Εκπληκτική ερμηνεία από τη χορωδία του σχολείου μας του μελοποιημένου ποιήματος “Με το τραγούδι” του Ιωάννη Πολέμη.Η επεξεργασία του βίντεο έγινε από τον δάσκαλο μουσικής του σχολείου μας, Ανδρέα Καλογιάννη.
Με το τραγούδι
Με το τραγούδι ορμούν, λογχίζουν, στρώνουνε
κορμιά βαρβάρων οι ήρωες εκείνοι.
Ένα τραγούδι είν’ η ζωή τους σήμερα
κι η νίκη τους ένα τραγούδι θ’ απομείνει.
Με το τραγούδι ορμούν, λογχίζουν, πέφτουνε
κορμιά μαρτύρων, οι ήρωες εκείνοι.
Ένα τραγούδι είναι γι’ αυτούς ο θάνατος
κι η μνήμη των ένα τραγούδι θ’ απομείνει.
Στο πλαίσιο του προγράμματος “Λάρισα-Η πόλη που μαθαίνει”, η Αντιδημαρχία Κοινωνικής Πολιτικής κατανοώντας τις σύγχρονες ανάγκες των γονέων αναλαμβάνει την πρωτοβουλία για τη λειτουργία Σχολών Γονέων, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν με επιτυχία στο σημερινό σύνθετο και δύσκολο ρόλο τους.
Μετά από πρόταση του Υπουργείου Μεταφορών και σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής εισάγεται ήδη από την Α’ Δημοτικού και για όλες τις τάξεις το μάθημα της “Κυκλοφοριακής Αγωγής και Οδικής Ασφάλειας” από τη σχολική χρονιά 2017-18.
Έτσι λοιπόν τμήματα της Δ΄τάξης του σχολείου μας συμμετείχαν στο πρόγραμμα που υλοποιεί ο Δήμος Λαρισαίων σε θέματα Κυκλοφοριακής Αγωγής και Οδικής Ασφάλειας.Το πρόγραμμα περιελάμβανε θεωρητικό και πρακτικό σκέλος και πραγματοποιήθηκε στο χώρο του πάρκου Κυκλοφοριακής Αγωγής, που βρίσκεται στο πάρκο του Αλκαζάρ.
Για τη σωστή οδηγική συμπεριφορά αλλά και την ορθή συμπεριφορά των πεζών μίλησε στα παιδιά η γυμνάστρια Ευαγγέλου Εύη,προπονήτρια ποδηλασίας, ενώ στη συνέχεια οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να εφαρμόσουν στην πράξη τους κανόνες του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, οδηγώντας τα ηλεκτροκίνητα οχήματα που διαθέτει ο Δήμος και σύμφωνα με τις οδηγίες του εκπαιδευτή σχολής οδήγησης, Σφόρτσα Τηλέμαχου.
Οι μαθητές του σχολείου μας αποδείχτηκαν καλοί γνώστες των βασικών κανόνων οδικής κυκλοφορίας και στο τέλος του προγράμματος τους απονεμήθηκε βεβαίωση συμμετοχής.
Με αφορμή την έναρξη της Μεγάλης Σαρακοστής και στα πλαίσια των μαθημάτων της Μελέτης Περιβάλλοντος και των Θρησκευτικών, οι μαθητές του Δ΄1 γνώρισαν δύο έθιμα λίγο πολύ ξεχασμένα.
Την κυρά-Σαρακοστή και τον κουκαρά.
Το έθιμο της κυρά-Σαρακοστής είναι από τα παλιότερα έθιμα που σχετίζονται με τη γιορτή του Πάσχα. Πρόκειται για ένα έθιμο που τείνει στις ημέρες μας να εκλείψει, ενώ παλαιότερα το συναντούσαμε σε όλο τον ελλαδικό χώρο με διάφορες παραλλαγές και χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής.Έτσι, επειδή παλιά δεν είχαν τα σημερινά ημερολόγια για να μετρούν το πέρασμα της νηστείας, έφτιαχναν ένα μετρητάρι. Έπαιρναν δηλαδή ένα χαρτί και ζωγράφιζαν τη Σαρακοστή.
Η Κυρά Σαρακοστή έχει σταυρωμένα τα χέρια της, επειδή προσεύχεται, δεν έχει στόμα γιατί δεν μιλάει και γιατί νηστεύει, δεν έχει αυτιά για να μην ακούει. Όλα αυτά γιατί η περίοδος μέχρι το Πάσχα στην ουσία σημαίνει στροφή στον εσωτερικό μας κόσμο με σκοπό την κάθαρση μέσω της νηστείας, όχι μόνο των τροφών αλλά και των κακών μας συνηθειών: δεν βλέπουμε δηλαδή, δεν ακούμε και δεν σχολιάζουμε τι κάνουν οι άλλοι, αλλά στρέφουμε την προσοχή μας στην δική μας βελτίωση.
Στο τέλος κάθε εβδομάδας, αρχής γενομένης από το Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα, της έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο. Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή καρύδι (περιοχή της Χίου), το οποίο τοποθετούσαν μαζί με άλλα. Όποιος το έβρισκε θεωρούνταν τυχερός και γουρλής. Σε κάποιες περιοχές, το έβδομο πόδι το τοποθετούσαν μες στο ψωμί της Ανάστασης και όποιος το έβρισκε του έφερνε γούρι. Σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, η κυρά-Σαρακοστή φτιάχνεται από ζυμάρι με απλά υλικά και, κυρίως, πολύ αλάτι για να μη χαλάσει. Εξάλλου, δεν τρωγόταν, αφού χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο. Αλλού πάλι, την έφτιαχναν από πανί και τη γέμιζαν με πούπουλα.
Ένα παρόμοιο έθιμο υπάρχει και στην Καταλονία της Ισπανίας, η Vella Quaresma.(παλιά μέρα ή Σαρακοστή).
Πρόκειται για ένα παλιό καταλανικό έθιμο που η κυρά Σαρακοστή κρατάει τα τρόφιμα που πρέπει να τρώγονται τις 7 εβδομάδες νηστείας μέχρι το Πάσχα…. στο ένα χέρι ψάρι βακαλάο και στο άλλο καλάθι με φρούτα και λαχανικά.
Ένα άλλο ποντιακό έθιμο της Καθαράς Δευτέρας ήταν ο κουκαράς. Ουσιαστικά ήταν μια εφεύρεση των γυναικών για να μπορούν να φοβίζουν τα παιδιά τους και να κρατήσουν την νηστεία μέχρι το Πάσχα.Ο κουκαράς ήταν το αντίστοιχο της κυράς Σαρακοστής. Κατασκευασμένο κυρίως από παιδιά και γυναίκες αποτελείτο από ένα μεγάλο κρεμμύδι ή μία μεγάλη πατάτα πάνω στο οποία κάρφωναν σε ημικύκλιο εφτά φτερά είτε κότας είτε κόκορα. Εφτά φτερά όσες και οι εβδομάδες της νηστείας. Το κρεμούσαν στο ταβάνι της μεγάλης κάμαρας την Καθαρή τα ξημερώματα Δευτέρα. Ο κουκαράς ήταν ένα έθιμο που λειτουργούσε κυρίως ως έθιμο – φόβητρο των μικρών παιδιών για να κρατήσουν την νηστεία.Στο πρωινό ξύπνημα τα παιδιά αντίκριζαν με δέος τον κουκαρά να κρέμεται αλλά και να κινιέται στο ταβάνι. Αν δεν συμμορφώνονταν με το κράτημα της νηστείας τα φοβέριζαν ότι θα τα φάει ο κουκαράς. Κουνιόταν και περιστρέφονταν καθώς τον φυσούσαν με τρόπο οι μητέρες και αποτελούσε μεγάλο φόβητρο για τα μικρά παιδιά. Αφαιρούσαν ένα φτερό μετά το τέλος κάθε εβδομάδας μέχρι την πολυπόθητη μέρα του Άγιου Πάσχα.
Αναγνωρίζοντας ότι το θέατρο αναπτύσσει την ενσυναίσθηση, την κριτική σκέψη, τη φαντασία, την πνευματική καλλιέργεια, την ανάπτυξη της προσοχής και τη δημιουργική περιέργεια των μαθητών, οι μαθητές των πέντε τμημάτων της Δ΄τάξης του σχολείου μας παρακολούθησαν την κωμωδία του Αριστοφάνη “ΕΙΡΗΝΗ” στο Θέατρο Τεχνών της Λάρισας.
Η διασκευή του έργου δραματουργικά και σκηνοθετικά ήταν δομημένη έτσι ώστε το κάθε παιδί να μπορεί όχι μόνο να το παρακολουθεί ευχάριστα αλλά και να προσλαμβάνει ανάλογα με την ηλικία του διαφορετικά την ουσία αυτού.
Παράλληλα, η απόδοσή του με ανεπτυγμένους κώδικες σωματικού θεάτρου δημιούργησαν μια παράσταση «γραμμένη» στην παγκόσμια γλώσσα των παιδιών.
Η Ειρήνη είναι κωμωδία του Αριστοφάνη. Παίχτηκε πρώτη φορά το 421 π.Χ., στα Μεγάλα Διονύσια και κέρδισε το δεύτερο βραβείο. Το θέμα του έργου είναι ενάντια στον Πελοποννησιακό πόλεμο που μάστιζε τις ελληνικές πόλεις και θεωρείται ένα από τα πιο αντιπολεμικά έργα όλων των εποχών.
Στην «ΕΙΡΗΝΗ» ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας κωμικογράφος δε στέκεται στα δεινά και τις καταστροφές του πολέμου αλλά προβάλει τη λαχτάρα του ανθρώπου για μια καλύτερη ζωή και αναδεικνύει το μεγαλείο που μπορεί να προσφέρει μια ευτυχισμένη καθημερινή στιγμή αλλά και την αξία του οράματος για ένα δικαιότερο και πιο ανθρώπινο κόσμο. Ο Αριστοφάνης καταφέρνει με όπλο του τη σάτιρα, βασικό συστατικό της κωμωδίας, να μιλήσει για τα πιο σοβαρά θέματα όπως την τιμωρία, τον πόλεμο, τις συμμαχίες και την πολεμοκαπηλεία, προσφέροντας όμως στο θεατή γέλιο, ευφορία, αισιοδοξία και ελπίδα.
Ιστορικό υπόβαθρο
Το 431 π.Χ. ξέσπασε ο πόλεμος ανάμεσα στην Αθήνα και τη Σπάρτη. Για δέκα χρόνια ο πόλεμος ήταν αμφίρροπος. Οι Σπαρτιάτες λεηλατούσαν την Αττική αναγκάζοντας τους Αθηναίους να μένουν πίσω από τα τείχη τους. Επιπλέον το 430 π.Χ. η Αθήνα χτυπήθηκε από λοιμό σκοτώνοντας μεγάλο μέρος του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένου και του Περικλή. Ωστόσο οι Αθηναίοι είχαν την υπεροχή στη θάλασσα και είχαν καταφέρει να πετύχουν σημαντική νίκη στη Σφακτηρία και να καταλάβουν την Πύλο. Και στις δύο πόλεις επικρατούσαν οι φιλοπόλεμες μερίδες με τον Κλέωνα στην Αθήνα και τον Βρασίδα στη Σπάρτη. Και οι δύο πολιτικοί σκοτώθηκαν στην Αμφίπολη το 422 π.Χ., δίνοντας έτσι την ευκαιρία να υπογραφεί η ειρήνη του Νικία λίγο καιρό μετά την παράσταση του Αριστοφάνη.
Υπόθεση
Ο Τρυγαίος, ένας Αθηναίος που έχει βαρεθεί τον πόλεμο, έχει μεγαλώσει ένα σκαθάρι για να το καβαλήσει και να ανέβει στο Δία για να τον ρωτήσει γιατί αφήνει τους Έλληνες να πολεμάνε. Φτάνοντας εκεί όμως βλέπει ότι οι θεοί έχουν φύγει γιατί θύμωσαν με τους Έλληνες και έχει μείνει μόνο ο Ερμής για τις τελευταίες ετοιμασίες. Του εξηγεί ότι εκεί μένει πλέον ο Πόλεμος ο οποίος έχει φυλακίσει την Ειρήνη. Εμφανίζεται τότε ο Πόλεμος που έχει ένα τεράστιο γουδί για να λιώσει μέσα τις ελληνικές πόλεις. Όμως όταν στέλνει το γιο του τον Τάραχο να ζητήσει γουδοχέρι από τους Αθηναίους και τους Σπαρτιάτες αυτός επιστρέφει λέγοντας ότι έχουν χάσει το γουδοχέρι τους, εννοώντας τον Κλέωνα και το Βρασίδα που είχαν σκοτωθεί. Καθώς ο Πόλεμος φεύγει, ο Τρυγαίος καλεί το χορό που αποτελείται από Έλληνες από διάφορες πόλεις για να ελευθερώσουν την Ειρήνη. Χάρη στη βοήθεια τους, κυρίως των γεωργών που έχουν τραβήξει τα πιο πολλά στον πόλεμο, καταφέρνουν να ελευθερώσουν την Ειρήνη και την Οπώρα και τη Θεωρία που ήταν μαζί της. Ο Τρυγαίος επιστρέφει στην Αθήνα μαζί με την Οπώρα για να την παντρευτεί και τη Θεωρία για να τη δώσει στη Βουλή. Πριν το γάμο τον επισκέπτονται διάφοροι έμποροι που πουλούσαν όπλα και ο Τρυγαίος τους δίνει συμβουλές για το πως να τα χρησιμοποιήσουν τώρα που δεν είναι πια χρήσιμα.
Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του σχολείου και με στόχο την ενημέρωση και συνεργασία εκπαιδευτικών και γονέων, σας προσκαλούμε να παραβρεθείτε στην ομιλία που θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του σχολείου, την Πέμπτη 1 Μαρτίου 2018 στις 6 μ. μ., από τον Σχολικό Σύμβουλο της 4ης Περιφέρειας κ. Σωτηρίου Απόστολο με θέμα: ¨Συντελεστική επιθετικότητα και θυματοποίηση(bullying) στην παιδική ηλικία:Ο ρόλος της οικογένειας.“
Ένα μικρό δείγμα της αξιέπαινης προσπάθειας του εκπαιδευτικού μουσικής του σχολείου μας Ανδρέα Καλογιάννη για πιο εύκολη εκμάθηση των εγκωμίων της Μ. Παρασκευής από τους μαθητές. Η μορφή karaoke είναι πολύ γνωστή και αγαπητή στη σημερινή νεολαία και έρχεται να καλύψει το κενό μιας ανάλογης προσέγγισης στο χώρο των ψαλμών της Εκκλησίας μας.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
