[…]Ο πόλεμος είναι οι τρομαγμένοι που κρύβονται σε υπόγεια και καταφύγια, οι γονείς που δεν ξέρουν πώς να προστατέψουν τα παιδιά τους. Ο πόλεμος είναι οι τύψεις του στρατιώτη που διατάσσεται να ρίξει στο ψαχνό, αλλά και ο κυνισμός εκείνου που σκοτώνει με άγρια χαρά. Ο πόλεμος είναι η πείνα και η δίψα των ανθρώπων που ξεσπιτώνονται, τα μικρά βαλιτσάκια στα οποία προσπαθούν να χωρέσουν τα ελάχιστα της επιβίωσης.

Ο πόλεμος είναι οι κατεδαφισμένες πόλεις, τα εγκαταλειμμένα χωριά, οι παρατημένες σοδειές, κόποι μιας ζωής που γίνονται στάχτη. Πόλεμος είναι οι οικογένειες που χωρίζονται, είναι τα καραβάνια των προσφύγων που εγκαταλείπουν τις εστίες τους και συνωστίζονται στα σύνορα. Πόλεμος είναι η καλοσύνη των ξένων που σπεύδουν σε βοήθεια, αλλά και η καχυποψία και ο φόβος τους, όταν τα ποτάμια προσφύγων υπερχειλίζουν τα όρια ανοχής και υποκρισίας. […]

Απόσπασμα από το άρθρο: Ο πόλεμος των ανθρώπων ΕΦ.ΣΥ