9ο Δημοτικό Σχολείο Λάρισας

Την Μεγάλη Πέμπτη έχουμε:

• Τον  Μυστικό Δείπνο, δηλαδή το δείπνο του Ιησού Χριστού με τους Δώδεκα  Αποστόλους,

  

• Τον Ιερό Νιπτήρα, δηλαδή το πλύσιμο των ποδιών των 12 Αποστόλων από τον Ιησού Χριστό,

  

• Την Υπερφυή Προσευχή, δηλαδή η προσευχή του Ιησού προς τον Πατέρα του μετά τον Μυστικό Δείπνο και λίγο πριν τη σύλληψή του

• Την προδοσία του Ιούδα η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψη του Ιησού.

Ο Χριστός ετοίμασε μόνος του το τραπέζι και έπλυνε τα πόδια και των 12 μαθητών του. Θέλησε να τα κάνει όλα μόνος του και να τους δείξει πως δεν πρέπει να επιζητούν τα πρωτεία. Μετά τη νίψη των ποδιών λέγει: «όποιος θέλει να είναι πρώτος, να είναι τελευταίος απ’ όλους».

Πρώτα πήγε στον Ιούδα και μετά στον Πέτρο, ο οποίος ήταν ο πιο παρορμητικός απ’ όλους. Στην αρχή σταμάτησε τον Ιησού αλλά μετά υποχώρησε. Αφού έπλυνε τα πόδια και των 12, πήρε τα ιμάτιά του και ξανακάθισε. Τους είπε να αγαπούν ο ένας τον άλλον και πως δεν πρέπει να μην επιζητούν ποτέ να είναι πρώτοι. Ύστερα μίλησε γαι την προδοσία, στρεφόμενος στον πιο ήρεμο Ιωάννη.

Μετά το δείπνο, ο Χριστός και οι μαθητές βγαίνουν στο όρος των Ελαιών. Τους διδάσκει τα ανήκουστα και τελευταία μαθήματα και αναχωρεί μόνος Του, ώστε να προσευχηθεί. Μόλις τελείωσε την προσευχή του, έφτασε ο Ιούδας με τους στρατιώτες χαιρετά και φιλά τον δάσκαλό του και τον παραδίδει στις αρχές.

Η Μεγάλη Πέμπτη θεωρείται η πιο θλιβερή μέρα της χριστιανοσύνης. Το βράδυ η Εκκλησία αναπαριστά την Σταύρωση του Θεανθρώπου, ενώ ψάλλονται και τα 12 Ευαγγέλια. Ανάμεσα στο 5ο και το 6ο Ευαγγέλιο ψάλλεται το αντίφωνο «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου…» και ο Εσταυρωμένος λιτανεύεται από τους ιερείς.

Το κύριο έθιμο της Μεγάλης Πέμπτης είναι το βάψιμο των κόκκινων αυγών και το ζύμωμα των τσουρεκιών. Αυτήν την ημέρα οι νοικοκυρές δεν πλένουν, δεν απλώνουν ούτε κάνουν άλλες δουλειές στο σπίτι.

Ότε οι ένδοξοι μαθηταί εν τω νιπτήρι του δείπνου εφωτίζοντο,
τότε Ιούδας ο δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας, εσκοτίζετο·
και ανόμοις κριταίς σε τον δίκαιον Κριτήν παραδίδωσι.
Βλέπε χρημάτων εραστά, τον δια ταύτα αγχόνη χρησάμενον·
φεύγε ακόρεστον ψυχήν, την Διδασκάλω τοιαύτα τολμήσασαν.
Ο περί πάντας αγαθός, Κύριε, δόξα σοι.

Μεγάλη Πέμπτη (τραγούδι)
Μουσική: Χρήστος Τσιαμούλης, Στίχοι: Νίκος Γκάτσος

Αυτός που κρέμασε τον ήλιο
στο μεσοδόκι τ’ ουρανού
κρέμεται σήμερα στο ξύλο
ίλεως, Κύριε, γενού.
Και στ’ ασπαλάθια της ερήμου
μια μάνα φώναξε, παιδί μου.

Με τ’ Απριλιού τ’ αρχαία μάγια
με των δαιμόνων το φιλί
μπήκε στο σπίτι κουκουβάγια
μπήκε κοράκι στην αυλή
κι όλα τ’ αγρίμια στο λαγκάδι
πήραν το δρόμο για τον Άδη.

Θα ξανασπείρει καλοκαίρια
στην άγρια παγωνιά του νου
Αυτός που κάρφωσε τ’ αστέρια
στην άγια σκέπη τ’ ουρανού
κι εγώ κι εσύ, και εμείς κι οι άλλοι
θα γεννηθούμε τότε πάλι.

Συντρέχει  λοιπόν το συνέδριον των Ιουδαίων
Ψάλλει ο Ζερδαλής ΙορδάνηςΙ.Ν.Αγ.Σάββα Κυριωτίσσης Βερροίας

Συντρέχει λοιπόν, το συνέδριον των ιουδαίων, ίνα τον δημιουργόν,
και κτίστην των απάντων, Πιλάτω παραδώσει.
Ω των ανόμων, ω των απίστων! ότι τον ερχόμενον κρίναι ζώντας και νεκρούς,
εις κτίσιν ευτρεπίζουσι˙ τον ιώμενον τα πάθη προς πάθος ετοιμάζουσι˙
Κύριε μακρόθυμε, μέγα σου το έλεος, δόξα σοι.

Τάδε λέγει Κύριος τοις Ιουδαίοις

https://www.youtube.com/watch?v=8JztBZY2ddY

Τάδε λέγει Κύριος τοῖς Ἰουδαίοις·
Λαός μου, τί ἐποίησά σοι ἤ τί σοι παρηνώχλησα;
τούς τυφλούς σου ἐφώτισα, τούς λεπρούς σου ἐκαθάρισα, ἄνδρα ὄντα ἐπί κλίνης ἠνωρθωσάμην.
Λαός μου, τί ἐποίησά σοι, καί τί μοι ἀνταπέδωκας;
Ἀντί τοῦ μάννα χολήν∙ ἀντί τοῦ ὕδατος ὄξος·
ἀντί τοῦ ἀγαπᾶν με σταυρῷ με προσηλώσατε.
Οὐκέτι στέγω λοιπόν· καλέσω μου τά ἔθνη κἀκεῖνα με δοξάσουσι σύν τῷ Πατρί καί τῷ Πνεύματι·
κἀγώ αὐτοῖς δωρήσομαι ζωήν τήν αἰώνιον

Βρισκόμαστε στο μέσον της Μεγάλης Εβδομάδας, την Μεγάλη Τετάρτη που είναι αφιερωμένη στην μετάνοια, την προδοσία ενώ σηματοδοτεί και την αρχή του τέλους για τον Ιησού με τον Μυστικό Δείπνο.

Την σημερινή ημέρα η Εκκλησία είναι ανοιχτή από το πρωί καθώς τελείται ο εσπερινός της Μεγάλης Τετάρτης και η Θεία Λειτουργία. Κατά την διάρκεια της σημερινής ημέρας αναφέρεται η μετάνοια και η μεταστροφή της πόρνης που άλειψε με μύρο τα πόδια του Ιησού, ο Μυστικός Δείπνος, δηλαδή η παράδοση της Θείας Ευχαριστίας, η προσευχή του Χριστού στο Όρος των Ελαίων και η προδοσία του Ιούδα.

Η μετάνοια της αμαρτωλής πόρνης: Πόρνη προσῆλθέ σοι μύρα σὺν δάκρυσι κατακενούσά σου ποσί, φιλάνθρωπε, καὶ δυσωδίας τῶν κακῶν λυτροῦται τῇ κελεύσει σου

Το περιστατικό με την αμαρτωλή πόρνη το διασώζουν με μικρές παραλλαγές και οι τέσσερις ευαγγελιστές. Ο Ματθαίος (26:6-13), ο Μάρκος (14:3-9) και ο Ιωάννης (12:1-8) ομιλούν για την ίδια γυναίκα, την Μαρία, την αδελφή του Λαζάρου, η οποία από ευγνωμοσύνη λόγω της ανάστασης του αδερφού της άλειψε τα πόδια του Ιησού με μύρο.

Όσον αφορά την τέταρτη παραλλαγή, είναι στο ευαγγέλιο του Λουκά όπου δεν αναφέρεται το όνομα της γυναίκας παρά μόνο ότι ήταν αμαρτωλή πόρνη. Προφανώς πρόκειται για ένα διαφορετικό περιστατικό, ίσως να είναι μία πόρνη που σώθηκε από λιθοβολισμό των Ιουδαίων λόγω παρέμβασης του Ιησού (Ιωάν.8:5).

Επίσης υπάρχει και μία άλλη εκδοχή, αυτή του Ιερού Χρυσόστομου που αναφέρει ότι τα πόδια του Ιησού άλειψαν δύο γυναίκες.

Κατά την διάρκεια του Εσπερινού της Μεγάλης Τετάρτης διαβάζεται η περικοπή από το ευαγγέλιο του Ιωάννη, όμως το περιεχόμενο και η υμνολογία της ημέρας είναι εμπνευσμένη από την περικοπή του ευαγγελίου του Λουκά.

Σύμφωνα με το ευαγγέλιο του Ιωάννη, ο Ιησούς προσκλήθηκε σε δείπνο στο σπίτι του Σίμωνος που άνηκε στην τάξη των Φαρισαίων. Επίσης στην πόλη βρισκόταν μία πόρνη που μόλις έμαθε ότι ο Ιησούς ήρθε στην πόλη θέλησε να μάθει σε ποιο σπίτι ήταν προκειμένου να πάει για να τον συναντήσει.

Ενώ ο Ιησούς έτρωγε και συζητούσε με τους άλλους παραβρισκόμενους μπήκε ξαφνικά στο σπίτι η γυναίκα κρατώντας στα χέρια της αλαβάστρινο δοχείο γεμάτο με μύρο. Προχώρησε στο μέρος του Ιησού και αφού στάθηκε πίσω του, γονάτισε και άρχισε να κλαίει και να οδύρεται γοερά.

Η γυναίκα άνοιξε το δοχείο και άρχισε να ρίχνει μύρο και να πλένει τα πόδια του Ιησού ενώ ταυτόχρονα έπεφταν τα δάκρυα της που έτρεχαν σαν ποτάμι από τα μάτια της. Αφού άδειασε το δοχείο ξέπλεξε τα μαλλιά της και σκούπισε με αυτά τα πόδια του Ιησού ενώ τα φιλούσε αδιάκοπα.

Ο Φαρισαίος οικοδεσπότης απόρησε με τον Ιησού καθώς αναρωτήθηκε ότι από την στιγμή που ήταν προφήτης γιατί δεν εμπόδισε αυτή την γυναίκα που ήταν μια πόρνη. Τότε ο Ιησούς τον κοίταξε και του είπε: «Έχω να πω το εξής στις σκέψεις σου» και ο Σίμωνας του απάντησε: «Μίλα μου δάσκαλε».

Ο Ιησούς του είπε: «Κάποιος δάνεισε χρήματα σε δύο ανθρώπους. Στον πρώτο έδωσε πεντακόσια δηνάρια και στον δεύτερο πενήντα. Όταν έπρεπε να τα επιστρέψουν δεν είχαν χρήματα και ο δανειστής τους τα χάρισε. Ποιος από τους δύο θα χρωστάει μεγαλύτερη χάρη στον δανειστή;» και ο Σίμωνας απάντησε: «Αυτός που του χαρίστηκε το μεγαλύτερο ποσό».

Τότε ο Ιησούς του είπε: «Σωστά απάντησες. Για κοίταξε αυτή την γυναίκα. Εγώ μπήκα στο σπίτι σου και δεν μου έπλυνες τα πόδια με νερό, όμως εκείνη μου τα έπλυνε με τα δάκρυα της και τα σκούπισε με τα μαλλιά της. Χαιρετισμό δε μου έδωκες, όμως αυτή δε σταμάτησε στιγμή να μου φιλάει τα πόδια. Με λάδι δεν μου άλειψες το κεφάλι, όμως αυτή με πανάκριβο μύρο μου άλειψε τα πόδια. Δεν αξίζει να της πω: “σου συγχωρούνται οι τόσες πολλές αμαρτίες σου, διότι με αγάπησες τόσο πολύ;”»

Αμέσως ο Ιησούς γύρισε προς την γυναίκα και της είπε: «Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου». Έπειτα όλοι οι παραβρισκόμενοι άρχισαν να διερωτώνται ποιος είναι αυτός που μπορεί να συγχωρέσει αμαρτίες και ο Χριστός γύρισε ξανά προς την γυναίκα και της είπε: «Η πίστη σου σε έσωσε, πήγαινε στο καλό».

Επιπροσθέτως είπε στην γυναίκα ότι η πράξη της θα αναφερθεί στο ευαγγέλιο που θα κηρυχτεί σε όλο τον κόσμο και αυτό θα αποτελεί ένα μνημόσυνο γι’ αυτήν.

«ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου οὐκ ἤλειψας• αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψέ μου τοὺς πόδας. οὗ χάριν λέγω σοι, ἀφέωνται αἱ ἁμαρτίαι αὐτῆς αἱ πολλαί, ὅτι ἠγάπησε πολύ• ᾧ δὲ ὀλίγον ἀφίεται, ὀλίγον ἀγαπᾷ. εἶπε δὲ αὐτῇ• Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι» (Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, 7.46.).

Οι μαθητές του Ιησού θεώρησαν αυτή την πράξη σαν μεγάλη σπατάλη καθώς το μύρο ήταν ακριβό και αν το πουλούσαν θα κέρδιζαν χρήματα και θα τα έδιναν στους φτωχούς. Ο Ιησούς επέπληξε τους μαθητές του λέγοντας πως η γυναίκα του έκανε καλό με την πράξη της αφού τον ετοίμασε για την ταφή. Με την συγκεκριμένη φράση του προσπάθησε να αποτρέψει τον Ιούδα από την προδοσία αλλά ήταν μάταιο.

Επίσης τους θύμισε ότι μπορούν να βοηθήσουν τους φτωχούς καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής τους σε αντίθεση με εκείνον που θα τον έχουν για λίγο ακόμα.

Η παράδοση της Εκκλησίας χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο περιστατικό, συγκρίνοντας τη μετάνοια της πόρνης με το ολίσθημα του Ιούδα και παραλληλίζει τις δύο ψυχικές καταστάσεις. Η πόρνη ελευθερώνεται από την αμαρτία και μετανοεί, ενώ ο Ιούδας αιχμαλωτίζεται από τη φιλαργυρία και αποχωρίζεται απ’ το Θεό.

Το Μυστήριο του Ευχελαίου: δεινόν η ραθυμία, μεγάλη η μετάνοια

Το απόγευμα της Μεγάλης Τετάρτης, τελείται στις Εκκλησίες το Μυστήριο του Μεγάλου Ευχελαίου, κατά τη διάρκεια του οποίου διαβάζονται επτά Ευαγγέλια και επτά Ευχές. Ευλογείται με αυτό το τρόπο το λάδι με το οποίο ο ιερέας «σταυρώνει» τους πιστούς στο μέτωπο, στο πηγούνι, στα μάγουλα και στις παλάμες, προσφέροντας έτσι τη χάρη και την ευλογία του Ιησού και του Αγίου Πνεύματος.

Το Ευχέλαιο θεωρείται ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, οι γυναίκες πηγαίνουν στο Μεγάλο Ευχέλαιο, έχοντας μαζί τους μια σουπιέρα με αλεύρι. Σε αυτό στερεώνουν τρία κεριά, τα οποία καίνε κατά την τέλεση του Μυστηρίου. Το αλεύρι αυτό, το χρησιμοποιούν για να φτιάξουν τα πασχαλινά κουλούρια την επόμενη ημέρα.

“Σήμερον ο Χριστός”και “Ήπλωσεν ”  Θ. Βασιλικός και Πάτρας από τον Αγ. Θωμά Αμπελοκήπων

Σήμερον ὁ Χριστός, παραγίνεται ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου,
καὶ γυνὴ ἁμαρτωλὸς προσελθοῦσα,
τοῖς ποσὶν ἐκυλινδοῦτο βοῶσα·
Ἴδε τὴν βεβυθισμένην τῇ ἁμαρτίᾳ,
τὴν ἀπηλπισμένην διὰ τὰς πράξεις,
τὴν μὴ βδελυχθεῖσαν παρὰ τῆς σῆς ἀγαθότητος·
καὶ δός μοι Κύριε, τὴν ἄφεσιν τῶν κακῶν,
καὶ σῶσόν με.
Ἥπλωσεν ἡ Πόρνη, τὰς τρίχας σοι τῷ Δεσπότῃ,
ἥπλωσεν Ἰούδας, τὰς χεῖρας τοῖς παρανόμοις·
ἡ μέν, λαβεῖν τὴν ἄφεσιν, ὁ δέ, λαβεῖν ἀργύρια. Διό σοι βοῶμεν, τῷ πραθέντι καὶ ἐλευθερώσαντι ἡμᾶς, Κύριε δόξα σοι.

“Ότε η αμαρτωλός προσέφερε το μύρον” 
Οτε η αμαρτωλός προσέφερε το μύρον, τότε ο μαθητής συνεφώνει τοις παρανόμοις˙
η μεν έχαιρε κενούσα το πολύτιμον,
ο δε έσπευσε πωλήσαι τον ατίμητον αύτη τον Δεσπότην επεγίνωσκεν,
ούτος του Δεσπότου εχωρίζετο˙ αύτη τον Δεσπότην επεγίνωσκεν,
ούτος του Δεσπότου εχωρίζετο˙ αύτη ηλευθερούτο, και ο Ιούδας δούλος εγεγόνει του εχθρού.
Δεινόν η ραθυμία! Μεγάλη η μετάνοια, ήν μοι δώρησαι, Σωτήρ,  ο παθών υπέρ ημών, και σώσον ημάς

Πόρνη προσῆλθέ σοι,
μύρα σὺν δάκρυσι, κατακενοῦσά σου ποσὶ Φιλάνθρωπε,
καὶ δυσωδίας τῶν κακῶν, λυτροῦται τῇ κελεύσει σου,
πνέων δὲ τὴν χάριν σου, μαθητής ὁ ἀχάριστος, ταύτην ἀποβάλλεται,
καὶ βορβόρῳ συμφύρεται, φιλαργυρίᾳ ἀπεμπολῶν σε.
Δόξα Χριστὲ τῇ εὐσπλαγχνίᾳ σου.

Η Μεγάλη Τρίτη του Πάσχα είναι αφιερωμένη αφενός στη μνεία του ιερού ευαγγελίου που αναφέρεται στη δριμύτατη καταγγελία του Ιησού κατά των θρησκευτικών αρχηγών του Ισραήλ, των Γραμματέων και των Φαρισαίων, και αφετέρου στην παραβολή των δέκα παρθένων.

Σύμφωνα με το χριστιανικό εορτολόγιο καθιερώθηκε να ονομάζεται Μεγάλη Τρίτη η ημέρα Τρίτη της Μεγάλης Εβδομάδας ή Εβδομάδας των Παθών του Ιησού Χριστού.

Στον Όρθρο διαβάζεται από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου (22, 15- 23, 39) η καταδίκη των Φαρισαίων. Στην Ακολουθία συνεχίζεται η ανάγνωση από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου όπου γίνεται λόγος για το Τέλος. Γι’ αυτό μιλούν και οι δύο παραβολές της ημέρας.

Η πρώτη είναι η παραβολή των δέκα παρθένων. «Πέντε εξ αυτών ήσαν φρόνιμοι» και είχαν πάρει μαζί με τα λυχνάρια τους και αρκετό λάδι, «πέντε ήσαν μωραί», τα λυχνάρια τους έσβησαν και δεν έγιναν δεκτές στο γαμήλιο δείπνο. Η άλλη παραβολή είναι των ταλάντων που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Το βράδυ ψάλλεται ο όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης όπου είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47) που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο, και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο, ενώ ψάλλεται ένα από τα πιο γνωστά και δημοφιλή τροπάρια της θρησκευτικής υμνολογίας.

Η μέρα αυτή είναι αφιερωμένη στο καθάρισμα του σπιτιού. Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, τη Μεγάλη Τρίτη φτιάχνονται τα κουλουράκια και τα τσουρέκια, έθιμο ωστόσο, που συνήθως γίνεται τη Μεγάλη Πέμπτη. Στη Θάσο αναβιώνει το πανάρχαιο έθιμο «Για βρεξ’ Απρίλη μ’», όπου χορεύονται παραδοσιακοί χοροί. Στην Ιερισσό της Χαλκιδικής έχουν το έθιμο «Του μαύρου νιου τ’ αλώνι».

Το βράδυ ακούγεται και το περίφημο τροπάριο της Αγίας Κασσιανής.

Ήχος Πλάγιος του Τετάρτου

Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή,
τὴν σὴν αἰσθομένη θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν,
ὀδυρομένη, μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει.
Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας
ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁμαρτίας.
Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων,
ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ·κάμφθητί μοι
πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας
ὁ κλίνας τοὺς οὐρανοὺς τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει.
Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας,
ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις
·ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν,κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα,
τῷ φόβῳ ἐκρύβη.Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσουτίς ἐξιχνιάσει,
ψυχοσῶστα Σωτήρ μουΜή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.

Του κρύψαντος το τάλαντον

Του κρύψαντος το τάλαντον
Τοῦ κρύψαντος τὸ τάλαντον,
τὴν κατάκρισιν, ἀκούσασα ψυχή,
μὴ κρύπτε λόγον Θεοῦ,
κατάγγελλε τὰ θαυμάσια αὐτοῦ,
ἵνα πλεονάζουσα τὸ χάρισμα,
εἰσέλθῃς, εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου.

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

Την Μεγάλη Δευτέρα έχουμε την μνήμη του Ιωσήφ του παγκάλου και το περιστατικό με την ξηρανθείσα συκή (την συκιά που ξεράθηκε)

Νυν αι δυνάμεις της Προηγιασμένης Θ. Λειτουργίας που ψάλλεται
την Μ. Δευτέρα, Μ. Τρίτη, Μ. Τετάρτη
με τον άρχοντα πρωτοψάλτη κ. Δημήτριο Νεραντζή

Της ξηρανθείσης συκής
Τῆς ξηρανθείσης συκῆς διὰ τὴν ἀκαρπίαν,
τὸ ἐπιτίμιον φοβηθέντες ἀδελφοί,
καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας,
προσάξωμεν Χριστῷ,
τῷ παρέχοντι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Γιορτάζουμε την είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα πάνω σε ένα γαϊδουράκι. Πλήθος ανθρώπων φωνάζουν “Ωσαννά”, κρατούν στα χέρια τους κλαδιά Βαΐων και στρώνουν υφάσματα κάτω για να περάσει ο Σωτήρας στην πόλη των Ιεροσολύμων.

Η εβδομάδα που αρχίζει ονομάζεται Μεγάλη.

Από την Κυριακή των Βαΐων ψάλλεται ο Όρθρος της επομένης ημέρας καθ’ όλη την διάρκειά της Μεγάλης Εβδομάδας.

Ιδού ο Νυμφίος έρχεται

Ιδού ο Νυμφίος έρχεται

Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται
εν τω μέσω της νυκτός
και μακάριος ο δούλος
ον ευρήσει γρηγορούντα,
ανάξιος δε πάλιν,
ον ευρήσει ραθυμούντα

βλέπε ούν, ψυχή μου,
μη τω ύπνω κατενεχθής
ίνα μη τω θανάτω παραδοθής,
και της βασιλείας έξω κλεισθής

αλλά ανάνηψον κράζουσα
άγιος, άγιος, άγιος ει ο Θεός ημών,
διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς.

Τον νυμφώνα σου βλέπωμε από τον Πέτρο Γαϊτάνο.

Τον νυμφώνα σου βλέπω
σωτήρ μου κεκοσμημένον
και ένδυμα ουκ έχω
ίνα εισέλθω εν αυτό.
Λάμπρυνόν μου την στολή της ψυχής
Φωτοδότα και σώσον με.

Ερχόμενος ο Κύριος με τον χορό του Θεοδώρου Βασιλικού (την χορωδία)

Ερχόμενος ο Κύριος προς το εκούσιον πάθος,
τοις αποστόλοις έλεγεν εν τη οδώ·
ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα και παραδοθήσεται ο Υιός του ανθρώπου,
καθώς γέγραπται περί αυτού.
Δεύτε ουν και ημείς, κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθώμεν αυτώ
και συσταυρωθώμεν και νεκρωθώμεν δι’ αυτόν ταις του βίου ηδοναίς,
ίνα και συζήσωμεν αυτώ, και ακούσωμεν βοώντος αυτού,
ουκέτι εις την επίγειον Ιερουσαλήμ δια το παθείν,
αλλά αναβαίνω προς τον Πατέρα μου και Πατέρα υμών και
Θεόν μου και Θεόν υμών, και συνανυψώ υμάς εις την άνω Ιερουσαλήμ,
εν τη Βασιλεία των ουρανών.

Προ εξ ημερών του Πάσχα (Κυριακή των Βαΐων)

Ἦχος πλ. β
Πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ Πάσχα,
ἦλθεν Ἰησοῦς εἰς Βηθανίαν,
καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ Μαθηταὶ αὐτοῦ,
λέγοντες αὐτῷ· Κύριε, ποῦ θέλεις,
ἑτοιμάσωμέν σοι φαγεῖν τὸ Πάσχα;
ὁ δὲ ἀπέστειλεν αὐτούς·
πέλθετε εἰς τὴν ἀπέναντι κώμην,
καὶ εὑρήσετε ἄνθρωπον,
κεράμιον ὕδατος βαστάζοντα,
ἀκολουθήσατε αὐτῷ,
καὶ τῷ οἰκοδεσπότῃ εἴπατε·
ὁ Διδάσκαλος λέγει·
Πρὸς σὲ ποιῶ τὸ Πάσχα,
μετὰ τῶν Μαθητῶν μου.

Γράφει ο δάσκαλος Νιδέλκος Λεωνίδας

Όταν ήμουν μικρός ο παππούς, μου μάθαινε τους παρακάτω στίχους

Μεγάλη Δευτέρα, ο Χριστός στη μαχαίρα

Μεγάλη Τρίτη, ο Χριστός εκρίθη

Μεγάλη Τετάρτη, ο Χριστός εχάθη

Μεγάλη Πέμπτη, ο Χριστός εβρέθη

Μεγάλη Παρασκευή, ο Χριστός στο καρφί

Μεγάλο Σάββατο, ο Χριστός στο σάβανο

Μεγάλη Κυριακή, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ χριστιανοί.

Τότε δεν υπήρχε ούτε τηλεόραση, ούτε διαδίκτυο ενώ λίγοι είχαν ακόμα και ραδιόφωνο στο σπίτι τους.

Από τότε πέρασε σχεδόν…μισός αιώνας!

Τα πράγματα έχουν αλλάξει ….

Οι υπολογιστές και το διαδίκτυο μπήκαν για τα καλά στη ζωή μας…

Ακόμα και το σχολείο μας άλλαξε…

Δίπλα στο όνομά του προστέθηκε και ο τίτλος Πιλοτικό-Ψηφιακό…

Γίναμε ψηφιακοί….

Έτσι λοιπόν….

οι μαθητές του Γ΄2  έμαθαν για το νόημα της Μεγάλης Εβδομάδας δημιουργώντας ψηφιακά κόμικς  με το GO ANIMATE…..

Δείτε το πρώτο μέρος εδώ

Το δεύτερο μέρος εδώ

Το τρίτο μέρος εδώ

Το τέταρτο μέρος εδώ

Και τέλος τα λόγια του παππού για τη Μεγάλη  Εβδομάδα,  με τις φωνές των μαθητών του Γ΄2 εδώ

Γράφει η Κατερίνα Βελεσιώτου, μουσικής ΠΕ16

Ένα από τα πιο διαδεδομένα έθιμα για το Σάββατο του Λαζάρου είναι τα «κάλαντα του Λαζάρου». Τα τραγουδούσαν αποκλειστικά μικρά κορίτσια, οι “Λαζαρίνες” αναγγέλλοντας τη γιορτή της ανάστασης του Λαζάρου. Την παραμονή της γιορτής, οι Λαζαρίνες ξεχύνονταν στα χωράφια έξω από τα χωριά για να μαζέψουν λουλούδια που με αυτά θα στόλιζαν το καλαθάκι τους την άλλη μέρα ντυμένες με τοπικές ενδυμασίες φορώντας ειδική στολή.
Γύριζαν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας το Λάζαρο και εισέπρατταν μικρό φιλοδώρημα, χρήματα, αυγά, φρούτα ή άλλα φαγώσιμα.

Οι μαθητές  και μαθήτριες του Ε2 Και Ε3 τραγουδούν τα κάλαντα του Λαζάρου, με προέλευση από την Ευρυτανία Στερεάς Ελλάδας.
Ο ρυθμός και μελωδία είναι ίδια με το γνωστό μας τραγούδι “κάτω στο γιαλό , κάτω στο περιγιάλι”.