συνεχώς.

Δέηση: Λέγεται και αίτηση ή ικεσία. Είναι η προσευχή στην οποία παρακαλούμε τον Θεό για τις πνευματικές και υλικές μας ανάγκες. Του ζητάμε αυτά που είναι αναγκαία για την συντήρησή μας, την ψυχική μας ισορροπία, την προκοπή μας στον αγώνα να γίνουμε αληθινοί άνθρωποι, όπως μας θέλει Εκείνος.

Εξομολόγηση ή μετάνοια: Εκφράζουμε στον Θεό την μετάνοιά μας, δηλαδή την επιστροφή μας σ΄ Αυτόν και το θέλημά Του, και ταπεινωνόμαστε μπροστά Του αισθανόμενοι ότι δεν είμαστε άξιοι της Αγάπης Του, αφού, ενώ Εκείνος είναι δίπλα μας, εμείς όλο Τον ξεχνούμε και κάνουμε «άλλα» πράγματα, χωρίς να λογαριάζουμε την παρουσία Του.

Η προσευχή που γίνεται με ταπείνωση κι ευγνωμοσύνη εισακούεται από τον Θεό και ελκύει πλούσια τη Χάρη Του.
Η εικόνα είναι του Κωνσταντίνου Δημητρέλου και περιέχεται στο βιβλίο «Ήταν κάποτε παιδιά… Ο γέρων Ιάκωβος Τσαλίκης», των Εκδόσεων «Άθως –Παιδικά»

http://www.pemptousia.gr/2016/11/tipi-ke-periechomeno-tis-prosefchis-i/
http://www.pemptousia.gr/2016/11/tipi-ke-periechomeno-tis-prosefchis-ii/

Αφήστε μια απάντηση