Οι μαθητές της Α΄τάξης με μεγάλη χαρά και ενθουσιασμό, ζωγράφισαν τα ζευγαράκια των αριθμών 6,7,8, 9 και 10.Η εργασία ξεκίνησε αμέσως μετά τα Χριστούγεννα, όταν οι μαθητές είχαν διδαχθεί τα ζευγαράκια των αριθμών στα μαθηματικά Α΄Δημοτικού και ολοκληρώθηκε πριν το Πάσχα.
Για κάθε αριθμό (6, 7,8, 9, 10) κάθε ομάδα έπρεπε να δημιουργήσει 2-3 ζωγραφιές με τον ίδιο τον αριθμό και ένα ζευγαράκι του! Στην αρχή τα μικρά μας δυσκολεύτηκαν- τα γράμματα του πληκτρολογίου τους φάνηκαν δύσκολα (είναι στα αγγλικά), η εργασία πολύπλοκη , όλα αυτά όμως μόνο στην πρώτη εργασία (στον πρώτο αριθμό). Στο τέλος πετούσαν! Kατάλαβαν τι έπρεπε να κάνουν, έβρισκαν πιο εύκολα τα γραμματάκια, μερικά έμαθαν και την εναλλαγή του πληκτρολογίου!
Η εργασία επενδύθηκε με κατάλληλη μουσική και σας την παρουσιάζουμε!
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την gkarakoula
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την gkarakoula
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την gkarakoula
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την gkarakoula
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την gkarakoula
<< Φεγγαράκι μου λαμπρό,
φέγγε μου να περπατώ,
να πηγαίνω στο σκολειό,
να μαθαίνω γράμματα,
γράμματα, σπουδάγματα,
του Θεού τα πράματα >>
Ποιος δεν έχει τραγουδήσει αυτό το παιδικό τραγούδι!
Και ποιος δεν το έχει αγαπήσει !
Στα πλαίσια του προγράμματος e-twinning .CC (Culture & Civilization ) Relay Race (Σκυταλοδρομία Κουλτούρας & Πολιτισμού) η ομάδα εικαστικής και μουσικής δημιουργίας , υπό την εμψύχωση των Σωτήρη Πετρίκη και Κατερίνας Βελεσιώτου αντίστοιχα ,συνέπραξαν στο γνωστό παιδικό τραγούδι << φεγγαράκι μου λαμπρό>>. Τραγούδησαν στα Ελληνικά και Αγγλικά αλλά και συνόδευσαν μελωδικά με μεταλλόφωνα , ξυλόφωνα και φλογέρες.Η όλη παρουσίαση διανθίζεται με τις ζωγραφιές των παιδιών εμπνευσμένες από το αγαπημένο αυτό τραγούδι …Απολαύστε τους !
Το πρόγραμμα etwinning με τίτλο ¨Ψηφιακά παραμύθια του τόπου μας¨του σχολείου μας πλησιάζει στο τέλος του.
Μας έχει μείνει η αξιολόγηση του προγράμματος και η συγγραφή του συνεργατικού μας παραμυθιού.
Παρακάτω μπορείτε να δείτε πως ξεκίνησε η ιδέα για τη συγγραφή του συνεργατικού μας παραμυθιού από τον δάσκαλο Πουλίζο Χριστόφορο του Δημοτικού σχολείου Σταυρακίου Ιωαννίνων:
Όταν ολοκληρωθεί και από τα άλλα σχολεία θα το δείτε με την μορφή ηλεκτρονικού βιβλίου.
Πολλά μπράβο στους μαθητές του σχολείου μας που δουλεύουν στο πρόγραμμα όλη τη χρονιά με κέφι και μεράκι, πολλές φορές και εκτός του σχολικού ωραρίου! 😆
Ακολουθούν δυο βίντεο από τις πολλές δραστηριότητες των μαθητών στο παραπάνω πρόγραμμα.
Το πρώτο είναι από την επίσκεψη-φιλοξενία μας στην ΕΡΑ Λάρισας στις 23-12-2014.Μια κίνηση συμβολική με την οποία εκφράσαμε την συμπαράστασή μας στον δίκαιο αγώνα των απολυμένων συμπολιτών μας του κρατικού ραδιοφώνου.Παρουσιάσαμε το πρόγραμμά μας, τραγουδήσαμε τα κάλαντα και δηλώσαμε πως είμαστε στο πλευρό τους.Μια εκμπομπή που ακούστηκε ζωντανά και μέσω του διαδικτύου ERA Larisas σε όλα τα σχολεία με τα οποία συνεργαζόμαστε στην Ελλάδα.
Το δεύτερο είναι από την δραματοποίηση του παραμυθιού μας ¨Η μάνα και τα τέσσερα παιδιά¨ με το οποίο συμμέχουμε στο πρόγραμμα.
Συγχαρητήρια στα παιδιά που με κέφι, μεράκι και πάρα πολλές πρόβες αδιαμαρτύρητα δραματοποίησαν το παραμύθι μας με τις οδηγίες και την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού Θεατρικής Αγωγής του σχολείου μας κυρίας Βίλλης Κίτσιου.
Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί του προγράμματος:
Νιδέλκος Λεωνίδας, δάσκαλος
Καρακούλα Γεωργία, πληροφορικής
Κίτσιου Βίλλη, θεατρολόγος
Τσόκου Λιάνα, αγγλικών
Ένα μεγάλο ευχαριστώ 😆 στους παρακάτω εκπαιδευτικούς του σχολείου μας που μας βοήθησαν,συμπαραστάθηκαν και συμβούλεψαν όλη τη χρονιά στην παρθενική μας συμμετοχή σε πρόγραμμα etwinning:
«Η ποίηση δεν ανήκει σ΄ αυτούς που τη γράφουν, αλλά σε εκείνους που την έχουν ανάγκη»
(Π. Νερούντα)
Και την έχουμε τόση ανάγκη σήμερα. Έχουμε ανάγκη να ακουμπήσουμε στις λέξεις των ποιητών. Στα ποιητικά σύμβολα αναγνωρίζουμε καινούρια πάντα μηνύματα, αδέσμευτα και οικουμενικά, αναγκαία και ικανά να «θρέψουν» και τις σημερινές και αυριανές νέες γενιές.
Για τον σκοπό αυτό και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης – 21 Μαρτίου, τιμήσαμε τους ποιητές που οι στίχοι τους μελοποιήθηκαν με μία εκδήλωση στο αμφιθέατρο του 6ου Λυκείου Λάρισας.
Οι μαθητές της Ε’ΤΑΞΗΣ ερμήνευσαν με την ψυχή τους τα τραγούδια αλλά με ψυχή και καρδιά μας οδήγησαν σε μαγευτικά ποιητικά μονοπάτια.
Ο πρόεδρος το Συλλόγου γονέων και Κηδεμόνων , κ. Γιώργος Παπανικολάου , έκανε την εναρκτήρια ομιλία. Ακολούθησε η εκπαιδευτικός – φιλόλογος Καλλιόπη Μάγκα Σελίμη.
Την εκδήλωση διοργάνωσε το Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων σε συνεργασία με το σχολείο μας και την ορχήστρα των εκπαιδευτικών του Πνευματικού Εργαστηρίου Ν. Λάρισας .
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την velesiotou
Συννεργάστηκαν οι εκπαιδευτικοί : Παπανικολάου Γεώργιος , δάσκαλος Κίτσιου Βίλλη , θεατρολόγος Βελεσιώτου Κατερίνα , μουσικός
Το Μεγάλο Σάββατο έχουμε την Ταφή του Κυρίου και την κάθοδό του στον Άδη. Εκεί κήρυξε το ευαγγέλιό του σε όλους τους νεκρούς ξεκινώντας από τον Αδάμ και την Εύα.
Το Μεγάλο Σάββατο είναι η τελευταία μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας και της Μεγάλης Σαρακοστής. Τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου προς Κυριακή του Πάσχα εορτάζεται κατά το ορθόδοξο τυπικό η Ανάσταση του Χριστού. Είναι το μόνο Σάββατο του χρόνου κατά το οποίο νηστεύεται και το λάδι. Το πρωί εορτάζεται στην εκκλησία η πρώτη Ανάσταση, κατά την οποία ψάλλεται το: ἀνάστα, ὁ Θεός, κρίνων τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι
Η Εκκλησία θυμάται την κάθοδο του Ιησού στον Άδη.
Το πρωί τελείται ο εσπερινός του Μεγάλου Σαββάτου και λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου. Η ακολουθία έχει αναστάσιμο και πανηγυρικό χαρακτήρα. Είναι η λεγομένη Πρώτη Ανάσταση. Μετά την ανάγνωση της προφητείας του Ιωνά, του οποίου προτυπώνει την ταφή και την ανάσταση του Κυρίου, αντηχεί ως νικητήριος ιαχή ο ψαλμικός στίχος:
Ανάστα, ο Θεός, κρίνον την γην
ότι συ κληρονομήσεις
εν πάσι τους έθνεσι.
και ο ιερεύς πετά στους πιστούς φύλλα δάφνης (βάγια).
Αμέσως μετά, διαβάζεται το Ευαγγέλιο, που έχει αναστάσιμο περιεχόμενο (Κατά Ματθαίον κη’ 1-20):
Σεισμός εγένετο μέγας, καθώς οι Μυροφόρες, πλησιάζουν τον Τάφο του Ιησού. Άγγελος Κυρίου αποσφραγίζει τον τάφο. Όταν οι δύο γυναίκες καταφθάνουν τον βλέπουν κενό και τον Άγγελο να τους αναγγέλλει ότι «Κύριος Ανέστη». Το χαρμόσυνο γεγονός θα πρέπει να το διαμηνύσουν στους μαθητές του. Ο Χριστός εμφανίζεται στις δύο γυναίκες. Σύναξη των 11 μαθητών και εμφάνιση του Χριστού ενώπιόν τους. Τους προτρέπει: «Πορευθέντες μαθητεύσαντες πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Η ακολουθία της Κυριακής του Πάσχα, ο όρθρος και η Λειτουργία του Ιωάννου του Χρυσοστόμου ψάλλονται τα μεσάνυχτα του Σαββάτου προς Κυριακή.
Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Καλλιμασιάς Χίου
Ο εφημέριος και οι ψάλτες ψέλνουν το Ανάστα ο Θεός κρίνον την γην…
και ο εφημέριος ραίνει με δάφνες το Ναό,
ενώ οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα και οι πιστοί χτυπούν τις πάγκες (στασίδια)
“Τον Κύριον υμνείτε”
Τον Κύριον υμνείτε, και υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας.
Ευλογείτε, πάντα τα έργα Κυρίου, τον Κύριον, υμνείτε και υπερυψούτε αυτόν εις τους αιώνας.
Ευλογείτε, άγγελοι Κυρίου, ουρανοί Κυρίου, τον Κύριον.
Ευλογείτε, ύδατα τα υπεράνω τον ουρανόν, πάσαι αι Δυνάμεις Κυρίου, τον Κύριον.
Ευλογείτε, ήλιος και σελήνη, άστρα του ουρανού, τον Κύριον.
Ευλογείτε, φως και σκότος, νύκτες και ημέραι, τον Κύριον.
Ευλογείτε, πας όμβρος και δρόσος, πάντα τα πνεύματα, τον Κύριον.
Ευλογείτε, πυρ και καύμα, ψύχος και καύσων, τόν Κύριον.
Ευλογείτε, δρόσοι και νιφετοί, πάγοι και ψύχος, τον Κύριον.
Ευλογείτε, πάχναι και χιόνες, αστραπαί και νεφέλαι τον Κύριον.
Ευλογείτε, γη, όρη και βουνοί, και πάντα τα φυόμενα εν αυτή, τον Κύριον.
Ευλογείτε, πηγαί, θάλασσα, και ποταμοί, κήτη, και πάντα τα κινούμενα εν τοις ύδασι, τον Κύριον.
Ευλογείτε, πάντα τα πετεινά του οὐρανού, τα θηρία και πάντα τα κτήνη, τον Κύριον.
Ευλογείτε, υιοί των ανθρώπων, ευλογείτω τον Κύριον.
Ευλογείτε, Ιερείς Κυρίου, δούλοι Κυρίου, τον Κύριον.
Ευλογείτε, πνεύματα και ψυχαί Δικαίων, όσιοι και ταπεινοί τη καρδία, τον Κύριον.
Ευλογείτε, Ανανία, Αζαρία, και Μισαήλ, τον Κύριον.
Ευλογείτε, Απόστολοι, Προφήται, και Μάρτυρες Κυρίου, τον Κύριον.
Ευλογούμεν Πατέρα Υιόν, και Άγιον Πνεύμα τον Κύριον.Αινούμεν, ευλογούμεν, και προσκυνούμεν τον Κύριον.
Δεύτε λάβετε φως
Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός
αι δοξάσατε Χριστόντον αναστάντα εκ νεκρών
Μεγάλη Παρασκευή: Η Εκκλησία θυμίζει και βιώνει την πορεία του Ιησού προς τον Σταυρό και τον θάνατο, την ταφή του και, εν τέλει, την πλήρη επικράτηση του κακού επί του καλού, μέχρι το δεύτερο να θριαμβεύσει ξανά με την Ανάσταση.
Τα 12 Ευαγγέλια που διαβάζονται την Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ και τα 5 την Μεγάλη Παρασκευή το πρωί μας παρουσιάζουν τα δραματικά γεγονότα από όλους τους Ευαγγελιστές.
Με τον τρόπο αυτό ζούμε την προδοσία και τη σύλληψη, την ανάκριση και τους εξευτελισμούς, την θανατική καταδίκη από τους Αρχιερείς και τον Πιλάτο, την άρνηση και τη μετάνοια του Πέτρου, την πορεία προς το Γολγοθά, τη Σταύρωση, το Θάνατο, την Αποκαθήλωση, την ταφή και τη σφράγιση του μνημείου.
Σύμφωνα με τις ευαγγελικές περικοπές, ο Ιησούς σταυρώθηκε στις 9 το πρωί. Το μαρτύριό του κράτησε 6 ώρες, ώσπου, στις 3 το μεσημέρι, παρέδωσε το πνεύμα λέγοντας «τετέλεσται».
Κατά την δύση του ηλίου, ο Ιωσήφ από Αριμαθείας και ο Νικόδημος -και οι δύο κρυφοί μαθητές του Ιησού- αποκαθηλώνουν το Σώμα, το αρωματίζουν, το τυλίγουν σε καθαρό σεντόνι, το θάβουν σε καινούργιο τάφο και τον σφραγίζουν με μεγάλο λίθο.
Τη Μεγάλη Παρασκευή το πρωί διαβάζονται οι Ώρες στη θέση της Θείας Λειτουργίας,το μεσημέρι γίνεται η Αποκαθήλωση και το βράδυ βγαίνει στο κέντρο των ναών ο επιτάφιος και διαβάζονται τα Εγκώμια, ενώ ακολουθεί η περιφορά.
Το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής είναι αφιερωμένο στους νεκρούς. Όλοι όσοι έχουν νεκρούς, και είναι σχεδόν όλοι, πηγαίνουν στο νεκροταφείο κρατώντας λουλούδια. Ξαφνικά το νεκροταφείο παύει να είναι νεκροταφείο και αποκτά έντονη ζωή. Σε κάθε μνήμα υπάρχει κάποιος που θα το καθαρίσει, θα το στολίσει με λουλούδια, θα του ανάψει το καντήλι, θα του βάλει λιβάνι.
Τη Μεγάλη Παρασκευή απαγορεύεται η χρησιμοποίηση φωτιάς και μαχαιριού, γι’ αυτό το αρνί δεν σφάζεται ποτέ την Μεγάλη Παρασκευή, και γενικά δεν επιτρέπεται να κάνουν δουλειές αυτή την ημέρα.
“Σήμερον κρεμάται επί ξύλου ” , Πέτρος Γαϊτάνος
Σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
ο των αγγέλων βασιλεύς.
Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται,
ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.
Ράπισμα κατεδέξατο, ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
Ήλοις προσηλώθη, ο νυμφίος της Εκκλησίας.
Λόγχη εκεντήθη, ο υιός της Παρθένου.
Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ. Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.
Άξιον εστί, Πέτρος Γαϊτάνος
Άξιον εστί, μεγαλύνειν Σε τον ζωοδότην,
τον εν τω σταυρώ τας χείρας εκτείναντα
και συντρίψαντα το κράτος του εχθρού.
Άξιον εστί, μεγαλύνειν Σε των πάντων κτίστην,
σοις γαρ τοις παθήμασιν έχομεν την απάθειαν,
ρυσθέντες της φθοράς.
Όμμα το γλυκύ και τα χείλη σου πώς μύσσω, Λόγε;
Πώς νεκροπρεπώς δέ κηδεύσω Σε; Ανεβόα, μετά φρίκης, Ιωσήφ!
Ώσπερ πελεκάν, τετρωμένος την πλευράν σου, Λόγε,
σους θανόντας παίδας εζώωσας, επιστάξας ζωτικοίς αυτοίς κρουνούς.
Έκλαιε πικρώς η πανάφθορος μήτηρ σου, Λόγε,
ότε εν τω τάφω εώρακε Σε, τον άφραστον και άναρχον Θεόν.
Ύμνοις σου, Χριστέ, νυν την σταύρωσιν και την ταφήν σου,
άπαντες πιστοί εκθειάζομεν, οι θανάτου λυτρωθέντες Ση ταφή.
“Η ζωή εν τάφω ” , Πέτρος Γαϊτάνος
Η ζωή εν τάφω
κατετέθης, Χριστέ,
και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σήν.
Η ζωή πώς θνήσκεις;
πώς και τάφω οικείς;
του θανάτου το βασίλειον λύεις δε
και του Άδου τους νεκρούς εξανιστάς.
Μεγαλύνομέν σε,
Ιησού Βασιλεύ,
και τιμώμεν την ταφήν και τα πάθη σου,
δι’ ων έσωσας ημάς εκ της φθοράς.
Μέτρα γής ο στήσας,
εν σμικρώ κατοικείς,
Ιησού Παμβασιλεύ, τάφω σήμερον,
εκ μνημάτων τους θανόντας ανιστών.
Ο Δεσπότης πάντων
καθοράται νεκρός,
και εν μνήματι κενώ κατατίθεται,
ο κενώσας τα μνημεία των νεκρών.
Ως εκ κρήνης μίας,
τον διπλούν ποταμόν,
της πλευράς σου προχεούσης, αρδόμενοι,
την αθάνατον καρπούμεθα Ζωήν.
Ο ωραίος κάλλει
παρά πάντας βροτούς,
ως ανείδεος νεκρός καταφαίνεται,
ο την φύσιν ωραΐσας του παντός.
Ιησού, γλυκύ μοι,
και σωτήριον φως,
τάφω πώς εν σκοτεινώ κατακέκρυψαι,
ο αφάτου και αρρήτου ανοχής!
Ως βροτός μεν θνήσκεις,
εκουσίως, Σωτήρ,
ως Θεός δε τους νεκρούς εξανέστησας,
εκ μνημάτων και βυθού αμαρτιών.
Απορεί και φύσις,
νοερά και πληθύς,
η ασώματος, Χριστέ, το μυστήριον
της αφράστου και αρρήτου σου ταφής.
Ώ θαυμάτων ξένων!
Ω πραγμάτων καινών!
Ο πνοής μοι χορηγός άπνους φέρεται,
κηδευόμενος χερσί του Ιωσήφ.
Εκ φθοράς ανέβη η ζωή μου, Σωτήρ,
σου θανόντας και νεκροίς
προσφοιτήσαντος και συνθλάσαντος
του Άδου τους μοχλούς.
Ως φωτός λυχνία
νυν η σάρξ του Θεού,
υπό γην ως υπό μόδιον κρύπτεται
και διώκει τον εν Άδη σκοτασμόν.
Υπό γην εκρύβης,
ώσπερ ήλιος νυν,
και νυκτί τη του θανάτου κεκάλυψαι,
αλλ’ ανάτειλον φαιδρότερον, Σωτήρ.
Επί γης κατήλθες,
ίνα σώσης Αδάμ,
και εν γη μή ευρηκώς τούτον, Δέσποτα,
μέχρις Άδου κατελήλυθας ζητών.
Ώσπερ σίτου κόκκος,
υποδύς κόλπους γης,
τον πολύχουν αποδέδωκας άσταχυν,
αναστήσας τους βροτούς τους εξ Αδάμ.
Ως ηλίου δίσκον
η σελήνη, Σωτήρ,
αποκρύπτει, και Σε τάφος νυν έκρυψεν,
εκλιπόντα τω θανάτω σαρκικώς.
“Μεγάλη Παρασκευή”, Βίκυ Μοσχολιού
Στο περιβολάκι
μπρος στην εκκλησιά
έμοιαζες πουλάκι
σ΄άγρια φυλλωσιά
δυόσμο κι αγιοκέρι
κράταγες στο χέρι
κι έλεγες: “Ραβί
σώσε μας και πάλι”!
Ητανε Μεγάλη
Παρασκευή
Νύχτες κι άλλες νύχτες
γύρισε η χρονιά
του πολέμου οι δείχτες
σήμαναν εννιά
κι είδαμε να βγαίνει
μ΄όψη κολασμένη
μέσα απ΄το κλουβί
το φριχτό τσακάλι
Ητανε Μεγάλη
Παρασκευή
Τα παιδιά φευγάτα
έρμα τα χωριά
πάλευαν τα νειάτα
για τη λευτεριά
κι όταν ήρθα λίγο
να σε δω πριν φύγω
έκλαιγες βουβή με
σκυφτό κεφάλι
Ητανε Μεγάλη
Παρασκευή.
“Το μοιρολόι της Παναγιάς”
Σήμερον μαύρος ουρανός,
σήμερον μαύρη μέρα,
σήμερον εσταυρώσανε,
τον πάντων βασιλέα.
Σήμερον όλοι θλίβονται
και τα βουνά λυπούνται.
Σήμερον έβαλαν βουλήν
οι άνομοι Εβραίοι,
οι άνομοι και τα σκυλιά
οι τρισκαταραμένοι.
Σαν κλέφη τον επιάσανε
και σαν φονιά τον πάνε
και στου Πιλάτου τις αυλές
εκεί τον τυραγνάνε.
Κι’ η Παναγιά η δέσποινα
κ’ οι άλλες οι γυναίκες
έπιασαν το στρατί στρατί,
στρατί το μονοπάτι.
Το μονοπάτι τς’ έβγαλε
μεσ’ στου ληστή την πόρτα.
Τηρά δεξιά, τηρά ζερβά,
κανέναν δεν γνωρίζει.
Τηρά και δεξιώτερα
βλέπει τον Άγιο Γιάννη
-Άγιε μου Γιάννη Πρόδρομε
και βαπτιστή του γυιού μου
μην είδες τον υιγιόκα μου
και σένα δάσκαλό σου;
-Δεν έχω γλώσσα να σου πω
γλώσσα να σου μιλήσω,
δεν έχω χεροπάλαμο,
για να σού τονε δείξω.
Βλέπεις εκείνον τον γυμνό,
τον παραπονεμένο,
οπού φορεί πουκάμισο
στο αίμα βουτημένο;
Οπούναι τα ματάκια του
ραμμένα με μετάξι,
κι οπού φορεί στην κεφαλή
αγκάθινο στεφάνι;
Εκείνος είναι ο γυιόκας σου
και μένα δάσκαλός μου.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την gkarakoula
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την gkarakoula
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την gkarakoula
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την gkarakoula
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την gkarakoula
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την 
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την 
