Στα πλαίσια του εργαστηρίου δεξιοτήτων διαβάσαμε τα βιβλία: «Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε», «Τα άτακτα ζιζάνια με κάνουν και θυμώνω», «Τα χέρια είναι για να αγαπάμε» , « Τα 3 μικρά λυκάκια», ” Ο Έλμερ και ο Γουίλλυ” και ζωγραφίσαμε/κουκλοπαίξαμε  όποια σκηνή της ιστορίας μας άρεσε πιο πολύ και γιατί. Μέσα κυρίως από ομαδικές δραστηριότητες ή ανά ζευγάρια προσπαθήσαμε να βρούμε τι όμορφες κινήσεις μπορούν να κάνουν  τα χέρια, τι όμορφα  λόγια μπορεί να πει σε άλλο άνθρωπο το στόμα μας. Γι’ αυτό φτιάξαμε κούκλες από ρολά χαρτιού υγείας που μας έλεγαν ιστορίες, πλάσαμε εικόνες με τις χρωματιστές μας πλαστελίνες, ζωγραφίσαμε δώρα καρδιές για κάποιον άλλο.  Μοιράστηκαν κουβάρι από μαλλί με κανόνα: όμορφα λόγια, όταν το περνούσαν στον επόμενο. Είδαν σε  βίντεο (HANDS_greek) πόση βοήθεια  έχουν την ικανότητα  τα χέρια να προσφέρουν.  Πιο έντονα συναισθήματα νιώσαμε με το βιβλίο «ο νταής του σχολικού».  Το δραματοποιήσαμε και ένας  ένας προσπαθούσε να καταλάβει τα συναισθήματα των εμπλεκομένων σε κάποια στιγμή της ιστορίας.

Είδαμε πίνακες με  παιδιά που μαλώνουν. Και εδώ η δραματοποίηση μάς βοήθησε ως ένα σημείο να «μπούμε» στα παπούτσια του άλλου. Έπειτα,  κάθε ομάδα ανασυνέθεσε τον ένα πίνακα με πλαστελίνη. Ακούσαμε το τραγούδι των Locomondo « 2 χέρια σαν κι αυτά» και μάλιστα το εικονογραφήσαμε σε βιβλίο ανά ομάδα για να το μελετήσουμε και σπίτι. Επίσης, χορέψαμε το υπέροχο τραγούδι « αν όλα τα παιδιά της γης» και φτιάξαμε όλοι μαζί μία αφίσα για την τάξη μας.

Με κάρτες συναισθημάτων τα παιδιά προσπαθούσαν να εκφράσουν συναισθήματα και να φτιάξουν τη σωστή έκφραση με πλαστελίνη στο ανάλογο κάθε φορά πρόσωπο. Έπαιξαν πολλά κινητικά παιχνίδια, όπου έπρεπε να συνεργαστούν . Π.χ να κινηθούν και να μην πέσει η μπάλα που είχαν ανάμεσά τους (σε ζευγάρι) ή να εκφραστούν χορευτικά με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με το ύφος της μουσικής, να κάνουν παντομίμα κ.α.