Με αφορμή την ανάγνωση του βιβλίου: Τα χρώματα της Χλόης της Κατρίνας Τσάνταλη ξεκινήσαμε συζήτηση με τα παιδιά για τη διαφορετικότητα και την ανάγκη όλων μας για αποδοχή. Το κάθε παιδί έκοψε μια καρδιά για να συνθέσουν ομαδικά μια μεγάλη. Προσπαθώντας να δεθεί περισσότερο η ομάδα ώστε να αποδέχονται τον άλλο, τα παιδιά κλήθηκαν να πουν/κάνουν κάτι θετικό για τον άλλο μέσα από πολλές καρδιές με οδηγίες που επέλεγαν τυχαία. Σε φύλλο εργασίας κάθε παιδί ζωγράφισε τον εαυτό του και έπειτα η εκπαιδευτικός κάλυψε τη ζωγραφιά και ζήτησε από άλλο παιδί να τον/τη ζωγραφίσει. Στα αποκαλυπτήρια τα παιδιά ενθουσιάστηκαν, καθώς άλλες φορές έμοιαζαν οι ζωγραφιές και άλλες ο/η διπλανός/η είχε παρατηρήσει κάτι διαφορετικό. Το επόμενο βιβλίο: Ο Τριγωνοψαρούλης του Β. Ηλιόπουλου. Η κατασκευή παρέας διαφορετικών ψαριών από τα παιδιά οπτικοποίησε με κάποιο τρόπο τα διαφορετικά ταλέντα μας και την ομορφιά αυτής της διαφορετικότητας. Στα παιδιά άρεσε πολύ που έπλεξαν τον ιστό της φιλίας. Τους ζητήθηκε να πουν μια θετική κουβέντα για όποιο παιδί ήθελαν και ταυτόχρονα να του δώσουν το νήμα χωρίς να αφήνει κανείς το νήμα από τα χέρια του μέχρι να φτάσουμε στο τέλος. Για να μας αποδεχτούν οι άλλοι είναι βασικό πρώτα να αποδεχτούμε εμείς τον εαυτό μας. Οπότε κάθε παιδί έπρεπε κοιτώντας μέσα στον καθρέφτη να βρει κάτι θετικό για τον εαυτό του. Το εργαστήρι τελείωσε με το βιβλίο Η Τελεία του Peter Reynolds.  Σε συνδυασμό με τη ζωγραφική του Wassily Kandinsky  τα παιδιά ένιωσαν ότι όλοι έχουμε κάποιο ταλέντο και μπορούμε να προσφέρουμε ομορφιά και αγάπη γύρω μας.