Το Πάνινο Παιχνίδι της ΜΟΜ ( ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΦΩΚΙΑΣ) Eγώ και η Παρέα μου, με τις εικόνες, το πανό και το κουίζ μας έδωσε την ευκαιρία για ψυχαγωγία, ομαδικότητα, απόκτηση γνώσεων και μεγαλύτερη εξοικείωση με τους θαλάσσιους οργανισμούς.
Τα παιδιά “συναντούν” τη φώκια Μονάχους ,τις θαλάσσιες ανεμώνες, τους αστερίες, τους αχινούς, τον ιππόκαμπο , την πίνα, το λευκό κρινάκι, το χταπόδι, τα λιβάδια Ποσειδωνίας, τα σφουγγάρια και τόσους άλλους οργανισμούς που ζουν στις θάλασσές μας. Άκουσαν και αναγνώρισαν τους ήχους της θάλασσας, ευαισθητοποιήθηκαν, αφύπνισαν την αίσθηση της ακοής και ανάπτυξαν την παρατηρητικότητά τους, Έμαθαν για την ηχορύπανση στη θάλασσα και κατανόησαν το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα θαλάσσια θηλαστικά εξαιτίας της ηχορύπανσης.
Χρησιμοποιήσαμε το υπέροχο Υλικό από τη Βαλίτσα της ΜΟΜ
Φοβισμένοι ή τρομαγμένοι αισθανόμαστε όταν νοιώθουμε ότι κινδυνεύουμε από κάτι.. Όταν πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος, αισθανόμαστε ασφαλείς.
Τα παιδιά, αφού μίλησαν για τους φόβους τους, αφού αντάλλαξαν εμπειρίες ονομάτισαν ο καθένας τους δικούς του φόβους , ζωγράφισαν το ονειροσέντονό τους, “τον φύλακα άγγελό τους” από το ομώνυμο βιβλίο , βάζοντας χρώμα και ελπίδα σε ένα λευκό σεντόνι, έτσι ,για να τα συντροφεύει στα όνειρά τους .
Λίγο πριν το Πάσχα, τα σχολεία ήταν ακόμα κλειστά. Αυτό δεν μας εμπόδισε να κάνουμε ετοιμασίες για το Πάσχα, online.
Οι πασχαλινές μας κάρτες δημιουργήθηκαν από φυσικό και ανακυκλώσιμο υλικό
Η παγκόσμια Ημέρα του Πλανή τη μας γιορτάστηκε με τους μαθητές μας Online, εξαιτίας του κορονοϊού. Στο τέλος της ημέρας πραγματοποιήθηκε διαδικτυακή συνάντηση με τους
εκπαιδευτικούς από τα σχολεία της Πολωνίας, Σερβίας, Τουρκίας και Ισπανίας.
Τα παιδιά διαβάζουν , εμπνέονται και δημιουργούν .
Αφορμή ένα παραμύθι από την Actionaid, με τίτλο ” Η μεγάλη Τραμπάλα του πλανήτη” που δεν έχει δικό του τέλος…αλλά μπορεί να δώσει το δικό του τέλος ο καθένας από εμάς
Σχολεία κλειστά λόγω κορωνοιού, αλλά εμείς συναντιόμαστε στα διαδικτυακα μας δωμάτια, μιλάμε για την όμορφη Άνοιξη, τα ζώα , τα φυτά και δημιουργούμε έργα τέχνης με άχρηστο υλικό. Φωτογραφίζουμε και μοιραζόμαστε
Αξιοποίηση του παραμυθιού “Ήταν ένα μικρό χαρτάκι” της Αντιγόνης Παρούση και του Αλέξη Κυριτσόπουλου.
Οι μικροί μαθητές μας μέσα από την τηλεκπαίδευση, γνώρισαν το μικρό χαρτάκι που σκεφτόταν τι θα ήθελε να γίνει σαν μεγαλώσει: χαρτοπετσέτα, χαρτόκουτο, χαρτοσακούλα, χαρτοφάκελος, φάκελος αλληλογραφίας, στυπόχαρτο, γυαλόχαρτο, χαρτί υγείας, χαρτί κουζίνας, χαρτονόμισμα, χαρτομάντηλο………..ή χαρταετός. Πόσα πράγματα της καθημερινής μας χρήσης είναι φτιαγμένα από χαρτί!!! Ας τα γνωρίσουμε και ας σκεφτούμε την αξία του χαρτιού στη ζωή μας, τη διαδρομή του αλλά και την ανάγκη να το ανακυκλώνουμε.
Utilization of the fairy tale “It was a small piece of paper” by Antigoni Parousis and Alexis Kyritsopoulos. Our students through distance learning, got to know the little piece of paper that he thought about what he would like to become when he grows up: paper towel, cardboard box, paper bag, paper envelope, mail envelope, , blotting paper, sandpaper, toilet,kitchen paper, banknote, tissue ……….. or a kite. How many things of our daily use are made of paper !!! Let’s get to know them and think about the value of paper in our lives, its path but also the need to recycle it
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Δασών (21 Μαρτίου) και στα πλαίσια του προγράμματος της κλιματικής αλλαγής, τα παιδιά έμαθαν για την αξία και την προσφορά του δάσους. Δημιούργησαν το δικό τους δάσος από το περίγραμμα των δικών τους χεριών, των γονιών ή των μικρότερων αδελφών τους. Δημιουργήθηκαν μικρά έργα τέχνης με μεγάλη αξία για την ευαισθητοποίηση των παιδιών ως προς την προστασία των δασών μας.
Η εργασία για το δάσος συνεχίστηκε με κατασκευές από φυσικό υλικό αλλά και άχρηστο υλικό
Στα πλαίσια του προγράμματος για την κλιματική αλλαγή δε θα μπορούσε να λείψει η δεντροφύτευση η οποία ξεκίνησε μέσα στο σχολείο μας. Οι μικροί μαθητές μας , αφού υποδέχθηκαν τα δενδρύλλια από το Φυτώριο της Πάρου αλλά και το Φυτώριο στο Βήσσα που μας τα πρόσφεραν με πολύ αγάπη, ετοιμάστηκαν να τα φυτέψουν. Όμως τα μέτρα κατά του Covid, που θέλει τα σχολεία κλειστά, δεν μας εμπόδισαν. Γονείς των παιδιών μας προσέφεραν εθελοντική εργασία για να φυτέψουν τα δεντράκια μας και να δώσουν χαρά και χρώμα στο προαύλιο του σχολείου. Οι μαθητές μας δίνοντας υποσχέσεις παντοτινής αγάπης, ανυπομονούν να έρθουν στο σχολείο τους, να τα συναντήσουν, να τα φροντίσουν, να τα ποτίσουν και να τους τραγουδήσουν.
