Η ταινία μικρού μήκους “Εκπαίδευση για θάνατο. Πώς δημιουργείται ένας Ναζί” είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γκρέγκορ Ζίμερ και κυκλοφόρησε στις 15 Ιανουαρίου του 1943 από τον Ουώλτ Ντίσνεϋ.
Η ταινία κινουμένων σχεδίων παρουσιάζει την ιστορία του μικρού Χανς, ενός αγοριού που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη ναζιστική Γερμανία και ανατρέφεται για να γίνει άξιος στρατιώτης της Άριας φυλής. Για να τη δεις, κάνε κλικ εδώ.
Ποια χρώματα είχε η επαναστατική σημαία του Ρήγα Φεραίου;
Ποιο ήταν το συνωμοτικό όνομα που έδωσε η Φιλική Εταιρεία στον Αλέξανδρο Υψηλάντη;
Ποια καπετάνισσα κυβέρνησε το ιστιοφόρο «Αγαμέμνων» και ποια το «Καλομοίρα»;
Πώς γινόταν ένα σκάφος πυρπολικό και τι τραγούδησε ο στρατηγός Μακρυγιάννης στους συμπολεμιστές του μια βραδιά μέσα στην πολιορκημένη Ακρόπολη; Συνέχεια
Πρόκειται για μια συλλογή από έργα ζωγραφικής που απεικονίζουν την εποχή του ξεσηκωμού πριν και μετά την επανάσταση του 1821. Η εργασία αναρτήθηκε από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Παλαιού Φαλήρου. Για να ανοίξεις το αρχείο κάνε κλικ εδώ.
Για να δεις περισσότερα έργα ζωγραφικής του 19ου αιώνα, μπορείς να μπεις στην έκθεση της Εθνικής Πινακοθήκης “Η ζωγραφική του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Τα χρόνια της βασιλείας του Όθωνα“.
Στη νουβέλα αυτή ο Χιώτης Λουκής Λάρας από τη Σμύρνη, όπου εργάζεται, επιστρέφει στη Χίο. Η Μεγάλη Σφαγή της Χίου το Πάσχα του 1822 βρίσκει τους Χιώτες απροετοίμαστους και μόνους (31 Μαρτίου – 15 Απριλίου 1822). Τα Μαστιχοχώρια όπου πολλοί κρύφτηκαν έγιναν σημείο για λεηλασία. Μόλις 1.000 έως 2.000 Χιώτες κατάφεραν να διαφύγουν με τα ελληνικά καράβια προς τα Ψαρά και τις Κυκλάδες. Ο Λουκής διαφεύγει οικογενειακώς στις Σπέτσες κι έπειτα καταφεύγει στην Τήνο. Τελικώς, μετά τη δημιουργία του ανεξάρτητου κράτους (1821-1831) φεύγει για το Λονδίνο όπου μας αφηγείται ανάμεσα στα εγγόνια του, γέρος πια, τις αναμνήσεις μιας σκληρής ιστορικά νεότητας.
Για να διαβάσεις το βιβλίο κλικ στο Λουκής Λάρας – Δημήτριος Βικέλας.
Ετοιμαστείτε, παιδιά, να πάμε σ’ ένα ορεινό, γραφικό χωριό, το Μαυρομμάτι! Πάμε να συναντήσουμε τον μικρό Γιώργη. Ένα παιδί που ξεκίνησε τη ζωή του εκεί και που έμεινε στην ιστορία ως μια από τις μεγαλύτερες μορφές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Τον Γεώργιο Καραϊσκάκη! Ελάτε να δούμε γιατί αυτό το αγόρι έζησε τόσο σκληρά τα παιδικά του χρόνια; Πώς πήρε την απόφαση να ξενιτευτεί, μόνος κι έρημος, απ’ το χωριό του; Πώς οργάνωσε μια παρέα παιδιών και πήραν τα βουνά; Και πώς κατάφεραν αυτά τα παιδιά να γίνουν ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων;
Για να ακούσεις την ιστορία του μικρού Γεώργιου Καραϊσκάκη, κάνε κλικ εδώ.
Η σειρά περιλαμβάνει είκοσι θεατροποιημένα παραμύθια για τα Ελληνόπουλα σ’ όλο τον κόσμο. Μια πρωτότυπη παραγωγή της «Φωνής της Ελλάδας». Υπό την αιγίδα και με τη στήριξη της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας.
Πρόκειται για ένα συλλογικό έργο όπου συμμετέχουν καταξιωμένοι δημιουργοί, στο οποίο έγραψαν και εικονογράφησαν φανταστικές ιστορίες, εμπνευσμένες από τις ιδέες και τις αξίες της Επανάστασης. Το 1821 λοιπόν «μίλησε» σε συγγραφείς και εικονογράφους, και τους άγγιξε (όπως τους έχει αγγίξει και το έργο του Δικτύου για τα Δικαιώματα του Παιδιού, στο οποίο εκχώρησαν τις αμοιβές τους από το βιβλίο).
Ένα απόσπασμα του βιβλίου μπορείς να δεις εδώ και προτάσεις για δραστηριότητες εδώ.
Οι Γελεκτσήδες ήταν μια ομάδα ατρόμητων εφήβων που ζούσαν στο Μεσολόγγι τους πρώτους καιρούς της Επανάστασης, αλλά έδρασαν κυρίως το δωδεκάμηνο της δεύτερης πολιορκίας που ξεκίνησε στις 15 Απριλίου 1825 και μετά από πολλά δεινά έληξε με τη μυθιστορηματική Έξοδο τη νύχτα 10 προς 11 Απριλίου 1826. Συνέχεια
‘Το όνομά μου είναι Λάμπρος. Είμαι 6 χρονών.
Γεννήθηκα το 1821, τη χρονιά που ξέσπασε ο μεγάλος πόλεμος μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων.”
Έτσι ξεκινάει την αφήγηση της ιστορίας του ο Λάμπρος.
Κάνε κλικ εδώ για να διαβάσεις τη συνέχεια.
Μάνα μου τα, μάνα μου τα κλεφτόπουλα
τρώνε και τραγουδάνε, άιντε πίνουν και γλεντάνε.
Μα ένα μικρό μα ένα μικρό κλεφτόπουλο
δεν τρώει, δεν τραγουδάει, βάι δεν πίνει δε γλεντάει.
Μπουμπουλίνα-Μαντώ Μαυρογένους
Λεοντόκαρδες γυναίκες όμορφες δυναμικές
καπετάνισσες γενναίες πάντοτε ηρωικές
Μπουμπουλίνα Λασκαρίνα και Μαντώ του Μαυρογένους
πλοία δώσατε και χρήμα για τη λευτεριά του γένους.
Διονύσιος Σολωμός, Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι. Σχεδίασμα Β’
«Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει.
Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι η μάνα το ζηλεύει.
Τα μάτια η πείνα εμαύρισε Στα μάτια η μάνα μνέει*
Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει:
“Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τι σ’ έχω γω στο χέρι;
Οπού συ μούγινες βαρύ κι ο Αγαρηνός* το ξέρει”».
Διονυσίου Σολωμού. Άπαντα, τόμ. 1, Ποιήματα, Αθήνα 1993, στ’ έκδοση, σ. 215.
* μνέει = ορκίζεται
* Αγαρηνός = Τούρκος
Το Μεσολόγγι τώρα τοιμάζεται να βγει, με το σπαθί. Τοιμάζεται κι η χήρα Μάνθα, η Μεσολογγίτισσα, να βγει κι αυτή. O Τούρκος α’ νικήθηκε χίλιες φορές, της πείνας το θεριό είν’ ανίκητο. Έτσι ο λαός, μαζί με τη Φρουρά, πήρανε την απόφαση. Κι απόψε…
Νύχτα, σκοτάδι. Η χήρα στα τυφλά ψηλαφώντας ηύρε το δέμα με τα ρούχα τ’ άχαρα του μακαρίτη ανδρός της. Η μπόμπα η τούρκικη τον έκοψε στα δυο, μόλις άρχιζε η πολιορκία. Κι αυτό μονάχα; Το βόλι, το σπαθί, της αρρώστιας η οργή, της πείνας η κατάρα θέρισαν κάθε δικό της, γύρω της.
«Ερευνώντας με τη σειρά όλα τα σπίτια, βρήκαμε αρκετές ποσότητες αλεύρι. Αυτό μοιράστηκε μ’ ένα φλιτζάνι ως μέτρο. Εμοίρασαν κι από ένα φλιτζάνι κουκιά. Άρχισαν λοιπόν να σμίγουν αυτό το λίγο κουκί και αλεύρι στον τέντζερη και να βάνουν μέσα και καβούρια… Ένας γιατρός εμαγείρευσε το σκύλο του με λάδι, από το οποίον είχαμε αρκετό και επαινούσε το φαγί του ότι ήταν το πιο νόστιμο. Οι στρατιώτες τότε πια άρπαζαν οποιονδήποτε σκύλο ή γάτα έβρισκαν στο δρόμο. Όμως, από τις 15 του Μάη αρχίσαμε τις πικραλήθρες, χορτάρι της θάλασσας. Το βράζαμε πέντε φορές ως ότου έβγαινε η πικράδα και το τρώγαμε με ξίδι και λάδι σαν πατάτα αλλά και με ζουμί από καβούρια. Επιδοθήκαμε και στους ποντικούς και ήταν τυχερός αυτός που μπορούσε να πιάσει έναν. Βατράχια, δυστυχώς δεν βρίσκαμε. Από την έλλειψη τροφής αύξαιναν οι αρρώστιες: πονόστομος και αρθρίτιδα».
Νικολάου Κασομούλη, Ενθυμήματα Στρατιωτικά, εισαγωγή-σημειώσεις Γιάννης Βλαχογιάννης, τόμ. 2, Αθήνα 1998, σσ. 241-243.
(Ελεύθερη απόδοση στα νέα ελληνικά)
Το 1825 η πόλη του Μεσολογγίου βρίσκεται στο στόχαστρο των Οθωμανών σε μια από τις πιο συνταρακτικές πολεμικές επιχειρήσεις σε όλη την Ελληνική Ιστορία.
Πρόκειται για το πρώτο μέρος ενός ντοκιμαντέρ-animation με αφήγηση των γεγονότων από τρεις πλευρές, ελληνική, αγγλική και τουρκική.
Για να το δεις, κάνε κλικ εδώ.
Από τη ΒΟΥΛΗ TV
Με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης, ο Δημήτρης Αίσωπος (Ειδικός παιδαγωγός) και η Ευτυχία Πλακαρού (Εκπαιδευτικός) ζωντάνεψαν τους Ήρωες του 1821.
Πώς ήταν τα πρόσωπα τους;
Ποια ήταν τα πραγματικά τους ονόματα;
Ποια ήταν η μόνη γυναίκα που ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας;
Ποιος ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης διετέλεσε 5 φορές πρωθυπουργός της Ελλάδος;
Ποιος ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης ήταν μονόχειρας αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να δώσει και την ψυχή του για την πατρίδα;
Ο Θεόδωρος Βρυζάκης, ο καλλιτέχνης που ζωγράφισε αυτό το έργο, υπήρξε ορφανό του πολέμου της Ανεξαρτησίας (τον πατέρα του τον είχαν κρεμάσει οι Τούρκοι). Σπούδασε στο Μόναχο και έγινε ο κυριότερος ζωγράφος ιστορικών σκηνών.
Ο Ευαγγελισμός της Παναγίας του Λεονάρντο Ντα Βίντσι
Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου είναι μια από τις θεομητορικές εορτές της Χριστιανοσύνης, σε ανάμνηση της χαρμόσυνης αναγγελίας από τον αρχάγγελο Γαβριήλ προς την Παρθένο Μαρία ότι πρόκειται να γεννήσει τον Υιό του Θεού. Τιμάται από την Εκκλησία στις 25 Μαρτίου, και στον ελληνικό χώρο συμπίπτει με τον εορτασμό της Εθνικής Παλιγγενεσίας. Την αυτή ημέρα γιορτάζουν όσοι και όσες φέρουν τα ονόματα Ευάγγελος και Ευαγγελία.
Ο Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος) υπήρξε πρόδρομος και πρωτεργάτης του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Γεννήθηκε το 1757 στο Βελεστίνο της Μαγνησίας. Το θεωρούμενο ως πραγματικό του επώνυμο Αντώνιος Κυριαζής ή Κυρίτζης δεν επιβεβαιώνεται από τη σύγχρονη έρευνα. Ο ίδιος προτιμούσε να χρησιμοποιεί ως επώνυμο αυτό της γενέτειράς του, ενώ οι Έλληνες διανοούμενοι που ζούσαν στην εξορία τον αποκαλούσαν Φεραίο, επειδή στην αρχαιότητα η πόλη του ονομαζόταν Φεραί. Συνέχεια
.Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά, μονάχοι σα λιοντάρια, στες ράχες στα βουνά;
Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.
Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά, να φεύγωμ’ απ’ τον κόσμο, για την πικρή σκλαβιά;
Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.
Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς, τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;
Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή. Συνέχεια
Η ιστορία μας έχει τίτλο “Ο Χιονοκλέφτης” και βρίσκεται στο βιβλίο “21+1 συγγραφείς γράφουν – καλλιτέχνες εικονογραφούν για το 1821” των Εκδόσεων Παπαδόπουλος.
Για να τη διαβάσεις, κάνε κλικ Ο ΧΙΟΝΟΚΛΕΦΤΗΣ.
Μια σειρά 8 επεισοδίων για την ελληνική επανάσταση από το περιοδικό ΣΠΟΥΤΝΙΚ.
“Όσα έγιναν στην Ελλάδα πριν από 200 χρόνια. Όσα ξέρουμε, όσα νομίζουμε ότι ξέρουμε κι όσα ίσως δεν μάθαμε ποτέ. Το παγκόσμιο ιστορικό περιβάλλον μέσα στο οποίο γεννήθηκε η επανάσταση του 1821, τα μεγάλα γεγονότα που την ενέπνευσαν και της άνοιξαν τον δρόμο.” Συνέχεια
Ο Λάμπρος γεννήθηκε το 1821, τη χρονιά που ξέσπασε ο μεγάλος πόλεμος μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Το χωριό του κάηκε όταν ήταν τεσσάρων χρονών. Λίγο καιρό μετά αυτός και οι γονείς του έφυγαν από το χωριό και πήγαν σε μια παραθαλάσσια πόλη το Μεσολόγγι. Εκεί, έζησαν την πολιορκία της πόλης. Για να διαβάσεις την ιστορία του Λάμπρου κάνε κλικ στο γεννήθηκα το 1821.
Ένα περιεκτικό ιστορικό της επανάστασης με τη συνδρομή κι άλλων τεχνών, μουσικής και ζωγραφικής. Για να δεις το βιβλίο της επανάστασης, κάνε κλικ εδώ.
Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς παρουσιάζει «γραφές του ’21» σε ένα σύντομο video, με την εικαστικό καλλιγράφο Μαρία Γενιτσαρίου. Ποια ήταν τα υλικά και ποια τα εργαλεία γραφής την προεπαναστατική και την επαναστατική περίοδο; Με τι έγραφε ο Μακρυγιάννης, με τι ο Καποδίστριας; Ποιοι διέθεταν μόνο πλάκα σχιστολίθου και κονδύλι; ποιοι καλαμάρι, φτερό, καλάμι, κονδυλοφόρο και στυπόχαρτο; πώς έφτιαχναν μελάνι από φούμο; τι εξασφάλιζε το βουλοκέρι; Πώς γράφθηκαν όσα σήμερα αποτελούν τα γραπτά τεκμήρια της Ελληνικής Επανάστασης και της πρώτης διοίκησης του ελληνικού κράτους;
Ενημερωτικό, εκπαιδευτικό βίντεο για τον μεγάλο επαναστάτη και κλέφτη Αντώνη Κατσαντώνη.
“Ο Κατσαντώνης υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της προεπαναστατικής περιόδου που μάλλον παραμένει άγνωστος. Με συντομία προσπαθούμε να παρουσιάσουμε τον θρυλικό αυτόν πρόδρομο της επανάστασης του 1821. Για την παραγωγή του βίντεο βασιστήκαμε σε σχετική βιβλιογραφία και στις εκπομπές του Η. Μαμαλάκη «Χώματα με Ιστορία».”
Το απόσπασμα αυτό είναι παρμένο από το μυθιστόρημα Ο μικρός μπουρλοτιέρης, που μας μιλάει για το ναυτικό αγώνα, την περίοδο του μεγάλου ξεσηκωμού του 1821. Ο Λευτέρης, ένα δεκατετράχρονο αγόρι, παίρνει μέρος κι αυτός, σαν μπουρλοτιέρης, πλάι στους μεγάλους ναυάρχους Μιαούλη και Κανάρη. Στο απόσπασμα της ιστορίας, ο καπετάν Μιαούλης έχει καλέσει το Λευτέρη για να του ανακοινώσει κάτι πολύ σημαντικό.
Ο μουσικός χάρτης της Ελλάδας είναι εδώ. Κάνε κλικ πάνω στις νότες και άκουσε τα τραγούδια του ’21.